RIZOSPASTIS

33 χρόνια μετά το ανέβασμα του έργου από τον Μίμη Κουγιουμτζή, στη μνήμη του οποίου αφιερώνεται και η παράσταση, η τραγική ηρωίδα του Λόρκα ζωντανεύει ξανά στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Πρωτόπαππα. Μαζί της επί σκηνής είναι ο Γιάννος Περλέγκας, με τον οποίο συνυπογράφουν και τη δραματουργική επεξεργασία, ο Σίμος Κακάλας, η Ηλέκτρα Μπαρούτα και ο Νώντας Δαμόπουλος.

Η «Γέρμα » - ένα από τα σημαντικότερα έργα του ισπανικού θεατρικού ρεπερτορίου - πραγματεύεται την αγωνιώδη αναζήτηση της μητρότητας ως εκπλήρωσης ενός εαυτού γεννημένου από την κατάληψη των κοινωνικών συμβάσεων και το τίμημα της επιθυμίας. Μέσα στο έργο του ο Λόρκα φυτεύει την αγωνία της δικής του ανεκπλήρωτης πραγματικότητας, σε μια χρονική περίοδο όταν γύρω του όλα τα στηρίγματα έχουν καταρρεύσει.

Υπόθεση: Μια γυναίκα, που δεν περιμένει από τον άντρα που την οδήγησαν να παντρευτεί ούτε έρωτα ούτε χρήμα, περιμένει παιδιά. Εκείνος δεν έχει τη φλόγα να ανάψει μέσα της μια καινούργια ζωή. Από την άλλη ένας ταπεινός βοσκός, παιδικός της φίλος που θα μπορούσε να της χαρίσει τη μητρότητα, δεν είναι δικός της. Και εκείνη δεν καταδέχεται να γίνει μοιχαλίδα. Ο άντρας της, καχύποπτος, φέρνει τις αδελφές του να την περιφρουρούν. Η αγωνία της γυναίκας την οδηγεί στα άκρα. Ετσι, μια νύχτα που βρίσκονται με τον άντρα της στο ξωκλήσι του Αγίου της Γονιμότητας, σε μια σχεδόν παγανιστική γιορτή (η τελευταία της ελπίδα), της ομολογεί πως επιλέγει να μείνει άτεκνος και εκείνη σε μια έκρηξη απόγνωσης τον πνίγει. Πνίγοντας τη μοναδική ελπίδα της για εκπλήρωση των πόθων της, επιζητώντας το τέλος της αγωνίας.

Η παράσταση θα παίζεται έως τις 4 Απρίλη κάθε Παρασκευή στις 21.00, Σάββατο στις 18.00 και 21.00 και Κυριακή στις 18.00.

Προπώληση: Στο ταμείο του Θεάτρου Τέχνης - Υπόγειο (Πεσμαζόγλου 5), στο τηλ. 2103228706 και ηλεκτρονικά στο more.com.

Γεννήθηκε στις 21 Μάη 1944 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1973. Στην πορεία της καριέρας του συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους, καθώς και με τις δύο κρατικές σκηνές, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια της πορείας του στο θέατρο υπηρέτησε σχεδόν όλα τα είδη της υποκριτικής τέχνης, όπως το αρχαίο δράμα, την αττική κωμωδία, το κωμειδύλλιο, την οπερέτα, το σύγχρονο θέατρο, το μουσικό θέατρο, την παντομίμα και την επιθεώρηση.

Το 1996, μαζί με την σύζυγό του Ασπασία Κράλλη ίδρυσαν το «Από Μηχανής Θέατρο», μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σε έναν σύγχρονο και λειτουργικό θεατρικό χώρο.

Πολύ σημαντική ήταν η παρουσία του στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη.

Βραβεύτηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα».

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης ασχολήθηκε και με την ποίηση εκδίδοντας τρεις ποιητικές συλλογές.

Τον Χρήστο Βαλαβανίδη με ανακοίνωσή του αποχαιρετά το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνοντας:

«Αποχαιρετούμε με θλίψη τον αγαπημένο στο κοινό, σημαντικό ηθοποιό και ποιητή Χρήστο Βαλαβανίδη.

Πηγαίο ταλέντο αλλά και άνθρωπος ευρύτατης παιδείας, ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπηρέτησε για περισσότερα από πενήντα χρόνια με μεγάλους ρόλους όλο το φάσμα της υποκριτικής τέχνης και του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου από το αρχαίο δράμα μέχρι και την επιθεώρηση.

Συνδυάζοντας τον βαθύ σεβασμό στα κείμενα που ερμήνευε με μεγάλη ευχέρεια εκφραστικών μέσων και άψογο αυτοσχεδιασμό ο Χρήστος Βαλαβανίδης "ζούσε" τους ρόλους του.

Αν και κυρίως "θεατράνθρωπος" και συνδημιουργός του "Από μηχανής θεάτρου", ο Χρήστος Βαλαβανίδης μας χάρισε και σπουδαίες ερμηνείες στον κινηματογράφο καθώς και σε θρυλικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην οικογένειά του και στους οικείους του».

Σύμφωνα με ανακοίνωση του δήμου Καισαριανής, η κηδεία του θα γίνει «τιμής ένεκεν» σήμερα Τρίτη, στις 11.30 π.μ. από τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Κοιμητηρίου Καισαριανής.

Ο Τάκης (Παναγιώτης) Σιδέρης γεννήθηκε το 1929 στην Αθήνα, από προσφυγική οικογένεια που ήρθε στην Ελλάδα το 1922 από τη Σμύρνη.

Από πολύ νεαρή ηλικία φανερώθηκαν οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες. Η δεκαετία του '40 και τα συνταρακτικά γεγονότα που τη σημάδεψαν (Κατοχή, Αντίσταση, Εμφύλιος), καθώς και η συμμετοχή της οικογένειάς του στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, λειτούργησαν ανασταλτικά για την έφεση του Γ. Σιδέρη.

Παρ' όλα αυτά, τα επόμενα χρόνια γράφτηκε στη Σχολή «Α.Β.C.», όπου σπούδασε ζωγραφική, ενώ σπούδασε βιολί και μαντολίνο στο Ωδείο Αθηνών.

Κατά τη διάρκεια της χούντας ο Τ. Σιδέρης απολύθηκε από την εργασία που είχε στον δήμο Καισαριανής, γιατί βρέθηκε το όνομά του σε κατοχική κατάσταση μελών της ΕΠΟΝ του 1944, όταν ο καλλιτέχνης ήταν μόλις 15 ετών.

Στη μακρόχρονη δημιουργική του διαδρομή ο Τ. Σιδέρης πραγματοποίησε δεκάδες ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Επίσης εικονογράφησε εκατοντάδες βιβλία, καθώς και αρκετά εξώφυλλα δίσκων.

Σε ανακοίνωσή του για την απώλεια του σπουδαίου ζωγράφου, ποιητή και πεζογράφου Τάκη Σιδέρη το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ επισημαίνει:

«Αποχαιρετούμε με οδύνη τον χαρισματικό ζωγράφο, ποιητή και πεζογράφο Τάκη (Παναγιώτη) Σιδέρη, τον τελευταίο μιας σπουδαίας δημιουργικής γενιάς παιδιών της Καισαριανής, που διέπρεψε μεταπολεμικά στις τέχνες και στα γράμματα.

Με συνεχή, βαθιά μελέτη και δημιουργία, συγκεράζοντας διαλεκτικά τη μεγάλη παράδοση των λαϊκών ζωγράφων και σύγχρονων καλλιτεχνών, ο Τάκης Σιδέρης ανέδειξε εικαστικά τον τεράστιο ψυχικό πλούτο του λαϊκού κόσμου της Καισαριανής, με την οποία ήταν άρρηκτα δεμένος.

