«Μέχρι σήμερα, από τα προγράμματα "Προλαμβάνω" για τον καρκίνο του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του παχέος εντέρου και τα καρδιαγγειακά έχουμε ήδη εντοπίσει 178.000 ανθρώπους που ήταν ασυμπτωματικοί και τελικά βρήκαμε ότι είχαν προβλήματα στην υγεία τους, τα οποία αυτή τη στιγμή έχουμε θεραπεύσει ή είμαστε στη διαδικασία της θεραπείας. Μια μεγάλη πόλη έχει σωθεί».

Ας πάρουμε τοις μετρητοίς όσα λέει ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης. Ο,τι δηλαδή «μια μεγάλη πόλη σώθηκε» χάρη στα sms που στάλθηκαν για τα αποσπασματικά, κουτσουρεμένα και ληξιπρόθεσμα προγράμματα «πρόληψης», τα οποία διέπονται από δεκάδες «κόφτες» (ηλικία, χρόνος από την προηγούμενη εξέταση κ.ά.), αποκλείουν μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, χωρίς το κράτος να εξασφαλίζει τη συνέχεια σε περίπτωση ευρήματος, όπως είναι οι επιπρόσθετες εξετάσεις, τα ραντεβού με γιατρούς, οι αγωνιώδεις αναμονές σε λίστες, οι αυξημένες πληρωμές.

Αραγε πόσες μεγάλες πόλεις θα είχαν σωθεί εάν υπήρχε ένα οργανωμένο, κεντρικά σχεδιασμένο, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας; Πόσοι άνθρωποι έχασαν άδικα τη ζωή τους επειδή η Υγεία στον καπιταλισμό είναι εμπόρευμα και η ΠΦΥ λογαριάζεται ως κόστος για το κεφάλαιο και το κράτος του; Ποιος ευθύνεται - αν όχι το αντιλαϊκό κράτος και όλες οι κυβερνήσεις του - για το γεγονός ότι η ψαλίδα ανοίγει όλο και περισσότερο ανάμεσα στα επιτεύγματα της επιστήμης και της άθλιας κατάστασης που ζει ο λαός στην Υγεία;

Για όλα αυτά, τα αστικά κόμματα δεν επικαλούνται μόνο το ...δικαίωμα της σιωπής (και τι να πουν άλλωστε...), αλλά συμβάλλουν από κοινού ώστε η πρόληψη να είναι «ατομική ευθύνη». Ακόμα και το ενδιαφέρον του κράτους για τις εξετάσεις που τώρα διαφημίζει, αρχίζει και τελειώνει στον υπολογισμό του κόστους που έχει για τα δημοσιονομικά, το ασφαλιστικό σύστημα και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες η «διαχείριση» χιλιάδων μελλοντικών ασθενών. Την ίδια ώρα, βέβαια, συνεχίζεται κανονικά και κλιμακώνεται η πολιτική διάλυσης του δημόσιου συστήματος Υγείας, ειδικά των δομών πρόληψης, η επέκταση του ιδιωτικού τομέα, η εμπορευματοποίηση.

Υποδεικνύουν στον λαό να προσέχει την υγεία του, τη διατροφή του, να γυμνάζεται κ.ο.κ. Αυτά επανέλαβε και στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας την περασμένη Δευτέρα, διαφημίζοντας την «επιτυχία» του προγράμματος «Προλαμβάνω» και τη δράση των Κινητών Ομάδων Υγείας του ΕΟΔΥ. Ομως τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης που χρηματοδοτούν τα αποσπασματικά προγράμματα τελειώνουν σε λίγους μήνες, ενώ οι εργαζόμενοι στις περίφημες ΚΟΜΥ παραμένουν όμηροι των «ελαστικών σχέσεων απασχόλησης» και υπό απόλυση. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση της Πρόληψης και όχι η μαγική εικόνα που προσπαθεί να πουλήσει η κυβέρνηση.

Πάει πολύ να κουνάνε το δάχτυλο στον λαό για τις διατροφικές «επιλογές» του, όταν η κυβέρνηση έχει συνυπογράψει τη συμφωνία της ΕΕ με τις χώρες της Mercosur, σφίγγοντας ακόμη περισσότερο τη θηλιά στον λαιμό αγροτών και κτηνοτρόφων, εισάγοντας προϊόντα που ξεχειλίζουν απαγορευμένα φυτοφάρμακα και ορμόνες. Οταν οι εργαζόμενοι μετά από δύο συνεχόμενες βάρδιες, μετά το 13ωρο, καλούνται να μαγειρέψουν ποιοτικό φαγητό και με μισθούς πείνας να εξασφαλίσουν ποιοτική τροφή. Οταν η καπιταλιστική παραγωγή τροφίμων λειτουργεί με μοναδικό γνώμονα το κέρδος και όχι την προστασία της υγείας του λαού. Να θυμίσουμε το τρίτο μνημόνιο που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το 2015 και ψηφίστηκε και από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κ.ά., όπου εκτός των υπόλοιπων μέτρων - καρμανιόλα για τον λαό, έδωσε τη δυνατότητα στη γαλακτοβιομηχανία να ορίζει η ίδια τη διάρκεια ζωής του φρέσκου παστεριωμένου γάλακτος, που σήμερα φτάνει ακόμα και τις 11 ημέρες!

180 πριν, ο Φρ. Ενγκελς, στο έργο του «Η κατάσταση της εργατικής τάξης στην Αγγλία» περιέγραφε το δραματικό επίπεδο υγείας των εργατών, εστιάζοντας στις συνθήκες κατοικίας, στη διατροφή, στην ποιότητα του νερού, στις συνθήκες εργασίας, για να εξηγήσει τις αιτίες ασθενειών που μάστιζαν εκείνη την εποχή την εργατική τάξη, όπως η πανούκλα και η χολέρα.

Αντιγράφουμε από την έκδοση του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ «Πρόληψη: Ταξική προσέγγιση της υγειονομικής ανισότητας» («Σύγχρονη Εποχή»): «Η ουσιαστική πρόληψη, παρόλο που επιστημονικά και τεχνικά υπάρχει η δυνατότητα, στην πράξη είναι ουτοπική στον καπιταλισμό, καθώς αντιβαίνει τους ίδιους τους νόμους κίνησής του. Είναι αδύνατο να εξαλειφθούν ή να αντιμετωπιστούν με όλα τα διαθέσιμα μέτρα οι παράγοντες κινδύνου που οδηγούν στην εμφάνιση νοσημάτων, ακριβώς επειδή όλα αυτά στον καπιταλισμό καθορίζονται στη βάση του "κόστους - οφέλους" με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία, δηλαδή του σκοπού της καπιταλιστικής παραγωγής. Με αυτό το κριτήριο εφαρμόζονται και τα όποια περιορισμένα και αποσπασματικά μέτρα, όταν το "κόστος τους" θα έχει πολλαπλάσια αποτελέσματα υπέρ του κεφαλαίου, στην προσπάθεια διαχείρισης και ενσωμάτωσης των λαϊκών αντιδράσεων και στη διατήρηση της ικανότητας της εργατικής δύναμης - πνευματικής και χειρωνακτικής - να είναι διαθέσιμη στην καπιταλιστική εκμετάλλευση (...)

Η πρόληψη στον σοσιαλισμό έχει άλλο περιεχόμενο, αφού προσεγγίζει και αντιμετωπίζει διαλεκτικά όλους τους παράγοντες, κοινωνικούς - βιολογικούς, που αλληλεπιδρούν και επηρεάζουν την κατάσταση υγείας του πληθυσμού και ενός ατόμου. Αποτελεί στην πράξη και όχι στα λόγια τον θεμέλιο λίθο του κρατικού συστήματος Υγείας και της δημόσιας Υγείας και αφορά την έγκαιρη ανίχνευση και αποτροπή ασθενειών, αλλά - κυρίως - τη διαμόρφωση των όρων ζωής και εργασίας που αντιμετωπίζουν έγκαιρα την επίδραση των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση νοσηρών καταστάσεων».