Μετά από πέντε βδομάδες ιμπεριαλιστικού πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, ο οποίος έχει βάλει μπουρλότο στην ευρύτερη περιοχή, το μόνο βέβαιο είναι η ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης. Και αυτό γιατί οι αντιθέσεις είναι πολύ βαθιές και εντάσσονται στην ευρύτερη αντιπαράθεση για τον έλεγχο δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, που έχει υπόβαθρο τη μεγάλη σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα.

Η μακρά λίστα των θυμάτων στο Ιράν μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, με τα πιο συντηρητικά στοιχεία που επικαλέστηκε στις 3 Απρίλη το «Al Jazeera» να αναφέρουν τουλάχιστον 2.076 νεκρούς, πάνω από 26.500 τραυματίες, εκατομμύρια εκτοπισμένους αμάχους, σοβαρές υλικές ζημιές ή καταστροφές σε εκατοντάδες νοσοκομεία, κλινικές, Κέντρα Υγείας, πανεπιστήμια, σχολεία, πανεπιστήμια, αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, σταθμούς Ενέργειας, εργοστάσια χάλυβα, πολεμικές βιομηχανίες και σταθμούς αφαλάτωσης, αλλά και γέφυρες, όπως έγινε την Πέμπτη το βράδυ, με το βομβαρδισμό εμβληματικής γέφυρας που ένωνε την Τεχεράνη με τη δυτική πόλη Καράτζ...

Σε απάντηση στις επιθέσεις αυτές το Ιράν κλιμάκωσε τα αντίποινα, εντείνοντας τις βαλλιστικές επιθέσεις ενάντια στο Ισραήλ και σε αμερικανικούς στόχους σε χώρες του Περσικού Κόλπου. Σε αυτούς τους στόχους περιλαμβάνονταν αυτήν τη βδομάδα εργοστάσιο αφαλάτωσης και διυλιστήριο στο Κουβέιτ, εγκαταστάσεις της «Amazon» στο Μπαχρέιν, εγκαταστάσεις φυσικού αερίου στο Αμπου Ντάμπι, ξενοδοχείο στο Ντουμπάι κ.λπ.

Ταυτόχρονα συνεχίζονται οι ενισχύσεις των αμερικανικών στρατευμάτων κατά χιλιάδες πεζοναύτες και στρατιώτες σε χώρες της Μέσης Ανατολής με αμερικανικές βάσεις, με τα στρατιωτικά επιτελεία στο Πεντάγωνο να μελετούν πυρετωδώς εναλλακτικά σενάρια κλιμάκωσης των επιθέσεων, χωρίς να αποκλείουν εκείνα μιας ριψοκίνδυνης χερσαίας (μικρής ή μεγαλύτερης) επιχείρησης. Οι εξελίξεις αυτές δρομολογούνται στο φόντο της απόφασης των Χούθι της Υεμένης να μπουν κι αυτοί στον πόλεμο από το Σάββατο 28 Μάρτη, συντονίζοντας μαζί με το ιρανικό Γενικό Επιτελείο τις επιθέσεις τους κυρίως σε νότιο και κεντρικό Ισραήλ.

Οι δυσκολίες ωστόσο που συναντούν αντικειμενικά οι αμερικανικές δυνάμεις στο πεδίο προκαλούν και εσωτερικές αντιθέσεις. Μέρος αυτών εκφράστηκε την Παρασκευή, με την απόφαση του Αμερικανού υπουργού Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ να αποπέμψει από το στράτευμα ή να στείλει σε πρόωρη συνταξιοδότηση τους στρατηγούς Ράντι Τζορτζ, Γουίλιαμ Γκριν και Ντέιβιντ Χοντ.

Ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών Κρις Μέρφι, μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων, σχολιάζοντας την αποπομπή τριών κορυφαίων στρατηγών δήλωσε ότι οφείλεται στις αντιρρήσεις που έφεραν στα ριψοκίνδυνα ή «ανεφάρμοστα» σχέδια του Χέγκσεθ.

Η απειλή του Αμερικανού Προέδρου Ντ. Τραμπ για καταστροφή ενεργειακών και άλλων μη στρατιωτικών υποδομών στο Ιράν ώστε να επανέλθει «στη λίθινη εποχή, όπου ανήκει» δεν φανερώνει μόνο τα σχέδια έντασης των επιθέσεων. Συνιστά ταυτόχρονα και ομολογία διάθεσης για διάπραξη - κι άλλων... - εγκλημάτων πολέμου. Αυτό φάνηκε στο 20λεπτο διάγγελμα που έκανε τα ξημερώματα της Πέμπτης ο Τραμπ. Σε αυτό πανηγύρισε για τα «συντριπτικά» χτυπήματα και τις «νίκες» που υποτίθεται ότι έχει εξασφαλίσει ο στρατός των ΗΠΑ κατά τον πρώτο μήνα των καταιγιστικών επιθέσεων, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι επιθέσεις κατέστρεψαν το Πολεμικό Ναυτικό και την Αεροπορία του Ιράν. Υποστήριξε πως ο στόχος του «ποτέ δεν ήταν η ανατροπή καθεστώτος» στο Ιράν, ισχυρίστηκε ότι ξεκίνησε τον πόλεμο «για το καλό των συμμάχων» των ΗΠΑ, δηλαδή του Ισραήλ, και διαβεβαίωσε τις χώρες του Κόλπου πως δεν θα επιτρέψει να πληγούν ή να αποτύχουν.

Σε μια προσπάθεια να δείξει ότι ο πόλεμος που εξαπέλυσε στο Ιράν δεν θα είναι «αιώνιος», αναφέρθηκε στη χρονική διάρκεια της συμμετοχής των ΗΠΑ σε διεθνείς και περιφερειακούς πολέμους, ώστε να προετοιμάσει εμμέσως το έδαφος για σύγκρουση διαρκείας...

Αυτή η στάση προκαλεί αντιδράσεις και στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Περίπου 100 Αμερικανοί καθηγητές μεγάλων πανεπιστημίων, όπως το Γέιλ, το Στάνφορντ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, οι περισσότεροι ειδικευμένοι στο Διεθνές Δίκαιο, χαρακτηρίζουν παράνομο τον πόλεμο που εξαπέλυσαν ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, τονίζοντας ότι δεν είχε εξουσιοδότηση από τον ΟΗΕ. Επισημαίνουν πως οι επιθέσεις σε σχολεία, κλινικές, νοσοκομεία, κατοικίες, γέφυρες και εργοστάσια συνιστούν εγκλήματα πολέμου, καθώς θεωρούνται μη στρατιωτικοί στόχοι, από τους οποίους εξαρτάται η ζωή πολιτών. Για τον ίδιο λόγο οι Αμερικανοί πανεπιστημιακοί εξέφρασαν μεγάλη ανησυχία και για την αναφορά του Τραμπ, στο διάγγελμα της Πέμπτης, για επικείμενους βομβαρδισμούς γεφυρών και σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ώστε «να επιστρέψει το Ιράν στη λίθινη εποχή» αν δεν υπάρξει συμφωνία (με τους όρους των ΗΠΑ).

Την Παρασκευή το απόγευμα ο Τραμπ ανάρτησε νέο μήνυμα στο «Truth Social», όπου με τον γνωστό κυνικό του τρόπο έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων τα προσχήματα που χρησιμοποιούσαν οι ΗΠΑ μαζί με το Ισραήλ περί «αυταρχικού καθεστώτος» και αναπαρήγαγαν τα ευρωατλαντικά επιτελεία και στη χώρα μας. Αναφέρει απροκάλυπτα: «Με λίγο παραπάνω χρόνο, μπορούμε εύκολα να ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ, να ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ . ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ "ΠΛΟΥΣΙΑ ΠΗΓΗ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ».

