Το βασικό όμως είναι το ...όραμα που πλασάρει: Μια νεολαία και ένας λαός στην «αναμονή», στη γωνία, θεατές των εξελίξεων. Μακριά από διεκδικήσεις, στριμωγμένοι στην αναζήτηση του «Μεσσία», ανανεώνοντας κάθε φορά τα ραντεβού με την απογοήτευση και τη ματαίωση ψεύτικων ελπίδων. Ετσι θέλει τη νέα γενιά το αστικό πολιτικό σύστημα, σε κάθε του απόχρωση. Γι' αυτό και από τέτοιες «νεολαιίστικες» παρεμβάσεις λείπει κάθε αναφορά στους αγώνες των νέων εργαζομένων, των φοιτητών και μαθητών, στην οργάνωση και στη συλλογική τους διεκδίκηση. Σήμα «αναμονής», λοιπόν, την ίδια στιγμή που το κεφάλαιο και η εξουσία κλιμακώνουν την εφόρμηση στη ζωή, στα δικαιώματα, στο παρόν και στο μέλλον της νεολαίας.