Παιδί προσφυγικής οικογένειας, η οποία συμμετείχε σύσσωμη στην ΕΑΜική Αντίσταση και σε όλους τους ταξικούς αγώνες της δεκαετίας της θύελλας, 1940 - 1950, ο Τάκης Σιδέρης παράλληλα βρήκε διέξοδο στην καλλιτεχνική του δίψα, σπουδάζοντας ζωγραφική και μουσική με εξαιρετικές επιδόσεις, ενώ τελικά τον κέρδισε η πρώτη.

Παρά τα μεγάλα εμπόδια και την απόλυσή του από τον δήμο Καισαριανής με εντολή της χούντας, την οποία αντιμετώπισε περήφανα και θαρραλέα, ο Τάκης Σιδέρης συνέχισε σε όλη του τη ζωή το πολύπλευρο δημιουργικό του έργο, στο οποίο εκτός από τα εικαστικά έργα συμπεριλαμβάνονται ποιήματα και πεζά κείμενά του.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους οικείους του».

Ο Βαγγέλης Κορακάκης δηλώνει: «Κάποια παρεξήγηση μετά από σύντομη συζήτηση με κάποιον γνωστό μου στον χώρο μου κατάλαβα ότι θα παίξουμε για το ΠΑΣΟΚ και αναρτήθηκε στα μέσα ότι τους υποστηρίζω. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Είναι γνωστό ότι είμαι από την Καισαριανή και Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας».

RIZOSPASTIS

Το «παρών» έδωσε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Ο Αντώνης Καλογιάννης υπήρξε ερμηνευτής ουσίας - μια φωνή που έδωσε πνοή σε μεγάλες ιδέες, σε στίχους ποιητικούς και σε μουσικές που σφράγισαν εποχές. Είχε την τύχη αλλά και τη βαριά ευθύνη να σταθεί δίπλα σε κορυφαίους δημιουργούς, με πρώτο τον Μίκη Θεοδωράκη, και να γίνει φορέας ενός τραγουδιού που μιλούσε κατευθείαν στην ψυχή και τη διεκδίκηση.

Κατά τη διάρκεια της βραδιάς ακούστηκαν τραγούδια που ο Αντώνης Καλογιάννης σφράγισε ανεξίτηλα με τη φωνή του, σε μουσική των Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρου Ξαρχάκου, Μίμη Πλέσσα, Δήμου Μούτση, Ηλία Ανδριόπολου, Γιώργου Χατζηνάσιου, Μάριου Τόκα, Σπύρου Παπαβασιλείου, Αργύρη Κουνάδη, Ζωρζ Μουστακί, Κώστα Χατζή, Βαγγέλη Κορακάκη και άλλων σημαντικών δημιουργών.

Στη σκηνή ανέβηκαν ερμηνευτές και φίλοι του, για να τιμήσουν τη διαδρομή του με σεβασμό και αγάπη, οι: Μελίνα Ασλανίδου, Παντελής Θαλασσινός, Μανώλης Μητσιάς, Δημήτρης Μπάσης, Γιώργος Νταλάρας, Μίλτος Πασχαλίδης, Τάσης Χριστογιαννόπουλος.

Τη μουσική διεύθυνση ανέλαβε ο Ανδρέας Κατσιγιάννης, επικεφαλής της Εστουδιαντίνας Νέας Ιωνίας. Συμμετείχε ακόμα η Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου. Αφηγήτρια ήταν η Ευδοκία Ρουμελιώτη. Τη σκηνοθεσία είχε αναλάβει η Σοφία Σπυράτου, ενώ το video art επιμελήθηκε ο Νίκος Σούλης. Καλλιτεχνικός σύμβουλος ήταν ο Ηλίας Μπενέτος.

RIZOSPASTIS

RIZOSPASTIS