Συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ, κατανοώντας ως κύριο περιεχόμενό τους το βάθεμα της ενότητας της επαναστατικής θεωρίας και πράξης για όλες τις Κομματικές Οργανώσεις και τα μέλη τους λαμβάνοντας υπόψη ότι διανύουμε μια πρωτόγνωρη περίοδο για τα δεδομένα των τελευταίων 80 χρόνων. Το ΚΚΕ διαθέτει τα τελευταία 15 χρόνια ένα σύγχρονο επαναστατικό Πρόγραμμα και ο συλλογικός στόχος που μπαίνει μπροστά του είναι να τραβήξει όλο και περισσότερους μέσα από την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών στην κατεύθυνση της πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.

Ως πυροσβέστης θα ήθελα να συμβάλω στην προσυνεδριακή διαδικασία με ορισμένες σκέψεις στα ζητήματα της Πολιτικής Προστασίας. Στις Θέσεις αναφέρεται ότι το εργατικό - λαϊκό ξέσπασμα για το ζήτημα των Τεμπών βρέθηκε στην κορυφή μιας ευρύτερης δυσαρέσκειας που οφείλεται μεταξύ άλλων και στη ραγδαία χειροτέρευση της προστασίας που προσφέρει το κράτος στον λαό από φυσικά φαινόμενα και καταστροφές, κάτι που γρήγορα «έπιασαν» οι κομμουνιστές αποκτώντας θετική πείρα από τον τρόπο που οργανώθηκε η παρέμβαση στον θεσσαλικό κάμπο μετά τις πλημμύρες το 2021, στη Β. Εύβοια μετά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2021 που προκάλεσαν καταστροφές στην αγροτική παραγωγή, σε μικρές επιχειρήσεις, τη λαϊκή κατοικία κ.λπ.

Δυστυχώς η πολιτική που ακολουθεί το αστικό κράτος και η ΕΕ στον τομέα της αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών δείχνει ότι τα δύσκολα για τον λαό μας είναι μπροστά, όποτε το πώς δουλεύεται η οργάνωση του αγώνα, της διεκδίκησης και της αλληλεγγύης όπως εκφράζεται από το σύνθημα «μόνο ο λαός σώζει τον λαό» είναι ζήτημα που πρέπει να απασχολήσει τις κομματικές δυνάμεις. Μέσα από τη διαδικασία αυτή πιάνεται επαφή για πρώτη φορά με πολύ κόσμο, με μακρινή πολιτική αφετηρία και διαφορετική ταξική σύνθεση, που μπορεί να γίνει ιδεολογική - πολιτική παρέμβαση για τον αντιλαϊκό χαρακτήρα του αστικού κράτους, τις συνέπειες του καπιταλιστικού σχεδιασμού που βασίζεται στην επίτευξη του κέρδους κ.λπ.

Οι καταστροφές από φυσικά φαινόμενα δεν είναι θέμα ανικανότητας κάποιων τοπικών ή κεντρικών πολιτικών προσώπων, πόσο μάλλον δεν είναι «της μοίρας μας γραφτό», εξαιτίας της λεγόμενης κλιματικής κρίσης. Οφείλονται στο βάθεμα των καπιταλιστικών σχέσεων σε όλα τα πεδία της οικονομικής ζωής. Εκτός από την παρατεταμένη καπιταλιστική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας που «πάγωσε» μια σειρά έργων, σήμερα, που όπως λένε τα κυβερνητικά στελέχη «βρέχει λεφτά» από διάφορα ταμεία της ΕΕ, επιλέξιμα θεωρούνται μόνο όσα έργα προσφέρουν στους κατασκευαστικούς ομίλους το γρηγορότερο και μεγαλύτερο κέρδος. Ολα τα υπόλοιπα μπαίνουν αυστηρά στη μέγκενη του κόστους - οφέλους. Το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους μπαίνει λοιπόν εμπόδιο σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης που ξεκινάει από τη διαχείριση του δασικού πλούτου, της πυροπροστασίας, της αντισεισμικής θωράκισης, του τεράστιου υδατικού αποθέματος της χώρας για την κάλυψη των αναγκών για ύδρευση πόλεων και χωριών, για τις αγροτικές καλλιέργειες.

