Μια μεγάλη περιοδεία πραγματοποίησε το προηγούμενο διάστημα κλιμάκιο του ΚΚΕ στην Κέρκυρα, υλοποιώντας τη δημόσια δέσμευση της Κομματικής Οργάνωσης Κέρκυρας για συζήτηση με τους πολιτιστικούς φορείς του νησιού και ανάδειξη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Η πρωτοβουλία αυτή ήρθε ως συνέχεια της εκδήλωσης του περασμένου Μάη - της συναυλίας συμφωνικής, οπερατικής και παραδοσιακής μουσικής - που διοργανώθηκε για να τιμηθεί η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

Το κλιμάκιο, με επικεφαλής τον μαέστρο Χρήστο Κολοβό και την Αλεξάνδρα Μπαλού, εκλεγμένη περιφερειακή σύμβουλο με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, επισκέφτηκε και συζήτησε και με τις 17 Φιλαρμονικές του νησιού, τις τρεις της πόλης και όλες της περιφέρειας.

Συγκεκριμένα, επισκέφτηκαν και συζήτησαν με τις Φιλαρμονικές Εταιρείες Κέρκυρας «Παλαιά», «Μάντζαρος», «Καποδίστριας», Γαστουρίου «Η Ομόνοια», Σκριπερού, Φ. Α. Λευκιμμαίων, Φ. Ε. Λευκίμμης, Α. Κορακιάνας «Σ. Σαμάρας», Λιαπάδων, Σιναράδων, Κυνοπιαστών, Αγ. Ματθαίου «Λ. Μαβίλης», καθώς και τις τρεις Φιλαρμονικές του δήμου Β. Κέρκυρας: Θιναλίων, Αυλιωτών, Καρουσάδων. Παράλληλα έγιναν επισκέψεις στο Μουσικό Σχολείο Κέρκυρας και στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου.

Οπως τονίστηκε από πλευράς ΚΚΕ, οι συναντήσεις αυτές δεν έγιναν για «εθιμοτυπικούς λόγους», αλλά για να φωτίσουν όσα - όπως υπογράμμισαν - κυβέρνηση, υπουργείο Πολιτισμού, υπουργείο Παιδείας, Περιφέρεια και δήμοι συστηματικά αφήνουν στο περιθώριο: Οτι πίσω από τη βιτρίνα των φιεστών και των «πολιτιστικών διαδρομών» κρύβονται η απουσία ουσιαστικής πολιτιστικής πολιτικής, η υποχρηματοδότηση και η εγκατάλειψη ενός ζωντανού κομματιού της λαϊκής δημιουργίας.

Στη βάση αυτής της αντίληψης, το κλιμάκιο του ΚΚΕ τόνισε ότι ο Πολιτισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και πεδίο κερδοφορίας και ανταγωνισμού. Αντίθετα, η Τέχνη έχει κοινωνική αποστολή: Να καλλιεργεί τον πνευματικό κόσμο του ανθρώπου, ώστε να μπορεί να αναγνωρίζει την πραγματικότητα και να παλεύει για να την αλλάξει με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του.

Στις συζητήσεις με Διοικητικά Συμβούλια και αρχιμουσικούς αναδείχθηκε καθαρά ότι οι Φιλαρμονικές της Κέρκυρας - αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας του νησιού και «σχολειό» δωρεάν μουσικής παιδείας για χιλιάδες παιδιά - λειτουργούν χάρη στην αυταπάρνηση των ανθρώπων τους, κόντρα σε μεγάλες δυσκολίες.

Οπως επισημάνθηκε, η αγάπη, η διάθεση προσφοράς και η αγωνία για τη συνέχεια συνυπάρχουν με ασφυκτικά οικονομικά βάρη: Κόστος αγοράς και συντήρησης οργάνων και στολών (με ανάγκη τακτικής συντήρησης), έλλειψη κατάλληλων κτιριακών υποδομών, λειτουργικά έξοδα, ρεύμα, δημοτικά τέλη. Ολα αυτά επιβαρύνουν σωματεία που προσφέρουν δωρεάν γνώση και προσπαθούν να σταθούν όρθια, την ώρα που το κράτος τα αφήνει χωρίς σταθερή χρηματοδότηση και η Τοπική Διοίκηση επικαλείται «αδυναμία», μέσα και από τους διαρκείς περιορισμούς στους πόρους της.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα προγράμματα ΕΣΠΑ, που όπως τονίστηκε παρουσιάζονται ως λύση, όμως στην πράξη προϋποθέτουν προπληρωμές που πολλές Φιλαρμονικές αδυνατούν να καλύψουν. Πολλές στηρίζονται σε δωρεές και στη συμμετοχή τους σε κοινωνικές εκδηλώσεις, χωρίς όμως να υπάρχει σιγουριά σταθερότητας και συνέχειας, με τα προβλήματα στην περιφέρεια του νησιού να είναι ακόμα πιο έντονα.

