Κινηματογραφική εβδομάδα στην οποία δυο ταινίες σε αντιδιαστολή δείχνουν την ακραία φτώχεια και τον ακραίο πλούτο των ΗΠΑ. Ας περάσουμε στις προβολές της εβδομάδας.

Τα «Λευκά όρη» του Αλέξανδρου Παπαθανασίου θα πραγματοποιήσουν δυο ακόμα προβολές το Σάββατο 2 και την Κυριακή 3 Μαΐου, στην αίθουσα 2, στις 17.30 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, παρουσία του σκηνοθέτη. Ο κινηματογραφιστής και σκηνοθέτης Αλέξανδρος Παπαθανασίου ταξιδεύει στην Κρήτη και τα Λευκά Ορη και καταγράφει τη μαρτυρία του Λευτέρη Ηλιάκη, αντάρτη επί Κατοχής, μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον Εμφύλιο Πόλεμο και πολιτικού κρατούμενου για σχεδόν είκοσι χρόνια.

Από τις 30/4 έως τις 6/5 στον κινηματογράφο STUDIO new star art cinema θα προβάλλεται η Σοσιαλιστική Τριλογία του Γκέοργκ Παμπστ, που αποτελείται από τις ταινίες «Στο Δυτικό Μέτωπο» (1930), «Η Οπερα της Πεντάρας» (1928) και «Συντροφικότητα» (1931) και μαζί θα προβάλλεται και η ταινία «Κούλε Βάμπε ή Σε ποιον ανήκει ο κόσμος;» (1932) σε σκηνοθεσία Ζλάταν Ντούντοφ, σενάριο Μπέρτολτ Μπρεχτ - Ερνστ Οτβαλντ και μουσική Χανς Αϊσλερ.

Από σήμερα και μέχρι τη Δευτέρα στον κινηματογράφο «Ατενέ» θα προβάλλεται η ταινία «Είμαι η Κούβα» (1964) του Μιχαήλ Καλατόζοφ.

Νωρίς κάποιο πρωί, ένας χήρος πατέρας ξυπνάει τα δύο παιδιά του, τα βάζει βιαστικά στο αυτοκίνητο και μαζί ξεκινούν ένα φαινομενικά αμέριμνο ταξίδι στην αμερικανική ενδοχώρα, με αβέβαιο όμως προορισμό και με ένα κρυμμένο μυστικό που μόλις στο τέλος θα μας αποκαλυφθεί.

Τούτη η ταινία είναι βραδυφλεγής. Ξεκινά με ένα δάκρυ (μια έξωση) και τελειώνει με έναν λυγμό. Η φτώχεια, η ανεργία και η ακραία ταξική ανισότητα είναι εκεί και καθορίζουν τα πάντα. Αυτός ο πατέρας δεν έχει τρόπο ούτε να στεγάσει ούτε να ταΐσει τα παιδιά του. Τα φορτώνει σε ένα αμάξι με προορισμό το πουθενά. Η διαδρομή που σιγά σιγά ο νεαρός πατέρας αφήνει πίσω του κομμάτια της ζωής και του εαυτού του, μόνος στην απέραντη ερημιά των λεωφόρων της Αμερικής, με τα δυο παιδιά του τραγικούς συνοδοιπόρους, σου τρυπάει βαθιά την ψυχή. Δεν θα θέλαμε να πούμε πολλά, αλλά τούτο το μικρό ανεξάρτητο διαμαντάκι σε αφήνει προβληματισμένο και αρκετά πιο υποψιασμένο για την αληθινή Αμερική που το Χόλιγουντ καταβάλλει τόσο μεγάλη προσπάθεια να κρύψει. Αυτό το μικρό καστ είναι εκπληκτικό στις ερμηνείες, ο Τζον Μαγκάρο ειδικά είναι συγκλονιστικός. Το σίγουρο είναι ότι σκέφτεσαι την ταινία για ώρες μετά, αντιλαμβανόμενος όλη την πορεία της αφήγησης και γιατί χτίστηκε έτσι. Αφήνουμε για το τέλος μια σημείωση που δεν πρέπει να ψάξετε πριν την ταινία, αλλά είναι βέβαιο ότι αργότερα θα θέλετε να μάθετε περισσότερα. Το 2008 ψηφίστηκε στη Νεμπράσκα ο νόμος περί ασφαλούς καταφυγίου. Αναμφισβήτητα η ταινία της εβδομάδας.

Λίγο πριν τη συνταξιοδότηση η Μιράντα Πρίστλεϊ ενώνει τις δυνάμεις της με την Αντι Σακς για να αντιμετωπίσει την Εμιλυ Κάρλτον, την πρώην βοηθό που πλέον έχει γίνει αντίπαλος...

Από την πρώτη κιόλας ταινία που έχει μείνει «κλασική» για τον κόσμο της μόδας, διότι κατά τα λοιπά δεν αφορά κανέναν, προβληματιστήκαμε για το πώς μια κοπέλα που ήθελε να γίνει δημοσιογράφος, όταν ασχολήθηκε με αυτό το πάρε - δώσε των οίκων μόδας, με τη διαφήμιση και τα περιοδικά, θαμπώθηκε από κάτι τόσο ανούσιο. Πόσο δε μάλλον τώρα, που υποτίθεται ότι είναι μια έγκριτη δημοσιογράφος που έχει γυρίσει τον κόσμο κάνοντας βραβευμένα ρεπορτάζ. Θα πείτε, η κοπέλα μπορεί να είχε ανάγκη από δουλειά... Ομως το «δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», γυναικός στην προκειμένη περίπτωση, διότι πέφτει πιο βαθιά στη λούμπα των φρου φρου, των αρωμάτων και της απόλυτης κενότητας. Εκτός από το γεγονός ότι οι διάσημοι οίκοι χρηματοδοτούν τα περιοδικά για να καθορίσουν τις τάσεις και να πουλήσουν «μαγεία» στους ανθρώπους που με το ζόρι βγάζουν τον μήνα... παρακολουθούμε και τα καπρίτσια του 1% του πλανήτη, που ανάμεσα στα άλλα κερδοφορεί και από αυτή τη δραστηριότητα. Για να μη λέμε πολλά. Ποιον αφορά εάν η Μιράντα σώσει το κεφάλι της ή όχι... Η Μέριλ Στριπ είναι άψογη, αλλά χαραμίζεται στον ρόλο της Κρουέλα ντε Βιλ της παγκόσμιας μόδας. Το σενάριο είναι υποδεέστερο του πρώτου...

Ενας Ρώσος δάσκαλος καταγράφει κρυφά τη μετατροπή του σχολείου της μικρής του πόλης σε κέντρο στρατολόγησης κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Ουκρανία, αποκαλύπτοντας τα ηθικά διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί εν μέσω προπαγάνδας και στρατιωτικοποίησης.

«Αγαπώ τη δουλειά μου αλλά δεν θέλω να είμαι πιόνι του καθεστώτος», μας εξομολογείται ο Πάβελ. Κι όμως, Πάβελ, μπορεί πάντα άθελά σου ή και ηθελημένα να γίνεις το πιόνι του καθεστώτος για τον απέναντι ιμπεριαλιστή. Εκτός εάν έχεις τη δέουσα πολιτική και ιδεολογική συγκρότηση να αντιληφθείς την προπαγάνδα ως έννοια, πώς γίνεται και ποιους εξυπηρετεί. Μπορεί εσύ να έχεις ένα σπουδαίο υλικό στα χέρια σου, αλλά επειδή δεν κατανοείς πώς αυτό χρησιμοποιείται, απλά να δικαιώνεις τον αντίπαλο. Δυστυχώς αντίπαλοι είναι όλες οι αστικές τάξεις και όλοι εκείνοι που συνεχίζουν έναν πόλεμο για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Γιατί, μη νομίσουμε ότι στενοχωρήθηκε ο (κάθε) Πούτιν που πήρες το Οσκαρ και το Bafta και βγήκε η χυδαία προπαγάνδα του στη φόρα... Αυτοί που σε χρηματοδότησαν και σε βράβευσαν κάνουν την ίδια, αν όχι πιο χυδαία προπαγάνδα από τον Πούτιν στους λαούς. Για παράδειγμα, στη χώρα μας μας είπαν να συνηθίσουμε τα φέρετρα. Είναι πολύ έξυπνο ότι το όνομα του Ζελένσκι δεν αναφέρεται πουθενά στην ταινία, όπως ούτε και το ποιοι τον χρηματοδοτούν. Οπως ότι και για αυτό το ντοκιμαντέρ δεν αναφέρεται ότι συμπαραγωγοί είναι το ZDF/Arte και το BBC, με πρόσθετη υποστήριξη από το Δανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου και το Τσεχικό Ταμείο Οπτικοακουστικών Μέσων. Ετσι, με τη μισή αλήθεια κρύβονται οι αιτίες. Ολα αυτά όταν διαλέγεις ιμπεριαλιστή και δεν θέλεις να είσαι πιόνι του καθεστώτος.

Προσεχώς: Το 2o CINEphil_101 Διεθνές Φεστιβάλ Φιλοσοφικού Κινηματογράφου που διοργανώνεται από το Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κρήτης θα διεξαχθεί στο Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου και σε επιλεγμένες τοποθεσίες στην πόλη του Ηρακλείου από τις 3 έως τις 10 Μαΐου. Η είσοδος στις προβολές του Φεστιβάλ είναι ελεύθερη με κράτηση θέσης από την ιστοσελίδα cinephil101.gr, στην οποία θα βρείτε και πληροφορίες για τα αφιερώματα του φεστιβάλ.