RIZOSPASTIS

Πλήθος κόσμου συμμετείχε στα εγκαίνια αυτής της πρώτης έκθεσης για τον Γιάννη Στεφανίδη, που περιλαμβάνει έργα από την περίοδο της Κατοχής και της Εξορίας και θα διαρκέσει μέχρι τις 7 Ιούνη. Παραβρέθηκαν, ακόμα, ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, και η Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ.

Τη συγκίνηση που προκαλούν τα εγκαίνια της έκθεσης σε μια τέτοια στιγμή, μαζί με τις εικόνες της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών από τους ναζί στην Καισαριανή το '44, επισήμανε στην αρχή της ομιλίας της στα εγκαίνια η ζωγράφος και χαράκτρια Εύα Μελά, μέλος του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Χώρου Πολιτισμού - «Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου».

Και συνέχισε σημειώνοντας:

«Τον Γιάννη Στεφανίδη τον γνώριζα και υπεραγαπούσα όχι μόνο για την ιστορία του, αλλά και για αυτό που εξέπεμπε ως τα βαθιά του γεράματα: Τη γαλήνη και την καλοσύνη του ανθρώπου που έζησε σύμφωνα πάντα με τη συνείδησή του και έκαμε το χρέος του απέναντι στη ζωή: Πάλεψε για έναν καλύτερο κόσμο, σοσιαλιστικό. Κομμουνιστικό. Θυμάμαι ακόμα την ζωγράφο συντρόφισσα Δέσποινα Αρμάου, που έχει φύγει πριν χρόνια κι αυτή από τη ζωή, να έρχεται κάθε μήνα στην ΚΟΒ μας και να φέρνει ένα σεβαστό ποσό για το Κόμμα. "Και αυτό από τον Γιάννη", έλεγε. Κάθε μήνα»...

RIZOSPASTIS

Η Εύα Μελά με την Φωτεινή Στεφανίδη

Στην έκθεση βρίσκεται και η βαλίτσα με τον διπλό πάτο που έκρυψε τα σχέδιά του ο Γιάννης Στεφανίδης αναχωρώντας από το Κοντοπούλι για το Μακρονήσι. Θα εκτεθούν επίσης έργα που έγιναν αμέσως μετά την επάνοδό του στην Αθήνα, εμπνευσμένα από τα σχέδια και τις σημειώσεις της Εξορίας».

Θα ακολουθήσει δεύτερη έκθεση τον Ιούνιο έως τον Δεκέμβρη, με την καλλιτεχνική του δουλειά μετά την εξορία.

RIZOSPASTIS

Εκανα ανασκαφή και μάζεψα αυτή τη δουλειά, προσπάθησα να εικονογραφήσω τη ζωή του, όσα συνθέτουν την ιστορία του Γιάννη... Ολο και έβρισκα κάτι ακόμα και συνέθετα την ιστορία. Κάπου στον Προμηθέα που έκανε μετά, στη Μυθολογία, βλέπω τον ΕΠΟΝίτη, την ανάγκη να σώσει τον κόσμο»...

«Μου έδωσε δύο μεγάλα φτερά», είπε επίσης, δηλώνοντας «πολύ ευνοημένη» για τον πατέρα της και ευχαρίστησε το ΚΚΕ για τη συνεργασία καθ' όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας της έκθεσης.

Η έκθεση είναι επισκέψιμη Πέμπτη έως και Σάββατο 6 - 8.30 μ.μ. και Κυριακή 11 π.μ. - 2 μ.μ. στη διεύθυνση Λεάγρου 23, Αγιος Αρτέμιος (Γούβα), 11631 (μετρό «Αγ. Ιωάννης»).

Οργανωμένες ξεναγήσεις γίνονται μετά από επικοινωνία στο τηλέφωνο 210 7515584 ή στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ergastiri.gvarlamou@gmail.com

Πρόκειται για στιχάκια που έγραφε στην ομώνυμη στήλη του «Ριζοσπάστη» ο Νίκος Οικονομίδης, Καισαριανιώτης αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, με το ψευδώνυμο «Ο Παλιός», μετά τη νόμιμη επανέκδοση της εφημερίδας το 1974.

Ο Χρ. Μουζακίτης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1949 και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική και το τραγούδι. Παρά την αναπηρία του (από πολύ μικρός ήταν παράλυτος και στα δύο πόδια, λόγω πολιομυελίτιδας), ανέπτυξε έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα από την παιδική του ηλικία.

Εκανε μουσικές σπουδές στο Εθνικό Ωδείο, με μεγάλους μουσουργούς και παιδαγωγούς, και παράλληλα συνέθετε τραγούδια, παίζοντας κιθάρα και φυσαρμόνικα. Το 1980 ίδρυσε το Εθνικό Ωδείο - παράρτημα Περιστερίου, αναλαμβάνοντας και την καλλιτεχνική διεύθυνση. Ηταν μέλος της Ενωσης Ελλήνων Μουσουργών και άλλων πολιτιστικών φορέων.

Εχει συνθέσει έργα διαφόρων μορφών και τεχνοτροπιών, για μικρά και μεγάλα σύνολα, όπερα, μουσική για μπαλέτο, για θέατρο, για αρχαία τραγωδία, για χορωδίες και άλλα. Επίσης αφήνει πίσω του πλούσιο συγγραφικό έργο για τη διδασκαλία της μουσικής.

Ο Χρ. Μουζακίτης συνέβαλε καθοριστικά στην ηχογράφηση των τραγουδιών που έγραψαν, μελοποίησαν και τραγούδησαν νεολαίοι της ΚΝΕ ενάντια στη δικτατορία. Με τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, είχε ενεργή καλλιτεχνική συμμετοχή στα Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή». Προς τιμήν της συνολικής προσφοράς του στο Κόμμα και στην ΚΝΕ, ο Χρ. Μουζακίτης ήταν προσκεκλημένος και παρευρέθηκε στην εκδήλωση για τα 40 χρόνια από τη νόμιμη επανέκδοση του «Ριζοσπάστη».

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στο Περιστέρι.

Με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ το ΚΚΕ αποχαιρετά με θλίψη τον Χρύσανθο Μουζακίτη. Η Διεύθυνση και η Συντακτική Επιτροπή του «Ριζοσπάστη» εκφράζουν θερμά συλλυπητήρια στην σύζυγό του, Μάγκυ Μπαζίνη, στα παιδιά και στους άλλους οικείους του.

Ενημερωτικό σημείωμα με θέμα «Νομοσχέδιο Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών» απέστειλε η κυβέρνηση στους συνδικαλιστικούς φορείς των καλλιτεχνών, προκειμένου να αποφανθούν επ' αυτού και για το μέλλον της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στη χώρα τα επόμενα 50 χρόνια!

Πρόκειται για ένα περίγραμμα της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών το οποίο η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να προωθήσει στους συνδικαλιστικούς φορείς των καλλιτεχνών, σε μια προσπάθεια να αμβλύνει τη δυσαρέσκειά τους για τη βαθειά αντιλαϊκή - αντικαλλιτεχνική πολιτική της. Μια δυσαρέσκεια που εκδηλώθηκε με τον μεγαλειώδη και παρατεταμένο αγώνα των καλλιτεχνών ενάντια στο ΠΔ/85 πριν τρία χρόνια.

Παράλληλα βέβαια επιχειρεί να περισυλλέξει αντιδράσεις ενόψει κατάθεσης μιας τελικής της πρότασης.

Σύμφωνα με το σημείωμα, «αναβαθμίζονται, στο επίπεδο της Ανώτατης Εκπαίδευσης, οι σπουδές στις παραστατικές τέχνες με την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών (Α.Σ.Π.Τ.), ως πλήρως αυτοδιοικούμενου ΝΠΔΔ που παρέχει τυπική ανώτατη εκπαίδευση».

Προβλέπεται ότι η ΑΣΠΤ οργανώνεται με Τμήματα: α) Δραματικής Τέχνης και Σκηνοθεσίας με την ονομασία «Δραματική Τέχνη Εθνικού Θεάτρου», β) Ορχηστικής Τέχνης με την ονομασία «Ορχηστική Τέχνη Εθνικής Λυρικής Σκηνής», γ) Ορχηστικής Τέχνης με την ονομασία «Ορχηστική Τέχνη Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης», δ) Δραματικής Τέχνης με την ονομασία «Δραματική Τέχνη Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος», ε) Μουσικής με την ονομασία «Μουσική Τέχνη Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης». Δηλαδή με τις υπάρχουσες κρατικές σχολές, οι οποίες «μεταβατικά» θα συνεχίσουν να λειτουργούν στις υπάρχουσες υποδομές τους, δηλαδή διάσπαρτα...

Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να σταθεί η ανωτατοποίηση της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης με τους όρους που αναφέρονται στο σημείωμα. Ούτε καν πρόχειρη συγκόλληση των 5 κρατικών σχολών δεν θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κάποιος. Αντίθετα, κάθε σχολή μένει μόνη της στο κτίριό της για να συνεχίσει το πρόγραμμά της, αφού καμία αναφορά δεν υπάρχει στο νέο περιεχόμενο που θα πρέπει να αποκτήσει το πρόγραμμα σπουδών, παρά μόνο ότι θα είναι τελικά μια σχολή για περφόρμερς, καθώς «δεν μπορεί η καλλιτεχνική πράξη να είναι παράρτημα της θεωρίας»!

Ολα σε αυτό το σχέδιο είναι προσωρινά: Προσωρινά θα μπορούν να διδάξουν απόφοιτοι επιπέδου 5 (των ΙΕΚ!), προσωρινά η Ανώτατη Σχολή θα είναι εγκατεστημένη στα ίδια κτίρια, προσωρινά θα υπάρχει μια Διοικούσα Επιτροπή. Και όλοι γνωρίζουμε ότι ουδέν μονιμότερον του προσωρινού...

Επειδή τίποτα δεν αλλάζει παρά μόνο η ταμπέλα των 5 σχολών, σταθερές αξίες παραμένουν και η ...αντικειμενικότητα, διαφάνεια, αξιοπιστία των κριτηρίων στις εισαγωγικές, δηλαδή η ημετεροκρατία και η ευνοιοκρατία που χρόνια τώρα επικρατούν σε αυτές.

Φυσικά, δεν λείπουν τα θολά σημεία, όπως ποιος είναι ο ρόλος και οι σκοποί του Καλλιτεχνικού Συμβουλίου, ή τι εννοούν ότι οι υποψήφιοι θα εξετάζονται όχι μόνο με ανοιχτή ακρόαση, αλλά και προφορικά (άραγε συνέντευξη;).

Παράλληλα εγείρονται ερωτήματα για το μέλλον των σημερινών σπουδαστών στις 5 κρατικές σχολές, καθώς προβλέπεται η «μεταβατική ένταξή» τους «σε αντίστοιχα προγράμματα της ΑΣΠΤ μέχρι συγκεκριμένο εξάμηνο και υπό προϋποθέσεις, ώστε να υπάρχει θεσμικά ασφαλής μετάβαση σε πανεπιστημιακό τίτλο και διατήρηση του δικαιώματος όσοι δεν επιθυμούν ένταξη ή δεν εμπίπτουν στις προϋποθέσεις, να συνεχίσουν και ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στους 5 φορείς, με τίτλο επιπέδου 5 του ΕΠΠ».

Οπως ήταν αναμενόμενο, δεν γίνεται η παραμικρή νύξη στο πού και πώς θα γίνεται η προετοιμασία για την ένταξη στο νέο πανεπιστήμιο, στην ανάγκη για ίδρυση δημόσιων και δωρεάν καλλιτεχνικών σχολών παράλληλα με το σχολείο και μεταβατικά στην επανένταξη καλλιτεχνικών μαθημάτων στο πρόγραμμα του Λυκείου, καθώς και στην αναβάθμιση των υπαρχόντων Καλλιτεχνικών και Μουσικών Σχολείων. Τον χώρο της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης θα εξακολουθούν να λυμαίνονται οι ιδιώτες σχολάρχες, και μάλιστα αναβαθμισμένοι, αφού θα δίνουν πρόσβαση και στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Για τους απόφοιτους των ιδιωτικών καλλιτεχνικών σχολών και των ωδείων καθιερώνεται μια νέα μισθολογική και υπηρεσιακή βαθμίδα (ΚΕ), που αντιστοιχεί στην παλιά βαθμίδα της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης και η οποία αφορά τους λίγους καλλιτέχνες που διορίζονται στο Δημόσιο. Κατά τ' άλλα, οι απόφοιτοι των καλλιτεχνικών σχολών διαβαθμίζονται στο επίπεδο 5, που αντιστοιχεί στα ΙΕΚ.

Παράλληλα τους δίνεται η εξαιρετική ευκαιρία να εισαχθούν με κατατακτήριες στην Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών, που φυσικά αφορά ελαχιστότατους, αφού οι απαρχαιωμένες, ασυντήρητες και επικίνδυνες υποδομές των πέντε αυτών κρατικών σχολών είναι ανεπαρκέστατες και ακατάλληλες ακόμα και για τον μικρό αριθμό των σημερινών σπουδαστών τους...