Την ίδια ώρα το αστικό κράτος δείχνει τον αντιλαϊκό του χαρακτήρα με πολλούς τρόπους. Στη βάση μεταξύ άλλων και των κατευθύνσεων των κονδυλίων της ΕΕ, δίνει βάρος στην ενίσχυση της λεγόμενης «ανθεκτικότητας» των υποδομών που θεωρεί κρίσιμες για τη λειτουργία του ίδιου και των βασικών καπιταλιστικών επιχειρήσεων μπροστά στο ενδεχόμενο ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου και όχι για την προστασία οικισμών, αγροτικών και δασικών εκτάσεων που αποδεδειγμένα κινδυνεύουν. Ενώ η συγχώνευση των υπηρεσιών της λεγόμενης Κρατικής Αρωγής με την Πολιτική Προστασία μαρτυρά την κατεύθυνση που έχουν αποφασίσει για τη (μη) αντιμετώπιση των συνεπειών των καταστροφών: Οι πάνω όροφοι του υπουργείου μοιράζουν δισεκατομμύρια ευρώ σε εγχώριους και ευρωπαϊκούς ομίλους για την αντικατάσταση μέρους του γηρασμένου εξοπλισμού αλλά και για εξοπλισμό «διπλής χρήσης», ενώ στους κάτω ορόφους ο λαός αναζητά απεγνωσμένα από το ελάχιστο προσωπικό τα ψίχουλα που του οφείλονται εδώ και 2 χρόνια από τις καταστροφές του Daniel για να ξεκινήσει να ξαναχτίζει όπως - όπως τη ζωή του στις πληγείσες περιοχές.

Η συνειδητή επιλογή της παρούσας αλλά και οποιασδήποτε άλλης κυβέρνησης συμφωνεί με τους σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ να εμπλέξει τον λαό μας στον όλεθρο του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα στερεί όλο και περισσότερο πόρους από τις λιγοστές κοινωνικές δαπάνες που έχουν απομείνει. Αυτές είναι μερικές πλευρές που κατά τη γνώμη μου μπορούν να δουλευτούν μέσα στους μαζικούς φορείς που συντονίζονται μπροστά σε τέτοιες καταστροφές σαν πλευρά του βαθέματος του αντιμονοπωλιακού - αντικαπιταλιστικού προσανατολισμού τους.

Ολα αυτά τα ζητήματα μπορούν να δουλεύονται και μέσα στους πυροσβέστες, στις συνδικαλιστικές τους Ενώσεις. Διότι δεν πρέπει να «ξεχάσουν» ποτέ ότι δουλειά τους είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής, του περιβάλλοντος, της λαϊκής περιουσίας και όχι η - έστω επικουρική - εμπλοκή τους στους πολεμικούς και κατασταλτικούς σχεδιασμούς. Η θέση τους είναι στο πλευρό των εργαζομένων, του λαού και όχι στην «επιτήρηση» του κινήματος με ψηφιακά εργαλεία που ετοιμάζονται να προμηθευτούν με το Πρόγραμμα ΑΙΓΙΣ ή συμμετέχοντας στην αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ με τη χρήση των 3 νέων αεροσκαφών που αγοράστηκαν πρόσφατα για το Πυροσβεστικό Σώμα και με βάση τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού αποτελούν μέρος του εξοπλισμού «διπλής χρήσης».

Οι πυροσβέστες, όπως και όλος ο λαός, έχουν συμφέρον να παλέψουν ενάντια σε ένα σύστημα και ένα κράτος που όσο περισσότερο σαπίζει, τόσο μεγαλύτερη βαρβαρότητα θα προκαλεί. Μέχρι να το πάρουμε απόφαση να το γκρεμίσουμε χτίζοντας στη θέση του τη σοσιαλιστική κοινωνία, που θα μας απαλλάξει οριστικά από τους πολέμους, τη φτώχεια, την εκμετάλλευση!

Καλή επιτυχία στις εργασίες του 22ου Συνεδρίου!

Η συζήτηση των Αποφάσεων της ΚΕ το προηγούμενο διάστημα αποτέλεσε μια ουσιαστική προετοιμασία για τη βαθύτερη αφομοίωση εκτιμήσεων και συμπερασμάτων. Οι Θέσεις της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος αποτελούν μια αναβαθμισμένη επεξεργασία, και όχι μια συνόψιση των προηγούμενων Αποφάσεων. Αποτελούν το επιστέγασμα για την καλύτερη συνειδητοποίηση των συνθηκών όπου δρούμε, ώστε να πάρει «σάρκα και οστά» το κεντρικό θέμα του Συνεδρίου, που είναι το ίδιο το Κόμμα και η ανάπτυξη όλων των σύγχρονων επαναστατικών χαρακτηριστικών του.

