Τη «σταθερότητα» που διασφαλίζει για τις επενδύσεις των επιχειρηματικών ομίλων διαφήμισε σαν «δυνατό χαρτί» της κυβέρνησης χτες ο Κυρ. Μητσοτάκης εγκαινιάζοντας νέα γραμμή παραγωγής στη βιομηχανία της «Coca-Cola» στο Σχηματάρι.

Με την παρουσία «ευλόγησε» τις μπίζνες των βιομηχάνων στον κλάδο Τροφίμων - Ποτών, που αποτελεί «καμάρι» για όλες τις κυβερνήσεις για την «εξωστρέφεια» και την κερδοφορία του, την ίδια στιγμή που η εργοδοσία αρνείται εδώ και πάνω από 15 χρόνια να υπογράψει ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις και κατοχύρωση δικαιωμάτων. Είναι βέβαια ο ίδιος κλάδος που πριν λίγους μήνες σε ένα ακόμα «πρότυπο» εργοστάσιο με τον ιδιοκτήτη του να αποτελεί «παράδειγμα προς μίμηση» για τις «καλές πρακτικές», δηλαδή στο μπισκοτάδικο της «Βιολάντα», σκοτώθηκαν πέντε εργάτριες μετά από έκρηξη, επειδή δεν πάρθηκαν τα κατάλληλα μέτρα παρά τις προειδοποιήσεις.

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι ο Μητσοτάκης υπερασπίστηκε χτες όλα όσα ενισχύουν την κερδοφορία των ομίλων στον κλάδο: Από την ένταση της εκμετάλλευσης μέχρι τη μετατροπή των εργοστασίων σε «παγίδες θανάτου».

Στο φόντο αυτό ανέλαβε και νέες δεσμεύσεις για τη «βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος», όπως την περαιτέρω απλοποίηση διαδικασιών, τις μειωμένες κρατήσεις και εισφορές, που αποτελούν ένα ακόμα «έμμεσο» τσεκούρι στον εργατικό μισθό, ενώ τα όποια ελλείμματα στα ταμεία φορτώνονται στον λαό με μέτρα και περικοπές. Με τέτοια μέτρα, όπως και άλλα που διαφήμισε ότι πήρε η κυβέρνηση (φοροαπαλλαγές, κίνητρα κ.λπ.), τόνισε ότι «χρηματοδοτούνται 930 επενδύσεις, ύψους 3,1 δισεκατομμυρίων ευρώ», μεταξύ άλλων και στον κλάδο των Τροφίμων - Ποτών, την ίδια στιγμή που ο λαός κόβει και από τα απαραίτητα για τη διατροφή του, με τις τιμές στα ράφια να στραγγίζουν το εισόδημά του.

Σαν να επιστρέφει στον «τόπο του εγκλήματος» ειδική αναφορά έκανε στην απλοποίηση διαδικασιών για να τρέχουν τα επενδυτικά σχέδια, όπως η «απλούστερη αδειοδότηση», προαναγγέλλοντας και νέες παρεμβάσεις το επόμενο διάστημα, όπως με το «Ειδικό Χωροταξικό για τη Βιομηχανία», τη διευκόλυνση επεκτάσεων υφιστάμενων βιομηχανιών κ.ά. Πρόκειται για την ίδια λογική που δίνει το «ελεύθερο» σε εργοστάσια να λειτουργούν δίχως ουσιαστικούς ελέγχους, με τη λογική του «αυτοελέγχου» του επιχειρηματία και της λειτουργίας με απλή γνωστοποίηση στις αρχές, που οδηγεί σε εγκλήματα όπως αυτό της «Βιολάντα».