Πέμπτη 30 Αυγούστου 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
«Αλλαγή»...

«Η πολιτική αλλαγή του 2015 ήταν ένα συλλογικό "ως εδώ" του λαού μας, που ξανακίνησε τον τροχό της ιστορίας. Ηταν η απόδοση των διαχρονικών πολιτικών ευθυνών στους υπαίτιους της καταστροφής και η εμπιστοσύνη στη μοναδική πολιτική δύναμη η οποία δεν δίστασε να μπει στη φωτιά της μάχης...». Τα παραπάνω λόγια του πρωθυπουργού, στην προχτεσινή συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, μόνο γέλια προκαλούν, ειδικά μετά την ανακοίνωση του ανασχηματισμού της κυβέρνησης. Γιατί, τι «αλλαγή» μπορεί να γίνει με πρωταγωνιστές εκείνους που συμμετείχαν στις κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των συμπληρωματικών τους δυνάμεων, που είναι συνδεδεμένοι με τις πιο μαύρες μέρες της επίθεσης σε βάρος του λαού; Κάθε αλλαγή στην κυβερνητική σύνθεση από το 2015 μέχρι σήμερα αποτελεί άλλη μια ...δικαίωση της πολιτικής εκείνων που ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε ως «υπαίτιους της καταστροφής» και μια δέσμευση από την πλευρά του ότι ο αντεργατικός κατήφορος θα συνεχιστεί ακόμα πιο αποφασιστικά. Κυρίως, όμως, αυτό που επιβεβαιώνει ο ανασχηματισμός είναι πόσο κάλπικες είναι οι «διαχωριστικές γραμμές» και οι «αβυσσαλέες» διαφορές του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ κ.ο.κ.

Συμπάθειες

Με αφορμή την αντιπαράθεση «βγαίνουμε - δεν βγαίνουμε» από τα μνημόνια, επανέρχονται στη συζήτηση ορισμένες ενδιαφέρουσες πλευρές από την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, πριν από την υπογραφή του 3ου μνημονίου και τις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015. Διαβάζουμε για παράδειγμα τον Ασόκα Μόντι, πρώην υποδιευθυντή του ευρωπαϊκού τμήματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, να λέει σε συνέντευξη στην «Καθημερινή»: «Ποιο ήταν το βασικό αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ; Να συνδεθεί η αποπληρωμή του χρέους με τη μεγέθυνση του ΑΕΠ και έτσι να περιοριστεί η επιβαλλόμενη λιτότητα. Οποιονδήποτε καλό οικονομολόγο και να ρωτήσετε, θα σας πει ότι πρόκειται για μία πολύ λογική θέση εκκίνησης για τη διαπραγμάτευση (...) Και αντί η άλλη πλευρά να διαπραγματευτεί, αντί να δώσει στη νέα κυβέρνηση χώρο για να αναπνεύσει, υιοθέτησε τη λογική των τελεσιγράφων, του "take it or leave it"». Ακούσαμε όμως και τον πρώην επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Γ. Ντάισελμπλουμ, να λέει σε άλλη συνέντευξη ότι ο ίδιος είχε απευθείας επαφές με τον πρωθυπουργό ήδη από τις αρχές Φλεβάρη, αμέσως μετά το πρώτο Γιούρογκρουπ, και ότι όλη η διαπραγμάτευση γινόταν με τον ίδιο τον Ελληνα πρωθυπουργό, για να βρεθεί λύση, παρακάμπτοντας τον τότε υπουργό Οικονομικών, ο οποίος «ναρκοθετούσε τη διαπραγμάτευση». Δηλώσεις όπως αυτές έχουν τη σημασία τους για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή προδίδουν τη στήριξη που απολαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα από ισχυρά οικονομικά και πολιτικά κέντρα, για τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής του. Και δεύτερον, επειδή επιβεβαιώνουν ότι η στήριξη αυτή προϋπήρχε της «πρώτη φορά αριστεράς», ιδιαίτερα από την αμερικανική πλευρά, που εκφραζόταν κυρίως μέσα από το ΔΝΤ.

Μύλος

Ενα από τα παραμύθια που διακινείται με ιδιαίτερη θέρμη στον απόηχο της συζήτησης για την «έξοδο από τα μνημόνια», είναι ότι για την καπιταλιστική κρίση έφταιξε τάχα η έλλειψη συναίνεσης μεταξύ των αστικών κομμάτων στην Ελλάδα. Ετσι, μετά τα ολοσέλιδα δημοσιεύματα για τις άλλες χώρες, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, που ξεπέρασαν λέει την κρίση επειδή είχαν την «ευλογία» να υπάρχει συνεννόηση στο αστικό πολιτικό τους σύστημα, τις τελευταίες μέρες επιστρατεύτηκε μέχρι και ο αποθανών υποψήφιος Πρόεδρος των Ρεπουμπλικάνων, γερουσιαστής Μακέιν, που, όπως γράφουν, μπορεί να ήταν συντηρητικός και με «τεράστιες διαφορές» από τον τότε αντίπαλό του, Ομπάμα, αλλά πάνω απ' όλα, «κορόνα στο κεφάλι του» είχε την ενότητα και τη συναίνεση. Εμείς πάλι τους προτείνουμε να μην τρέχουν στην άλλη άκρη του κόσμου, προκειμένου να βρουν παραδείγματα για το πώς «μεγαλουργούν» τα αστικά κόμματα όταν «συναινούν»: Μπορούν για παράδειγμα να μιλήσουν για τα τρία διαδοχικά μνημόνια που ψήφισαν εδώ στην Ελλάδα, το τελευταίο μάλιστα μ' ένα στόμα και μια φωνή, για την εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που από κοινού στηρίζουν, την «πίστη» τους στα «ιερά και όσια» του κεφαλαίου. Αλλά και για τις μεταγραφές των στελεχών τους - βλέπε π.χ. τον κυβερνητικό ανασχηματισμό - που δείχνουν το ...«απροσμέτρητο βάθος» των διαφορών τους.

