Ποιους «μουλάδες», ποια «δημοκρατία» και ποια «καταπίεση»... Αν θυμηθεί κανείς με τι προσχήματα ξεκίνησε ο νέος γύρος της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στο Ιράν πριν από δυο μήνες, σήμερα που το πράγμα έχει κατακάτσει, μόνο οργή και αγανάκτηση μπορεί να αισθάνεται για τους AμερικανοΝΑΤΟικούς και το Ισραήλ που έχουν μετατρέψει σε εμπόλεμη ζώνη όλη τη Μέση Ανατολή. Η τελευταία εξέλιξη, με το αμερικάνικο ρεσάλτο σε ιρανικό πλοίο στα Στενά του Ορμούζ, έρχεται να επιβεβαιώσει πως καημός τους είναι να αποσπάσουν τον έλεγχο της στρατηγικής αυτής περιοχής από το Ιράν και να βάλουν στο χέρι τις ροές πετρελαίου και φυσικού αερίου, εξυπηρετώντας τα ευρύτερα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, απέναντι κυρίως στην Κίνα. Οι δρόμοι της Ενέργειας και του εμπορίου, όπως και οι σφαίρες επιρροής, αναχαράσσονται στον σάπιο καπιταλιστικό κόσμο κι αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με πόλεμο και αίμα. Ολα τα άλλα είναι παραμύθια για μικρά παιδιά, που πρόθυμα αναπαράγουν τα αστικά επιτελεία και στη χώρα μας, για να δικαιολογήσουν την επικίνδυνη εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.