Το αμφιθέατρο της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών όπου έγινε η εκδήλωση κατακλύστηκε από νέους και νέες καθώς και άλλα μέλη ΔΕΠ του ιδρύματος. Την εκδήλωση εκ μέρους των φοιτητικών συλλόγων άνοιξε η Φιλάνθη Γκιώνη, πρόεδρος του Συλλόγου Τοπογράφων, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο Βαγγέλης Χριστοφόρου, γραμματέας του Συλλόγου ΔΕΠ του ΕΜΠ.

Ο πρέσβης A. F. Hernandez αναφέρθηκε στις προσπάθειες των ΗΠΑ από τον 19ο αιώνα ακόμα, να ελέγξουν την Κούβα επιβάλλοντας δικτατορίες με τελευταία αυτήν του Μπατίστα, ενώ ειδικά μετά τον θρίαμβο της Επανάστασης η στάση των ΗΠΑ έγινε πιο σκληρή. «Ολα αυτά τα χρόνια έχουμε υποστεί κάθε είδους επίθεση, στρατιωτικές επιθέσεις, βιολογικό πόλεμο σε διάφορα πεδία, σαμποτάζ, τρομοκρατία, που κόστισε τη ζωή σε χιλιάδες Κουβανούς, προώθηση και χρηματοδότηση της αντεπανάστασης, εισαγωγή στη χώρα ασθενειών για τον άνθρωπο και τα ζώα και την εφαρμογή του εμπάργκο, είπε χαρακτηριστικά κι έδωσε αναλυτικά στοιχεία για τον αποκλεισμό που είναι «ο πιο παρατεταμένος και βλαβερός που έχει επιβληθεί ποτέ σε χώρα».

Στο κάλεσμά της για τη συγκέντρωση, η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ επισημαίνει μεταξύ άλλων: «Στις 11 Μάρτη πλημμυρίζουμε το Σύνταγμα (...) Απαιτούμε: Να τερματιστεί τώρα ο βάρβαρος ιμπεριαλιστικός αποκλεισμός των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα! Να διαγραφεί η Κούβα από την κατάπτυστη λίστα των ΗΠΑ περί "κρατών - χορηγών της τρομοκρατίας". Η ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα να τοποθετηθούν καθαρά για τον τερματισμό του εγκληματικού αποκλεισμού. Κάτω τα χέρια από την Κούβα!»

Οι προσυγκεντρώσεις έχουν οριστεί για τις 18.15 στα εξής σημεία:

• Στύλοι Ολυμπίου Διός: Οι Οργανώσεις Ανατολικού, Νότιου Τομέα και των Μεσογείων - Λαυρεωτικής
• Προπύλαια: Οι Οργανώσεις Σπουδάζουσας, Α' Αθήνας και Εκπαιδευτικών
• Παλιά Βουλή: Οι κλαδικές Οργανώσεις και οι Οργανώσεις της Βορειοδυτικής Αττικής
• Πλατεία στο Μοναστηράκι: Οι Οργανώσεις του Πειραιά, της Νοτιοδυτικής Αθήνας, των Δυτικών, της Βόρειας και Βορειοδυτικής Αθήνας.

Fernando Garcia - Oscar Sola

Ο Τσε Γκεβάρα σε πρωτομαγιάτικη διαδήλωση μετά την επικράτηση της Επανάστασης

Που πάλεψε για να είναι αφέντης στη χώρα του, η οποία πριν την Επανάσταση του 1959 ήταν παράδεισος για την πλουτοκρατία και η «πίσω αυλή» των ΗΠΑ, με τον λαό να υποφέρει, να είναι αναλφάβητος, χωρίς γιατρούς και κοινωνικές παροχές.

Η πορεία του κουβανικού λαού, το παράδειγμα και οι κατακτήσεις που κατάφερε με την επαναστατική εξουσία, είναι που τον έκαναν και τον κάνουν μέχρι σήμερα «καρφί στο μάτι» του ιμπεριαλισμού. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος. Αξίζει λοιπόν να θυμηθούμε ορισμένες «ψηφίδες» από αυτήν την πραγματικά ηρωική Ιστορία.

Ηταν 1η Γενάρη 1959 όταν ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπήκε θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από έναν μακρόχρονο αγώνα του λαού της ενάντια στη δικτατορία του Φουλχένσιο Μπατίστα, την οποία στήριζε ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός.

Σημείο καμπής της Επανάστασης ήταν η 2 Δεκέμβρη 1956, όταν το μικρό πλοιάριο «Γκράνμα» που είχε ξεκινήσει από το Μεξικό έφτασε στην παραλία του Νίκερο, ενός μικρού χωριού στην πλαγιά της Σιέρα Μαέστρα.

Από τους 82 αποφασισμένους αγωνιστές που αποβιβάστηκαν στη στεριά κατάφεραν να σωθούν από τα πυρά του στρατού και της αεροπορίας της δικτατορίας μόνο 12. Ανάμεσά τους οι πρωτοπόροι επαναστάτες, ο ηγέτης τους, Φιντέλ Κάστρο, ο αδερφός του, Ραούλ, ο Αργεντινός γιατρός Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα, ο Καμίλο Σινφουέγκος, ο Χουάν Αλμέιδα.

Fernando Garcia - Oscar Sola

Μία μέρα μετά την έναρξη της στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ, τον Απρίλη του 1961, ο Φιντέλ Κάστρο διακηρύσσει τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης

Αυτές οι δυνάμεις προχώρησαν, με την ενοποίησή τους μετά τη νίκη της Επανάστασης, στην επανασύσταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, το 1965, που αναδείχθηκε σε ηγέτιδα δύναμη.

2 χρόνια και 4 μήνες μετά την Επανάσταση, ο κουβανικός λαός, με την καθοδήγηση της ηγεσίας του, στον Κόλπο των Χοίρων στην παραλία Χιρόν «φιλοδώρησε» τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό με την πρώτη παταγώδη ήττα του (πριν και από αυτή του Βιετνάμ), αναχαιτίζοντας μέσα σε 72 ώρες την εισβολή και απόβαση 1.400 μισθοφόρων τους οποίους χρηματοδότησε, εκπαίδευσε και έστειλε η αμερικανική κυβέρνηση.

Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης Απρίλη 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές (λίγο πριν την απόβαση των μισθοφόρων της CIA), ο ηγέτης της Κούβας Φιντέλ Κάστρο είχε ανακηρύξει για πρώτη φορά τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης.

Οι διεθνιστές γιατροί της Κούβας το 2020, την περίοδο της πανδημίας, στην Ιταλία

Σε αυτήν τη βάση, μέσα σε λίγα χρόνια η Επανάσταση κατάφερε πρωτόγνωρες κατακτήσεις για τον κουβανικό λαό.

Εξάλειψε τον αναλφαβητισμό, που ειδικά στην επαρχία άγγιζε το 60%, ανέπτυξε προηγμένο σύστημα κοινωνικής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν για όλους, καθολική και δημόσια υψηλού επιπέδου Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, ανεπτυγμένο πολιτισμό και αθλητισμό.

Τα επιτεύγματα του κουβανικού λαού ακόμα και σήμερα ξεπερνούν το επίπεδο που βιώνουν οι άλλοι λαοί της περιοχής, που υποφέρουν από τον καπιταλισμό.

Η Κουβανική Επανάσταση σε όλη της την πορεία δεν σταμάτησε να εκφράζει έμπρακτα τη διεθνιστική της αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονταν, ιδιαίτερα στη Λατινική Αμερική, αλλά και σε όλο τον κόσμο (π.χ. με τη στήριξή της στον αντιαποικιακό αγώνα του λαού της Αγκόλας κ.λπ.).

Μία από τις μεγάλες λαϊκές διαδηλώσεις στην Αβάνα ενάντια στον αποκλεισμό

Αυτήν την περίοδο ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός βρήκε την ευκαιρία να εφαρμόσει νέα σκληρά μέτρα κυρώσεων, τους λεγόμενους «εξωεδαφικούς νόμους Τοριτσέλι και Χελμς Μπάρτον» (από τα ονόματα των γερουσιαστών) που εμπόδιζαν την ανάπτυξη σχέσεων χωρών με την Κούβα αν ήθελαν να συναλλάσσονται και με τις ΗΠΑ. Το κουβανικό ΑΕΠ το 1993 κατέγραφε μείωση της τάξης του 35% σε σχέση με αυτό του 1989.

