Σε μια πρωτοφανή απόφαση για τη μείωση 700.000 στρεμμάτων βαμβακιού από αυτή κι όλας την καλλιεργητική περίοδο, προχώρησε η κυβέρνηση. Ο υπουργός Γεωργίας ανακοίνωσε χτες ότι το 2000 θα καλλιεργηθούν 3.600.000 στρέμματα βαμβάκι σε ολόκληρη τη χώρα, από 4.295.000 στρέμματα που καλλιεργήθηκαν το 1999!

Την αντιαγροτική αυτή μεθόδευση, που θα έχει σαν αποτέλεσμα τη δραματική συρρίκνωση της καλλιέργειας βαμβακιού, ο υπουργός Γεωργίας, με περισσή υποκρισία, τη «βάφτισε» ως ένα σύστημα στήριξης της βαμβακοκαλλιέργειας! Το ψευτο - άλλοθι που πρόβαλε, για να επιβληθούν διοικητικά μέτρα περιορισμού των στρεμμάτων, που καλλιεργούνται με βαμβάκι, είναι η νομική βάση της ΕΕ για τη δήθεν προστασία του περιβάλλοντος από την αυξημένη νιτρορύπανση των εδαφών και την εξάντληση των υδάτινων πόρων, καθώς και οι προτάσεις του νέου κοινοτικού κανονισμού για το βαμβάκι.

Ετσι, με την «αβάντα» των αντιαγροτικών κανονισμών της ΕΕ και των επιταγών της «Ατζέντας 2000» για συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής και για μαζικό ξεκλήρισμα των αγροτών, η κυβέρνηση, όπως διαφάνηκε από τις χτεσινές δηλώσεις του Γ. Ανωμερίτη, προετοιμάζει την άμεση επιβολή ατομικού στρεμματικού πλαφόν στους βαμβακοπαραγωγούς, ώστε να επιτευχθεί ο δραστικός περιορισμός της βαμβακοκαλλιέργειας.

Ο υπουργός Γεωργίας, βέβαια, δίνοντας ένα ρεσιτάλ κοροϊδίας, επιχείρησε να εμφανίσει τα συγκεκριμένα αντιαγροτικά μέτρα ως φιλοαγροτικά και «ενισχυτικά» στο εισόδημα των βαμβακοπαραγωγών. Αυτό, όμως, διαψεύδεται εκ των πραγμάτων, αφού ακόμα και από τις δηλώσεις του ίδιου προκύπτει ότι και πάλι όλοι οι βαμβακοπαραγωγοί θα πληρώνουν πρόστιμο συνυπευθυνότητας, αφού με τη μείωση των στρεμμάτων η παραγωγή θα πέσει γύρω στο 1.000.000 τόνους (από 1.300.000 που εκτιμάται για την παραγωγή του 1999), ενώ το πλαφόν είναι 782.000 τόνοι.

Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί πως η προεκλογική «κορόνα» που ξεστόμισε στις αρχές του Δεκέμβρη ο Γ. Ανωμερίτης στη Θεσσαλία, ότι δηλαδή οι αγρότες που έχουν μέχρι 60 στρέμματα δε θα πληρώνουν πρόστιμο συνυπευθυνότητας, αποδείχτηκε μέγα ψέμα. Γιατί ο Γ. Ανωμερίτης αυτό που είπε χτες είναι μόνο ότι για τους βαμβακοπαραγωγούς που καλλιεργούν μέχρι 60 στρέμματα δε θα υπάρχει στρεμματική μείωση της παραγωγής. Η στρεμματική μείωση θα επιβληθεί κλιμακωτά για τους βαμβακοπαραγωγούς πάνω από 60 στρέμματα και θα γίνει ως εξής: 60 με 70 στρέμματα 11% μείωση, 70 με 80 19%, 80 με 90 22%, 90 με 100 27%, 100 με 125 36%, 125 με 150 40%, 150 με 175 43%, 175 με 200 45% και από 200 στρέμματα και άνω 58% μείωση. Οπως επίσης είπε ο υπουργός Γεωργίας ο υπολογισμός της μείωσης και κατ' επέκταση η επιβολή του ατομικού πλαφόν θα υπολογιστεί από το μέσο όρο παραγωγής που δήλωσαν οι βαμβακοπαραγωγοί την τελευταία πενταετία. Ακόμα, με βάση την τελευταία πενταετία θα υπολογίζεται και το ύψος της ηρτημένης παραγωγής ανά περιοχή και εδώ δημιουργείται και θέμα επιβολής ατομικού πλαφόν παραγωγής.

Ο υπουργός Γεωργίας, όμως, δεν απάντησε για το τι θα γίνουν και με τι θα καλλιεργηθούν τα 700.000 στρέμματα που κόβονται από τη βαμβακοκαλλιέργεια, αφού τα πλαφόν και οι περιορισμοί της ΕΕ δεν επιτρέπουν τη στροφή σε άλλες καλλιέργειες. Στο ζήτημα αυτό ο Γ. Ανωμερίτης επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και για να αποπροσανατολίσει, ανέφερε ότι στο βαμβάκι το 78% των παραγωγών (76.000 αγρότες) καλλιεργεί κάτω από 60 στρέμματα και το 22% καλλιεργεί πάνω από 60 στρέμματα (22.000 αγρότες). Ακόμα, επικαλέστηκε το καθεστώς της αγρανάπαυσης, δηλαδή της αναγκαστικής εγκατάλειψης της βαμβακοκαλλιέργειας. Η ουσία, πάντως, είναι ότι η κυβέρνηση ξεπερνώντας σε ζήλο ακόμα και τους τεχνοκράτες των Βρυξελλών επιβάλλει τη δραστική συρρίκνωση της βαμβακοκαλλιέργειας, εμφανίζοντας ως προεκλογικό άλλοθι την ενδεχόμενη αύξηση της τιμής στο βαμβάκι.

Το μέτρο, ανεξάρτητα από την κυβερνητική προπαγάνδα, είναι φανερό ότι θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω συρρίκνωση του εισοδήματος όλων των βαμβακοπαραγωγών και τη δραματική μείωση της βαμβακοκαλλιέργειας. Γιατί μπορεί ο Γ. Ανωμερίτης να επιδιώκει να εμφανίσει ότι το μέτρο αυτό επιβάλλει περιορισμούς μόνο στους μεγάλους βαμβακοπαραγωγούς, αλλά η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική: Αποσκοπεί στη δραστική συρρίκνωση της βαμβακοκαλλιέργειας, που αποβαίνει σε βάρος της εθνικής αγροτικής παραγωγής και σε όφελος της αύξησης των αθρόων εισαγωγών βαμβακιού στην ΕΕ (που έτσι κι αλλιώς είναι ελλειμματική) από τρίτες χώρες και κυρίως από τις ΗΠΑ. Γιατί για παράδειγμα στις ΗΠΑ η μικρότερη εκμετάλλευση στη βαμβακοκαλλιέργεια ξεπερνά τα 2000 στρέμματα, αλλά εκεί δεν τίθεται θέμα περιορισμού, ούτε θέμα νιτρορύπνασης. Το τελευταίο ισχύει για τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ. Την παγκόσμια αυτή πρωτοτυπία τη διεκδικεί αποκλειστικά η «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ!