Για τους δήμους η κυβέρνηση φέρνει διάταξη νόμου που θα μονιμοποιεί και θα γενικεύει την εργασιακή ομηρία, θα εξαρτά δε τη λειτουργία των παιδικών σταθμών, τις ολιγόμηνες προσλήψεις αλλά και τη μισθοδοσία των παιδαγωγών απευθείας από την ανταποδοτικότητα και τα voucher. Ετσι σχεδιάζει να εξοικονομήσει πόρους το κράτος, σμπαραλιάζοντας ακόμα περισσότερο την Προσχολική Αγωγή και στέλνοντας λαϊκές οικογένειες σε ιδιώτες. Για την Επιθεώρηση Εργασίας ήρθε το νομοσχέδιο που επιχειρεί την κατάργηση του όποιου ρόλου της είχε απομείνει, εισάγοντας ακόμα και ιδιωτικούς φορείς που θα ασκούν τέτοιο έργο. Υποχρεώνει μάλιστα τους ελεγκτές μέχρι και να ειδοποιούν (!) την εργοδοσία πριν τους ελέγχους, προφανώς για να παίρνει τα μέτρα της. Στην Υγεία, ψηφίστηκε η αισχρή τροπολογία που απαγορεύει τη δωρεάν πρόσβαση ασθενών σε ειδικούς γιατρούς, αν δεν έχουν περάσει από την ψιλή «κρησάρα» του λεγόμενου «οικογενειακού γιατρού». Αποδείχθηκε δηλαδή ότι ο θεσμός αυτός δεν ήρθε για την ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, αλλά για να μπαίνει «κόφτης» στη δωρεάν περίθαλψη. Αυτά είναι ορισμένα μόνο από όσα προωθούνται για τη θωράκιση του κράτους και των ομίλων το τελευταίο διάστημα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση σκιαμαχεί με τη βολική αντιπολίτευση για το «κράτος δικαίου», αποδεικνύοντας ότι αυτό το κράτος γίνεται στην πράξη όλο και πιο άδικο, αφού ένα «δίκιο» αναγνωρίζει: Των ομίλων και των κερδών τους.