Στο φυλλάδιο ακόμα σημειώνεται:

«"Τη μέρα του θανάτου τους αρχίζει ο κόσμος και μετρά τ' αποτελέσματα της δουλειάς τους..." - Μ. Αξιώτη

Οι 200 της Καισαριανής, στην πλειοψηφία τους μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, ήξεραν ότι θα εκτελεστούν. Τους είδαμε όλοι! Ηταν αλύγιστοι, βγήκανε νικητές. Ποιος ηττημένος περιφρονεί τον θάνατο;

Ακόμα και όταν πήγαιναν για εκτέλεση, οι 200 θέλανε όλοι να ξέρουν πως "όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ", όπως έγραψε στο τελευταίο του σημείωμα ένας από τους εκτελεσμένους.

"Αν η ελευθερία δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα" - Γ. Ρίτσος

Οι 200 ήταν εργάτες, υπάλληλοι, αγρότες, είχανε οικογένειες, παιδιά, φίλους. Είχαν μάθει να μάχονται κόντρα στο ρεύμα, σε όλες τις συνθήκες, ως στελέχη και μέλη του ΚΚΕ. Στην πλειοψηφία τους ήταν πρόεδροι συνδικάτων και εργατικών οργανώσεων, που πρωτοστάτησαν σε μεγάλους αγώνες τη δεκαετία του 1930. Κανόνας των κρατούμενων κομμουνιστών ήταν: "Να βγούμε από τη φυλακή πιο μορφωμένοι". Παίρνανε δύναμη από την ιδεολογία του κομμουνισμού, από τον σκοπό της επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας, υπερασπίζονταν - με κόστος διώξεις και βασανιστήρια - το ΚΚΕ, τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση (1917) και τη Σοβιετική Ενωση.

Η πλειοψηφία των 200 ήταν κρατούμενοι πριν την τριπλή (γερμανική, ιταλική, βουλγαρική) κατοχή της χώρας, ορισμένοι ακόμα και πριν την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά (1936). Ζήτησαν να πολεμήσουν. Το ελληνικό κράτος τούς το αρνήθηκε. Παραδόθηκαν από τις ελληνικές κρατικές αρχές στους κατακτητές. Αυτός είναι ο πατριωτισμός του κεφαλαίου! Η Ιστορία επιβεβαιώνει ότι σε μια ταξική κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ "εθνική ομοψυχία".

"Ετούτ' η μάντρ' αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου" - K. Βάρναλης

Οι 200 κομμουνιστές θα απέφευγαν την εκτέλεση αν υπέγραφαν ένα χαρτί που έλεγε "αποκηρύσσω το ΚΚΕ". Δεν το έκαναν. Εβαλαν το "εμείς" πάνω από το "εγώ".

Οι 200, όπως και οι μαχητές του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ, που έδωσαν έως και τη ζωή τους, αποτελούν πρότυπα αγωνιστών, που διαμορφώθηκαν στη σύγκρουση με τον καπιταλισμό και τις σάπιες αξίες του.

Πυροβολούν το παρελθόν για να χτυπήσουν το μέλλον

- Οργή για το σύστημα που γεννάει τον φασισμό, τον καπιταλισμό. Για την αισχρή προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των ελληνικών κυβερνήσεων να ταυτίσουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό, δηλαδή τους εκτελεσμένους κομμουνιστές με τους ναζί εκτελεστές τους. Ο,τι γράφτηκε με αίμα δεν σβήνει με βρώμικο μελάνι.

- Για την άθλια προσπάθεια να αλλοιωθεί η θυσία των 200. Κάποιοι προσπαθούν να κρύψουν την πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα των εκτελεσμένων, ζητώντας, 82 χρόνια μετά και με το βλέμμα στραμμένο στο "τώρα", να "υπογράψουν" τη δήλωση μετανοίας που αρνήθηκαν τότε. Η διαταγή των ναζί ήταν σαφής. Θα εκτελεστούν 200 κομμουνιστές ανήμερα Πρωτομαγιάς. Σκοπός τους; Να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα του λαού μας, ο οποίος τσάκιζε τους κατακτητές και τους συνεργάτες τους με το ΚΚΕ μπροστά, με το ΕΑΜ, την ΕΠΟΝ, τον ΕΛΑΣ, εμπνεόμενος από την προέλαση του Κόκκινου Στρατού που είχε ξεκινήσει. Την ώρα που ο λαός πάλευε ενάντια στους κατακτητές, η άρχουσα τάξη της Ελλάδας είτε συνεργαζόταν μαζί τους, είτε είχε φύγει για το Κάιρο, απουσιάζοντας από τον αγώνα, είτε συνεργαζόταν με τους Αγγλους, υπονομεύοντας την αντίσταση. Ολοι τους σχεδίαζαν την "επόμενη μέρα", μετά την κατοχή, πνίγοντας τον λαό στο αίμα, προκειμένου να προστατέψουν την καπιταλιστική εξουσία.

Το μέλλον μας είναι ο Σοσιαλισμός!

Η καλύτερη τιμή στους ηρωικούς αγώνες του λαού μας είναι ο αγώνας σήμερα για να γίνουν πράξη τα ιδανικά και οι σκοποί όσων θυσιάστηκαν. Η εποχή μας έχει ομοιότητες με την εποχή του Μεσοπολέμου, περίοδο όπου σφυρηλατήθηκαν οι 200. Εδρασαν και συνελήφθησαν σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, συνθήκες που προσομοιάζουν με τις σημερινές, που είναι πιο πιθανός, για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια, ένας Γ' Παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός Πόλεμος. Γι' αυτό σήμερα οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους προετοιμάζουν τους λαούς ότι θα επιστρέφουν φέρετρα από τις πολεμικές επιχειρήσεις, εντείνουν την εκμετάλλευση και την καταστολή απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα. Η ιστορική συνέχεια, η ύπαρξη και η δράση του ΚΚΕ επιβεβαίωσε όσα ανέφερε στο τελευταίο σημείωμά του ένας εκτελεσμένος της Πρωτομαγιάς του 1944: "Καμιά δύναμη δεν θα μπορέσει να τσακίσει το ΚΚΕ".

Το ΚΚΕ έχει εμπιστοσύνη στη δύναμη της ταξικής πάλης, στο δίκιο του αγώνα για τη νέα, τη σοσιαλιστική κοινωνία.

Αυτός είναι ο κόσμος "στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων"!».