«Η προστασία των ενεργειακών υποδομών στον Περσικό Κόλπο από το Ιράν είναι προστασία στο λαϊκό εισόδημα, επειδή όσο μεγαλύτερες είναι οι καταστροφές, τόσο αυξάνεται η διεθνής τιμή του πετρελαίου, άρα και οι τιμές στην αντλία ή στο ράφι. Να γιατί συμμετέχει η Ελλάδα στις ευρωατλαντικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή: Για να υπερασπιστεί τον λαό και το εισόδημά του από τις ανατιμήσεις, που είναι εισαγόμενες και δεν ευθύνεται η κυβέρνηση γι' αυτές».

Οποιος παρακολουθεί τις εξελίξεις στο μέτωπο του ιμπεριαλιστικού πολέμου, εύκολα αναγνωρίζει στα παραπάνω ένα από τα πιο «πολυφορεμένα» επιχειρήματα της πολεμικής προπαγάνδας των τελευταίων ημερών. Ειδικά μετά την ενεργοποίηση της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, τα κατασκευασμένα ψέματα κλιμακώνονται παράλληλα με τη μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Δεν είναι βέβαια πρωτότυπα, ούτε καινούργια. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι οι ελληνικές φρεγάτες πήγαν για να μείνουν στην Ερυθρά, όχι για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών και τους σχεδιασμούς της ΕΕ, αλλά - σύμφωνα με την κυβέρνηση - για να μείνει ανοιχτή η Διώρυγα του Σουέζ και να μην αυξάνονται τα ναύλα, άρα και οι τιμές των εμπορευμάτων.

Το ίδιο και με την πολεμική αποστολή στην Κύπρο: Δεν έγινε για την υπεράσπιση των βρετανικών και αμερικανοΝΑΤΟικών στρατιωτικών υποδομών, ούτε βέβαια για να «σημαδέψει» η ελληνική αστική τάξη και στρατιωτικά τον ζωτικό της χώρο στην Ανατ. Μεσόγειο. Αντίθετα, το κυβερνητικό αφήγημα λέει ότι έγινε για να ...προστατευτεί ο κυπριακός ελληνισμός!

Η προπαγάνδα τους χτίζει άλλοθι για την ενεργότερη εμπλοκή στον πόλεμο, που είναι στρατηγική επιλογή και λόγος ύπαρξης για την αστική τάξη. Δεκάρα τσακιστή δεν δίνουν για το εργατικό - λαϊκό εισόδημα, το οποίο άλλωστε ...κανονιοβολούν αλύπητα:

• Με τους αντεργατικούς νόμους για τον κατώτατο μισθό και τις συμβάσεις, που καθηλώνουν τα εισοδήματα στα προ 16ετίας επίπεδα και βάζουν κόφτες στις διεκδικήσεις των εργαζομένων για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
• Με τα θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα, αποτέλεσμα των ληστρικών έμμεσων φόρων, που ξετινάζουν τον λαό και υπηρετούν την αναδιανομή υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων και την εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους.
• Με την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση ζωτικών αναγκών των εργαζομένων και του λαού, όπως η Υγεία, η Πρόνοια, το νερό, οι Μεταφορές, η προστασία από τα φυσικά φαινόμενα, που ανεβάζουν κατακόρυφα το κόστος επιβίωσης για την εργατική - λαϊκή οικογένεια.
• Με τις ευρωπαϊκές Οδηγίες για τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και τα 13ωρα, νόμοι που βαθαίνουν την εκμετάλλευση ειδικά για τους νέους και χτυπάνε το εργατικό εισόδημα.
• Με την αύξηση των επιτοκίων για να θωρακίζονται τα κέρδη των τραπεζικών και άλλων ομίλων, ως «αντίδοτο» στις παρενέργειες του πληθωρισμού. Πρόκειται για διαφορετικές όψεις στη λειτουργία της καπιταλιστικής αγοράς, που οι συνέπειές τους καταλήγουν πάντα στην τσέπη των νοικοκυριών.

Καμιά έγνοια δεν έχει λοιπόν η κυβέρνηση για τον λαό και το εισόδημά του. Εχει όμως έγνοια:

• Για τις συνέπειες από την αύξηση του ενεργειακού κόστους στη συνολικότερη ανταγωνιστικότητα της ελληνικής και ευρωπαϊκής οικονομίας.
• Για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και ιδιαίτερα των Ελλήνων εφοπλιστών, που τα καράβια τους αποκλείονται από τον Περσικό Κόλπο.
• Για τα συμφέροντα των συμμάχων του ΝΑΤΟ στην περιοχή, όπως οι πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου, που παίζουν καθοριστικό ρόλο για τα ευρωατλαντικά συμφέροντα απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Ετσι στάλθηκε και η πυροβολαρχία στη Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο στρατιωτικής συμφωνίας που ψηφίστηκε πολύ πριν κλιμακωθεί ο πόλεμος με το Ιράν, με τη συναίνεση των ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ που την ψήφισαν στη Βουλή. Η σύμπλευσή τους στην πολεμική εμπλοκή δεν κρύβεται με τίποτα...

Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της κάνουν τα πάντα για να πείσουν τον λαό ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που μπλέκουν τη χώρα είναι και δικός του πόλεμος. Ξέρουν καλά ότι στα πεδία των μαχών δεν θα πάει η αστική τάξη, αλλά τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών. Αυτό προϋποθέτει στράτευση στα σχέδια του κεφαλαίου, κάτω από τη σημαία του «εθνικού συμφέροντος».

Τα συμφέροντα όμως της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας βρίσκονται στην αντίπερα όχθη απ' αυτά της αστικής τάξης και των συμμάχων της. Η πατρίδα της αστικής τάξης δεν είναι ίδια με του λαού. Με τη συμμαχία τους και το δικό τους αυτοτελές σχέδιο οργάνωσης και αντεπίθεσης, με τη μέγιστη δυνατή κινητοποίηση σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, οι εργαζόμενοι, οι άλλοι βιοπαλαιστές, η νεολαία, μπορούν να ανοίξουν δρόμο ανατροπής! Να σπάσουν με την πάλη τους τον φαύλο κύκλο των θυσιών στον σάπιο καπιταλισμό.