Να αποποιηθεί των ευθυνών του επιχείρησε ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Σπ. Λιβανός, υποστηρίζοντας πως «δεν συστήνονται Προανακριτικές Επιτροπές χωρίς αξιόποινη πράξη». Εγκάλεσε τα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης ότι εργαλειοποιούν την υπόθεση και επιχείρησε να διαχύσει τις ευθύνες κάνοντας λόγο για διαχρονικό σκάνδαλο.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης έβγαλε εκτός κάδρου την ΕΕ και την ΚΑΠ, αποδίδοντας το σκάνδαλο αποκλειστικά και μόνο στο Μέγαρο Μαξίμου και τη «γαλάζια συμμορία». Απέναντι στο «καθεστώς Μαξίμου» πρότεινε «πολιτική αλλαγή», δηλαδή μια απ' τα ίδια με την πολιτική που στηρίζει τους μεγάλους ομίλους και την πολιτική της ΚΑΠ, απλά να τη διαχειρίζεται το ΠΑΣΟΚ στον κυβερνητικό θώκο.

Ο Σ. Φάμελλος, στο ίδιο μήκος κύματος, άφησε στο απυρόβλητο ΕΕ, ΚΑΠ και όλο εκείνο το πλαίσιο που επέτρεψε να εκδηλωθεί και να γιγαντωθεί το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και έκανε λόγο για «πρακτικές παρακράτους και μαφίας», που έχουν φέρει τη χώρα σε μείζονα πολιτική και θεσμική κρίση. Εννοείται ότι απέρριψε οποιαδήποτε ευθύνη προηγούμενων κυβερνήσεων, παρότι επί ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόστηκε η τεχνική λύση, λέγοντας ότι «δεν υπάρχει διαχρονική ευθύνη. Εδώ έχουμε κουκιά μετρημένα. Δεν μπορείτε ούτε να κρύψετε ούτε να συμψηφίσετε τις ευθύνες σας».

Η Πέτη Πέρκα από τη Νέα Αριστερά διαμαρτυρήθηκε «για την υποχώρηση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα» και ανησύχησε για τα «θεσμικά αντίβαρα», εκφράζοντας την αγωνία αν η Βουλή «θα λειτουργήσει ως θεσμός διερεύνησης και λογοδοσίας» ή πλυντήριο των κυβερνητικών ευθυνών.

«Την ευθύνη την έχει το Μέγαρο Μαξίμου, είτε γιατί λόγω ανικανότητας δεν τιθάσευσε αυτούς που έκαναν παιχνίδια, είτε γιατί δεν ήθελε, προκειμένου να καταφέρει να κάνει "γαλάζια" την Κρήτη», ανέφερε ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κ. Βελόπουλος, αφήνοντας κι αυτός εκτός κάδρου τις πραγματικές αιτίες του σκανδάλου.

«Για πολλοστό επεισόδιο απόπειρας συγκάλυψης με εντολή Μητσοτάκη», έκανε λόγο η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου.