Πέμπτη 30 Αυγούστου 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
«Αλλαγή»...

«Η πολιτική αλλαγή του 2015 ήταν ένα συλλογικό "ως εδώ" του λαού μας, που ξανακίνησε τον τροχό της ιστορίας. Ηταν η απόδοση των διαχρονικών πολιτικών ευθυνών στους υπαίτιους της καταστροφής και η εμπιστοσύνη στη μοναδική πολιτική δύναμη η οποία δεν δίστασε να μπει στη φωτιά της μάχης...». Τα παραπάνω λόγια του πρωθυπουργού, στην προχτεσινή συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, μόνο γέλια προκαλούν, ειδικά μετά την ανακοίνωση του ανασχηματισμού της κυβέρνησης. Γιατί, τι «αλλαγή» μπορεί να γίνει με πρωταγωνιστές εκείνους που συμμετείχαν στις κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των συμπληρωματικών τους δυνάμεων, που είναι συνδεδεμένοι με τις πιο μαύρες μέρες της επίθεσης σε βάρος του λαού; Κάθε αλλαγή στην κυβερνητική σύνθεση από το 2015 μέχρι σήμερα αποτελεί άλλη μια ...δικαίωση της πολιτικής εκείνων που ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε ως «υπαίτιους της καταστροφής» και μια δέσμευση από την πλευρά του ότι ο αντεργατικός κατήφορος θα συνεχιστεί ακόμα πιο αποφασιστικά. Κυρίως, όμως, αυτό που επιβεβαιώνει ο ανασχηματισμός είναι πόσο κάλπικες είναι οι «διαχωριστικές γραμμές» και οι «αβυσσαλέες» διαφορές του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ κ.ο.κ.

Συμπάθειες

Με αφορμή την αντιπαράθεση «βγαίνουμε - δεν βγαίνουμε» από τα μνημόνια, επανέρχονται στη συζήτηση ορισμένες ενδιαφέρουσες πλευρές από την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, πριν από την υπογραφή του 3ου μνημονίου και τις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015. Διαβάζουμε για παράδειγμα τον Ασόκα Μόντι, πρώην υποδιευθυντή του ευρωπαϊκού τμήματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, να λέει σε συνέντευξη στην «Καθημερινή»: «Ποιο ήταν το βασικό αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ; Να συνδεθεί η αποπληρωμή του χρέους με τη μεγέθυνση του ΑΕΠ και έτσι να περιοριστεί η επιβαλλόμενη λιτότητα. Οποιονδήποτε καλό οικονομολόγο και να ρωτήσετε, θα σας πει ότι πρόκειται για μία πολύ λογική θέση εκκίνησης για τη διαπραγμάτευση (...) Και αντί η άλλη πλευρά να διαπραγματευτεί, αντί να δώσει στη νέα κυβέρνηση χώρο για να αναπνεύσει, υιοθέτησε τη λογική των τελεσιγράφων, του "take it or leave it"». Ακούσαμε όμως και τον πρώην επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Γ. Ντάισελμπλουμ, να λέει σε άλλη συνέντευξη ότι ο ίδιος είχε απευθείας επαφές με τον πρωθυπουργό ήδη από τις αρχές Φλεβάρη, αμέσως μετά το πρώτο Γιούρογκρουπ, και ότι όλη η διαπραγμάτευση γινόταν με τον ίδιο τον Ελληνα πρωθυπουργό, για να βρεθεί λύση, παρακάμπτοντας τον τότε υπουργό Οικονομικών, ο οποίος «ναρκοθετούσε τη διαπραγμάτευση». Δηλώσεις όπως αυτές έχουν τη σημασία τους για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή προδίδουν τη στήριξη που απολαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα από ισχυρά οικονομικά και πολιτικά κέντρα, για τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής του. Και δεύτερον, επειδή επιβεβαιώνουν ότι η στήριξη αυτή προϋπήρχε της «πρώτη φορά αριστεράς», ιδιαίτερα από την αμερικανική πλευρά, που εκφραζόταν κυρίως μέσα από το ΔΝΤ.

