Μετά τη χτεσινή Διεθνιστική Εκδήλωση με τους συνδικαλιστές από όλο τον κόσμο που βρίσκονται στην Αθήνα για τη σύσκεψη (βλ. σελ. 10-12), οι εκπρόσωποι των Σωματείων από όλη την Ελλάδα εκπροσωπώντας κάθε κλάδο παίρνουν θέση για να γίνει πράξη το σύνθημα: «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή».

Η καρδιά της εργατικής τάξης χτυπάει δυνατά στον ιερό τόπο της Καισαριανής, τόπο της θυσίας των 200 αλύγιστων κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τους ναζί, με τα Συνδικάτα να βρίσκονται εδώ συνεχίζοντας τον αγώνα στον δρόμο της ανατροπής.

Με τη συμμετοχή να έχει φτάσει τα 714 σωματεία (βλ. στη δίπλα σελίδα) και με πάνω από 2.000 συνδικαλιστές να δίνουν το «παρών», αποκαλύπτονται νέες μεγάλες δυνατότητες για πιο γοργά και αποφασιστικά βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για βελτίωση των συσχετισμών παντού, για να βρεθεί στο προσκήνιο η εργατική τάξη και οι διεκδικήσεις της. Συγκεκριμένα, το αγωνιστικό «παρών» δίνουν 24 Εργατικά Κέντρα, 18 Ομοσπονδίες, 9 Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ, πάνω από 400 πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού τομέα και πάνω από 180 πρωτοβάθμια σωματεία του δημόσιου τομέα. Επίσης, 71 συνταξιουχικά σωματεία, ενώ στο πλευρό των σωματείων δηλώνουν Ομοσπονδίες αποστράτων και σύλλογοι σπουδαστών από την Κατάρτιση.

Η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την εργατική τάξη, καθώς πραγματοποιείται σε μια περίοδο που οι φλόγες των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων απλώνονται από χώρα σε χώρα και με την εμπλοκή της Ελλάδας να φέρνει τον λαό αντιμέτωπο με νέες θυσίες και τεράστιους κινδύνους για να θωρακίζουν τα κέρδη της μια χούφτα παράσιτα.

Είναι σταθμός που δείχνει τον δρόμο για το κίνημα που έχει ανάγκη σήμερα η εργατική τάξη, σε συνθήκες που το κεφάλαιο, η κυβέρνηση και τα κόμματά του καλούν τον λαό να υποταχθεί. Σε συνθήκες που ο πόλεμος στη ζωή της εργατικής τάξης πάει χέρι - χέρι με τα κηρύγματα «τα κεφάλια μέσα» και με την καλλιέργεια της αναμονής για «αναμορφώσεις» και διεργασίες «από τα πάνω» στο αστικό πολιτικό σύστημα, στο φόντο της σαπίλας και των σκανδάλων που σηκώνουν το καπάκι του βόθρου του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Με παρακαταθήκη τις εμβληματικές μάχες, όπως τις απεργιακές κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν «από τα κάτω», κόντρα στη ΓΣΕΕ, τις απεργίες των ναυτεργατών και των λιμενεργατών ενάντια στην εμπλοκή τους στους ματωμένους πολέμους των ιμπεριαλιστών, άλλες ταξικές αναμετρήσεις σε όλη τη χώρα, Συνδικάτα θα μεταφέρουν την πλούσια αγωνιστική πείρα από την οργάνωση αγώνων της τελευταίας διετίας.

Μια διαδικασία που θα αποκαλύψει ξανά τους «δύο κόσμους» που συγκρούονται στο συνδικαλιστικό κίνημα: Από τη μία τα πάνω από 700 σωματεία που με τη μαχητικότητα και τη ζωντάνια τους θα συζητούν για τις αγωνίες και τα προβλήματα της εργατικής τάξης, για την οργάνωση του αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, ώστε από την επόμενη μέρα να γίνουν ακόμα καλύτεροι. Και από την άλλη, τα συνέδρια στα 5άστερα ξενοδοχεία που οργανώνει με προϋπολογισμούς εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ η απαξιωμένη κλίκα του εργατοπατερισμού με πρώτο βιολί τον εκατομμυριούχο πρόεδρο της ΓΣΕΕ Παναγόπουλο (βλ. σελ. 24-25), και πάντα μακριά κι αλάργα από τις πραγματικές αγωνίες της εργατικής τάξης.

Η σημερινή σύσκεψη αποτελεί την κορύφωση μιας πλούσιας διαδικασίας προετοιμασίας που αγκάλιασε όλους τους κλάδους, χιλιάδες χώρους δουλειάς, που συνδυάστηκε με περιοδείες, συσκέψεις, Γενικές Συνελεύσεις. Και ταυτόχρονα γίνεται το εφαλτήριο για νέους αγώνες μπροστά στους επόμενους μεγάλους σταθμούς, ξεχωρίζοντας προφανώς τη φετινή απεργιακή Πρωτομαγιά.

Φέτος, με τη συμπλήρωση 27 χρόνων από την ίδρυση του ΠΑΜΕ, του ταξικού πόλου στο συνδικαλιστικό κίνημα, η Πανελλαδική Σύσκεψη δίνει ώθηση για ένα κίνημα που έχει ανάγκη σήμερα η εργατική τάξη: Διεκδικητικό, αγωνιστικό, να βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, σέρνει τον λαό στον όλεθρο των πολεμικών συρράξεων. Ωθηση στην οργάνωση της εργατικής τάξης, με ισχυρά σωματεία στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους, όπου θα διασφαλίζεται η μαζική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων.