«Μπήκαμε στη σχολή μας έχοντας μεγάλη αγάπη για τους υπολογιστές, γράφοντας τις πρώτες γραμμές κώδικα, παρακολουθώντας το πρόγραμμά μας να "κάνει κάτι", αλλά κυρίως με τη διάθεση να δουλέψουμε δημιουργικά και η εργασία μας να έχει πραγματικά θετικό πρόσημο», σημειώνει η ΚΝΕ στην Κλαδική Ανακοίνωση για τους φοιτητές της Πληροφορικής. Ομως «αντί για ουσιαστική γνώση, που να ξεκινά από τον πυρήνα της Πληροφορικής ως επιστήμης - της λογικής, της θεωρίας των αλγορίθμων, του σχεδιασμού συστημάτων, της σχέσης υλικού/λογισμικού - "διδασκόμαστε" πιεστικά τις "τάσεις της εποχής", εργαλεία και τεχνολογίες με ημερομηνία λήξης (...) Μας εκπαιδεύουν ως εύκολα αναλώσιμους εργαζόμενους, εξαιρετικούς στην εφαρμογή των τεχνολογιών που "τρέχουν" αυτόν τον καιρό, αλλά όλο και πιο αδύναμους στην ουσιαστική κατανόηση του "γιατί" και του "προς τι" της κάθε τεχνολογίας».

Αφού αναφέρεται σε προβλήματα και ελλείψεις στις σχολές, η ΚΝΕ σημειώνει ότι «μετά το πτυχίο μάς περιμένει ένα εργασιακό τοπίο άγριο και εχθρικό», με εξαντλητικά ωράρια, ασφυκτική πίεση, συνεχή ανασφάλεια, διαρκές κυνήγι πιστοποιήσεων... «Δίπλα σε αυτό, απαιτούν από εμάς να μην κρίνουμε το περιεχόμενο της δουλειάς μας. Να προγραμματίζουμε χωρίς ερωτήσεις: Είτε πρόκειται για συστήματα καταστολής και πολέμου, είτε για εφαρμογές που στηρίζουν αντικοινωνικές δραστηριότητες όπως ο τζόγος ή η παρακολούθηση», επισημαίνει. Και τονίζει: «Οι φοιτητές των σχολών Πληροφορικής δεν εκπαιδευόμαστε για να γίνουμε ολοκληρωμένοι επιστήμονες, αλλά για να προσαρμοστούμε στις άμεσες και προσωρινές ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Τα προγράμματα σπουδών σχεδιάζονται ώστε να παράγουν ευέλικτο και εύκολα αντικαταστάσιμο εργατικό δυναμικό. Στόχος δεν είναι να κατανοούμε, αλλά να εκτελούμε».

Επιπλέον: «Ο εργάσιμος και ο ελεύθερος χρόνος χάνουν τη διάκρισή τους, η τηλεργασία ελαστικοποιεί πλήρως την εργασία, αφού ο "πληροφορικάριος" είναι συνεχώς διαθέσιμος στον εργοδότη, συνεχώς σκέφτεται για το πρόβλημα που τον απασχολεί, κυνηγάει τη μία ή την άλλη πιστοποίηση, χρησιμοποιεί τον ελεύθερο χρόνο του για "να γίνει καλύτερος εργαζόμενος". Η Τεχνητή Νοημοσύνη, που διαφημίζεται ως "εργαλείο προόδου", χρησιμοποιείται από τις ίδιες τις εταιρείες ως μέσο έντασης της εκμετάλλευσης (...) Και την ίδια στιγμή, η είσοδος φτηνότερων εργατικών χεριών από περιοχές της Ασίας και αλλού αξιοποιείται από τους ομίλους για να πιέζουν προς τα κάτω τους μισθούς».

Μιλάει ακόμα για το αφήγημα του ατομικού δρόμου και των start-ups, επισημαίνοντας ότι «από δέκα νεοφυείς επιχειρήσεις, εννιά αποτυγχάνουν, ενώ πίσω τους αφήνουν διαλυμένα όνειρα, εξοντωτικές ώρες απλήρωτης δουλειάς», αφού «το κεφάλαιο ενθαρρύνει τη διαρκή "πρωτοβουλία" των νέων ώστε να αντλεί φρέσκες ιδέες, νέα προϊόντα, νέες εργατικές δεξιότητες, τις οποίες στη συνέχεια εξαγοράζει για ψίχουλα».

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο θέμα της πολεμικής προετοιμασίας, επισημαίνοντας ότι «σχεδιάζονται πανεπιστημιακά προγράμματα και ερευνητικά έργα κάτω από την ομπρέλα στρατιωτικών προγραμμάτων, της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ. Οι φοιτητές εξοικειώνονται, από τα χρόνια της σχολής, με την παραδοχή ότι "η τεχνολογία είναι ουδέτερη". (...) Αυτή η "ουδετερότητα" είναι το πιο επικίνδυνο ψέμα της εποχής: Η τεχνολογία που αποκόπτεται από την κοινωνική της λειτουργία παύει να είναι επιστήμη, γίνεται εργαλείο επιβολής».

Η ΚΝΕ τονίζει ότι «η αιτία της υποβάθμισης των σπουδών είναι σε τελευταία ανάλυση η αστική πολιτική στο σύνολό της. Η "άρνηση" αυτής της υποβάθμισης προϋποθέτει την "άρνηση" της αστικής πολιτικής που τη γεννά». Και καλεί: Οι σημερινοί μας αγώνες «βάζουν στο στόχαστρο όλες τις πλευρές της αστικής πολιτικής, ανοίγουν τον δρόμο για τους μεγάλους αγώνες της επόμενης μέρας». Θυμίζει ότι οι φοιτητές έχουν στο πλευρό τους τα ταξικά σωματεία, όπως το ΣΕΤΗΠ και το ΣΜΤ, και θέτει μια σειρά άξονες πάλης κοινούς για εργαζόμενους και φοιτητές.

Η ΚΝΕ φωτίζει τις τεράστιες δυνατότητες της Πληροφορικής, που σήμερα ακρωτηριάζονται, αφού κριτήριο της παραγωγής είναι το κέρδος και η επιστήμη χρησιμοποιείται για πιο επιθετικά όπλα, για καλύτερα συστήματα καταστολής, για να γίνουν οι εργασιακές σχέσεις αφόρητες... Η ανακοίνωση αναλύει πώς στη σοσιαλιστική κοινωνία η Πληροφορική μπορεί να επιτρέψει τη γρήγορη συλλογή και επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων για την παραγωγή, τις πρώτες ύλες, τις υποδομές, τις ανάγκες, μπορεί να συμβάλει στον συντονισμό κλάδων και περιοχών, ώστε να αποφεύγονται ελλείψεις, καθυστερήσεις, σπατάλες κ.λπ., και τονίζει: «Η πραγματική απελευθέρωση της τεχνολογίας περνά μέσα από την απελευθέρωση της κοινωνίας από τα δεσμά του καπιταλιστικού κέρδους. Η Πληροφορική, ενταγμένη στον κεντρικό σχεδιασμό και στην κοινωνική ιδιοκτησία, μπορεί να γίνει δύναμη για μια νέα κοινωνία: Τη σοσιαλιστική κοινωνία».