Περίπου 800 πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα στον Περσικό και, όπως επιβεβαιώνουν οι καθημερινές επιθέσεις και τα ρεσάλτα στην εμπόλεμη ζώνη, οι χιλιάδες ναυτεργάτες που τα επανδρώνουν βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο. Η χτεσινή επίθεση σε ελληνόκτητο πλοίο δείχνει επίσης ότι την ώρα που οι εφοπλιστές παρακολουθούν τους δείκτες της κερδοφορίας τους να ανεβαίνουν με καταιγιστικό ρυθμό, αραχτοί στη θαλπωρή των μεγάρων τους, οι ναυτεργάτες πληρώνουν με κίνδυνο της ζωής τους το τζάμπα «ρίσκο» που παίρνουν τα παράσιτα και διαφημίζουν τα παπαγαλάκια τους ως «υπεράσπιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας». Οι μόνοι που ρισκάρουν τα πάντα, ακόμα και τη ζωή τους, είναι οι εργαζόμενοι όλων των εθνικοτήτων στα πλοία, που δεν θα έπρεπε για κανέναν λόγο να βρίσκονται εκεί. Οσο για τα σχέδια των Ευρωπαίων προθύμων να συνδράμουν στρατιωτικά το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, καμία σχέση δεν έχουν με την προστασία των ναυτεργατών, τους οποίους άλλωστε οι εταιρείες κρατάνε σε ομηρία και σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση από κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς. Μοναδικός στόχος είναι να προστατευτούν τα συμφέροντα και τα κέρδη των μεγάλων μονοπωλίων των θαλάσσιων μεταφορών, που βλέπουν τον πόλεμο ως ευκαιρία, αλλά απαιτούν ένα μεγαλύτερο επίπεδο ασφάλειας για τα πλοία και τα εμπορεύματα που μεταφέρουν. Από μόνο του αυτό απαντάει και στο ερώτημα «τι σκοπεύει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση». Με τους Ελληνες εφοπλιστές να διαθέτουν τον μεγαλύτερο στόλο παγκοσμίως, τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια...