Πλήθος συνδικαλιστικών και μαζικών οργανώσεων συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις στην Κολομβία ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, που για άλλη μια φορά απάντησε με τα όπλα και με δολοφονική βία στις μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες που ξεκίνησαν στις 28 Απρίλη.

Από την κρατική καταστολή σε αυτές τις 10 μέρες έχουν πεθάνει τουλάχιστον 37 άνθρωποι (σύμφωνα με λαϊκές οργανώσεις τα θύματα ξεπερνούν τα 40), ενώ επίσημα αγνοούνται πάνω από 80 άνθρωποι. Την Πέμπτη, σε εκδηλώσεις μνήμης για τα θύματα των προηγούμενων ημερών, δολοφονήθηκαν 3 διαδηλωτές από αστυνομικούς. Οι ειδικές δυνάμεις της στρατιωτικοποιημένης αστυνομίας (ESMAD) έχουν επίσης τραυματίσει πάνω από 280 ανθρώπους (πολλούς εκ των οποίων νέους που φέρουν τραύματα στα μάτια), σε πάνω από 900 υπολογίζονται οι συλληφθέντες, ενώ υπάρχουν και 10 καταγγελίες για βιασμούς από τις ESMAD.

Η κυβέρνηση του Προέδρου Ιβάν Ντούκε αναγκάστηκε να αποσύρει το φορολογικό νομοσχέδιο, που ήταν η θρυαλλίδα για το λαϊκό ξέσπασμα και την απεργία σε μια σειρά κλάδους την οποία προκήρυξε η Εθνική Επιτροπή Απεργίας στις 28/4 και κράτησε μέχρι τις 6 Μάη. Επίσης παραιτήθηκε ο υπουργός Οικονομικών Α. Κασκαρίγια, ενώ η κυβέρνηση προχώρησε σε έναν ελιγμό εκτόνωσης, ορίζοντας διαμεσολαβητή για «διάλογο». Περαιτέρω, ξεκίνησε συναντήσεις με άλλες πολιτικές δυνάμεις και έχει καλέσει σε συνάντηση για τις 10/5 με την Εθνική Επιτροπή Απεργίας, όπου δεσμεύεται ότι θα παραστούν ο Πρόεδρος και η αντιπρόεδρος. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχε καθοριστεί τι θα κάνει η Εθνική Επιτροπή, ωστόσο υπήρχαν συνδικαλιστικές οργανώσεις, όπως η Ομοσπονδία Εργαζομένων στην Εκπαίδευση (FECODE), που καλούσαν σε κλιμάκωση του αγώνα.

Τα αιτήματα των συνδικαλιστικών οργανώσεων που συγκροτούν την Εθνική Επιτροπή είναι πρώτα απ' όλα να σταματήσει η φονική κρατική καταστολή, να διαλυθούν οι ESMAD, να σταματήσουν οι δολοφονίες λαϊκών αγωνιστών (μέσα στο 2021 έχουν σκοτωθεί 57 ηγέτες λαϊκών οργανώσεων και 22 πρώην αντάρτες, ενώ από το 2016 οι δολοφονίες ξεπερνούν τους 1.150), να παρθούν πίσω τα νομοσχέδια για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Υγείας και για τις συντάξεις, να παρθούν μέτρα προστασίας του λαού από την πανδημία και για ενίσχυση του εισοδήματος.

Η βάρβαρη καταστολή προκάλεσε και την αντίδραση του ΟΗΕ, που ζήτησε να υπάρξει συνεννόηση.

Την αλληλεγγύη τους στον αγωνιζόμενο κολομβιανό λαό εκφράζουν οργανώσεις και φορείς από πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία οργάνωσε σε πολλές χώρες εκδηλώσεις αλληλεγγύης, ενώ αντίστοιχη πρωτοβουλία ανέλαβε και το ΠΑΜΕ στην κεντρική Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Αθήνα (βλ. σελ. 24).