Οδεύουμε στο 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας βγαίνοντας από μια έντονη τετραετία με εξελίξεις και μάχες που δώσαμε που έχουν αφήσει αποτύπωμα και που η παρέμβασή μας σε αυτά συνέβαλε ώστε να ανέβει η πολιτική επιρροή του στις συνειδήσεις του κόσμου. Πολύ σωστά το κείμενο των Θέσεων απασχολεί πώς θα βαθαίνει αυτή η πολιτική επιρροή, πώς θα δουλέψουμε τον στόχο της ιδεολογικής ισχυροποίησης του Κόμματος, ώστε όλος αυτός ο κόσμος που δραστηριοποιείται γύρω μας να πείθεται όλο και περισσότερο για την πολιτική πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Χρειάζεται πιο έντονα να μας απασχολήσει τι αφήνει η κάθε πτυχή της δράσης μας ιδεολογικά και πολιτικά στον περίγυρό μας. Συμφωνώ με όλες τις κατευθύνσεις που μπαίνουν στις Θέσεις για τη βελτίωση της λειτουργίας των ΚΟΒ (καλύτερη προετοιμασία και εξειδίκευση των γενικών συνελεύσεων και εισηγήσεων ώστε να ανεβαίνει η πολιτική συζήτηση στην ΚΟΒ) αρκεί με ευθύνη των καθοδηγητικών οργάνων και των γραφείων των ΚΟΒ να μπουν στη ζωή. Για παράδειγμα, θεματικές συζητήσεις στην ΚΟΒ ή η συζήτηση των συμπερασμάτων από μάχες που δώσαμε, ενώ υπάρχουν σαν κατεύθυνση καθοδηγητικά, πολλές φορές δεν υλοποιούνται, μέσα στην πληθώρα της πρακτικής δουλειάς και των εξελίξεων. Δεν είναι όμως μόνο ευθύνη των καθοδηγητικών οργάνων. Βαραίνει το κάθε μέλος του Κόμματος η ευθύνη για το αν και πώς μεταφέρεται η εικόνα από το τι συζητάμε πολιτικά με τον κόσμο. Πολλές φορές αυτό που είναι το πιο ουσιαστικό χάνεται ανάμεσα στα άλλα στοιχεία της δουλειάς μας, αλλά ούτε έρχεται από τις τοποθετήσεις στις γενικές συνελεύσεις των ΚΟΒ, είτε από αδυναμία των συντρόφων και μη προετοιμασίας τους ενόψει των ΓΣ, είτε και γιατί μπορεί να μην υπάρχει, να μην έχουμε συζητήσει δηλαδή με κόσμο πολιτικά. Χρειάζεται συνεπώς να ανέβει και η πολιτική συζήτηση των μελών του Κόμματος με τον κόσμο, να μιλάμε με περισσότερους και για βαθύτερα πολιτικά θέματα, ώστε να ανέβει και η πολιτική συζήτηση στη ΓΣ των ΚΟΒ. Η συζήτηση στη ΓΣ και η ίδια η εισήγηση θα πρέπει με τη σειρά τους να τροφοδοτούν τους συντρόφους απέναντι στα ιδεολογήματα που συναντάνε από τον κόσμο, αφού έχει πρώτα ληφθεί υπόψιν, πέρα από τα γενικότερα ζητήματα της επικαιρότητας που απασχολούν, και τι απασχολεί τον χώρο ευθύνης μας. Μια τέτοια αλληλοτροφοδότηση γραφείου - μελών της ΚΟΒ μπορεί να μας κάνει πιο ικανούς να παρέμβουμε βαθύτερα στις συνειδήσεις του κόσμου. Αυτή η ανάγκη προκύπτει πιο έντονα από πριν όσο η εκτίμηση και το κύρος του Κόμματος ανεβαίνουν. Οσο περισσότερος κόσμος συσπειρώνεται και δρα δίπλα μας, να είμαστε σίγουροι ότι θα είναι από πιο μακρινές πολιτικές αφετηρίες ή και πολιτικά ανώριμος κόσμος. Αναπόφευκτα συνεπώς ανεβαίνουν οι απαιτήσεις και από πλευράς μας, δεδομένου άλλωστε ότι η μάχη στο επίπεδο των ιδεών είναι η πιο δύσκολη που δίνουμε.

Θα δώσω ένα παράδειγμα για να γίνει αυτό περισσότερο κατανοητό. Σε πρόσφατη κουβέντα που άνοιξε περί σοσιαλισμού και μεταρρύθμισης ή επανάστασης, στην οποία συμμετείχαν και δύο ψηφοφόροι του Κόμματος, στις τελευταίες τουλάχιστον εκλογικές μάχες, αναδύθηκαν ιδεολογήματα περί κοινοβουλευτικών αυταπατών, ότι μέσω μεταρρυθμίσεων κάτι μπορεί να πετύχεις, αλλά και άγνοια για τον στρατηγικό σκοπό του ΚΚΕ και ότι μιλάει για την ανατροπή του καπιταλισμού. Ενας κόσμος συνεπώς μπορεί να είναι κοντά στο Κόμμα, όμως να απέχει πολύ από την πολιτική μας πρόταση, όσο εμείς δεν συζητάμε μαζί του στη βάση του Προγράμματος του Κόμματος.

Κλείνοντας, λίγες σκέψεις για το ζήτημα των γυναικείων στελεχών. Συγκεκριμένα για τις νέες μητέρες-στελέχη, πρώτο και κύριο μέλημα θα πρέπει να είναι η διατήρηση της επαφής τους με την πολιτική του Κόμματος. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι μια μωρομάνα, ακόμη κι αν δεν εργάζεται, μπορεί να περνάνε μέρες ολόκληρες χωρίς να προλαβαίνει να ασχολείται με τίποτα άλλο παρά με τα παιδιά και το νοικοκυριό. Είναι βασικό λοιπόν σε αυτή τη νέα συνθήκη τι βοήθεια θα δεχτεί από το Κόμμα για την πολιτική της τροφοδότηση, καθώς αυτό είναι το μοναδικό που θα την γλιτώσει από την οπισθοχώρηση. Δεν μπορεί απλά η χρέωση καθηκόντων να κρατήσει μια νέα μητέρα-κομματικό στέλεχος στη δράση, εάν αυτά τα καθήκοντα δεν καταμερίζονται με έγνοια και συντροφικότητα, προσαρμοσμένα στις αντικειμενικές συνθήκες που δημιουργεί η μητρότητα και δεν συνοδεύονται από την πολιτική της στήριξη. Ταυτόχρονα απαιτούνται και οργανωτικά μέτρα που το Κόμμα οφείλει να λάβει. Ιδίως για τα μικρότερα παιδιά νηπιακής ηλικίας που απαιτείται η επίβλεψή τους από ενήλικα, πολύ βοηθητικό θα ήταν η δημιουργία χώρων απασχόλησης παιδιών σε κεντρικά κομματικά γραφεία. Οπου υπάρχουν έχει βοηθήσει και θα πρέπει να γενικεύεται όπου υπάρχει ανάγκη. Για τη λειτουργία αυτών των χώρων θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο μελών του Κόμματος που θα αναλάμβαναν την απασχόληση των παιδιών. Αν σκαλίσουμε περισσότερο το δυναμικό μας σίγουρα υπάρχουν σύντροφοι/-ισσες, νεότερης ή και μεγαλύτερης ηλικίας, χωρίς βεβαρημένες χρεώσεις και ταυτόχρονα ικανά να απασχολήσουν παιδιά, που με χαρά μάλιστα θα το έκαναν. Θα μπορούσαν ακόμη να συντονίζονται χρονικά και χωρικά και οι συνεδριάσεις καθοδηγητικών οργάνων όπου συγκεντρώνονται νέοι γονείς ώστε πιο εύκολα να λύνονται τα πρακτικά ζητήματα της απασχόλησης των παιδιών τους, το οποίο πέρα από τη διευκόλυνση των γονιών θα είχε και άλλα οφέλη όπως: α) το κομματικά καθήκοντα του γονέα δεν θα ήταν για το παιδί μια ακόμη απουσία του από το σπίτι, αλλά θα συνδυαζόταν με παιχνίδι για εκείνο, κάτι δηλαδή που θα ευχαριστούσε και το ίδιο ταυτόχρονα β) η συναναστροφή τους με άλλα παιδιά συντρόφων θα συμβάλει στο να αναπτυχθούν πιο στενές σχέσεις μεταξύ τους, να διαμορφωθούν φιλίες, κάτι που μόνο θετικό μπορεί να είναι, αν αναλογιστούμε ότι με αυτά τα παιδιά θα βρίσκονται και σε άλλες πολιτικές δραστηριότητες ή, αν σκεφτούμε ακόμη πιο μακριά, με αυτά τα παιδιά πιθανά να συναντηθούν στο μέλλον στις ομάδες του κόκκινου Αερόστατου. Ολα τα παραπάνω σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν «παιδοφύλαξη», αλλά έμπρακτη στήριξη, στα πλαίσια της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης που οφείλουν να διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των κομματικών μελών, ώστε να μπορεί το κάθε μέλος να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις της οργανωμένης ζωής, την οποία ο καθένας ατομικά φυσικά έχουμε επιλέξει αλλά συλλογικά κάνουμε πράξη και συλλογικά θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε αντικειμενικές δυσκολίες που μπορεί να μας κρατάν πίσω, και όχι αυτές να αποτελούν «ατομική ευθύνη» του κάθε μέλους, όπως άλλωστε οφείλουμε να κάνουμε και σε άλλες μεταβατικές φάσεις στη ζωή των συντρόφων.

Συμφωνώ με το κείμενο των Θέσεων για το 22οΣυνέδριο. Θα προσπαθήσω να μεταφέρω ορισμένες σκέψεις για το πώς μπορούμε να μετρήσουμε βήματα στο πώς οι εργαζόμενοι κομμουνιστές στον χώρο του αθλητισμού μπορούν να ανοίξουν καλύτερα τις θέσεις μας για τον αθλητισμό, ζυμώνοντας αιτήματα και επεξεργασίες για να δουλέψουμε στο σήμερα. Τον ρόλο που μπορεί να παίξει ο προπονητής ειδικά στο αθλητικό σωματείο.

Μιλάμε για όλους τους εργαζόμενους που μπορεί να δουλεύουν στα γυμναστήρια και στους αθλητικούς συλλόγους, στους δήμους σε προγράμματα ή ακόμα και στα σχολεία. Είναι εργαζόμενοι που έρχονται σε τακτική επαφή με ενεργό και παραγωγικό πληθυσμό της κοινωνίας. Οι γυμναστές προπονητές το κύριο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι η μαύρη ανασφάλιστη εργασία, η ευελιξία και η εποχικότητα στη δουλειά μας. Για παράδειγμα προπονητές για λίγες ώρες στον σύλλογο, εργαζόμενοι στα προγράμματα των δήμων για λίγους μήνες τον χρόνο, σπαστά ωράρια εργασίας για όσους δουλεύουν στα γυμναστήρια και άδειες όταν δεν έχει πολλή δουλειά, μισθός χωρίς επιδόματα και δώρα. Οι γυμναστές έτσι σπάνια εργάζονται στο αντικείμενό τους σαν κύρια δουλειά, κυρίως είναι για αυτούς η δευτερεύουσα δουλειά τους, πιο πολύ από κέφι και μεράκι για το άθλημα που κάνουν ή την ενασχόλησή τους με κάποια μορφή άσκησης.

Υπάρχει όμως μια δυναμική σε αυτή την κατάσταση. Ο προπονητής στον αθλητικό σύλλογο αναπτύσσει ισχυρή σχέση με τα μέλη και τους αθλητές του συλλόγου ακόμα και με τη διοίκηση. Αποτελεί μέλος της ομάδας και μάλιστα στελεχικό. Γιατί στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι προπονητές δουλεύουν στον σύλλογο από κέφι και μεράκι. Δεν έχουν κανονική εργασιακή σχέση, που να τους εξασφαλίζει ασφαλιστική κάλυψη και να μπορούν να έχουν μισθό από αυτό. Αυτό φαίνεται και από τα στοιχεία του e-kouros που εκεί φαίνεται ότι μόλις 13.497 προπονητές για 6.533 σωματεία και 412.329 αθλητές, δηλώνονται και ασφαλίζονται, αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό για να μπορέσει να λειτουργήσει ο αθλητισμός.

Οι γυμναστές - προπονητές είναι αυτοί που μπορούν να επιδράσουν και να ξεσηκώσουν μια ολόκληρη ομάδα. Είναι αυτοί που μπορούν να συσπειρώσουν και να σχεδιάσουν πώς θα δώσουν τη μάχη, πώς θα αξιοποιήσουν κάθε δυνατότητα. Ετσι, με το πνεύμα της πρωτοβουλίας όπως μπαίνει και στις Θέσεις για το 22ο Συνέδριό μας, με γνώμονα την κοσμοθεωρία μας τον μαρξισμό - λενινισμό και με οδηγό τις θέσεις μας για δωρεάν προσβάσιμο αθλητισμό για όλους, εργασιακά δικαιώματα και μισθούς που να μπορούμε να ζούμε, έχουμε την δύναμη να βάλουμε στο επίκεντρο της συζήτησης στον χώρο του αθλητισμού βασικούς προβληματισμούς για να ζυμώσουμε αιτήματα και αιχμές πάλης.