Η κουβανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να πάρει έκτακτα μέτρα στην προσπάθεια να ανακάμψει η οικονομία. Τότε καθιερώνεται το διπλό νόμισμα, γίνεται μεγάλο άνοιγμα στον τουρισμό, αναπτύσσεται συνεργασία με κράτη ή εταιρείες που ήθελαν να συνεργαστούν με την Κούβα.

Παρά τα «αναγγελτήρια θανάτου» που διάφορες δυνάμεις έβγαζαν τότε, η Κούβα άντεξε και σταδιακά κατάφερε να ανακάμψει, «ανοίγοντας» άλλους εξαγωγικούς τομείς, όπως το νικέλιο, η φαρμακευτική βιομηχανία, η αύξηση της εγχώριας παραγωγής πετρελαίου, με κάλυψη από το 16% στο 48%. Επίσης, εκείνη τη εποχή πολλοί γιατροί και προπονητές άρχισαν προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό.

Η Κούβα, παρά τις δυσκολίες, δεν σταμάτησε ποτέ να προσφέρει από το υστέρημά της διεθνιστική αλληλεγγύη σε όποιον λαό τη χρειαζόταν, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Διεθνή Μπριγάδα Ειδικευμένων Υγειονομικών «Χένρι Ριβ» για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και μεγάλων επιδημιών, η οποία δημιουργήθηκε το 2005, μετά τον κυκλώνα «Κατρίνα» στις ΗΠΑ, προς τιμήν του 27χρονου Αμερικανού μαχητή που έπεσε στο πλευρό των Κουβανών στον πρώτο πόλεμο της ανεξαρτησίας (1868 - 1878).

Από το 2006 χιλιάδες Κουβανοί γιατροί και υγειονομικοί έχουν σώσει ζωές σε διάφορες καταστροφές, από την επιδημία του «Εμπολα» στην Αφρική, σεισμούς και καταστροφές στην Ασία, μέχρι το πιο πρόσφατο παράδειγμα, τη συμβολή τους στην αντιμετώπιση της πανδημίας COVID.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι την ώρα που αποκαλυπτόταν η κατάρρευση των εμπορευματοποιημένων και ιδιωτικοποιημένων συστημάτων Υγείας σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, ειδικά σε ΗΠΑ και ΕΕ, με χιλιάδες νεκρούς, οι αποστολές των Μπριγάδων στην Ιταλία, στο πολύπαθο Μπέργκαμο, και αλλού στον κόσμο, έδιναν ανάσα σε ασθενείς; Δεν είναι τυχαίο ότι γι' αυτήν τους την προσφορά προτάθηκαν από εκατοντάδες οργανώσεις σε όλο τον κόσμο, και στη χώρα μας, για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Στην ίδια την αποκλεισμένη και ταλαιπωρημένη Κούβα επιτεύχθηκαν αξιοθαύμαστα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Η χώρα κατάφερε να αναπτύξει 5 δικά της διαφοροποιημένα για κάθε ηλικία εμβόλια και να εμβολιάσει όλο τον πληθυσμό, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά την νόσο.

Να θυμίσουμε επίσης ότι στην Κούβα βρίσκεται η Λατινοαμερικανική Σχολή Ιατρικής (Escuela Latinoamericanica de Medicina - ELAM) από το 1999, που έχει βγάλει πάνω από 30.000 γιατρούς για περισσότερες από 120 χώρες.

Ολος αυτός ο άθλος γίνεται με τεράστια εμπόδια από τον αποκλεισμό των ΗΠΑ αλλά και συμμάχων τους, με την ΕΕ να συμμετέχει στην προσπάθεια συκοφάντησης της Κούβας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη ΓΣ του ΟΗΕ το ψήφισμα της κουβανικής κυβέρνησης για την άρση του αποκλεισμού τα τελευταία 30 χρόνια καταγράφει τη σχεδόν ομόφωνη στήριξη των χωρών όλου του κόσμου.

