Πρωτοδιδάχτηκε μουσική στη Φιλαρμονική Εταιρεία Λευκάδος και στο Εθνικό Ωδείο της πόλης, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο Αθήνας.

Το 1964 συνόδεψε στο πιάνο την Μαρία Κάλλας στην τελευταία εμφάνισή της στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της χούντας εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του με τον Μax Deutsch (σύνθεση, ανάλυση, διεύθυνση ορχήστρας), ενώ παράλληλα δεχόταν συμβουλές από σπουδαίους συνθέτες, όπως ο Ι. Ξενάκης.

Η πρώτη δημόσια παρουσίαση έργου του («Επεισόδια για σόλο πιάνο») έγινε στην Αίθουσα Λατινικής Αμερικής στο Παρίσι και απέσπασε θετικές κριτικές. Από τότε η μουσική του άρχισε να παρουσιάζεται τακτικά, έργα του παρουσιάζονται σε διεθνή Φεστιβάλ, ενώ ήταν και μόνιμος σχεδόν συνεργάτης του συγκροτήματος σύγχρονου χορού του Vitry και του χορογράφου Michel Cazerta.

Στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε ως συνθέτης στην 4η Ελληνική Εβδομάδα Σύγχρονης Μουσικής, το 1971, με το έργο «Δοκιμολογία». Επέστρεψε μόνιμα το 1975. Μετά από πρόσκληση του Μ. Χατζιδάκι εργάστηκε στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ, ενώ από το 1977 ήταν τακτικός υπάλληλος της ελληνικής ραδιοφωνίας, αναλαμβάνοντας και καθήκοντα διευθυντή στο Τρίτο Πρόγραμμα.

Στο έργο του περιλαμβάνεται σημαντικός αριθμός μουσικών συνθέσεων: Συμφωνική, χορωδιακή, σκηνική μουσική (μπαλέτο, θέατρο), μουσική δωματίου, ηλεκτρονική, έργα για σόλο όργανα, συνθέσεις στο ύφος της jazz - fusion, τραγούδια σε ποίηση Ελλήνων και ξένων ποιητών. Τα χρόνια από το '80 και μετά γράφει μουσική και για τον κινηματογράφο. Η μουσική του στην «Παραγγελιά» του Π. Τάσιου αποσπά το βραβείο καλύτερης μουσικής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1980.

Ανακοίνωση για τον θάνατό του εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, σημειώνοντας: «Το ΚΚΕ εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του σπουδαίου συνθέτη Κυριάκου Σφέτσα, ενός δημιουργού που με το πρωτοποριακό του έργο σφράγισε τη σύγχρονη ελληνική μουσική. Ο Κυριάκος Σφέτσας εκτός από σπουδαίος συνθέτης ξεχώρισε και ως άνθρωπος, για την ευθύτητα και τη σεμνότητά του.

Το έργο του εκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα. Με τόλμη και ευρύτητα πνεύματος γεφύρωσε διαφορετικούς μουσικούς κόσμους, συνθέτοντας δημιουργικά σύγχρονες τεχνικές με στοιχεία της ελληνικής παράδοσης. Σημαντική υπήρξε και η παρουσία του στον κινηματογράφο, όπου η μουσική του συνδέθηκε με έργα έντονου κοινωνικού και ιστορικού προβληματισμού. Η κοινωνική του ευαισθησία και οι βαθύτεροι προβληματισμοί του αποτυπώθηκαν συνολικά στη δημιουργική του πορεία.

Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και στους οικείους του. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το έργο του».