Λίγες ώρες πριν το διάγγελμα Τραμπ ο Ιρανός Πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν απευθύνθηκε με ηλεκτρονική επιστολή στον αμερικανικό λαό, εξηγώντας ότι «οι Ιρανοί δεν τρέφουν εχθρότητα προς άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένων των λαών της Αμερικής, της Ευρώπης ή γειτονικών χωρών».

«Δεν ισχύει ότι η Αμερική ενεπλάκη σε αυτήν την επίθεση ως εντολοδόχος του Ισραήλ, ότι επηρεάστηκε και χειραγωγήθηκε από αυτό το καθεστώς; Δεν είναι αλήθεια ότι το Ισραήλ, κατασκευάζοντας τα περί ιρανικής απειλής, επιδιώκει να στρέψει τη διεθνή προσοχή μακριά από τα εγκλήματά του σε βάρος των Παλαιστινίων;», ανέφερε ο Πεζεσκιάν στην ανοιχτή επιστολή του, τονίζοντας: «Σήμερα ο κόσμος βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Η πορεία στον δρόμο της αντιπαράθεσης είναι πιο δαπανηρή και μάταιη από ποτέ. Η επιλογή μεταξύ της αντιπαράθεσης και της συνεργασίας είναι πραγματική και συνακόλουθη. Το αποτέλεσμά της θα διαμορφώσει το μέλλον για τις επόμενες γενιές».

Σε αυτό το φόντο, καμία χώρα δεν δείχνει διατεθειμένη για συμβιβασμό και διπλωματική διευθέτηση των διαφορών σχετικά με το ανακάτεμα της «τράπουλας» στη Μέση Ανατολή, σε ό,τι αφορά κυρίως τους αγωγούς και τις οδούς Ενέργειας και μεταφοράς εμπορευμάτων, όπως κατέδειξαν οι δηλώσεις που έκανε και αυτήν τη βδομάδα στο «Newsmax» ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

«Οι μακροπρόθεσμες λύσεις περιλαμβάνουν την αναδιάταξη αγωγών Ενέργειας προς τα δυτικά, κατά μήκος της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα και στη Μεσόγειο, προσπερνώντας το ιρανικό γεωγραφικό σημείο πνιγμού», είπε ο Νετανιάχου, εννοώντας σχέδιο για παράκαμψη των Στενών του Ορμούζ, ώστε να αφαιρεθεί από το Ιράν ένας βασικός μοχλός στρατηγικής γεωπολιτικής πίεσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, και εξαιτίας των πιέσεων που ασκούν σε όλες τις χώρες του Κόλπου οι περιορισμοί που επιβάλλει το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, ήδη καταστρώνονται εναλλακτικά σενάρια ή κινήσεις για την «παράκαμψή» τους.

Οι Ιρακινοί, για παράδειγμα, άρχισαν από την Πέμπτη τη χερσαία μεταφορά πετρελαίου με κομβόι εκατοντάδων βυτιοφόρων μέχρι τα σύνορα με τη Συρία, με τελικό προορισμό συριακά λιμάνια στη Μεσόγειο, ενώ από τις 16 Μάρτη επανέλαβαν τις εξαγωγές πετρελαίου από τον αγωγό Κιρκούκ - Τζεϊχάν, που καταλήγει στο ομώνυμο τουρκικό λιμάνι.

Οι Σαουδάραβες έχουν αυξήσει τις εξαγωγές πετρελαίου από το στρατηγικό λιμάνι Γιανμπού, για να παρακάμψουν τα Στενά του Ορμούζ και να διατηρήσουν τις ροές πετρελαίου όσο το δυνατόν πιο ασφαλείς. Η Σαουδική Αραβία είναι από τις λίγες χώρες που μπορεί να διοχετεύσει μεγάλο μέρος της πετρελαϊκής παραγωγής μέσω του αγωγού East-West προς Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, ο οποίος μπορεί να μεταφέρει 7 εκατ. βαρέλια πετρελαίου τη μέρα, και είχε σχεδιαστεί ήδη από τη δεκαετία του 1980 ως εναλλακτικό σχέδιο μεταφοράς Ενέργειας σε περιόδους πολέμου στον Κόλπο.

Οι εξελίξεις αυτές αποδεικνύουν ότι ο πόλεμος δεν αφορά μόνο τις απαιτήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε βάρος του ιρανικού πυρηνικού και πυραυλικού προγράμματος και της ιρανικής γεωπολιτικής προβολής ισχύος στην ευρύτερη περιφέρεια - αφορά επίσης την προσπάθεια των ΗΠΑ για διατήρηση της διεθνούς πρωτοκαθεδρίας τις επόμενες δεκαετίες, στο πλαίσιο του σφοδρού ανταγωνισμού με την Κίνα αλλά και με τη Ρωσία. Αυτήν την ανάγκη επιχειρεί να καλύψει η προσπάθεια των ΗΠΑ, ήδη επί προεδρίας Μπάιντεν, για επαναχάραξη των εμπορικών δρόμων στο ανταγωνιστικό «δίπολο» του ινδικού (εμπορικός διάδρομος IMEC) και του κινεζικού δρόμου εμπορίου (Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη - Ενας Δρόμος» - Belt and Road, BRI).

Την Παρασκευή εμφανίστηκε στο προσκήνιο και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ, με άρθρο του στο αμερικανικό «Foreign Affais», προτείνοντας όρους για την επίτευξη εκεχειρίας στον πόλεμο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο Ζαρίφ, που συνέβαλε αποφασιστικά στην επίτευξη της διεθνούς Συμφωνίας του 2015 για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, την οποία παραβίασε ο Τραμπ στην πρώτη του θητεία, υποστηρίζει στο άρθρο ότι το Ιράν «κερδίζει σαφώς» τον πόλεμο, ότι η Τεχεράνη «θα πρέπει να προσφέρει να θέσει όρια στο πυρηνικό της πρόγραμμα» και να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ, με αντάλλαγμα τον τερματισμό όλων των κυρώσεων.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις και τις νέες απειλές Τραμπ για ισοπέδωση του Ιράν, αργά το βράδυ της Πέμπτης εκπρόσωπος του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων δήλωσε ότι η Τεχεράνη αυτήν τη φορά δεν θα συναινέσει σε εκεχειρία, ακόμα κι αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σταματήσουν μονομερώς τον πόλεμο.«Οι Αμερικανοί αναζητούν μια αξιοπρεπή έξοδο από τον πόλεμο. Ακόμα κι αν ανακοινώσουν μονομερώς το τέλος του πολέμου, εμείς δεν θα τους αφήσουμε. Θα πάρουμε εκδίκηση για το αίμα των μαρτύρων. Θα σφίξουμε τον λαιμό της Αμερικής. Πρέπει να αποζημιωθούν οι ζημιές μας και να τιμωρηθεί ο επιτιθέμενος», ανέφερε, για να προσθέσει: «Οσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ταπείνωση και η ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών».

Το πρωί της Παρασκευής οι ιρανικές αρχές υποστήριξαν ότι προηγμένο σύστημα ιρανικής αεράμυνας κατέρριψε δεύτερο F-35, που συνετρίβη στο κεντρικό Ιράν. Το Γραφείο Τύπου των «Φρουρών της Επανάστασης» παρουσίασε φωτογραφικά τεκμήρια από τη συντριβή του F-35, τονίζοντας πως η τύχη του πιλότου του σκάφους που είπαν ότι ανήκει στη μοίρα Lakenheath «είναι άγνωστη». Μετά ανακοίνωσαν ότι απέτυχε η απόπειρα του αμερικανικού στρατού για διάσωση του πιλότου. Ακολούθως έκαναν έναν σύντομο απολογισμό καταρριφθέντων αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών, υποστηρίζοντας ότι από τις 28 Φλεβάρη μέχρι τις 3 Απρίλη κατέρριψαν (πέρα από λίγες δεκάδες πανάκριβα αμερικανικά drones) 2 F-35, 1 F-18, 2 F-16 και 4 F-15.

Νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής ιρανικά ΜΜΕ μετέδωσαν ανακοίνωση της αστυνομίας στο περιφερειακό δίκτυο Κοχγκιλουγιέ, για τη συνδρομή κατοίκων της περιοχής στη σύλληψη του πιλότου ή των πιλότων του καταρριφθέντος αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους.

Το απόγευμα της Παρασκευής το ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο «i24news» μετέδωσε ότι διασώθηκε ο ένας Αμερικανός πιλότος του μαχητικού F-15E που καταρρίφθηκε νωρίτερα από την ιρανική αεράμυνα. Η είδηση κατάρριψης του αμερικανικού μαχητικού επιβεβαιώθηκε και από την αμερικανική πλευρά.

Ακολούθησαν κι άλλες πληροφορίες που φανερώνουν την πιθανή πρώτη περίπτωση χερσαίας σύγκρουσης Ιρανών στρατιωτών με Αμερικανούς. Σε ανακοίνωση των ιρανικών Ενόπλων Δυνάμεων αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι μαχητές της Ταξιαρχίας «Ιμάμ Χασάν Μοτζταμπά» των χερσαίων δυνάμεων των «Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης» συγκρούστηκαν «με εξαιρετική γενναιότητα» με τις επιτιθέμενες αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή μεταξύ Χουζεστάν και Κοχγκιλουγιέ, στα νοτιοδυτικά, κοντά στον Περσικό Κόλπο, και τους προκάλεσαν βαριές απώλειες.

Ο ισραηλινός στρατός εισβολής συνεχίζει να βομβαρδίζει και να ισοπεδώνει σπίτια και υποδομές στον νότιο Λίβανο, τον οποίο θέλει να μετατρέψει σε νέα Γάζα, ωστόσο συναντά σφοδρή αντίσταση από τους ενόπλους της Χεζμπολάχ. Ετσι, στον έναν μήνα από την έναρξη της εισβολής και τον σχεδιασμό να καταληφθεί λιβανέζικο έδαφος σε βάθος δεκάδων χιλιομέτρων εντός της ενδοχώρας, έως τα νότια του ποταμού Λιτάνι, οι δυσκολίες για τους εισβολείς αυξάνονται. Η δολοφονική μηχανή του Ισραήλ έχει χάσει ήδη τουλάχιστον 10 στρατιώτες, δεκάδες άλλοι έχουν τραυματιστεί, δεκάδες άρματα μάχης Merkava αχρηστεύτηκαν από τα πυρά της Χεζμπολάχ και τα σχέδια κλιμάκωσης της χερσαίας εισβολής συναντούν σοβαρά εμπόδια. Αυτό εξηγεί τον πολλαπλασιασμό των καθημερινών αεροπορικών βομβαρδισμών σε δεκάδες πόλεις και χωριά του Λιβάνου, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Βηρυτού, με τίμημα τον θάνατο τουλάχιστον 1.345 αμάχων (μεταξύ τους 125 μικρών παιδιών), τον τραυματισμό άλλων 4.040 και τον εκτοπισμό πάνω από 1,5 εκατ. ανθρώπων.

Την Πέμπτη ο Ισραηλινός υπουργός Αμυνας Ισραελ Κατς απείλησε τον ηγέτη της Χεζμπολάχ Ναΐμ Κασέμ ότι θα πληρώσει «εξαιρετικά βαρύ τίμημα» για την κλιμάκωση των επιθέσεων με ρουκέτες στο βόρειο και κεντρικό Ισραήλ εν μέσω εβραϊκού Πάσχα. Ο Κατς βέβαια δεν έδειξε παρόμοια «ευαισθησία» όταν Ισραήλ και ΗΠΑ εξαπέλυσαν πόλεμο κατά του Ιράν μέσα στο Ραμαζάνι...