Τον Οκτώβρη του 2025, που οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν ακόμα μεγαλύτερους εκβιασμούς και άλλες παρασκηνιακές κινήσεις, 165 χώρες ψήφισαν υπέρ της άρσης του αποκλεισμού, 12 απείχαν και μόνο 7 ψήφισαν κατά. Σε αυτές περιλαμβάνονται - εκτός από τις ΗΠΑ - το Ισραήλ, η Αργεντινή, η Παραγουάη, η Ουγγαρία, η Βόρεια Μακεδονία και η Ουκρανία.

Για να κατανοηθούν οι συνέπειες του αποκλεισμού, μόνο τον τελευταίο χρόνο οι απώλειες ξεπέρασαν τα 7,5 δισ. δολάρια (+49% σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο). Αν υπολογιστεί η ζημιά στα πάνω από 60 χρόνια του αποκλεισμού με βάση τη διακύμανση της σχέσης δολαρίου - χρυσού, το ποσό φτάνει τα 2,1 τρισ. δολάρια. Ολα αυτά δημιουργούν προβλήματα και ελλείψεις σε σημαντικούς τομείς, έχουν αντίκτυπο στο τι μπορεί η Κούβα να εισάγει ή να εξάγει. Σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο γίνεται προσπάθεια από την κυβέρνηση να διατηρηθεί το σημερινό επίπεδο των κατακτήσεων στην Παιδεία, στην Υγεία, στον Πολιτισμό.

Σ' αυτήν τη δύσκολη κατάσταση ήρθαν να προστεθούν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης των ΗΠΑ, που επιδιώκει την πλήρη ασφυξία με το μπλόκο στις εισαγωγές καυσίμων, μετά την πρόσφατη ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Βενεζουέλα, απειλώντας με κυρώσεις όποια χώρα αποπειραθεί να πουλήσει πετρέλαιο στην Κούβα, στο πλαίσιο του επιδιωκόμενου πλήρους ελέγχου του δυτικού ημισφαιρίου από τις ΗΠΑ, για να μειωθεί η επιρροή ανταγωνιστών όπως η Κίνα ή η Ρωσία. Η Κούβα βρίσκεται σε μια μέγγενη άνευ προηγουμένου...

Τα προηγούμενα χρόνια, με τις συνεργασίες που είχε με καπιταλιστικές οικονομίες, όπως της Βενεζουέλας, είχε πρόσβαση σε καύσιμα και εμπορικές συναλλαγές. Τώρα τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα, με δεδομένη και τη μείωση των εσόδων από τον Τουρισμό, ιδιαίτερα μετά την πανδημία.

Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, η κυβέρνηση της Κούβας παίρνει κάποια μέτρα για την ενίσχυση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με συνδυασμό της ντόπιας παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου και της αυξανόμενης αξιοποίησης Ανανεώσιμων Πηγών, κυρίως φωτοβολταϊκών συστημάτων. Επίσης προωθείται η ενίσχυση της παραγωγής τροφίμων σε τοπικό επίπεδο, με έμφαση σε προϊόντα όπως το ρύζι - μέσω κρατικών αλλά και μη κρατικών πρωτοβουλιών - ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από εισαγωγές.

Το ΚΚΕ, η ΚΝΕ, οι λαϊκοί αγωνιστές στο ταξικό, αγωνιστικό εργατικό - λαϊκό κίνημα, κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος με βάση αυτές τις εξελίξεις μπορεί και πρέπει ακόμα πιο αποφασιστικά να εκφράσει την καταδίκη του στην προσπάθεια ασφυξίας της Κούβας από τον απάνθρωπο αποκλεισμό των ΗΠΑ, να εκφράσει την αλληλεγγύη του.

Το ΚΚΕ εμπνέεται από την Κουβανική Επανάσταση, που αποτέλεσε την πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση στην αμερικανική ήπειρο και απέδειξε ότι οι λαοί με την πάλη τους έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα, να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους και να καθορίσουν την πορεία της πατρίδας τους με βάση τα συμφέροντά τους.

Εμπνεόμαστε από την κληρονομιά των μεγάλων επαναστατών που ανέδειξε, και ιδιαίτερα του ηγέτη της, Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο Ρους, που φέτος τιμάμε τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Ο Φιντέλ θα ζει για πάντα στην ιστορική μνήμη και στη συλλογική συνείδηση των λαών, στους αγώνες των καταπιεσμένων για την απαλλαγή από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.