Την ίδια περίοδο που στην πολιτική σκηνή δεσπόζουν οι «ρεγκουζομαχίες» και κάθε είδους αποπροσανατολιστικές διαμάχες, το ΚΚΕ προχωράει στην υλοποίηση της απόφασης του 17ου Συνεδρίου «να γίνει Πανελλαδική Κομματική Συνδιάσκεψη για τη νεολαία, που να αποτελέσει και το σημείο στροφής στον τομέα αυτό». Πολιτική Απόφαση του 17ου Συνεδρίου του ΚΚΕ. Για τα καθήκοντα του Κόμματος μέχρι το 18ο Συνέδριο, Φλεβάρης 2005. Η τεράστια ποιοτική διαφορά ανάμεσα στο ΚΚΕ και στα άλλα κόμματα υπογραμμίζεται από τα εξής: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ χαλκεύουν δεσμά για τους νέους εργαζόμενους στα πλαίσια της «ανταγωνιστικότητας» που επιτάσσει το κεφάλαιο. Ο ΣΥΝ ετοιμάζει το συνέδριο του ΚΕΑ («Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς») στην Αθήνα, Πρόκειται για το ευρωπαϊκό «αριστερό» κόμμα, που το καταστατικό του είναι σε συμφωνία με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη μήτρα κάθε αντιλαϊκής πολιτικής που χτυπάει κατάστηθα τα δικαιώματα εργατικής τάξης, λαϊκών στρωμάτων και νεολαίας. Το ΚΚΕ στις θέσεις της ΚΕ - για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη - με θέμα «Η δράση του Κόμματος για τα προβλήματα της Νεολαίας. Η στήριξη της ΚΝΕ», υπογραμμίζει ότι, «Το μέλλον της νεολαίας δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια των εκμεταλλευτών της εργατικής και λαϊκής οικογένειας, στις δυνάμεις του κεφαλαίου, στις δυνάμεις της σήψης, του αυταρχισμού και της καταστολής, του πολέμου».

Κομμουνιστές, κομμουνίστριες και μέλη της ΚΝΕ, μπορούμε να είμαστε περήφανοι για το ΚΚΕ. Ξεδιπλώνει σε ένα μεστό πολιτικό - ιδεολογικό κείμενο των 48 σελίδων τις Θέσεις του για την κατάσταση της νεολαίας, τα καθήκοντα δράσης και το πλαίσιο λαϊκής συσπείρωσης και πάλης για τα προβλήματα της νεολαίας. Μεγάλες οι ευθύνες, ακόμα πιο μεγάλα τα καθήκοντα που επωμίζονται το Κόμμα, οι ΚΟ και όλα τα μέλη. Μπορούμε να κάνουμε πράξη τη στροφή που χρειάζεται. Δεν ξεχνάμε το δέσιμο ΚΚΕ - νεολαίας 87 χρόνια τώρα, δεν ξεχνάμε ότι - το ΚΚΕ - «εξακολουθεί να προσβλέπει με εμπιστοσύνη στο πρόσωπο της νέας γενιάς, στις δυνατότητές της να συμβάλει στην οικοδόμηση του σοσιαλιστικού αύριο». Πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, Αθήνα 1996.

Η αναγκαιότητα της συνδιάσκεψης υπογραμμίζεται και από την επικαιρότητα: Εφοδος NATO στα Πανεπιστήμια, τρομοκρατία από τους μηχανισμούς καταστολής, πολύμορφη διείσδυση του κεφαλαίου σε όλη την κλίμακα της εκπαίδευσης και εργασία - όταν και όσο υπάρχει - χωρίς δικαιώματα για τους νέους εργαζόμενους. Η ανάγκη απάντησής μας σε όλα αυτά τα μέτωπα και σε όλο το φάσμα της ζωής των νέων ανθρώπων επιτακτική. Δεν υπάρχει περιθώριο για χάσιμο χρόνου. Ο ταξικός αντίπαλος με όλα αυτά που παρατέθηκαν πιο πάνω, επιδιώκει να κερδίσει χρόνο και από τη σκοπιά της στρατηγικής του, να δώσει από καλύτερες θέσεις τον αγώνα για τη διαιώνιση του καπιταλισμού. Εχουμε κι εμείς ατού στον αγώνα, εφόσον οργανώσουμε την αντεπίθεση και κινηθούμε σύμφωνα με τις θέσεις ώστε να γίνει πράξη η «ενιαία δράση όλων των τμημάτων της νεολαίας σε αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση».

Τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν μέχρι σήμερα στα πλαίσια της συμβολής στη συζήτηση για τη νεολαία, είναι στο σύνολό τους χρήσιμα και θέτουν επί τάπητος σοβαρά προβλήματα, καθήκοντα και σημαντικές ελλείψεις και αδυναμίες στη δουλιά του Κόμματος για τη νεολαία. Θα ξεχωρίσω εκείνα τα κείμενα συντρόφων που αναδεικνύουν το σημαντικότατο ζήτημα της στάσης των γονέων και των εκπαιδευτικών κόντρα στο ρεύμα, τη στάση των μελών της ΚΝΕ στον αγώνα για τα προβλήματα των σπουδαστών - φοιτητών και στον αγώνα για τη μόρφωση. Σημαντική τόλμη διακρίνει το κείμενο γνωστού στελέχους του Κόμματος για τις σχέσεις των δύο φύλων. Να συμπληρώσω, ότι τέτοια ζητήματα δεν είναι ταμπού, δεν πρέπει να είναι έξω από το οπτικό μας πεδίο. Να μην ξεχνάμε πως - σύμφωνα με τον Καρλ Μαρξ - «τίποτα το ανθρώπινο δε μου είναι ξένο». Να σταθμίσουμε επίσης καλά, κατά τη συζήτηση στη συνδιάσκεψη, τη στάση των κομμουνιστών και το παράδειγμα που δίνουμε ή δε δίνουμε, στη νεολαία, στους νέους εργαζόμενους. Σήμερα υπάρχει μια απαξία - έχει αντικειμενική βάση - των νέων απέναντι στις μεγαλύτερες ηλικίες, εξαιτίας της ενσωμάτωσης στο σύστημα και της χαλαρότητας - και όχι μόνο - σε φαινόμενα διαφθοράς, εξαγοράς και γενικότερα εκμαυλισμού των συνειδήσεων.

Ειδικά στο χώρο της εργαζόμενης νεολαίας, έχουμε πολύ σημαντικά καθήκοντα μπροστά μας. Το πολύ χαμηλό ποσοστό των συνδικαλισμένων νέων (10,6%) που αναφέρουν οι Θέσεις, δε θα αλλάξει προς το καλύτερο από μόνο του. Θα «φάμε σίδερα» και θα «σκοτωθούμε» με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς, για να τραβήξουμε τους νέους στην οργανωμένη δράση μέσα στο μαχόμενο συνδικαλιστικό κίνημα. Να σκεφτούμε το μέγεθος, βάθος και πλάτος, το χρήμα και τους μηχανισμούς που διαθέτουν κεφάλαιο και ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί - ΕΕ, NATO, κλπ. - για να ενσωματώσουν τη νεολαία στο σύστημα. Μια επίσκεψη μόνο στην ιστοσελίδα της ΕΕ δίνει μια γεύση για τους πολυπλόκαμους μηχανισμούς και τις «δράσεις» της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ενωσης στη νεολαία. Εμείς καλά καλά δεν έχουμε γνώση όλου αυτού του πράγματος και πολύ περισσότερο δεν έχουμε ορθώσει συνολικό μέτωπο αντίστασης με συσπείρωση πλατύτερων τμημάτων της σπουδάζουσας νεολαίας, των νέων εργαζομένων και των νέων που είναι στα δίχτυα της ανεργίας.

Δικαιολογημένα οι Θέσεις εξετάζουν σε βάθος τους βασικούς παράγοντες, θεσμούς και μηχανισμούς «που επιδρούν στη συνείδηση και την κοινωνικοπολιτική συμπεριφορά της σύγχρονης νεολαίας». Συμφωνώ επίσης απόλυτα με την εκτίμηση των Θέσεων: «Βαθιά αντιδραστική επίδραση ασκεί στο παιδί και το νέο και ο ρόλος των MME και, γενικότερα, ό,τι αποκαλείται "βιομηχανία του ελεύθερου χρόνου"».

Στον τομέα του «ελεύθερου χρόνου» πιστεύω ότι είμαστε πολύ πίσω από τις ανάγκες αλλά και τις δυνατότητες που έχουμε ως Κόμμα αλλά και ως ΚΝΕ. Παρεμβαίνουμε, δεν το υποτιμώ, αλλά επιμένω πως το μέτωπό μας στον τομέα αυτό είναι πολύ αδύναμο σε σχέση με τα καταιγιστικά πυρά της κυρίαρχης τάξης. Ενα παράδειγμα: Ο ελεύθερος χρόνος των νέων εργαζομένων είναι ή δεν είναι υπόθεση δική μας; Δεδομένης της καταφατικής απάντησης, όπως πιστεύω, περνάω στο δεύτερο ερώτημα: Είναι οι πρωτοβουλίες που παίρνουμε ως Κόμμα και ως ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα - εκεί που οι κομμουνιστές έχουν την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των εργαζομένων - τέτοιες και τόσες που χρειάζονται; Δεν απαντώ, αν κι έχω γνώμη - πιστεύω ότι απάντηση και αναγκαία μέτρα και κατευθύνσεις θα δώσει η συνδιάσκεψη, γιατί δεν πάει άλλο! Για να μην είναι η νεολαία μόνο στην καφετερία και στο κλαμπ οφείλουμε να ανοίξουμε άλλους δρόμους, να δώσουμε διεξόδους και δυνατότητες στο δυναμισμό και τη δημιουργικότητα που φωλιάζουν στις νεανικές συνειδήσεις. Να μας προβληματίσει θετικά το ζήτημα που έθιξε ο παλαίμαχος αλλά πρωτοπόρος σ. Ν. Καραντηνός: «Οι λέσχες της ΕΠΟΝ (Ο ρόλος και η προσφορά τους)», «Ριζοσπάστης» Κυριακή 9 Οκτώβρη 2005.

Οι ιμπεριαλιστές έχουν απέναντι στους λαούς και στο διεθνές κομμουνιστικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ένα ενιαίο μέτωπο με συγκροτημένη και καλά επεξεργασμένη τακτική στα πλαίσια της στρατηγικής των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και της εξάλειψης της «τρομοκρατικής απειλής». Στο μέτωπο πάλης απέναντι σε αυτό τον αντίπαλο, η νεολαία έχει τη δική της θέση. Κοντά στις σωστές πρωτοβουλίες και δράσεις της ΚΝΕ είναι ανάγκη να εξετάσουμε σε βάθος το ζήτημα της συμβολής της νεολαίας στην ανάπτυξη ενός ισχυρού αντιιμπεριαλιστικού φιλειρηνικού κινήματος.

Ανδριανός Μπούκουρης

ΚΟ ΟΤΕ του ΚΚΕ