Βρωμοδουλειές

Μαζί με άλλα πολλά που ακούστηκαν από τα αστικά επιτελεία, με αφορμή τις δηλώσεις του Γάλλου Προέδρου ότι «η Ευρώπη δεν μπορεί να εναποθέτει πλέον την ασφάλειά της αποκλειστικά στις ΗΠΑ», θυμίζοντας τις αντίστοιχες δηλώσεις προ μηνών της Γερμανίδας καγκελάριου, ξανάρθε στον «αφρό» και η επικίνδυνη επιχειρηματολογία ότι η παραπέρα ανάπτυξη των «αυτοτελών ικανοτήτων» της ΕΕ σε στρατιωτικό επίπεδο θα αποτελέσει κάτι σαν... ευλογία για την Ελλάδα. Τι λένε ανάμεσα σε άλλα; Οτι μια τέτοια εξέλιξη, από κοινού με την αναγνώριση των συνόρων της Ελλάδας ως «ευρωπαϊκών», μπορεί να τα διασφαλίσει τάχα από τους... «εξ ανατολών» κινδύνους, να αποτελέσει δηλαδή ανάχωμα στις πάγιες διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις της τουρκικής αστικής τάξης. Τα περί «ευρωπαϊκών συνόρων», όμως, είναι τα ίδια με τα περί «Αιγαίου - ΝΑΤΟικής θάλασσας», που υποτίθεται ότι θα διασφάλιζε τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα, αλλά στην πράξη αποτελεί το καλύτερο «σκαλοπάτι» για το γκριζάρισμά τους. Στις αντιθέσεις και στα παζάρια των ιμπεριαλιστών, στους σχεδιασμούς της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που υπηρετεί η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν πρόκειται να βρει «απάγκιο» ο λαός, αλλά έρχεται αντιμέτωπος και με τεράστιους κινδύνους. Γι' αυτό η βρώμικη προπαγάνδα τους πρέπει να συναντήσει τείχος.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1871 Πεθαίνει ο νεοζηλανδικής καταγωγής Βρετανός φυσικός και χημικός Ερνεστ Ράδερφορντ, που το 1908 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Χημείας.

1918 Πραγματοποιείται δολοφονική απόπειρα κατά του Β. Ι. Λένιν, οργανωμένη από τους εσέρους. Ο ηγέτης της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης πυροβολείται και τραυματίζεται λίγο μετά την ομιλία του στους εργάτες του εργοστασίου «Σφυρί και Δρεπάνι» στη Μόσχα. Δράστης ήταν η Φάνια Κάπλαν.

1929 Η αστυνομία διενεργεί επιδρομή στα γραφεία και τυπογραφεία του «Ριζοσπάστη» και της «Νεολαίας» (εφημερίδας της ΟΚΝΕ), κάνει κατασχέσεις και προχωρά σε συλλήψεις. Ταυτόχρονα, απαγορεύει το φύλλο του «Ριζοσπάστη» της 1ης Σεπτέμβρη.

1932 Ο Χέρμαν Γκέρινγκ, στενός συνεργάτης του Χίτλερ, εκλέγεται πρόεδρος της γερμανικής Βουλής.

1936 Αρχίζει κύμα μαζικών συλλήψεων από το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Εως την 1η Οκτώβρη στάλθηκαν στα νησιά της εξορίας 700 περίπου αγωνιστές, κυρίως κομμουνιστές. Στις 19 Σεπτέμβρη συνελήφθη και ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης.

1944 Με την είσοδο του σοβιετικού στρατού στο Βουκουρέστι, ολοκληρώνεται η απελευθέρωση της Ρουμανίας από το ναζιστικό ζυγό και το φασιστικό καθεστώς Αντονέσκου. Η νέα νίκη του Κόκκινου Στρατού σήμανε την κατάρρευση της γερμανικής στρατιωτικής μηχανής στα Βαλκάνια.

1948 Μετά την κατάληψη του Γράμμου, ο κυβερνητικός στρατός (δύναμη 25.000, υποστηριζόμενη από αεροπορία και άρματα μάχης) εξαπολύει συνδυασμένη επίθεση κατά του ΔΣΕ στο μέτωπο Βίτσι - Μάλι Μάδι (δύναμη 9.000). Στις 9-10 Σεπτέμβρη, ο ΔΣΕ περνά ορμητικά στην αντεπίθεση και σφραγίζει τη νίκη του, κατατροπώνοντας τον κυβερνητικό στρατό και απωθώντας τον απ' το Μάλι Μάδι.

1960 Ο υπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως, Κωνσταντίνος Τσάτσος, απαγορεύει την παράσταση «Ορνιθες» του Αριστοφάνη, που θα ανέβαζε ο Κάρολος Κουν στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού.

2006 Πεθαίνει ο Αιγύπτιος συγγραφέας Ναγκίμπ Μαχφούζ, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1988.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org