Το Συνέδριο διεξάγεται άλλωστε στον απόηχο των αποκαλύψεων για πιθανή εμπλοκή του προέδρου της ΓΣΕΕ Παναγόπουλου σε υπόθεση υπεξαίρεσης εκατομμυρίων ευρώ, επιβεβαιώνοντας τη σαπίλα των εργατοπατέρων την οποία χρόνια τώρα αποκαλύπτουν τα συνδικάτα. Μάλιστα, την ίδια στιγμή στη Βουλή συζητιέται το νομοσχέδιο - ταφόπλακα για τις ΣΣΕ, που φέρει την υπογραφή του ελεγχόμενου Παναγόπουλου και τη συμφωνία των παρατάξεων των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ, ενώ οι ίδιες συνδικαλιστικές δυνάμεις επιχείρησαν να επιβάλουν «σιωπητήριο» στο συνέδριο με ηλεκτρονικές διαδικασίες fast track, χωρίς ουσιαστική συζήτηση, χωρίς εργαζόμενους και φυσική παρουσία των σωματείων και των αντιπροσώπων τους.

Το δίλημμα σε αυτό το Συνέδριο λοιπόν γίνεται ακόμα πιο καθαρό για κάθε εργαζόμενο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή που έχει γνήσια ανησυχία για την πορεία του εργατικού κινήματος: Το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας θα παραμείνει στα χέρια των δυνάμεων της κυβέρνησης και της εργοδοσίας ή θα γυρίσει σελίδα, θα περάσει στα χέρια των εργατών και των σωματείων τους, θα γίνει στήριγμα στην οργάνωση της πάλης, της σύγκρουσης με την εργοδοσία, το κράτος και τις κυβερνήσεις;

Για τη σημαντική αυτή μάχη που ξεκινά σήμερα, ο«Ριζοσπάστης» συζητά με τους εκλεγμένους της ΔΑΣ στην απερχόμενη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου, Γιώργο Στεφανάκη, πρόεδρο του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού ν. Αττικής, και Αλέκο Περράκη, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΜΕ - ΟΤΕ και αντιπρόεδρο του ΣΕΤΗΠ.

- Δεν μπορούμε, με βάση τις τελευταίες εξελίξεις, να μην αρχίσουμε τη συζήτηση από τον έλεγχο που γίνεται στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ για υπεξαίρεση και ξέπλυμα. Την ίδια ώρα στη Βουλή ψηφίζεται η συμφωνία του με την κυβέρνηση και την εργοδοσία για τις ΣΣΕ.

- Γιώργος Στεφανάκης: Δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι η αποκάλυψη της σήψης και του εκφυλισμού που χαρακτηρίζουν τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, οι οποίες αποτελούν την ηγεσία της ΓΣΕΕ και πολύτιμο στήριγμα κυβερνήσεων και εργοδοτών. Αυτή η προδοτική γραμμή που ακολουθούν εδώ και τόσα χρόνια, η γραμμή που ξεπουλά την εργατική τάξη, απαξιώνει τους αγώνες της και εξασφαλίζει αναπαυτικές καρέκλες στα τραπέζια του «κοινωνικού διαλόγου», είναι η βάση και για τέτοιου είδους σκάνδαλα. Αλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, οι εκλεγμένοι με τη ΔΑΣ στην ΓΣΕΕ, έχουμε καταγγείλει πως η Συνομοσπονδία έχει μετατραπεί σε έναν μηχανισμό διαχείρισης κονδυλίων και πακέτων, μέσα από τα γνωστά αμαρτωλά προγράμματα ενσωμάτωσης, του κράτους και της ΕΕ. Δεν μας εκπλήσσει. Είναι ο ίδιος που 10 μήνες τώρα διαπραγματεύεται στα κρυφά με την υπουργό Εργασίας και τους βιομηχάνους, βάζοντας τελικά την υπογραφή του στην κατάπτυστη συμφωνία που ήρθε με τη μορφή νομοσχεδίου για τις ΣΣΕ. Στόχος τους είναι να διαμορφώνονται οι Συλλογικές Συμβάσεις εξαρχής στα μέτρα της εργοδοσίας, να γίνει «νόμος» αυτό που ζούμε όλοι οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό, αφού οι δικοί τους συνδικαλιστές, της ΠΑΣΚΕ, υπέγραψαν τα 6ήμερα, την εργασία σε ρεπό, τα ξεχειλωμένα ωράρια.

- Αλέκος Περράκης: Μην ξεχνάμε ότι σε βάρος αυτής της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ έχει κατατεθεί ολόκληρη δικογραφία με τα αίσχη τους, η οποία έχει δοθεί και στον πρωθυπουργό. Ανεξάρτητα από το ποια εξέλιξη θα έχει, όλα αυτά πρέπει να αποτελέσουν κριτήριο και μπροστά στο Συνέδριο του ΕΚΑ που διεξάγεται τώρα, και στο επικείμενο της ΓΣΕΕ. Κυρίως, να προσανατολίζεται η συζήτηση των εργαζομένων στο το τι συνδικαλιστικές οργανώσεις χρειαζόμαστε. Θέλουμε αυτές τις δυνάμεις που χρόνια τώρα έβαζαν πλάτη να περνάνε τα αντιλαϊκά μέτρα, πότε στο όνομα της κρίσης και πότε στο όνομα της σταθερότητας της ανάπτυξης; Που έλεγαν πως οι απεργίες είναι παρωχημένες και καλούσαν τους εργάτες να κάνουν θυσίες; Αυτούς που σήμερα συμφωνούν να δίνονται δισ. για την πολεμική οικονομία, να θησαυρίζουν μονοπωλιακοί όμιλοι, όπως συμβαίνει και στον κλάδο των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής, και η εκμετάλλευση να βαράει «κόκκινο»; Αυτούς που μπροστά στον νόμο Χατζηδάκη ήταν απεργοσπάστες, όπως και τώρα με το εκτρωματικό 13ωρο, που ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν έβαλαν απεργία την μέρα ψήφισης; Με αυτούς η εργατική τάξη πρέπει να τελειώνει. Και στο Συνέδριο του ΕΚΑ να τους αποδυναμώσει για τις άθλιες μεθοδεύσεις τους, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την υπερψήφιση της ΔΑΣ.

- Στο κάλεσμα της ΔΑΣ τίθεται επιτακτικά η ανάγκη να αλλάξει ο συσχετισμός, για να αλλάξει και πορεία το ΕΚΑ.

- Γ. Σ.: Το λέμε καθαρά, δίνοντας το στίγμα του τι κρίνεται σήμερα: «Σε έναν κόσμο που φλέγεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, σε μια ζωή όπου μεγαλώνουν η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η φτώχεια από τις κυβερνήσεις και τα αφεντικά, τώρα είναι αναγκαία όσο ποτέ η διαμόρφωση ενός ενιαίου, πανελλαδικού, μαχητικού κινήματος που θα υπερασπιστεί τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα και θα ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας». Αυτήν τη συζήτηση κάνουμε στους χώρους δουλειάς. Μιλάμε για το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, εκεί που χτυπάει η καρδιά της εργατικής τάξης. Το ερώτημα είναι σαφές:

Θέλουμε Εργατικό Κέντρο «μηχανή παραγωγής» δελτίων Τύπου, χωρίς οργάνωση και δράση; Θέλουμε Εργατικό Κέντρο που να καθορίζει τις διεκδικήσεις με βάση τα όρια αντοχής της οικονομίας και της ανθεκτικότητάς της; Θέλουμε Εργατικό κέντρο απόν από την ζωή της εργατικής τάξης;

'Η θέλουμε Εργατικό Κέντρο πραγματικό οργανωτή σε κάθε μάχη υπεράσπισης της ζωής, της υγείας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων; Πόσο μάλλον σήμερα, που μας καλούν να αποκτήσουμε «κουλτούρα φέρετρων», να κάνουμε νέες θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας; Πραγματικό στήριγμα των συνδικάτων στον αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις, για αυξήσεις, αγώνες ενάντια στις απολύσεις και στην τρομοκρατία. Εργατικό Κέντρο που θα οργανώνει την πάλη ενάντια σε πλειστηριασμούς, θα οργανώνει την αλληλεγγύη και θα απαιτεί την προστασία της ζωής και της ασφάλειας, όχι στα λόγια αλλά με έργα. Για όλα τα παραπάνω λοιπόν πρέπει να γίνει το αποφασιστικό βήμα, να ψηφιστεί συντριπτικά το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ.

