Ενα τεράστιο και εξαιρετικά κερδοφόρο τμήμα του κλάδου της βιομηχανίας Τροφίμων αποτελούν οι ιχθυοκαλλιέργειες στη χώρα μας, με ελάχιστους πλέον πολυεθνικούς μονοπωλιακούς ομίλους να δραστηριοποιούνται σ' αυτόν, ειδικά μετά τις εξαγορές και συγχωνεύσεις των τελευταίων ετών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός τσιπούρας και λαβρακιού στην ΕΕ, και η δεύτερη σε όλο τον κόσμο μετά την Τουρκία, με το 82% της ελληνικής παραγωγής να εξάγεται.

Συγκεκριμένα, το 2024 παράχθηκαν κοντά στα 48.000.000 κιλά λαβράκια και 58.000.000 κιλά τσιπούρας, με αξία 305 εκατ. ευρώ και 326 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, με τον κύκλο των εργασιών του 2025 να προσεγγίζει τα 850 εκατ. ευρώ, ενώ το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα του κλάδου, μαζί με τις υποστηρικτικές δραστηριότητες, ξεπερνά το 1,5 δισ. ευρώ.

Ταυτόχρονα, η βιομηχανική ιχθυοκαλλιέργεια απολαμβάνει ισχυρή κρατική στήριξη και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Μόνο για την περίοδο 2021 - 2027, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας, Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας (EMFAF) η Ελλάδα θα λάβει 91 εκατ. ευρώ, ενώ επιπλέον είναι ανοιχτές οι αιτήσεις για 71 εκατ. ευρώ σε κρατικές ενισχύσεις.

Με τη συγκέντρωση στον κλάδο να συνεχίζεται, πρόσφατα πραγματοποιήθηκε και νέα εξαγορά, με τον όμιλο της «Avramar» να περνά στην καναδική «Cooke», εν μέσω σφοδρού ανταγωνισμού μεταξύ αμερικανικών, αραβικών και καναδικών κεφαλαίων και τραπεζών.

Και αν τα παραπάνω είναι ενδεικτικά για το μοντέλο της «εξωστρέφειας» ενός από τους πιο κερδοφόρους κλάδους της βιομηχανίας, την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στις ιχθυοκαλλιέργειες «απολαμβάνουν» συνθήκες δουλειάς εξαιρετικά δύσκολες και με μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας, καθώς οι περισσότερες εργασίες γίνονται πάνω σε πλωτές εγκαταστάσεις, με τους εργαζόμενους εκτεθειμένους στις καιρικές συνθήκες κάθε εποχής.

Συγκεκριμένα, εκτελούν βαριές εργασίες, όπως η μετακίνηση ζωοτροφών και κιβωτίων με ψάρια βάρους πολλών κιλών, ενώ παράλληλα είναι εκτεθειμένοι σε διάφορες χημικές ουσίες.

Επίσης, στα συσκευαστήρια, όπου δουλεύουν κατά μεγάλο ποσοστό γυναίκες, μεγάλες είναι οι επιπτώσεις στην υγεία τους, από τη χρόνια, συνεχή ή/και ακανόνιστη εργασία, που ξεπερνά σταθερά τα 10ωρα ημερησίως, σε θερμοκρασίες υπό του μηδενός (-17^oC). Οχι τυχαία, αρκετές είναι και οι περιπτώσεις εργατικών «ατυχημάτων», με σοβαρούς τραυματισμούς αλλά και θανάτους εργαζομένων.

Παρ' όλα αυτά, η εργασία στις ιχθυοκαλλιέργειες δεν εντάσσεται στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, ενώ μέχρι πριν λίγα χρόνια οι εργαζόμενοι ασφαλίζονταν στον ΟΓΑ (!), με ό,τι επιπτώσεις έχει κάτι τέτοιο συνολικά για την ασφάλιση και τη μετέπειτα συνταξιοδότησή τους.

Συνθήκες σαν αυτές οδηγούν μεγάλο αριθμό εργαζομένων να εγκαταλείπουν τη συγκεκριμένη εργασία.

Τα παραπάνω αναδεικνύει με Ερώτησή της στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, τονίζοντας ότι «οι ιχθυοκαλλιέργειες είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και στη χώρα μας. Είναι η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται και υπηρετούν διαχρονικά η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και οι προηγούμενες των ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ κ.ά., με βάση και τις Οδηγίες της ΕΕ.

Από τη μια η εντατικοποίηση, η επικινδυνότητα, τα χαμηλά μεροκάματα, τα ωράρια - λάστιχο, οι επιπτώσεις στην υγεία, τα εργατικά "ατυχήματα", οι θάνατοι εργατών, και από την άλλη οι επιχειρηματικοί όμιλοι, που με το αντεργατικό πλαίσιο και τη χρηματοδότηση κράτους - ΕΕ ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους, για να μοιράζονται οι μέτοχοι εκατομμύρια ευρώ».

Με βάση τα παραπάνω, το ΚΚΕ ρωτά την υπουργό Εργασίας τι μέτρα προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση ώστε να ενταχθούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα όλοι οι εργαζόμενοι σε όλους τους τομείς των ιχθυοκαλλιεργειών.