Μύλος

Ενα από τα παραμύθια που διακινείται με ιδιαίτερη θέρμη στον απόηχο της συζήτησης για την «έξοδο από τα μνημόνια», είναι ότι για την καπιταλιστική κρίση έφταιξε τάχα η έλλειψη συναίνεσης μεταξύ των αστικών κομμάτων στην Ελλάδα. Ετσι, μετά τα ολοσέλιδα δημοσιεύματα για τις άλλες χώρες, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, που ξεπέρασαν λέει την κρίση επειδή είχαν την «ευλογία» να υπάρχει συνεννόηση στο αστικό πολιτικό τους σύστημα, τις τελευταίες μέρες επιστρατεύτηκε μέχρι και ο αποθανών υποψήφιος Πρόεδρος των Ρεπουμπλικάνων, γερουσιαστής Μακέιν, που, όπως γράφουν, μπορεί να ήταν συντηρητικός και με «τεράστιες διαφορές» από τον τότε αντίπαλό του, Ομπάμα, αλλά πάνω απ' όλα, «κορόνα στο κεφάλι του» είχε την ενότητα και τη συναίνεση. Εμείς πάλι τους προτείνουμε να μην τρέχουν στην άλλη άκρη του κόσμου, προκειμένου να βρουν παραδείγματα για το πώς «μεγαλουργούν» τα αστικά κόμματα όταν «συναινούν»: Μπορούν για παράδειγμα να μιλήσουν για τα τρία διαδοχικά μνημόνια που ψήφισαν εδώ στην Ελλάδα, το τελευταίο μάλιστα μ' ένα στόμα και μια φωνή, για την εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που από κοινού στηρίζουν, την «πίστη» τους στα «ιερά και όσια» του κεφαλαίου. Αλλά και για τις μεταγραφές των στελεχών τους - βλέπε π.χ. τον κυβερνητικό ανασχηματισμό - που δείχνουν το ...«απροσμέτρητο βάθος» των διαφορών τους.

Βρωμοδουλειές

Μαζί με άλλα πολλά που ακούστηκαν από τα αστικά επιτελεία, με αφορμή τις δηλώσεις του Γάλλου Προέδρου ότι «η Ευρώπη δεν μπορεί να εναποθέτει πλέον την ασφάλειά της αποκλειστικά στις ΗΠΑ», θυμίζοντας τις αντίστοιχες δηλώσεις προ μηνών της Γερμανίδας καγκελάριου, ξανάρθε στον «αφρό» και η επικίνδυνη επιχειρηματολογία ότι η παραπέρα ανάπτυξη των «αυτοτελών ικανοτήτων» της ΕΕ σε στρατιωτικό επίπεδο θα αποτελέσει κάτι σαν... ευλογία για την Ελλάδα. Τι λένε ανάμεσα σε άλλα; Οτι μια τέτοια εξέλιξη, από κοινού με την αναγνώριση των συνόρων της Ελλάδας ως «ευρωπαϊκών», μπορεί να τα διασφαλίσει τάχα από τους... «εξ ανατολών» κινδύνους, να αποτελέσει δηλαδή ανάχωμα στις πάγιες διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις της τουρκικής αστικής τάξης. Τα περί «ευρωπαϊκών συνόρων», όμως, είναι τα ίδια με τα περί «Αιγαίου - ΝΑΤΟικής θάλασσας», που υποτίθεται ότι θα διασφάλιζε τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα, αλλά στην πράξη αποτελεί το καλύτερο «σκαλοπάτι» για το γκριζάρισμά τους. Στις αντιθέσεις και στα παζάρια των ιμπεριαλιστών, στους σχεδιασμούς της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που υπηρετεί η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν πρόκειται να βρει «απάγκιο» ο λαός, αλλά έρχεται αντιμέτωπος και με τεράστιους κινδύνους. Γι' αυτό η βρώμικη προπαγάνδα τους πρέπει να συναντήσει τείχος.