Α. Π.: Εχουμε διαπιστευτήρια που δεν αμφισβητούνται. Δεν υπάρχει αγωνιστική πρωτοβουλία όλο αυτό το διάστημα που να μη φέρει τη σφραγίδα της ΔΑΣ στο ΕΚΑ, που να μην έχει αναπτυχθεί χωρίς την καθοριστική συμβολή των συνδικαλιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, αλλά και άλλων πρωτοπόρων συνδικαλιστών σε μια σειρά σωματεία που συναντιόμαστε στους αγώνες. Τι να πρωτοθυμηθουμε; Τα Τέμπη και την ιστορική απεργία, με κυρίαρχο μέχρι και σήμερα σύνθημα «'Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»; Τις απεργίες για τον νόμο Χατζηδάκη και την κατάργηση του 8ώρου; Την τεράστια αλληλεγγύη των συνδικάτων στον λαό της Παλαιστίνης, με τις συνεχείς πρωτοβουλίες σύγκρουσης και ματαίωσης των βρώμικων σχεδιασμών; Τον μεγαλειώδη και πολυήμερο αγώνα των αγροτών, που τα συνδικάτα και τα Εργατικά Κέντρα ήταν στο πλάι τους ύστερα από πρωτοβουλίες της ΔΑΣ; Η πλειοψηφία του ΔΣ του ΕΚΑ από όλα αυτά ήταν εκκωφαντικά απούσα.

Εχουμε όμως και υπαρκτά δείγματα γραφής για το τι σημαίνει Εργατικό Κέντρο στα χέρια των εργατών. Οπως το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, που είναι σημείο αναφοράς και αποκούμπι αγώνα για τον εργατόκοσμο του λιμανιού, το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας, και το ξέρουν καλά αυτό οι εργάτες, τα ΕΚ Πάτρας και Ιωαννίνων. Η φτωχολογιά και οι εργάτες αυτών των περιοχών βρίσκουν εκεί απάγκιο, η εργοδοσία έχει βρει τον ...μπελά της, τα σωματεία έχουν πολύτιμα στηρίγματα. Η αλλαγή σελίδας στο ΕΚΑ θα είναι ένας «σεισμός» που θα ταρακουνήσει την κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα, θα σηματοδοτήσει τις δυνατότητες που υπάρχουν να δυναμώσει κι άλλο ένα ρεύμα χειραφέτησης, η σύγκρουση με ένα σύστημα που σαπίζει, η διεκδίκηση σύγχρονων δικαιωμάτων. Θα δώσει κουράγιο σε εργαζόμενους που κάνουν έστω δειλά βήματα οργάνωσης στους χώρους δουλειάς, θα αναθαρρήσουν δυνάμεις που με μεγάλες δυσκολίες συγκροτούν σωματεία, παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους.

- Τι περιλαμβάνει λοιπόν ο αγωνιστικός σχεδιασμός;

- Γ. Σ.: Καταρχάς, 7 - 8 Φλεβάρη είναι οι εργασίες και 14 - 15 οι αρχαιρεσίες. Θέλουμε το Συνέδριο να γίνει πραγματικό γεγονός και με αγωνιστικές αποφάσεις, να αποτελέσει θέμα συζήτησης στους χώρους δουλειάς! Να το νιώσουν οι εργαζόμενοι όπως πραγματικά είναι, κάτι δικό τους, που τους αφορά άμεσα, και μάλιστα απείρως περισσότερο από τις διεργασίες μεταξύ παλιών και νέων «σωτήρων», που θέλουν την εργατική τάξη σε ρόλο «θεατή», να αναμένει μάταια θετικές εξελίξεις «από τα πάνω». Κλειδί είναι η ουσιαστική συζήτηση και η ανατροπή των συσχετισμών, με την ενίσχυση της ΔΑΣ. Αυτό θα κάνει τη διαφορά.

Αυτές τις μέρες συζητιέται στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ, αυτό που συμφώνησαν οι «τροϊκανοί» των ΣΕΒ - ΓΣΕΕ - κυβέρνησης. Τα συνδικάτα πρέπει να πάρουν «φωτιά». Να οργανώσουν συσκέψεις, συνελεύσεις, περιοδείες. Γιατί την ημέρα ψήφισης, την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, όχι απλά θα είμαστε εκεί, αλλά θα υποδεχτούμε αγωνιστικά τους αγρότες, τα αδέρφια μας που θα έρθουν με τα τρακτέρ τους στην Αθήνα, και θα επιδιώξουμε να γίνει με απόφαση του Συνεδρίου του ΕΚΑ. Μην ξεχνάμε επίσης, με αφορμή το έγκλημα στη «Βιολάντα», πως φέτος συμπληρώνονται 3 χρόνια από ένα ακόμα κρατικό έγκλημα, των Τεμπών. Τα συνδικάτα της Αθήνας δεν πρέπει να λείπουν από εκεί, από το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, και θέλουμε το ΕΚΑ με απόφασή του να ενώσει τη φωνή του με το ΕΚ Πειραιά, με την εργατική τάξη και τον λαό όλης της Ελλάδας, που εκείνη τη μέρα θα διαδηλώνει «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας». Γιατί δεν ανεχόμαστε άλλα «Τέμπη» και «Βιολάντες», γιατί για να υπερασπιστούμε τις ζωές μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την πολιτική του κέρδους.

