Τι κάνουν η ελληνική φρεγάτα και τα πολεμικά αεροσκάφη στην Κύπρο; Τι σηματοδοτεί η χτεσινή τριμερής Μητσοτάκη - Χριστοδουλίδη - Μακρόν, με φόντο τα στρατιωτικά ελικόπτερα;

Πίσω από τους γελοίους φανφαρονισμούς για την προστασία τάχα του κυπριακού ελληνισμού και τον πατριωτικό μανδύα με τον οποίο η κυβέρνηση ντύνει στρατηγικούς σχεδιασμούς της αστικής τάξης, υπάρχουν κι εκείνοι που λένε το «ποίημα» με μια ανάσα.

Οχι με εθνικοπατριωτικές περικοκλάδες, αλλά με ταξικό κυνισμό, που επιβεβαιώνει ότι η αστική τάξη δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα για να κυνηγήσει μια καλύτερη θέση στον συσχετισμό, ειδικά σε συνθήκες πολέμου που η τράπουλα ξαναμοιράζεται.

Να τι είπε ο σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Σ. Σέρμπος, μιλώντας χτες στην ΕΡΤ: «Είμαστε εκεί (σ.σ. στην Κύπρο) όχι μόνο συμβολικά, αλλά και ουσιαστικά. Διότι ως Ελλάδα έχουμε και τα στρατηγικά μας συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο, βλέπουμε τη χώρα μας - και σωστά - ως έναν βασικό παράγοντα της περιφερειακής ισορροπίας ισχύος και πάντοτε πρέπει να έχουμε το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη μέρα.

Δηλαδή, η επόμενη μέρα θα αναδιατάξει την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας και δεν θα περάσει απαρατήρητο από τους Αμερικανούς ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έβαλε και έναν ρόλο μπροστά, που αφορά τη θέση της σ' αυτό που λέμε Εγγύς Ανατολή. Κι επιπλέον, έδειξε μία χώρα που ενώ έχουμε συνηθίσει (η Ελλάδα) να καταναλώνει ασφάλεια, τώρα παρέχει ασφάλεια και σταθερότητα, είτε στην Κυπριακή Δημοκρατία, είτε στη Βουλγαρία (...) Αρα εδώ έχεις μία πρώτης τάξης ευκαιρία. Μια απειλή, ένας πόλεμος συνιστά ευκαιρία για μας προκειμένου να κάνουμε κάποια πράγματα διαφορετικά».

Τι άλλο να πει ο άνθρωπος!!! Αποκωδικοποιούμε: Πίσω από τους «συμβολισμούς», που στραβώνουν με «πατριωτική» στάχτη τα μάτια του λαού, η αστική τάξη ξεδιπλώνει το σχέδιο για αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή. Και το κάνει με ακόμα μεγαλύτερη στρατιωτική εμπλοκή στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, με τη φιλοδοξία ότι ο ρόλος της θα αναγνωριστεί από τους ευρωατλαντικούς «συμμάχους» στην κατοπινή μοιρασιά της ιμπεριαλιστικής λείας, ανταγωνιστικά προς άλλες δυνάμεις και ιδιαίτερα την Τουρκία.

Στον κόσμο που φλέγεται, η κυβέρνηση αξιοποιεί την επίθεση στην Κύπρο και συνολικά τον πόλεμο ως «ευκαιρία» για να απλώσει η αστική τάξη τα φτερά της στον ζωτικό της χώρο, που είναι η Ανατ. Μεσόγειος και βέβαια τα Βαλκάνια. Αυτό ακριβώς εξυπηρετεί η αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, που σηματοδοτεί μια νέα, ακόμα πιο επικίνδυνη κατάσταση για τη χώρα και τον λαό.

Συνεχίζει ο σύμβουλος του πρωθυπουργού: «Και κάτι που αφορά και το ευρωπαϊκό κομμάτι: Γνωρίζετε πολύ καλά ότι ο Γάλλος Πρόεδρος είναι από τους πλέον σθεναρούς υπέρμαχους μιας στρατηγικής αυτονόμησης της Ευρώπης, που δεν έχει γίνει, και αυτήν τη γεωπολιτική μας αδυναμία την πληρώνουμε ξανά και ξανά, ειδικά στο μεσανατολικό. Ενα άλλο ζήτημα που έχει προκύψει μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία είναι ότι ο αναθεωρητισμός και οι απειλές για την ασφάλεια δεν εξαντλούνται μόνο στα ανατολικά. Η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι ανατολικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι;

Αρα εδώ έχουμε μία πρώτης τάξης ευκαιρία για την επόμενη μέρα να πάμε σε μία πιο συμπεριληπτική ευρωπαϊκή πολιτική για την ασφάλεια, περισσότερο ολοκληρωμένη, και γιατί όχι αυτό που είδατε ως μια πρώτη πολυεθνική δύναμη για τη στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο μικρό ρίσκο ασφάλειας που διατρέχει, να αποκτήσει πιο μόνιμα χαρακτηριστικά (...) Οπως είναι σημαντικό αυτή η αεροναυτική παρουσία της Ελλάδας να βρεθεί ένας τρόπος, ένας μηχανισμός όπου θα διατηρηθεί το εθνικό μας επαναλαμβάνω αποτύπωμα. Αρα εδώ είναι να παίρνεις πρωτοβουλίες ενεργητικές με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη μέρα».

Με άλλα λόγια, «λαγός» η αστική τάξη της Ελλάδας, η κυβέρνηση και τα κόμματά της για μεγαλύτερη εμπλοκή Ελλάδας και ΕΕ στο ιμπεριαλιστικό μακελειό και για τη συγκρότηση μόνιμης ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης στην Ανατ. Μεσόγειο, που θα κάνει «προβολή ισχύος» της ΕΕ για την προστασία των μονοπωλίων της, μέσα στο ευρωατλαντικό πλαίσιο.

Δεν ξεχνάμε άλλωστε ότι η Γαλλία έχει στρατηγικά συμφέροντα στον Λίβανο και αλλού, ενώ γαλλικοί όμιλοι σκάβουν τον βυθό της Μεσογείου για φυσικό αέριο, εποφθαλμιώντας μεγαλύτερο κομμάτι της ενεργειακής πίτας. Τι πιο ασφαλές επομένως για τα μονοπώλια να υπάρξει μια πολεμική αποστολή τύπου «Aspides 2», που όπως εκείνη στην Ερυθρά φυλάει τα καράβια των εφοπλιστών, αυτή να φυλάει τις πλατφόρμες των πετρελαιάδων και προοπτικά τον IMEC, τον ευρωατλαντικό εμπορικό δρόμο Ινδίας - Ευρώπης, με συμμετοχή της Ελλάδας;

«Ευκαιρία» λοιπόν για την αστική τάξη ο πόλεμος και οι κίνδυνοι που μεγαλώνουν για τους λαούς σε Ελλάδα, Κύπρο και σε όλη την περιοχή. Τόσο απλά, τόσο ...πατριωτικά!