«Το ξέρουμε, είναι βαριά η κληρονομιά σου Μπελογιάννη - θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας... Θα φέρουμε την κληρονομιά σου στους ώμους μας, ως την πόρτα του ήλιου, Μπελογιάννη».

Η ελπίδα που γεννιέται στην ανυποχώρητη πάλη για το καλύτερο αύριο, ενάντια στην αδικία, ήταν το μήνυμα της εκδήλωσης με την οποία η Περιφερειακή Οργάνωση Σπουδάζουσας Αθήνας της ΚΝΕ τίμησε τον Νίκο Μπελογιάννη ως ζωντανό παράδειγμα αλύγιστης στάσης ζωής και δράσης. Από τη ζωή και δράση του κομμουνιστή ήρωα σε εκείνες τις συνθήκες, έως το σήμερα, στα σύγχρονα καθήκοντα, με την ίδια πίστη στον αγώνα, αναδείχτηκε πώς η νέα γενιά θα διδάσκεται από το παράδειγμα ηρώων όπως ο Μπελογιάννης, όπως οι 200 και θα προχωρά μπροστά!

«Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός!», όπως φώναξαν οι παρευρισκόμενοι στην εκδήλωση, στην οποία μίλησε ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Θοδωρής Κωτσαντής. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μουσικό πρόγραμμα με τραγούδια του αγώνα από την ορχήστρα της ΚΝΕ, που ξεσήκωσε τους νέους και τις νέες που είχαν κατακλύσει το αμφιθέατρο.

«Ο Μπελογιάννης ενσαρκώνει την πίστη στο Κόμμα της εργατικής τάξης και στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο», σημείωσε ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ στην ομιλία του. Αναφέρθηκε σε στιγμές από τη ζωή και τη δράση του και στάθηκε και στα φοιτητικά χρόνια: «Στη Νομική σχολή θα αναδειχθεί σε στέλεχος της Οργάνωσης και σε ξεχωριστή μορφή του φοιτητικού κινήματος. Ξεχώρισε αμέσως για την αγάπη του για το μαρξιστικό βιβλίο και τη θέλησή του να μορφώνεται ολόπλευρα. Αυτό τον βοήθησε να αναπτύξει έντονη συνδικαλιστική δράση στα Πανεπιστήμια. Η δράση του τον έβαλε στο στόχαστρο της Συγκλήτου του Ιδρύματος, κάτι που τελικά θα οδηγούσε στην αποβολή του από τη Νομική και την πρώτη του σύλληψη από την αστυνομία».

Στην εκδήλωση αναβίωσαν οι στιγμές της σύλληψης του Μπελογιάννη τον Δεκέμβρη του 1950, από την ανυποχώρητη στάση στην απομόνωση, την αλύγιστη στάση στις δύο δίκες του. «Κρατώντας ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι υπερασπίστηκε με σθένος το ΚΚΕ, την ανάγκη το Κόμμα να δρα με αυτοτέλεια κάτω από όλες τις συνθήκες. Η απολογία του πέρασε στην ιστορία. Είναι αποστομωτική απάντηση στους συκοφάντες και στους παραχαράκτες της Ιστορίας του ΚΚΕ, τότε και τώρα», τόνισε ο Θ. Κωτσαντής και πρόσθεσε:

«Αλλά και σε όσους σήμερα προσπαθούν να μετατρέψουν τους ήρωες κομμουνιστές σε αβλαβή εικονίσματα, αποσυνδέοντάς τους από την κομμουνιστική τους ταυτότητα, ο Νίκος Μπελογιάννης έδωσε πάλι την απάντηση: "Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι... Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών... Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του..."

Ο Νίκος Μπελογιάννης μέχρι την ύστατη ώρα τίμησε όλη την επαναστατική διαδρομή της ζωής του. Από την αποβολή του από τη Νομική σχολή μέχρι το αντάρτικο στο βουνό, έζησε, έδρασε και πέθανε σαν κομμουνιστής. Πάλεψε και με το βιβλίο και με το όπλο στο χέρι».

«Αυτά τα επαναστατικά χαρακτηριστικά που τον διαμόρφωσαν ως άνθρωπο και ως κομμουνιστή, προσπαθούμε να καλλιεργούμε κι εμείς σήμερα στην Οργάνωσή μας», τόνισε και επισήμανε: «Στις σημερινές συνθήκες, όπως είναι φυσικό, οι περισσότεροι νέοι και νέες δυσκολεύονται να δουν πέρα από το σκοτάδι του ιμπεριαλιστικού πολέμου, της ανασφάλειας, της άγριας καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Ομως εμείς ξέρουμε πως το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή. "Μες στα σπαράγματα ενός κόσμου που αλλάζει, γεννιέται ορίζοντας για μια ζωή καινούρια".