Υπενθυμίζεται ότι από την πρώτη στιγμή οι δυνάμεις της ΔΑΣ όχι απλά κατήγγειλαν αυτές τις μεθοδεύσεις, αλλά οι ελεγμένοι αντιπρόσωποι στο Συνέδριο με πλήθος παρεμβάσεών τους απαίτησαν να γίνει κανονικό, πραγματικό Συνέδριο, ενώ απηύθυναν κάλεσμα σε όλους τους αντιπροσώπους να είναι κανονικά στις θέσεις τους στο συνέδριο και να ακυρώσουν στην πράξη την αθλιότητα.

Δεκάδες άλλωστε ήταν τα συνδικάτα από όλη την Αθήνα που αντέδρασαν άμεσα, ξεκαθαρίζοντας ότι κάνουν υπόθεσή τους τη διεξαγωγή του συνεδρίου, ότι δεν θα περάσει η προσπάθεια των δυνάμεων των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑΡ για Συνέδριο στα «μουγκά». Και δεν πέρασε!

Κάτω από το βάρος λοιπόν της κατακραυγής, την Παρασκευή το πρωί τα «μάζεψαν» άρον άρον και το Συνέδριο θα γίνει κανονικά, χωρίς καμία ηλεκτρονική συζήτηση!

Οπως άλλωστε τονίζει ο Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού ν. Αττικής και εκλεγμένος με τη ΔΑΣ στην απερχόμενη διοίκηση του ΕΚΑ, «πρώτη φορά πήγε να γίνει αυτό, δεν είχε ξαναγίνει ποτέ σε επίπεδο Εργατικού Κέντρου! Και προφανώς θα συνιστούσε κατάφωρη παραβίαση του καταστατικού του ΕΚΑ, με έναν και μοναδικό στόχο: Να διαλύσουν και να κάνουν κουρέλι τις συλλογικές διαδικασίες, τη συζήτηση και την αντιπαράθεση, να βάλουν τους εργαζόμενους στη γωνία και να επιδίδονται οι αντιπρόσωποι - χωρίς καμία ταυτοποίηση - σε likes».

Οσο για το τι πραγματικά τους πονάει, ο Γ. Στεφανάκης προσθέτει ότι αυτό που ήθελαν είναι να μην έρθουν εκεί οι εργάτες να συζητήσουν για όλα όσα τους καίνε. «Την ώρα που η επίθεση στους εργαζόμενους εντείνεται σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, που τσακίζονται τα δικαιώματά μας για να ενισχύονται οι επενδύσεις της πολεμικής οικονομίας και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, χρειάζεται η μέγιστη δυνατή ζωντανή συμμετοχή. Αντί γι' αυτό, για λογαριασμό της εργοδοσίας οι παραπάνω δυνάμεις προσπάθησαν να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ακυρώσουν κάθε τέτοια προσπάθεια για συζήτηση και οργάνωση της αντεπίθεσης. Ε, "έφαγαν πόρτα", κάτω από την κατακραυγή των Συνδικάτων και των εργατών. Δεν πέρασε».

Συμπληρώνοντας ο Αλέκος Περράκης, μέλος της ΕΕ της ΟΜΕ-ΟΤΕ και αντιπρόεδρος του ΣΕΤΗΠ, υπενθύμισε πως αυτές οι δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΕΑΚ - ΕΜΕΙΣ / ΑΡΚΙ ήταν που πέταξαν στον δρόμο περίπου 50 σωματεία, όταν εγκατέλειψαν το κτίριο του ΕΚΑ και πήγαν και νοίκιασαν ένα να χωράει ίσα - ίσα μόνο τα μέλη του ΔΣ. «Δεν τους έφτασε αυτό και προσπάθησαν να κάνουν ηλεκτρονικό συνέδριο, δηλαδή καμία συζήτηση. Επεσαν στο κενό αυτές οι μεθοδεύσεις. Βγάλαμε καταγγελία, καλέσαμε όλα τα Συνδικάτα να το καταδικάσουν, ακόμα και συνδικαλιστές που δεν συμφωνούν σε όλα μαζί μας, συνδικαλιστές που έχουν εκλεγεί και με άλλα ψηφοδέλτια, απαίτησαν να παρθεί πίσω και έτσι έγινε».