2026 The Associated Press. All

Τέτοιες εικόνες αντιμετωπίζουν καθημερινά οι ναυτεργάτες στον Περσικό Κόλπο

Την παρασιτική εγκληματική δράση των εφοπλιστών στηρίζει η κυβέρνηση της ΝΔ, που αρνείται να χαρακτηρίσει εμπόλεμη ζώνη περιοχές όπως τα Στενά του Ορμούζ και την ίδια ώρα ισχυρίζεται θρασύτατα ότι οι ναυτεργάτες είναι «ελεύθεροι» να επιλέξουν αν θα πάνε στον θάνατο ή όχι!

Η δολοφονική πολιτική τους ήταν θέμα χρόνου να αρχίσει να μετρά τα θύματά της. Την Πέμπτη 12 Μάρτη ένας ναυτεργάτης έχασε τη ζωή του και δεκάδες κινδύνευσαν να καούν ζωντανοί, καθώς δύο δεξαμενόπλοια που οι πανούργοι και ικανότατοι εφοπλιστές έστειλαν στα χωρικά ύδατα του Ιράκ τυλίχτηκαν στις φλόγες.

Το ένα από αυτά είναι το ελληνόκτητο «Ζέφυρος» (σημαία Μάλτας), ιδιοκτησίας της «Benetech Shipping» (συμφερόντων οικογένειας Μιχαήλ), και το άλλο το «Safesea Vishnu» (σημαία Marshall Islands, αμερικανικών συμφερόντων). Ιρακινές λιμενικές αρχές και διεθνή ΜΜΕ ανέφεραν ότι τα πλοία δέχτηκαν εντός των ιρακινών χωρικών υδάτων επίθεση από παγιδευμένα σκάφη, με αποτέλεσμα εκρήξεις, πυρκαγιές και διαρροή καυσίμων, που επέκτεινε τις φλόγες. Από τις εκρήξεις διασώθηκαν 38 ναυτικοί. Σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο Ναυτιλίας, οι 22 Γεωργιανοί που εργάζονται ως πλήρωμα στον «Ζέφυρο» είναι καλά στην υγεία τους.

Μία μέρα πριν, την Τετάρτη 11 Μάρτη, από τύχη δεν χάθηκαν ζωές ναυτεργατών όταν χτυπήθηκαν τρία πλοία στα Στενά του Ορμούζ, το ένα από αυτά ελληνόκτητο («Star Gwyneth» - σημαία Νησιών Μάρσαλ, της ναυτιλιακής εταιρείας «Star Bulk», του εφοπλιστή Πέτρου Παππά) το οποίο χτυπήθηκε από βλήμα 50 ναυτικά μίλια βορειοδυτικά του Ντουμπάι. Το πλήρωμα απομακρύνθηκε σώο, ενώ το πλοίο παρουσίαζε κλίση.

Οι καταγγελίες των ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» εξοργίζουν. Συγκεκριμένα, και ενώ λίγες μέρες πριν είχαν οργανώσει τη ναυτεργατική απεργία απαιτώντας να πάψουν τα μπάρκα του θανάτου, οι εφοπλιστές έφτασαν να ζητούν από ναυτεργάτες υπογραφές σε «θανατόχαρτα», όπως τα ονομάζουν τα σωματεία, ότι πάνε «οικειοθελώς» σε εμπόλεμες περιοχές!

Δεν φτάνει δηλαδή που αναγκάζουν τους ναυτεργάτες να παίξουν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα, αλλά τους πετάνε και την ευθύνη ώστε να μην αναλαμβάνουν καμία εκείνοι σε περίπτωση τραυματισμού ή θανάτου.

Συγκεκριμένα, «ζητούν από τους ναυτεργάτες, 1 έως 3 ημέρες (!) πριν την είσοδο του πλοίου σε εμπόλεμη περιοχή, να δηλώσουν ότι: Ενημερώθηκαν για το ταξίδι σε αυτές τις περιοχές. Αντιλαμβάνονται τους πιθανούς κινδύνους που ελλοχεύουν. Συμφωνούν με τη διέλευση από αυτά τα περάσματα του θανάτου.

