Αν η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν υπήρχε, η κυβέρνηση θα έπρεπε να την εφεύρει! Για μία ακόμα φορά επιβεβαίωσε τη χρησιμότητά της, σηκώνοντας κουρνιαχτό και τινάζοντας στον αέρα τη συζήτηση στη Βουλή, επιτιθέμενη με σκαιότατο, ασφαλίτικο τρόπο στο ΚΚΕ και στους βουλευτές του.

Η αρχή έγινε με το σόου που έστησαν Πλεύση Ελευθερίας και κυβέρνηση κατά τη συζήτηση σχετικά με την άρση της ασυλίας της Κωνσταντοπούλου για δύο υποθέσεις, που η μία αφορά μήνυση εναντίον της από τον Αδ. Γεωργιάδη για συκοφαντική δυσφήμηση και η άλλη τα επεισόδια στη δίκη για το έγκλημα των Τεμπών. Ενα πολύωρο σόου ανούσιας αντιπαράθεσης, συζήτησης διαδικαστικών ζητημάτων, ενστάσεων αντισυνταγματικότητας κ.λπ.

Το ΚΚΕ απείχε από την ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας, καθώς, όπως εξήγησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος, Νίκος Καραθανασόπουλος, «υπάρχουν κάποια όρια. Το ΚΚΕ, το ξέρετε πολύ καλά, κύριε πρόεδρε, έχει αποχωρήσει από τη διαδικασία της Επιτροπής Δεοντολογίας και δεν συμμετείχε και στην ψηφοφορία. Η ίδια εικόνα, η ίδια κατάσταση επικρατεί και σήμερα στην Ολομέλεια, σε μια περίοδο μάλιστα που βρίσκεται σε εξέλιξη μια βιομηχανία μηνύσεων ή απειλές για μηνύσεις ανάμεσα σε πολιτικά πρόσωπα. Σε λίγο δεν θα κάνουμε τίποτε άλλο παρά να ασχολούμαστε με τέτοια ζητήματα, μετατρέποντας τη Βουλή σε εισαγγελικό γραφείο.

Δεύτερον, έχει παραγίνει το κακό με τις οξυμένου χαρακτήρα, ανούσιες, προσωπικού χαρακτήρα αντιπαραθέσεις, οι οποίες συντηρούν μια τεχνητή ένταση και, βεβαίως, η κυβερνητική πλειοψηφία έχει ευθύνες, γιατί ακόμα και η μη τήρηση των τυπικών και διαδικαστικών ζητημάτων, χρονοδιαγραμμάτων, ρίχνει λάδι στη φωτιά για τέτοιου είδους οξυμένες καταστάσεις.

Αντιπαραθέσεις οι οποίες βεβαίως βοηθούν την κυβέρνηση, γιατί αποπροσανατολίζουν από τα κύρια ζητήματα, συγκαλύπτουν τον χαρακτήρα της αντιλαϊκής πολιτικής και τις στοχεύσεις της κυβερνητικής πολιτικής συνολικότερα. Εμείς δεν θα πάρουμε μέρος σε αυτό το παιχνίδι. Δεν θα συμμετέχουμε λοιπόν στην ψηφοφορία, θα απέχουμε από την ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας, για να μην παρερμηνευτεί η στάση μας».

Η τοποθέτηση αυτή δεν άρεσε στην Ζωή Κωνσταντοπούλου, που δεν συγκρατήθηκε και κατέφυγε ξανά σε αντικομμουνισμό «Αυριανής», κατηγορώντας το ΚΚΕ ότι βοηθά την ΝΔ με τη στάση του. Η αθλιότητά της δεν έμεινε αναπάντητη, με τον Νίκο Καραθανασόπουλο να επισημαίνει: «Από πότε, αλήθεια, η αποχή από την ψηφοφορία για να καταγγελθεί η απαράδεκτη διαδικασία, η στάση της κυβέρνησης, δίνει χέρι βοηθείας στην κυβέρνηση; Τότε που σύσσωμη η αντιπολίτευση αποχώρησε για να μη νομιμοποιήσει τις απαράδεκτες διαδικασίες - παρωδία για την ψηφοφορία για τον Βορίδη και για τον Αυγενάκη; Τότε που αποχωρήσαμε για να μη νομιμοποιήσουμε τις διαδικασίες fast track των Προανακριτικών, υποτιθέμενων, για τον Καραμανλή και για τον Τριαντόπουλο; Χρειάζεται λίγη προσοχή, και γι' αυτό το 'χουμε ξαναπεί και θα το ξαναπούμε ότι ο αντικομμουνισμός και ο αυριανισμός οδηγεί στα βράχια της αναξιοπιστίας».

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας βάλθηκε ωστόσο να αποδείξει ότι «το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη», και επανήλθε με νέα επίθεση στο ΚΚΕ και στον βουλευτή του, Γ. Λαμπρούλη, για στήριξη στη ΝΔ και στους υπουργούς της. Και αυτό επειδή ο Γ. Λαμπρούλης, που εκτελούσε χρέη προέδρου της διαδικασίας, αναγκάστηκε να διακόψει τη συζήτηση και να αποχωρήσει όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με την παντελώς απρόκλητη επίθεση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, που ωρυόταν για τη δήθεν προσβολή που της έγινε!

Εκεί όμως που η ξεδιάντροπη συμπεριφορά της χτύπησε ταβάνι ήταν όταν κατά τη διακοπή της συζήτησης επιτέθηκε στην αίθουσα της Ολομέλειας στην βουλευτή του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα, με παραληρηματικές κατηγορίες, όπως ότι ο αείμνηστος Αριστείδης Λαμπρούλης, ο κομμουνιστής αγωνιστής δήμαρχος της Λάρισας, αντιστασιακός με φυλακές και εξορίες, πατέρας του σημερινού βουλευτή Γ. Λαμπρούλη, έκανε ...δουλίτσες με τον παππού του Φλωρίδη! Αλλά και ότι η γυναίκα του βουλευτή Λέσβου της ΝΔ Αθανασίου έχει το ίδιο επίθετο με την Μαρία Κομνηνάκα! «Οι Λαμπρούληδες και οι Παφίληδες έφεραν τους Κυριαζίδηδες», συνέχισε τον οχετό της, ενώ στο στόμα της έπιασε και την Λιάνα Κανέλλη! Ο κατήφορος δεν έχει πάτο.