Τρελίτσα ή ζαλάδα;

'Η το έχουν ρίξει στην «τρελίτσα» εκεί στην «ΕΦΣΥΝ» ή είναι για τα καλά ζαλισμένοι από τα «ανοίγματα» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποτυπώθηκαν στον πρόσφατο ανασχηματισμό. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς η επιμονή τους να πείσουν (αλήθεια ποιους;) ότι «το ΚΚΕ δεν έχει μέτωπο στον αντικομμουνισμό»! Ποιο; Το ΚΚΕ που δέχεται τόνους λάσπης και επίθεσης ακριβώς για αυτόν το λόγο, επειδή υπερασπίζεται την Ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος και της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, για το γεγονός ότι δεν χειροκρότησε την αντεπανάσταση και την ανατροπή του σοσιαλισμού, όπως έκαναν τότε οι ΣΥΡΙΖΑίοι. Φαίνεται μάλλον για την «ΕΦΣΥΝ» ότι αντιπαλεύει κανείς τον αντικομμουνισμό μόνο αν υπερασπίζεται τον ΣΥΡΙΖΑ, που δέχεται επίθεση από τη ΝΔ για το «κομμουνιστικό παρελθόν» στελεχών του. Που σημαίνει ότι η υπεράσπιση του κομμουνισμού περνάει μέσα από την υπεράσπιση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του, δηλαδή βάζοντας πλάτη στην προσπάθεια που κάνουν ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ να στήσουν έναν κάλπικο καβγά, όπως δυο γάιδαροι που τσακώνονται σε ξένο αχυρώνα.

Και επειδή η «ΕΦΣΥΝ» κάνει ειδική αναφορά στα όσα είπε ο Αδωνης Γεωργιάδης για την «Ανοιξη της Πράγας», υποστηρίζοντας ότι έμειναν δήθεν αναπάντητα από το ΚΚΕ (άραγε σε τέτοιες απόψεις δεν απαντάνε το αφιέρωμα που είχε ο «Ριζοσπάστης» και το άρθρο στελέχους του Κόμματος, που φιλοξένησε η ίδια η «ΕΦΣΥΝ»;), ας μας εξηγήσουν: Πόσο μεγάλη είναι η απόσταση ανάμεσα στον ωμό, ανοιχτό αντικομμουνισμό, τύπου Γεωργιάδη, και στη ραφιναρισμένη εκδοχή του, που στο όνομα του «σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία» καταλήγει στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα με τον Γεωργιάδη και κάθε Γεωργιάδη; Γιατί στην κύρια αρθρογραφία που εκφράζει τη γνώμη των εφημερίδων, στην «ΕΦΣΥΝ» και στην «Αυγή», αυτά που είδαμε να αναμασιούνται είναι τα περί «Σοβιετικής εισβολής», περί «αντιδημοκρατικών καθεστώτων» και «καταπίεσης», ντυμένα με τα ψευδεπίγραφα περί «ανανέωσης του σοσιαλισμού», παρόλο που οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές της «Ανοιξης» έχουν ομολογήσει ότι στόχος τους ήταν να φέρουν τον καπιταλισμό. Εφτασαν δε στο σημείο να συγκρίνουν την «Ανοιξη της Πράγας» με το Μάη του 1968 και τις κινητοποιήσεις ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ στις ΗΠΑ...

Ο λαός μας λέει σοφά, «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», πολύ περισσότερο αν έχεις ήδη αποκηρύξει τα «πρώτα»... Το παρελθόν τους οι «ανανήψαντες πρώην κομμουνιστές» του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πάψει να το υπερασπίζονται οι ίδιοι εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που στο όνομα της «ανανέωσης» αποκήρυξαν μετά βδελυγμίας το κομμουνιστικό κίνημα, τις παραδόσεις του εργατικού κινήματος, την υπεράσπιση της ΕΣΣΔ και των άλλων σοσιαλιστικών κρατών. Το αποκήρυξαν πολλές φορές και ακόμα μια φορά όταν έγιναν κυβέρνηση για τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, αγαπημένο παιδί των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ, όταν εισπράττουν τα συχαρίκια από την ΕΕ και αποφάσισαν να γίνουν ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ... Η προσπάθειά τους να φορέσουν τη μάσκα του «αριστερού» προκαλεί ζημιά, λερώνει τις παραδόσεις του εργατικού κινήματος, του κομμουνισμού, της αριστεράς και αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουν όσοι άνθρωποι και αγωνιστές έχουν τέτοιες αναφορές και δεσμούς.


Δ.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org