Το κλιμάκιο του ΚΚΕ συναντήθηκε με την πρόεδρο του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου, κα Σιώψη, όπου ενημερώθηκε για το εκπαιδευτικό έργο που παράγεται, την αναμονή μετεγκατάστασης στο κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος και την ανάγκη η βιβλιοθήκη να λειτουργεί σύγχρονα και απρόσκοπτα.

Σημειώθηκε ότι το Τμήμα παραμένει στο ακατάλληλο κτίριο του Φρουρίου από την ίδρυσή του. Επιπλέον, στη βιβλιοθήκη εργάζεται μία μόνο υπάλληλος, χωρίς μόνιμη σχέση εργασίας, ενώ καταγράφονται ελλείψεις τόσο σε διοικητικό όσο και σε εκπαιδευτικό προσωπικό όλων των ειδικοτήτων - στοιχεία που όπως ειπώθηκε φανερώνουν κρατική αδιαφορία απέναντι στην Ανώτατη Μουσική Εκπαίδευση.

Στο Μουσικό Σχολείο Κέρκυρας η συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς και η περιοδεία στους χώρους ανέδειξαν εικόνα σοβαρών φθορών και ελλείψεων: Κτίρια με υγρασίες, όργανα εκτεθειμένα, ανεπαρκείς χώροι για πρόβες, μικρές αίθουσες, θήκες με σημάδια τρωκτικών, σχολικές επιτροπές που με ελάχιστους πόρους παλεύουν για τα στοιχειώδη, την ώρα που καλούνται να καλύψουν και υπέρογκους λογαριασμούς ρεύματος και νερού.

Αναδείχθηκε ως κρίσιμη ανάγκη ένα ειδικό κονδύλι για τη συντήρηση των οργάνων, όχι ως «πολυτέλεια» αλλά ως προϋπόθεση για να λειτουργεί το σχολείο. Επισημάνθηκε επίσης η έλλειψη του αναγκαίου και εξειδικευμένου αριθμού εκπαιδευτικών ανά όργανο, ώστε να μη φορτώνεται ένας εκπαιδευτικός με 2-3 διαφορετικά όργανα. Διατυπώθηκε ακόμα η απορία γιατί δεν προβλέπεται ειδικότητα συντηρητή στο ΕΠΑΛ, που στεγάζεται λίγα μέτρα πιο πέρα από το Μουσικό Σχολείο.

Στις συναντήσεις η Αλ. Μπαλού τόνισε ότι ενώ κυβερνήσεις, υπουργοί και δημοτικές - περιφερειακές αρχές δεν χάνουν ευκαιρία να μιλούν για τη «μοναδική μουσική παράδοση της Κέρκυρας», η πραγματικότητα τους διαψεύδει: Πίσω από τα μεγάλα λόγια δεν υπάρχει σχεδιασμός, χρηματοδότηση, ούτε στοιχειώδης μέριμνα για κτιριακά ζητήματα, στήριξη σχολείων και Φιλαρμονικών και μια πολιτική που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες όσων δημιουργούν και μεταδίδουν τον Πολιτισμό. Οπως σημείωσε, η παράδοση αντιμετωπίζεται ως «τουριστικό προϊόν», την ώρα που οι Φιλαρμονικές αποτελούν κοινωνικό έργο και δημόσιο Πολιτισμό, που η πολιτεία οφείλει να στηρίζει έμπρακτα.

Ο μαέστρος Χρ. Κολοβός από τη μεριά του υπογράμμισε ότι το ΚΚΕ θα συνεχίσει με ακόμα μεγαλύτερη ένταση την προσπάθεια ανάδειξης των προβλημάτων, τόσο στην Περιφέρεια και στους δήμους όσο και στη Βουλή. Οπως είπε, ο Πολιτισμός δεν μπορεί να επιβιώνει με τη λογική του «εθελοντισμού» και της «καλής θέλησης», ούτε να λειτουργεί με όρους αγοράς. Απαιτεί σταθερή κρατική χρηματοδότηση, υποδομές, προσωπικό και πολιτική βούληση που θα αντιμετωπίζει τον Πολιτισμό ως δικαίωμα του λαού και όχι ως κόστος.

Τέλος, τονίστηκε ότι η προσπάθεια στην Κέρκυρα δεν σταματά εδώ. Η πορεία θα συνεχιστεί μαζί με τους ανθρώπους των Φιλαρμονικών, των σχολείων και της Μουσικής Εκπαίδευσης, για την ανάδειξη των ειδικότερων προβλημάτων και για έναν Πολιτισμό που δεν θα στηρίζεται στον «ηρωισμό» των δημιουργών του, αλλά στη σταθερή, ουσιαστική και δημόσια στήριξη που δικαιούται.