(Λένιν, «Κράτος και Επανάσταση», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 5).

Συνειδητοί εκφραστές αυτού του κοινωνικά νέου, δηλαδή κομμουνιστές, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ ήταν και οι 200 της Καισαριανής, και γι' αυτό πάλεψαν με όλες τις δυνάμεις τους ενάντια στο ναζιστικό κτήνος, την αστική τάξη που την ίδια ώρα παζάρευε ή και συνεργαζόταν ανοιχτά μαζί τους, που μηχανορραφούσε στο Κάιρο με τους συμμάχους της στις πλάτες του ελληνικού λαού με το βλέμμα στη διατήρηση της εξουσίας της μεταπολεμικά. Οπως προηγουμένως είχαν παλέψει με όλες τους τις δυνάμεις ενάντια στην αστική τάξη και το αστικό κράτος που τους έστυβε στα εργοστάσια και στα χωράφια και τους έσερνε στον πόλεμο, που τους «τίμησε» γι' αυτό όσο ζούσαν με Ιδιώνυμα του «δημοκράτη» Βενιζέλου και ρετσινόλαδο του δικτάτορα Μεταξά, διώξεις, απολύσεις, φυλακίσεις και εξορίες, και εν τέλει παραδίδοντάς τους στους ναζί κατακτητές, δίνοντας έτσι ένα σκληρό «μάθημα» για το πώς η ίδια βάζει τα ταξικά της συμφέροντα πάνω απ' όλα, κάτω απ' όλες τις συνθήκες.

Η ιστορική αλήθεια απαντάει και σε όσους έχουν «λυσσάξει» από το Σάββατο (όπως οι διάφορες «ομάδες» του ψέματος, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της ΝΔ, αλλά και διάφοροι «προοδευτικοί» καθηγητάδες) να «κατοχυρώσουν» πως «δεν ήταν όλοι οι εκτελεσμένοι κομμουνιστές».

Θέλουν πολύ απλά να θάψουν την αλήθεια: Οι κομμουνιστές δεν «έτυχε» να μπουν επικεφαλής του αγώνα του λαού μας στα μαύρα χρόνια της Κατοχής και του Β' ιμπεριαλιστικού Πολέμου. Ακριβώς επειδή ήταν κομμουνιστές, σήκωσαν εκείνοι πρώτοι τη σημαία του αγώνα, με πίστη στις δυνάμεις του λαού, χωρίς να καθορίζουν τη δράση τους από τον αρνητικό συσχετισμό, έγιναν οι αδιαμφισβήτητοι ηγέτες του θρυλικού ΕΑΜικού κινήματος και της συνέχειάς του, του ηρωικού αγώνα του ΔΣΕ. Ακριβώς επειδή οι ρίζες του ΚΚΕ ήταν πολύ βαθιές μες στον λαό, ποτισμένες με τον καθημερινό αγώνα αλλά και τις πιο βαριές θυσίες προπολεμικά, επειδή τους κομμουνιστές τους ήξερε ο λαός με το «μικρό τους όνομα», αναγνώρισε στο πρόσωπό τους την πρωτοπορία του δικού του αγώνα, των δικών του πόθων, τους εμπιστεύτηκε έως και τη ζωή του στις μεγάλες, κρίσιμες, σκοτεινές εκείνες στιγμές. Ακριβώς γι' αυτό μπόρεσε ο λαός μας με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές να γράψει άφθαστες σελίδες ηρωισμού, επιβεβαιώνοντας την ακατάβλητη δύναμή του όταν αποφασίζει να συγκρουστεί ακόμα και με τους πλέον «παντοδύναμους» εχθρούς.

Αυτή την ακατάβλητη δύναμη του λαού όταν συμπορεύεται με τους κομμουνιστές προσπαθούν τώρα να «ροκανίσουν» οι διάφοροι μηχανισμοί του ψέματος, προφανώς με το βλέμμα στο σήμερα και το αύριο. Οι «50 αποχρώσεις της διαστρέβλωσης και της παραχάραξης» άλλωστε συναντιούνται στην προσπάθεια όλα αυτά να παρουσιαστούν ως γεγονότα που ανήκουν σε «μια άλλη», μακρινή και «ακατανόητη» εποχή: Στην προσπάθεια δηλαδή ο λαός μας να μη διδαχτεί από την Ιστορία του, αυτή να μην μπολιάσει τη σκέψη και τη δυσαρέσκειά του, να μη συναντηθεί με τον αγώνα των κομμουνιστών, την ώρα ακριβώς που αυτή η συμπόρευση είναι πιο αναγκαία και επίκαιρη από ποτέ, την ώρα που οι ιμπεριαλιστές ακονίζουν ξανά τα μαχαίρια για έναν μεγάλο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την ώρα που το σάπιο σύστημά τους «πυορροεί» απ' όλους τους πόρους του, βουλιάζοντας τους λαούς στη βαρβαρότητα.

Βεβαίως ο καθένας κρίνεται και από τα λόγια και από τις πράξεις του. Και εκείνοι, αυτοί οι ίδιοι που μιλάνε για τον «τυχοδιωκτισμό» του ΚΚΕ όταν συγκρούστηκε με την αστική εξουσία, αυτοί οι ίδιοι που πάλεψαν το ΚΚΕ να διαλυθεί στο όνομα της «ανανέωσης απ' τους καπεταναίους», εκείνοι οι ίδιοι που πάλεψαν και παλεύουν ο λαός να γίνει ουρά κυβερνήσεων και «διαβολικά καλών» ιμπεριαλιστών με «κορόνες» αγωνιστικότητας και επικλήσεις στους «συσχετισμούς».

Και τα έργα του ΚΚΕ βρίσκονται εδώ. Χτες, αλλά και σήμερα: Στις φυλακές και τις εξορίες, στο βουνό, στις εργατογειτονιές και στα προσφυγικά, στις διώξεις και στην παρανομία. Και σήμερα: Κάτω από το βάρος των αντεπαναστατικών ανατροπών, κάτω από την πίεση για συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις, για συμβιβασμό με το σύστημα με το μαστίγιο και το καρότο, στην πρώτη γραμμή της ταξικής πάλης, κρατώντας τη φλόγα άσβεστη, κρατώντας γερά το «κόκκινο νήμα» της ηρωικής διαδρομής του, βγάζοντας πολύτιμα διδάγματα για το σήμερα και το αύριο των νέων κοινωνικών «σεισμών» που είναι μπροστά. Διαμορφώνοντας με οδηγό την επαναστατική θεωρία, σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, βάζοντας σήμερα τον πήχη πιο ψηλά, για να αντιστοιχηθεί όλη του η δράση στους μεγάλους επαναστατικούς σκοπούς του, για να μειώνει συνεχώς την απόσταση ανάμεσα σε «λόγια και έργα», για Κόμμα έτοιμο να προωθεί την επαναστατική πάλη κάτω απ' όλες τις συνθήκες, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Με πλήρη συνείδηση ότι τα επαναστατικά «διαπιστευτήρια» δεν δίνονται εφάπαξ, πρέπει να παλεύεις να τα κατακτάς και να τα ανανεώνεις καθημερινά, μέσα στη μάχη.

Το καθαρό βλέμμα και το τραγούδι τους, το σίγουρο βήμα τους κι η υψωμένη τους γροθιά - όλα όσα αποτυπώνονται στις φωτογραφίες - αυτόν τον δρόμο θα φωτίζουν για πάντα.