Από την εφηβεία ήθελα να ταξιδέψω στην Ιαπωνία. Θες η συναρπαστική ιστορία της, οι θρύλοι κι οι παραδόσεις της, ο Λευκάδιος Χερν, οι γκέισες, η Χιροσίμα, οι σαμουράι, ο Οσιμα, ο Νταζάι, το σούσι, η Γιόκο Ονο, ο Μεγάλος Βούδας, ο Τοσίρο Μιφούνε, το Φούτζι... Ολα αυτά μαζί με γοήτευαν και πάνω από όλα εκείνος ο Κουροσάβα, που στους «Εφτά Σαμουράι» του και στο «Καγκεμούσα» του, μας έδειξε την επική διάσταση της αλήθειας. Μπορεί ν' άργησα κάπου πενήντα χρόνια, αλλά τελικά τα κατάφερα. Είκοσι μέρες στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, των Χρυσανθέμων, των άνιμε και των μάνγκα. Τόκιο, Οσάκα, Κιότο, Νάρα, Ούτζι, Κόμπε, Γιοκοχάμα. «Οποιος επισκεφτεί την Ιαπωνία για πρώτη φορά, θα πρέπει να είναι...