Μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε έγκυρο επιστημονικό περιοδικό από ομάδα αστροβιολόγων περιγράφει πώς οι συνθήκες στη Γη πριν από 4,3 δισεκατομμύρια χρόνια ίσως ήταν ιδανικές για την εμφάνιση της ζωής. Τα βήματα προς τη ζωή που περιγράφουν οι επιστήμονες δείχνουν ότι ο σχηματισμός RNA, ενός συγγενικού προς το DNA μορίου, ίσως είναι κάτι εξαιρετικά συνηθισμένο σε όλους τους πετρώδεις πλανήτες με κατάλληλες συνθήκες. Και αν αυτό αληθεύει, ίσως να υπάρχει ζωή σε πολλούς από αυτούς τους πλανήτες. Αντίθετα με τις πρωτεΐνες, που συμμετέχουν στις περισσότερες βιοχημικές διεργασίες στα ζωντανά κύτταρα, και το DNA, που αποθηκεύει γενετικές πληροφορίες, το RNA μπορεί να κάνει λίγο και από τα δύο. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που θεωρείται ένα από τα πιο υποσχόμενα αρχικά μόρια της ζωής.

Οι ερευνητές δοκίμασαν να αναπαράγουν τις συνθήκες που επικρατούσαν στη Γη την εποχή που θεωρείται ότι σχηματίστηκε για πρώτη φορά το RNA. Αρχισαν με δοκιμαστικούς σωλήνες που περιείχαν υδατικά μείγματα υλικών παρόμοιων με αυτά που ήταν κοινά στην πρώιμη Γη, τα οποία θέρμαναν και άφησαν να ξεραθούν. Τα μείγματα περιείχαν μια χημική σούπα από το σάκχαρο ριβόζη, νουκλεϊνικές βάσεις, μια πηγή φωσφόρου ικανή να συμμετέχει σε αντιδράσεις και άλατα του βορικού οξέος.

Η θέρμανση και ξήρανση πρέπει να ήταν καθημερινό φαινόμενο παντού στον πλανήτη εκείνη την εποχή. Αποτέλεσμα του πειράματος ήταν ο σχηματισμός παρόμοιων με RNA μορίων, τα οποία με ελάχιστες περαιτέρω χημικές αντιδράσεις μπορούσαν να μετασχηματιστούν σε κανονικό RNA. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό δείχνει ότι το RNA μπορούσε να εμφανιστεί με φυσικές διαδικασίες κοντά στην αυγή του πλανήτη.

Ωστόσο κάποιοι ειδικοί αμφισβητούν τη σημασία του πειράματος, επειδή τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν επιλέχθηκαν προσεκτικά, και θεωρούν ότι η αντίστροφη μηχανική σύνθεσης του RNA υπό τις κατάλληλες συνθήκες δεν αποδεικνύει τίποτα.

Ενα από τα ευρήματα του πειράματος, που ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Γιούτα Χιρακάβα, το θεωρεί το σημαντικότερο, είναι ότι τα βορικά άλατα όχι μόνο δεν παρεμποδίζουν τον σχηματισμό του RNA, αλλά τον βοηθούν, επειδή σταθεροποιούν τα σάκχαρα. Τέτοια άλατα έχουν εντοπιστεί και στον Αρη, του οποίου η ατμόσφαιρα δεν είναι πολύ διαφορετική από αυτή της πρώιμης Γης, αυξάνοντας τις πιθανότητες να είχε εμφανιστεί στο παρελθόν ζωή στον κόκκινο πλανήτη.

Ομως προϋπόθεση για τον σχηματισμό RNA με τον τρόπο που περιγράφει η μελέτη είναι η πρόσκρουση κάποιου ουράνιου σώματος στην πρώιμη Γη, που θα μετέφερε τις πρόδρομες ουσίες. Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι ένας αστεροειδής του μεγέθους της Εστίας θα αρκούσε. Ο αστεροειδής αυτός θα μπορούσε να είναι πολύ μικρότερος από το σώμα μεγέθους ανάλογου με τον Αρη που θεωρείται ότι συγκρούστηκε με τη Γη, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό του φεγγαριού από τα συντρίμμια που εκτοξεύτηκαν σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Οι συγκρούσεις πλανητών με αστεροειδείς και άλλα σώματα κατά τον σχηματισμό των πλανητικών συστημάτων είναι εξαιρετικά συχνό φαινόμενο, και υπό αυτήν την έννοια πετρώδεις πλανήτες θα μπορούσαν να συλλέγουν τις πρόδρομες ουσίες του RNA οπουδήποτε στο σύμπαν. Μόνο στον Γαλαξία μας υπάρχουν δισεκατομμύρια άστρα σαν τον Ηλιο, που τα περισσότερα μπορεί να έχουν γύρω τους και πετρώδεις πλανήτες.

Ανάλυση δειγμάτων του αστεροειδούς Μπενού, που έφερε πίσω στη Γη η διαστημοσυσκευή OSIRIS-REx της NASA το 2023, αποκάλυψε την παρουσία ριβόζης σε αυτόν τον αστεροειδή. Επειδή ο Μπενού είναι φτιαγμένος από τα πρωταρχικά υλικά του ηλιακού συστήματος, θεωρείται πολύ πιθανό και η Γη να διέθετε τα δομικά στοιχεία της ζωής. Κάποιοι επιστήμονες εκφράζουν σκεπτικισμό, εκτιμώντας ότι ακόμα κι αν συνυπήρχαν κάπου στη Γη όλα τα απαραίτητα υλικά, η πιθανότητα να σχηματιστεί RNA είναι πολύ μικρή και ίσως κάποιο άλλο μόριο μπορούσε να παίξει τον διπλό ρόλο του RNA.