Οι κομματικές δυνάμεις στον χώρο του αθλητισμού θα πρέπει να μπορούν να επεξεργαστούν ένα σχέδιο, ώστε να μπορούν να αναπτύσσουν αγώνα με βάση τα αυξημένα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος. Βασική προϋπόθεση θα πρέπει να είναι ότι ο αθλητισμός είναι δικαίωμα για όλους και όχι προνόμιο για λίγους. Να αφορά το σύνολο του πληθυσμού λαμβάνοντας υπόψιν ηλικιακά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Παράλληλα να δημιουργούνται μόνιμες θέσεις εργασίας που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες.

Για παράδειγμα η αύξηση του μαθήματος της Γυμναστικής σε όλες τις τάξεις του σχολείου, με ευθύνη του υπουργείου Παιδείας να προσλάβει γυμναστές. Να εξασφαλίζεται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού η ομαλή λειτουργία και ανάπτυξη των αθλητικών συλλόγων παρέχοντας σε αυτούς, γυμναστές και προπονητές, εγκαταστάσεις, υλικοτεχνική υποδομή, γιατρούς, νοσηλευτές, φυσικοθεραπευτές, διαιτητές, διοικητικό προσωπικό και άλλα. Επιπλέον με τη στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού να εξασφαλίζεται η κάλυψη όλων των απαραίτητων αναγκών για όσους κάνουν αθλητισμό σε υψηλό επίπεδο (μισθός και ασφαλιστική κάλυψη, κάλυψη των οδοιπορικών, κάλυψη εξόδων αγώνα και ιδιαίτερες απαιτήσεις αθλημάτων). Να μονιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι στους δήμους και να αυξηθούν με βάση τις ανάγκες άσκησης του πληθυσμού σε κάθε δήμο. Ετσι ώστε να λειτουργούν τα Προγράμματα Ασκησης για Ολους, λαμβάνοντας υπόψιν τις ανάγκες όλων των ηλικιακών κατηγοριών και δίνοντας στους πολίτες και στον λαό να έχει πρόσβαση στον αθλητισμό με στόχο την σωματική άσκηση, την υγεία και την ευεξία. Χρειάζεται να αξιοποιηθούν αθλητικές εγκαταστάσεις που ήδη υπάρχουν και να φτιαχτούν νέες, σύγχρονες και ασφαλείς ανάλογα με τις ανάγκες μας. Οι γυμναστές να έχουν εργασιακή σύμβαση με πραγματικό μισθό στο ύψος των αναγκών μας και πλήρη απασχόληση και ασφαλιστικά δικαιώματα από την ΓΓΑ και τους δήμους. Η ψηφιακή καταγραφή του αθλητικού μητρώου των αθλητικών συλλόγων αναδεικνύει την απαξίωση του αθλητισμού στη χώρα μας.

Ξεπερνώντας τις δυσκολίες της φύσης της δουλειάς μας, που δεν συγκεντρώνει τους εργαζόμενους του αθλητισμού εκτός από μεγάλες αλυσίδες γυμναστηρίων και κατά συνέπεια τους κομμουνιστές στον ίδιο χώρο δουλειάς, αξιοποιώντας ακόμα καλύτερα τις κομματικές ομάδες έχουμε περιθώρια να μετρήσουμε βήματα, τις θέσεις μας που φαίνεται ότι πείθουν, για τις αθλητικές εγκαταστάσεις, για τους προπονητές και τους αθλητές και συνολικότερα για την πρότασή μας, που ο αθλητισμός αποτελεί πραγματικό όφελος για την υγεία του ανθρώπου και ειδικότερα όταν αυτός είναι δωρεάν και μακριά από επιχειρηματικά συμφέροντα. Μπορούμε να δημιουργήσουμε ρήγματα και να σπάσουμε τις απόψεις του τίποτα δεν γίνεται αν δεν υπάρχουν χορηγοί, τη λογική της ενασχόλησης με τον αγωνιστικό αθλητισμό ερασιτεχνικά μέχρι ένα όριο ηλικίας και μια σειρά άλλες απόψεις.

Είμαστε αρκετοί εργαζόμενοι στον χώρο του αθλητισμού και μπορούμε να ταράξουμε τα νερά, να βάλουμε εμπόδια στην απαξίωση και εμπορευματοποίηση του αθλητισμού, να ζυμώσουμε τη δικιά μας πρόταση!

Εύχομαι καλές διεργασίες στο 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας, κάνοντας πράξη το σύνθημά του, κάθε σύντροφος να βγει από αυτό, πιο δυνατός, πιο σταθερός, σε κάθε δοκιμασία και έτοιμος στο κάλεσμα της ιστορίας για τον σοσιαλισμό!