Από τη χθεσινή μηχανοκίνητη πορεία σε Πέραμα - Δραπετσώνα

Το μηχανοκίνητο κομβόι που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά εξέπεμψε σε όλες τις εργατογειτονιές της περιοχής την απαίτηση «να φύγουν τώρα τα καζάνια του θανάτου», μεταφέροντας μαχητικά το κάλεσμα για την απεργία και τη συγκέντρωση των σωματείων του Πειραιά στις 10.30 π.μ. στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Στην Ελευσίνα επίσης, η αυριανή συγκέντρωση θα γίνει στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Ηρώων.

Στάσεις έγιναν στους χώρους των διαφόρων εταιρειών που βρίσκονται τα καζάνια, για να αποτυπωθεί και εκεί το «έξω τα καζάνια» και το ότι ο λαός της περιοχής «δεν δέχεται να παίζεται η ζωή του κορόνα - γράμματα».

Η μηχανοκίνητη πορεία πέρασε από το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, όπου καταδικάστηκε το πολύνεκρο έγκλημα στη Χίο, με θύματα ξεριζωμένους (βλ. σελ. 8-9).

Αλλωστε, αυτή είναι η πραγματικότητα που επικρατεί στα δύο μεγάλα αυτά αστικά κέντρα, που βρίσκονται στο επίκεντρο σκληρών ανταγωνισμών: Οι στρατηγικές υποδομές όπως λιμάνια και ναυπηγεία γίνονται από τη μία πεδία έντασης της εκμετάλλευσης των εργατών για να αυγαταίνουν τα κέρδη, όσο και «αλώνια» όπου ΗΠΑ και Κίνα κονταροχτυπιούνται για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Γι' αυτό και από κάθε συζήτηση, σύσκεψη, περιοδεία αποτυπώνεται ο προβληματισμός των εργαζομένων για τους κινδύνους που πολλαπλασιάζονται, με τα συνδικάτα να τους καλούν να μη δείχνουν καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και το κράτος που για τα κέρδη των ομίλων από τη μία ξηλώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις και από την άλλη ρίχνουν τη χώρα βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.

Παράλληλα με την ανάπτυξη δράσης για την προετοιμασία της απεργίας, πληθαίνουν οι απεργιακές αποφάσεις συνδικάτων στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα. Καταρχάς αποφάσεις για απεργία έχουν πάρει τα Εργατικά Κέντρα Πειραιά και Ελευσίνας - Δυτικής Αττικής για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και η ΑΔΕΔΥ για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο σε Πειραιά, Σαλαμίνα και Δυτική Αττική. Ακόμα στην απεργία και τις απεργιακές συγκεντρώσεις καλεί η ΠΟΕ ΟΤΑ.

Αποφάσεις έχουν πάρει επίσης:

Τα κλαδικά Συνδικάτα Ενέργειας Αττικής, Οικοδόμων Αθήνας, Μετάλλου Αττικής, Χημικής Βιομηχανίας, Τύπου - Χάρτου, Ηλεκτρολόγων Αττικής και το Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών.

Στον Πειραιά τα Σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Ιδιωτικής Υγείας, «Teleperformance», η Ενωση Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ), ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εργαζομένων στη Ναυτιλία και τον Τουρισμό, Επαγγελματιών Οδηγών, των δήμων Περάματος και Κορυδαλλού, των νοσοκομείων «Μεταξά» και Νίκαιας, η ΕΛΜΕ Πειραιά, τα Σωματεία Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ) Κερατσινίου - Περάματος «Ν. Πλουμπίδης», Σαλαμίνας, Κορυδαλλού - Αγ. Βαρβάρας. Τα Παραρτήματα Πειραιά Συνδικάτου Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής Αττικής, Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού, Λογιστών, το Σωματείο Καθαριστριών.

Στη Δυτική Αττική, τα Σωματεία ΕΛΠΕ (για τη Δυτική Αττική), Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, Καπνοβιομηχανίας «Παπαστράτος», η Α' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής, ΣΕΠΕ «Κώστας Βάρναλης» και «Ηρω Κωσταντοπούλου», των δήμων Ελευσίνας, Ασπροπύργου και Μάνδρας - Ειδυλλίας, το νοσοκομείο «Θριάσιο».

Την πανθριασιακή απεργία στηρίζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας.

Ακόμα καλούν δεκάδες μαζικοί φορείς από τις παραπάνω περιοχές και τη Σαλαμίνα. Επίσης, κάλεσμα μαζικής συμμετοχής έχει απευθύνει η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας.

Η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής (ΟΒΣΑ) καλεί τους επαγγελματίες να συμμετέχουν μαζικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις την Παρασκευή 6 Φλεβάρη σε Πειραιά και Ελευσίνα. Αντίστοιχα καλέσματα απευθύνουν η Ενωση Βιοτεχνών Μετάλλου, η Ενωση Φοροτεχνικών Ελεύθερων Επαγγελματιών Αττικής, η Ενωση Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Ελευσίνας - Μάνδρας.

Στο πλαίσιο αυτό, απεργίες, διαδηλώσεις και άλλες δράσεις ξεδιπλώνονται από λιμενεργάτες στα εξής 20 λιμάνια των συγκεκριμένων χωρών: Ιταλίας: Παλέρμο, Σαλέρνο, Τσιβιταβέκια, Γένοβας, Λιβόρνο, Τεργέστης, Ραβένας, Ανκόνας, Μπάρι, Κροτόνε. Ελλάδας: Πειραιά, Ελευσίνας. Χώρας των Βάσκων: Μπιλμπάο, Πασάια. Τουρκίας: Αττάλειας, Μυρσίνης. Γαλλίας: Μασσαλίας. Μαρόκου: Ταγγέρης, Καζαμπλάνκας, Σάφι.

Πρόκειται για ένα ακόμα σημαντικό βήμα στην ελπιδοφόρα και κοινή δράση των εργατών, που προετοιμάζεται εδώ και καιρό, ενώ ήδη από τις 26 Σεπτέμβρη συνδικάτα λιμενεργατών υπέγραψαν στη Γένοβα τη σχετική διακήρυξη, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο».

Στο κάλεσμά τους ξεχωρίζει μεταξύ άλλων η απαίτηση να σταματήσει η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ, που υποστηρίζεται ανοιχτά από τους συμμάχους του, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, όπως και η απόρριψη του σχεδίου επανεξοπλισμού της ΕΕ («ReArm Europe»).

Οπως αναδεικνύουν, ενώ η επιστήμη και η τεχνολογία θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν ποιοτική μόρφωση και ελεύθερο χρόνο, παρ' όλα αυτά έρχονται αντιμέτωποι με τεράστιες ελλείψεις και κενά, υπερπληθείς τάξεις, ακατάλληλα κτίρια.

Γι' αυτό και καλούν σε συμμετοχή στην απεργία. Γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν να ανεχτούν να βλέπουν να κόβονται λεφτά από την Παιδεία, την Υγεία, ενώ δίνεται πακτωλός χρημάτων για τα κέρδη των εργοδοτών, που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές, όπως στα Τρίκαλα ή στα καζάνια στο Πέραμα.

«Απεργούμε γιατί μας αφορά βαθιά το περιεχόμενο του σχολείου. Τι μαθαίνουν τα παιδιά; Μαθαίνουν να σκέφτονται, να αμφισβητούν, να γνωρίζουν την Ιστορία και τους αγώνες του λαού μας και των άλλων λαών; 'Η μαθαίνουν να συνηθίζουν, να αποδέχονται ότι "τίποτα δεν αλλάζει", να προσαρμόζονται χωρίς να διεκδικούν;», τονίζουν στην επιστολή.

Σημειώνουν πως η απεργία δεν είναι μια μέρα χωρίς μάθημα, αντίθετα είναι ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα αξιοπρέπειας, αγώνα, ζωής και ελπίδας.

Και υπόσχονται ότι δεν θα πάνε πίσω τα μαθήματα. Αντίθετα, είναι η Γραμματική εκείνη τη μέρα που διδάσκει πως «το "εμείς" αποκτά νόημα και αξία, είναι Μαθηματικά που βλέπουν τη ζωή μας να έχει αξία και όχι να είναι κόστος, είναι η Γεωγραφία που ο φυσικός πλούτος της χώρας μας δεν είναι στα χέρια λίγων, που η ειρήνη των λαών δεν εξαρτάται από τα παζαρέματα των συνόρων και τις πολεμικές μηχανές που διψούν για ανθρώπινες ζωές. Είναι ο διαρκής αγώνας μας να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των παιδιών μας σε ένα σχολείο που μορφώνει και δεν εξαντλεί, που ανοίγει δρόμους και δεν κλείνει ορίζοντες».