Την Παρασκευή ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου δήλωσε πως «στον Λίβανο συνεχίζουμε να πλήττουμε αποφασιστικά τη Χεζμπολάχ» και πως εκτείνεται η λεγόμενη «ζώνη ασφαλείας», με πρόσχημα την «προστασία» των Ισραηλινών αμάχων - εποίκων στο βόρειο Ισραήλ και πραγματικό στόχο την κατάληψη και αρπαγή λιβανέζικου εδάφους. Την ίδια μέρα, ωστόσο, Ισραηλινός ανώτερος αξιωματούχος μιλώντας στην εφημερίδα «The Times of Israel» παραδέχτηκε ότι ο ισραηλινός στρατός αδυνατεί να «εξουδετερώσει» τη Χεζμπολάχ και να την αφοπλίσει.

«Ο αφοπλισμός αυτής της οργάνωσης δεν είναι απαιτούμενος στόχος για τον τερματισμό αυτής της εκστρατείας», είπε ο Ισραηλινός ανώτερος αξιωματούχος, εξηγώντας ότι για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει το Ισραήλ να καταλάβει όλο τον Λίβανο, πράγμα αδύνατο. Με αυτόν τον τρόπο διέψευσε προηγούμενες δηλώσεις του Ισραηλινού επιτελάρχη, αντιστράτηγου Εγιάλ Ζαμίρ, και του Κατς, περί «αφοπλισμού» της Χεζμπολάχ.

Στο μεταξύ ο ισραηλινός στρατός συνεχίζει να εξολοθρεύει αμάχους, να καταστρέφει υποδομές, γέφυρες, βιομηχανίες και τα σπίτια Λιβανέζων πολιτών, ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονται κοντά στα νότια σύνορα του Λιβάνου με το Ισραήλ, για να φτιάξει την υποτιθέμενη «ζώνη ασφαλείας» με πρότυπο ισοπεδωτικούς βομβαρδισμούς που έκανε στη Λωρίδα της Γάζας.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν διστάζει ούτε να δολοφονήσει κυανόκρανους της αποστολής UNIFIL του ΟΗΕ, όπως έκανε στις αρχές της εβδομάδας, σκοτώνοντας τρεις Ινδονήσιους. Την Παρασκευή επανέλαβε τις επιθέσεις σε θέση κυανοκράνων, τραυματίζοντας άλλους τρεις, εκ των οποίων οι δύο χαροπαλεύουν...

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί στον παλαιστινιακό λαό και στον αραβικό κόσμο ο νόμος - έκτρωμα που ψήφισε τη Δευτέρα η πλειοψηφία των Ισραηλινών βουλευτών της Κνέσετ, για επιβολή θανατικής ποινής σε βάρος Παλαιστίνιων κρατουμένων.

Ο απαράδεκτος νόμος, που εγκρίθηκε με 62 ψήφους υπέρ και 48 κατά, ουσιαστικά ποινικοποιεί την αντίσταση στην κατοχική δολοφονική βία του ισραηλινού στρατού και των εποίκων, την οποία βαφτίζει «τρομοκρατία». Το Ισραήλ, το βασικό κράτος - τρομοκράτης σε όλη τη Μέση Ανατολή, που δολοφονεί για δεκαετίες τον παλαιστινιακό λαό, κλέβει τη γη του, καταστρέφει τις υποδομές του και διαπράττει γενοκτονία, κατηγορεί ως «τρομοκράτη» όποιον σηκώνει ανάστημα και αντιστέκεται. Προβλέπεται υποχρεωτική θανατική ποινή εντός 90 ημερών για Παλαιστίνιους που σκοτώνουν Ισραηλινούς, οι οποίοι δολοφονούν τον λαό τους. Επίσης, τα πολιτικά δικαστήρια του Ισραήλ θα μπορούν να επιβάλλουν είτε θανατική ποινή είτε ισόβια και σε Ισραηλινούς - συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστίνιων πολιτών του Ισραήλ - που έχουν «πρόθεση να απορρίψουν την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ».

Ο Ισραηλινός ακροδεξιός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ πανηγύρισε ανοίγοντας σαμπάνιες για το νομοθετικό τερατούργημα της Κνέσετ, που είχε τις ευλογίες και την ψήφο του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Ο ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Φ. Τουρκ, ζήτησε την άμεση ακύρωση του νόμου, λέγοντας ότι είναι «κατάφωρα ασύμβατος» με τις υποχρεώσεις του Ισραήλ, παραβιάζει το δικαίωμα στη ζωή και δεν προβλέπει πραγματική δυνατότητα χάριτος.

Οι ΗΠΑ δεν είπαν τίποτε για ανθρώπινα δικαιώματα (που δήθεν υπερασπίζονται σε άλλες περιπτώσεις), ενώ αρκετοί υπουργοί Εξωτερικών και αξιωματούχοι της ΕΕ καταδίκασαν τον νόμο, καθαρά υποκριτικά και για τις δικές τους σκοπιμότητες, αφού στηρίζουν το κράτος - δολοφόνο με πολλούς τρόπους.

Σε κοινή ανακοίνωσή τους οι κυβερνήσεις Σαουδικής Αραβίας, Αιγύπτου, Ιορδανίας, ΗΑΕ, Τουρκίας, Πακιστάν και Ινδονησίας ζήτησαν από τα Ηνωμένα Εθνη να επιβάλουν κυρώσεις στο Ισραήλ για τον ρατσιστικό νόμο.

Στη Δυτική Οχθη, η Παλαιστινιακή Αρχή κατακεραύνωσε τον νέο νόμο, καλώντας τη «διεθνή κοινότητα» να αντιδράσει και να τον ακυρώσει. Σε ανακοίνωσή της τόνισε ότι ο νόμος αυτός «ισοδυναμεί με έγκλημα πολέμου σε βάρος του παλαιστινιακού λαού», που εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο «κλιμάκωσης των ισραηλινών πολιτικών και μέτρων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη». Επίσης ότι τέτοιοι νόμοι δεν πρόκειται να κάμψουν τη βούληση του παλαιστινιακού λαού, να υπονομεύσουν την αποφασιστικότητά του ή να τον αποτρέψουν από το να συνεχίσει τον νόμιμο αγώνα «για ελευθερία, ανεξαρτησία και ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ».

Σφοδρή ήταν η αντίδραση του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, που καταδίκασε τον απαράδεκτο νέο νόμο των ισραηλινών κατοχικών αρχών επισημαίνοντας ότι αποκαλύπτει «το αληθινό πρόσωπο του σιωνιστή εχθρού, που βασίζεται στον φασισμό και στον ρατσισμό και δεν διστάζει να διαπράξει τα πιο ειδεχθή εγκλήματα». «Οι γενναίοι μας κρατούμενοι είναι η εμπροσθοφυλακή του λαού μας και μαχητές της ελευθερίας, που θυσίασαν τις ζωές τους για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας του έθνους. Η αποφασιστικότητά τους αντανακλά τη ραχοκοκαλιά του παλαιστινιακού αγώνα και την πρώτη γραμμή άμυνας, που δεν θα σπάσει από την αγχόνη ή τους φασιστικούς και ρατσιστικούς νόμους της κατοχής», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η Φατάχ κάλεσε τους Παλαιστίνιους σε γενική απεργία, η Χαμάς καταδίκασε την εξέλιξη, ενώ στη Συρία πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις μεσοβδόμαδα στην πρωτεύουσα Δαμασκό και σε δεκάδες άλλες πόλεις, τόσο κατά του νόμου για τη θανατική ποινή σε βάρος Παλαιστινίων όσο και εναντίον της ισραηλινής κατοχής συριακών εδαφών.