Με αοριστολογίες, ένα λόγο με χαοτικά πολιτικά χαρακτηριστικά και με την περιγραφή ενός νεφελώδους μοντέλου της αριστεράς, ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Α. Αλαβάνος, επιχείρησε την Κυριακή το βράδυ, κατά την ομιλία του στο Φεστιβάλ της Νεολαίας του κόμματός του, να απευθυνθεί προς τη νεολαία.

Μίλησε για το όραμα ενός «καλύτερου κόσμου χωρίς σύνορα, μισαλλοδοξία, πολέμους», δεν εξήγησε, όμως, ποιος ευθύνεται για το σημερινό κόσμο, αλλά και πώς θ' αλλάξει αυτός. Χαρακτηριστική είναι η διακήρυξή του ότι «το μέλλον για τη νεολαία δεν είναι ο καπιταλισμός» και «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Επίσης, είπε ότι ο ΣΕΒ είναι «ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός του λαού και της νεολαίας», αλλά δεν εξήγησε γιατί, αποφεύγοντας να θέσει την ταξική διάσταση της όλης κατάστασης. Ξέχασε ότι συνυπεύθυνος είναι και ο ΣΥΝ, που με τη στάση του, όλα αυτά τα χρόνια, υποστήριξε τις βασικές ταξικές πολιτικές επιλογές της άρχουσας τάξης, όπως αυτές της ενσωμάτωσης στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αλλά και όλα τα ιδεολογήματα περί «κεντροαριστεράς».

Δίνοντας τα χαρακτηριστικά της ταυτότητας της σημερινής πολιτικοποιημένης νεολαίας, όπως τα εντοπίζει στη Νεολαία του ΣΥΝ, υποστήριξε ότι ήταν «από αυτούς που συμβάλανε στην αναζήτηση μιας νέας συλλογικής ταυτότητας, της γενιάς των αγώνων για την παγκοσμιοποίηση». Μάλιστα, μίλησε με τρόπο απαξιωτικό για τις προηγούμενες γενιές, υποστηρίζοντας ότι «οι σημερινοί εικοσάρηδες δεν κάθονται να γυαλίζουν τα παλιά τρόπαια του ΕΑΜ και του Πολυτεχνείου. Να ξεψαχνίζουν τις παλιές ήττες». Για να διαπιστώσει στη συνέχεια ότι «το μεγάλο εγχείρημα της συνάντησης της αριστεράς με τη νεολαία» είναι δύσκολο και «σχεδόν αδύνατο», αλλά αυτή η συνάντηση «είναι αναγκαία για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μια αριστερά ενσωματωμένη στην εποχή της».

Σε αυτή την πορεία, είπε, «έχουμε ν' ανοίξουμε πολλά μέτωπα. Οχι μόνο απέναντι στις άλλες πολιτικές δυνάμεις, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ». Ανάμεσα στα «μέτωπα» συμπεριέλαβε «την αποποινικοποίηση του χρήστη, για να μη γίνουν αγόρια και κορίτσια βαποράκια, να μην περάσουν στα σκληρά». Δεν παρέλειψε δε να ρίξει και ευθύνες στο ΚΚΕ για τις πολιτικές επιλογές του, καθώς «η διαίρεση των δυνάμεων της αριστεράς γίνεται δύναμη του καπιταλιστικού συστήματος, όσο και αν καλλωπίζεται με κηρύγματα συνέπειας, αλάθητου και βεβαιοτήτων». Από την άλλη, προέτρεψε τη νεολαία να εμπνευστεί από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Τσάβες.

Αναφορικά με το θέμα της Παιδείας και της διαπαιδαγώγησης των νέων, ο πρόεδρος του ΣΥΝ είπε ότι «εκτιμάμε πολύ τους επιμελείς», αλλά «είμαστε με τους "κακούς μαθητές". Με τους μετεξεταστέους κι όσους κάνουν δεύτερη φορά την ίδια τάξη. Είμαστε με τη "διαγωγή κοσμία". Είμαστε με όσους νιώθουν τον πειρασμό, στη βία να απαντήσουν με βία, που τις περισσότερες φορές τη στρέφουν ενάντια στον ίδιο τον εαυτό τους». Και εξήγησε, χωρίς να πάει παραπέρα, ότι αυτή η αμφισβήτηση «περικλείει πολύ πόνο να πειθαρχήσουν στο σύστημα».