«Η στάση της περιφερειακής αρχής ήταν προδιαγεγραμμένη, αφού εδώ και καιρό προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο, βλέποντας τις δικαιολογημένες αντιδράσεις του λαού της περιοχής, τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια που διοργάνωσαν σωματεία και σύλλογοι Καβάλας και Θάσου. Αυτό ήταν ξεκάθαρο και από τη στάση της στην ενημέρωση του Περιφερειακού Συμβουλίου από το υπουργείο», σημειώνει η «Λαϊκή Συσπείρωση» και προσθέτει:

«Σήμερα συνεχίζει να κρύβεται για να αποφύγει το πολιτικό κόστος, αποσύροντας τους Καβαλιώτες περιφερειακούς συμβούλους και αντικαθιστώντας τους στη συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή. Ταυτόχρονα, κρύβεται πίσω από γραφειοκρατικά και άλλα προσχήματα. Οι ισχυρισμοί ότι "το έργο έχει ήδη λάβει έγκριση από το υπουργείο" και επομένως η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Ανατ. Μακεδονίας - Θράκης ασχολήθηκε με το θέμα μόνο σε "τεχνικό επίπεδο", δηλαδή με την "τροποποίηση των τεχνικών όρων μιας ήδη εγκεκριμένης επένδυσης", όπως επίσης η επίκληση προηγούμενων αποφάσεων του ΟΦΥΠΕΚΑ, που "έχει αποδείξει στην πράξη ότι δεν διστάζει να μπλοκάρει έργα όταν διαπιστώνονται περιβαλλοντικοί κίνδυνοι", είναι αστείοι!

Στη στρατηγική της ΕΕ για την αμαρτωλή "πράσινη μετάβαση" εντάσσεται και το έργο αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα. Γι' αυτό χρηματοδοτείται με εκατομμύρια από κοινοτικούς πόρους, από τις τσέπες δηλαδή των λαών της ΕΕ, την ώρα που "λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν" για τα αντιπλημμυρικά έργα, για τις ανάγκες του λαού, για την ανακούφισή του από την εντεινόμενη ακρίβεια σε τρόφιμα και Ενέργεια. Στρατηγική που υλοποιούν διαχρονικά στη χώρα μας οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και η οποία εκτίναξε τις τιμές της Ενέργειας για τα λαϊκά νοικοκυριά σε συνδυασμό με το Χρηματιστήριο Ενέργειας, την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο για χάρη του πανάκριβου αμερικανικού LNG.

Γι' αυτό αποτελεί μεγάλη υποκρισία να καμώνονται κάποιοι ότι βρίσκονται στο πλευρό του λαού της Καβάλας και της Θάσου, που καθολικά εναντιώνεται στο έργο, και ταυτόχρονα να πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ και της "πράσινης μετάβασης". Η στάση "και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ" αφορά την ταύτισή τους με τα συμφέροντα του τουριστικού κεφαλαίου της περιοχής, που αντιδρά στην επένδυση.

Η γνήσια όμως λαϊκή αντίθεση δεν έχει σχέση με τις ψευδεπίγραφες "ευαισθησίες" αυτών που πακτώνουν παραλίες, καταπατούν αιγιαλούς και ακτογραμμή, μην αφήνοντας σπιθαμή ελεύθερης πρόσβασης για τον λαό. Που εντατικοποιούν την εργασία μέχρι φυσικής εξάντλησης των εργαζομένων του κλάδου. Αυτών που αφήνουν τις υποδομές να ρημάζουν (οδικό δίκτυο, ύδρευση κ.λπ.), που εμπορευματοποιούν παραλίες και "φιλέτα" γης, που προωθούν την άναρχη και χωρίς τέλος λατομική δραστηριότητα.

Γι' αυτό είναι ανάγκη ο λαός να βάλει στο περιθώριο κάθε είδους "τροχονόμους" επιχειρηματικών συμφερόντων και να δυναμώσει τον αγώνα για να μπει φρένο σε μια επένδυση που υποθηκεύει την υγεία του, το μέλλον το δικό του και των παιδιών του, για λογαριασμό των κερδών των λίγων».