Με στόχους και περιεχόμενο ευθυγραμμισμένο με τις γενικές πολιτικές κατευθύνσεις της ΕΕ για την Εκπαίδευση και ανταλλαγή πρακτικών σε αυτή την κατεύθυνση, η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή νομοσχέδιο για την κύρωση του Προγράμματος Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου στον τομέα της Παιδείας.

Το ΚΚΕ καταψήφισε το νομοσχέδιο και κατά τη χτεσινή συζήτηση στην Ολομέλεια ο βουλευτής του ΚΚΕ Γ. Δελής έθεσε το πλαίσιο μέσα στο οποίο έρχεται η συγκεκριμένη Συμφωνία, σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Αυτή η συνεργασία δεν αναπτύσσεται σε κοινωνικό και ακαδημαϊκό κενό. Αφορά στα ήδη συγκροτημένα εκπαιδευτικά συστήματα, τα οποία τόσο με τη μορφή, τη λειτουργία τους και το περιεχόμενό τους αποσκοπούν στη δημιουργία ενός εργατικού δυναμικού με ορισμένα πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως προκύπτουν και όπως απαιτούνται βέβαια από και για την ίδια την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, τις ανάγκες της παραγωγής, παραπέρα της εργασιακής προετοιμασίας για την εργασιακή ένταξη των σημερινών μαθητών και αυριανών εργαζομένων».

Επισημαίνοντας πως ουδείς μπορεί να έχει αντίρρηση για μια συνεργασία με στόχο τη διάδοση και την ενίσχυση της γλώσσας, της λογοτεχνίας, του πολιτισμού και της τέχνης, τις αδελφοποιήσεις σχολείων και τις ανταλλαγές, τις εκπαιδευτικές επισκέψεις μαθητών και εκπαιδευτικών, ο βουλευτής του ΚΚΕ στάθηκε σε ορισμένες πλευρές του νομοσχεδίου. Σε ό,τι αφορά τις ακαδημαϊκές συνέργειες μεταξύ των πανεπιστημίων στη διδασκαλία και έρευνα, επισήμανε ότι «είναι πάντα κρίσιμο το ποιο είναι το αντικείμενο μιας έρευνας, καθώς και το για ποιον γίνεται αυτή». Για τη συνεργασία στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης, μαθητείας, διά βίου μάθησης και πιστοποίησης προσόντων υπογράμμισε πως πρόκειται για τομέα που φτωχαίνει σε μορφωτικό περιεχόμενο, ενώ προσαρμόζεται ολοένα και περισσότερο στις τρέχουσες και μεταβαλλόμενες ανάγκες κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων.

Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο άρθρο 9, που συνοψίζει το περιεχόμενο της συνεργασίας και δεν είναι άλλο από το περιεχόμενο της εφαρμοζόμενης αντιεκπαιδευτικής πολιτικής στο πλαίσιο της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στην οποία μετέχουν και οι δύο χώρες αλλά και του ΟΟΣΑ, με τη γνωστή του αντιεκπαιδευτική εργαλειοθήκη. Ανάμεσα σε άλλα ανέδειξε πως μια σειρά μέτρα σε αυτή την κατεύθυνση εντείνουν την ταξική διαφοροποίηση, ενώ οι αναφορές στην «αειφόρο ανάπτυξη» αφορούν την καπιταλιστική ανάπτυξη που έχει σκοπό και κίνητρο το κέρδος με την ένταση της εκμετάλλευσης.