Εχουμε πίστη στη νίκη της εργατικής τάξης, του λαού μας. Θα τα καταφέρουμε με όπλο τη στρατηγική που έχει χαράξει το Κόμμα μας και με τη δύναμη της Οργάνωσής μας.

Πολύτιμο εφόδιο έχουμε την Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, που επιβεβαιώνεται στη ζωή. Οπως η εκτίμησή μας ότι για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο.

Η φωτιά του πολέμου που άναψαν ΗΠΑ - Ισραήλ με την εγκληματική τους επίθεση στο Ιράν δεν είναι "ένα ακόμα πολεμικό επεισόδιο, κάπου μακριά". Καίει όλη τη Μέση Ανατολή, έφτασε στην Κύπρο, απειλεί την Ελλάδα. Οι αμερικάνικες βάσεις στη χώρα μας αποτελούν ορμητήρια πολέμου και για αυτό στόχο αντιποίνων. Το κόστος του πολέμου φορτώνεται ήδη στις πλάτες μας.

Δεν περιμένουμε να χτυπήσουν οι πολεμικές σειρήνες πάνω από τα κεφάλια μας, ούτε αποδεχόμαστε να γινόμαστε θύτες άλλων λαών!

Τώρα λοιπόν είναι η ώρα της μέγιστης λαϊκής κινητοποίησης και δράσης!».

«Σε όσους ανησυχούν και προβληματίζονται για το "αν μπορούμε να κάνουμε κάτι ενάντια στον πόλεμο, την εμπλοκή και τις συνέπειές του", απαντάμε καθαρά: ΝΑΙ μπορούμε.

Να μην δείξουμε καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και τα άλλα ΝΑΤΟικά κόμματα που μας σέρνουν στον όλεθρο.

Μπορούμε να υπερασπιστούμε τη ζωή και το μέλλον μας, που δεν συμβιβάζεται με την "κουλτούρα πολέμου".

Μπορούμε να καταγγείλουμε με όλους τους τρόπους και να βάλουμε εμπόδια στην ελληνική εμπλοκή στον βρώμικο πόλεμο!

Οπως έκανε ο λαός της Κρήτης, που με τις μαχητικές του διαδηλώσεις συνέβαλε να ξεκουμπιστεί το αεροπλανοφόρο "G. Ford" από τη βάση της Σούδας.

Οπως οι νέοι στρατευμένοι που καταγγέλλουν την πολεμική εμπλοκή, συγκροτούν επιτροπές στα στρατόπεδα και δεν κωλώνουν με άδικες τιμωρίες.

Οπως εσείς οι φοιτητές και νέοι ερευνητές που αρνείστε να θέσετε τις επιστημονικές σας γνώσεις στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ και ακυρώνετε τα πολεμικά σεμινάρια και προγράμματα από το Πάντειο μέχρι το ΠΑΔΑ και το ΕΜΠ.

Αυτή σας η δράση τούς έχει κάνει να χάσουν τον ύπνο τους! Αρχικά επιστράτευσαν τους εκπαιδευόμενους "Παναγόπουλους" των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ για να εμποδίσουν τις κινητοποιήσεις. Μετά την καταστολή και στο τέλος το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για να γνωμοδοτήσει πως απαγορεύεται στους φοιτητές να αμφισβητούν την έρευνα για το ΝΑΤΟ!», είπε και επισήμανε:

«Οσο το Πανεπιστήμιο μετατρέπεται σε "παράρτημα" της πολεμικής βιομηχανίας, όσο βαθαίνει η επιχειρηματική του λειτουργία, τόσο θα οξύνεται ο αυταρχισμός, η καταστολή και η λογοκρισία κάθε φωνής αντίστασης», σημείωσε αναφέροντας ορισμένα πρόσφατα παραδείγματα, όπως οι συλλήψεις φοιτητριών μέσα στο σπίτι τους, στη ΦΕΠΑ επειδή διαμαρτύρονταν για τα προβλήματα, η απαγόρευση εκδήλωσης του ΚΚΕ στη Νομική του ΕΚΠΑ, με την αστεία δικαιολογία ότι «απειλεί την ασφάλεια του κτιρίου και των φοιτητών», οι διώξεις ενάντια σε εκλεγμένους με την ΠΚΣ στην Ιατρική του ΑΠΘ μετά από ανυπόστατη καταγγελία στελέχους της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ που συμμετέχει στο πειθαρχικό συμβούλιο.