Και ότι όλα τα παραπάνω υπογράφονται "οικειοθελώς", χωρίς καμία πίεση και χωρίς καμία ανησυχία».

Και για να κάνουν πιο δελεαστικό τον θάνατο, προσφέρουν στους ναυτεργάτες κάμποσους επιπλέον μισθούς ως μπόνους!

Αυτά τα ματωμένα πετροδόλαρα πέταξαν στα μούτρα των αφεντικών τους οι ναυτεργάτες σε μια σειρά πλοία που παραμένουν στην περιοχή, αρνούμενοι να περάσουν τα Στενά! Φωτεινά παραδείγματα αγωνιστικής στάσης, που δίνουν κουράγιο σε όλη την εργατική τάξη να αντιπαλέψει τη βαρβαρότητα του πολέμου και της εκμετάλλευσης.

Την παλικαρίσια αυτή στάση χαιρέτισαν τα δύο ναυτεργατικά σωματεία, στέλνοντας μήνυμα στα ...πολυμήχανα παράσιτα: «Αμα θέλουν οι εφοπλιστές, ας μπαρκάρουν και ας μπουν μέσα στο μακελειό με τα καράβια τους οι ίδιοι».

Τα σωματεία κατήγγειλαν μάλιστα τις προσπάθειες ακτοπλοϊκών ναυτιλιακών εταιρειών για επικίνδυνες ναυλώσεις επιβατηγών πλοίων από την Κύπρο προς το Ισραήλ. Μετά τη δημοσιοποίηση της ομόφωνης απόρριψης οποιουδήποτε τέτοιου σχεδιασμού από την Εκτελεστική της ΠΝΟ, υπήρξαν δημόσιες τοποθετήσεις της υπουργού Μεταφορών του Ισραήλ και άλλων δημόσιων παραγόντων της ισραηλινής κυβέρνησης και ναυτιλιακών πρακτόρων, που επιχείρησαν να συκοφαντήσουν και να στοχοποιήσουν τη στάση των ναυτεργατικών σωματείων που υπερασπίζονται τη ζωή των ναυτεργατών.

Την αγωνιστική στάση των δύο σωματείων προσπάθησαν άλλωστε να κάμψουν με εκφοβισμό οι εφοπλιστές, καθώς όπως καταγγέλλουν δέχτηκαν ακόμα και ευθείες απειλές επειδή αποκάλυψαν δημόσια ότι ετοιμάζονταν να υλοποιηθούν δρομολόγια πλοίων σε εμπόλεμη περιοχή με τις ευλογίες της κυβέρνησης. Στις απειλές αυτές, ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» απαντούν: «Δεν καταλαβαίνουμε από απειλές και εκβιασμούς, δεν κάνουμε βήμα πίσω από την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ναυτεργατών».

Με καθολική συμμετοχή η στάση εργασίας της Παρασκευής

Οι συνθήκες υπερεντατικοποίησης επιβάλλονται με άτυπους αλλά και επίσημους μηχανισμούς, όπως η παρακολούθηση εργασιών και εργαζομένων με drones και σταθερές κάμερες, ακόμα και με τη δραματική μείωση των ωρών λειτουργίας των καντινών για να μην μπορούν να ξαποσταίνουν οι εργαζόμενοι! Η τεράστια πίεση που ασκεί η εργοδοσία δεν μπορεί να ερμηνευτεί διαφορετικά από την ανάγκη των μετόχων να βάλουν σε πλήρη λειτουργία όλες τις μονάδες των ΕΛΠΕ «τώρα που γυρίζει», καθώς οι ιμπεριαλιστικές πολεμικές συγκρούσεις αυξάνουν τη ζήτηση σε καύσιμα, και άρα τη δυνατότητα αύξησης της κερδοφορίας των διυλιστηρίων. Με απλά λόγια, κάθε ώρα που η μονάδα παραμένει κλειστή για το shut-down, για τον όμιλο σημαίνει απώλεια εκατομμυρίων κερδών.

Ομως, σε συνθήκες shut-down και με δεδομένο ότι στον συγκεκριμένο χώρο αυτήν τη στιγμή δουλεύουν χιλιάδες εργαζόμενοι, κάθε προσπάθεια επιβολής μεγαλύτερης εντατικοποίησης εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τη σωματική ακεραιότητα και τη ζωή των εργαζομένων.

Στη διάρκεια της στάσης εργασίας έγινε μαζική συγκέντρωση στην είσοδο των εγκαταστάσεων, όπου μίλησαν ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης και ο Ακης Αντωνίου, πρόεδρος και αντιπρόεδρος του κλαδικού Συνδικάτου αντίστοιχα. Παράλληλα οι εργαζόμενοι συμμετείχαν μαζικά στις αρχαιρεσίες του Συνδικάτου που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Συνδικάτο, και αυτό το shut-down εξελίσσεται σε μαραθώνιο εξόντωσης των εργαζομένων, με συνεχόμενα 12ωρα για 6 και 7 μέρες τη βδομάδα, ασταμάτητη πίεση από τα ΕΛΠΕ και τους εργολάβους. Στην κατεύθυνση αυτή, σημειώνει, βγήκε κατεπείγουσα οδηγία επίσπευσης των εργασιών από τη διοίκηση των ΕΛΠΕ προς τους εργολάβους, λόγω των εξελίξεων με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τις αυξημένες ανάγκες για καύσιμα.

Με αφορμή και αυτήν την οδηγία, το Συνδικάτο, δείχνοντας πώς οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί έχουν άμεση αρνητική επίδραση στις ζωές των εργαζομένων, τονίζει: «Μυρίστηκαν κέρδη και μπροστά σε αυτήν την ευκαιρία δεν υπολογίζουν τίποτα. Μας θέλουν να δουλεύουμε στα όρια της εξάντλησης, να παίζουμε την υγεία και τη ζωή μας στα ζάρια για ένα μεροκάματο».

Για να πετύχει τους στόχους η εργοδοσία «φτάνουν στο σημείο να επιβάλουν επιτήρηση της "απόδοσης" με drones και άλλους μηχανισμούς παρακολούθησης, ενώ κατά την είσοδο γίνεται έλεγχος στα προσωπικά αντικείμενα (τσάντες, σακίδια), μετατρέποντας τον χώρο δουλειάς σε πεδίο συνεχούς επιτήρησης.

Παράλληλα μειώνουν τιμωρητικά τον χρόνο λειτουργίας των καντινών, στερώντας ακόμη και το στοιχειώδες διάλειμμα, για να αυξήσουν την εντατικοποίηση, τη στιγμή που μέσα στο εργοστάσιο βρίσκονται πάνω από 2.300 εργαζόμενοι. Μάλλον έχουν αναλάβει να μας μάθουν την "κουλτούρα του πολέμου" μέσα στη δουλειά».

Ακόμα το Συνδικάτο καταγγέλλει ότι η εργοδοσία προσπαθεί με κάθε τρόπο να εμποδίσει την πρόσβασή του στους χώρους εργασίας και την επικοινωνία του με τους εργαζόμενους, με αποκορύφωμα την απόρριψη «αιτήματός μας να δοθεί χώρος εντός του διυλιστηρίου για να στηθούν κάλπες, ώστε να διευκολυνθούν όσοι το επιθυμούν να συμμετάσχουν στις αρχαιρεσίες».

Γι' αυτό και το Συνδικάτο προβάλλει διεκδικήσεις όπως λειτουργία των καντινών για όλη την απαιτούμενη χρονική διάρκεια, να πάψει η παρακολούθηση των εργαζομένων με τα drones και τις κάμερες. Διεκδικεί Συλλογική Σύμβαση με αυξήσεις, 8ωρο - 5ήμερο - 40ωρο, Σάββατο και Κυριακή αργία, δύο διαλείμματα στο ωράριο κ.λπ.