Σε καιρούς που η αδικία, η υποκρισία κι η εκμετάλλευση βρίσκουν τρόπους να μεταμφιέζονται σε κανονικότητα, υπάρχουν κάποιοι που επιστρέφουν επιθετικά. Οι διακόσιοι της Καισαριανής αναδύθηκαν ολόλαμπροι, όχι τόσο μέσα από τις παλιές φωτογραφίες, όσο σαν μια αγέρωχη πομπή που διέσχισε το σήμερα και στάθηκε απέναντί μας, με βλέμμα ανατριχιαστικά ζωντανό. Νέοι οι περισσότεροι, με ονόματα που δεν έγιναν δρόμοι, μόνο κουβέντες και τραγούδια. Αντρες που δεν πρόλαβαν να γεράσουν, να ερωτευτούν ξανά, να δουν μια ειρηνική άνοιξη. Κι όμως, εκείνο το πρωινό της εκτέλεσης, κουβαλούσαν με ηρεμία τη βεβαιότητα ότι η αξιοπρέπεια μπορεί να είναι πιο ισχυρή από τον φόβο. Γιατί άραγε επέστρεψαν τώρα; Για να...