«Ομως δεν τα λογάριασαν καλά!», υπογράμμισε και τόνισε:

«Γιατί εδώ υπάρχει ΚΚΕ και ΚΝΕ, που δεν μασάει στην καταστολή!

Υπάρχει φοιτητικό κίνημα που παλεύει για πανεπιστήμια ουσιαστικής ακαδημαϊκής ελευθερίας και προβληματισμού και όχι καταστολής και αυταρχισμού.

Υπάρχουν χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες που απαιτούν να σπουδάζουν σε ανθρώπινες συνθήκες, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, να παίρνουν πτυχία με αξία και όχι με τιμή, να μπορούν να εργάζονται στο αντικείμενό τους με σύγχρονα δικαιώματα».

«Στις φοιτητικές εκλογές στις 13 Μάη χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες έχουν την ευκαιρία να στείλουν αποφασιστικό μήνυμα καταδίκης αυτής της αντιδραστικής πολιτικής! Να ακουστούν οι διεκδικήσεις τους πιο δυνατά από ποτέ! Με ένα φοιτητικό κίνημα δυναμικό, μαζικό, αγωνιστικό και ανατρεπτικό, που δεν θα το βάζουν στο χέρι!

Στις 13 Μάη χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν την κατάσταση στους συλλόγους τους. Να τιμωρήσουν τους σύγχρονους καταδότες και ιεροεξεταστές, τους χειροκροτητές όλων των εγκλημάτων και των υπευθύνων για τη σημερινή αφόρητη κατάσταση! Να μην επιτρέψουν στην κυβέρνηση να απαξιώσει και να διαστρέψει το αποτέλεσμα της μεγαλύτερης κάλπης της νεολαίας! Αυτό θα είναι το δώρο των φοιτητών στον Μητσοτάκη και στο συνέδριο της ΝΔ που ξεκινά 3 μέρες μετά!

Μέσα από τις κάλπες των φοιτητικών εκλογών να βγουν και φέτος χιλιάδες γαρύφαλλα με την "Πανσπουδαστική" πρώτη δύναμη ξανά!

Το γαρύφαλλο της "Πανσπουδαστικής", το γαρύφαλλο που κράταγε ο Μπελογιάννης, είναι το ίδιο σύμβολο νίκης και αγώνα! Συμβολίζει την ελπίδα που γεννιέται στην πάλη για ένα καλύτερο αύριο».

«Οι λαοί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη», σημείωσε σε άλλο σημείο ο Θ. Κωτσαντής και τόνισε: «Η εργατική τάξη κρατάει στα χέρια της το μέλλον της ανθρωπότητας.

Οσα ζήσαμε, και όσα έχουμε μπροστά μας αναδεικνύουν ένα πράγμα. Πως αυτό το σύστημα έχει σαπίσει. Από παντού φαίνονται τα ιστορικά ξεπερασμένα όριά του.

Η σήψη και η φρίκη που μας κατακλύζει, δεν είναι μία εκδοχή του. Είναι τα θεμέλιά του. Είναι ο τρόπος του να υπάρχει. (...)

Γιατί ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι και όλα αυτά τα επιτεύγματα βρίσκονται σήμερα στα χέρια των καπιταλιστών, γιατί η κερδοφορία τους καθορίζει τι θα παραχθεί, με ποιους όρους, πότε, σε αντίθεση με τις ανάγκες αυτών που πραγματικά παράγουν, τις ανάγκες της κοινωνίας.

Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει. Με την οικοδόμηση μίας κοινωνίας που θα βγάλει από τη μέση το καπιταλιστικό κέρδος και τον μονοπωλιακό ανταγωνισμό, μίας οικονομίας που τα αγαθά θα ανήκουν σε αυτούς που τα παράγουν, που κουμάντο θα κάνουν οι εργαζόμενοι οι οποίοι θα σχεδιάζουν κεντρικά την οικονομία με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Μίας κοινωνίας όπου τα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας στη δουλειά, στην υγεία, στη μόρφωση, στον πολιτισμό, στον ελεύθερο χρόνο, στις διακοπές θα είναι κατοχυρωμένα.

Αυτή η κοινωνία της κοινωνικής ευημερίας, της ειρήνης, της πραγματικής ελευθερίας είναι ο σοσιαλισμός - κομμουνισμός!

Με το ΚΚΕ, στις γραμμές της ΚΝΕ, στην καθημερινή αδιάκοπη πάλη για ένα καλύτερο και φωτεινό αύριο, θα γεννηθούν νέοι Μπελογιάννηδες που θα γκρεμίσουν τον κόσμο της εκμετάλλευσης. Εδώ βρίσκεται η θέση κάθε νέου ανθρώπου».