Το παραπάνω καθήκον ανεβάζει τον πήχη για τα Οργανα του Κόμματος, ώστε να αποκρυσταλλωθούν σε οργανωμένα βήματα, στο πώς καθοδηγούμε και οργανώνουμε την παρέμβασή μας, στο πώς βγάζουμε συμπεράσματα από τη συλλογική πείρα στις σύνθετες συνθήκες που διανύουμε. Ζήτημα κρίσιμο, όπως επισημαίνεται και στις Θέσεις, να συνδυαστούν «ο επαναστατικός χαρακτήρας του Κόμματος με την καθημερινή δράση σε όλους τους τομείς, σε κάθε κρίκο της καθοδηγητικής δουλειάς». Δηλαδή το πώς διαμορφώνουμε τις προϋποθέσεις ώστε το κάθε μέλος του Κόμματος να θωρακίζεται και να μπορεί να κερδίζει περισσότερους για την επαναστατική αλλαγή, σε όλες τις συνθήκες όπου δρα. Το κείμενο των Θέσεων της ΚΕ, τόσο ως προς τον απολογισμό και την επισήμανση αδυναμιών όσο και ως προς την ιεράρχηση και δρομολόγηση αντιμετώπισής τους, είναι σε σωστή κατεύθυνση, δίνοντας τη δυνατότητα βαθύτερης κατανόησης του τι σημαίνει ουσιαστικά «νέα φάση» και πώς θα αποκτηθεί καλύτερη μέθοδος στην καθοδηγητική μας δουλειά. Στη βάση τού να μάθουμε να δουλεύουμε με το επαναστατικό μας Πρόγραμμα, να αφομοιώνουμε επεξεργασίες και να μπορούμε να προβλέπουμε και να αποκαλύπτουμε τον πραγματικό χαρακτήρα αλλαγών που άπτονται και του χώρου που καθοδηγούμε, προβάλλοντας την πρόταση διεξόδου.

Τα παραπάνω αποτελούν σοβαρή πλευρά στην καθοδηγητική μας δουλειά, στην οποία χρειάζεται να ρίξουμε βάρος στο πώς θα ξεπεράσουμε την τυποποίηση και θα γίνουμε πιο εύστοχοι και διεισδυτικοί στην ουσιαστική καθοδήγηση Γραμματέων και Γραφείων των ΚΟΒ, ώστε να γίνουν οι κρίκοι που θα δώσουν τον τόνο στη λειτουργία της ΚΟΒ, για να μπορούν τα μέλη μας να αποτελούν «το Κόμμα στον χώρο ευθύνης τους». Μέσα στις Θέσεις φωτίζεται ως ανάγκη και επιταγή «το Γραφείο της ΚΟΒ να μπορεί να κωδικοποιεί αυτά που συναντάει στη δράση του, να τα απαντάει με τις δικές του δυνάμεις και το Τομεακό Γραφείο να τροφοδοτεί τις επεξεργασίες και προς τα πάνω και προς τα κάτω». Σε αυτό έχουμε να μετρήσουμε πολλά βήματα ακόμα, αν σκεφτούμε ότι σε αρκετές περιπτώσεις δεν ξεφεύγουμε εύκολα από την ρουτινιάρικη και «πρακτικίστικη» καθοδήγηση των Γραφείων των ΚΟΒ.

Στις Θέσεις της ΚΕ φαίνεται η έγνοια για την πιο εξειδικευμένη δουλειά στις γυναίκες, με κύριο, κατά τη γνώμη μου, την εκπαίδευση στο περιεχόμενο αυτής της εξειδικευμένης δουλειάς, ανεξάρτητα από χρέωση, ώστε από τη μια να προβάλλεται η στρατηγική μας εξειδικευμένα στις γυναίκες, να διαχέεται στον σχεδιασμό της κομματικής και μαζικής δράσης, και από την άλλη να μαχητικοποιούνται γυναικεία κομματικά και ΚΝίτικα μέλη και στελέχη, αλλά και γυναικείος κομματικός περίγυρος, κόντρα στον κυρίαρχο αστικό τρόπο ζωής. Ιδιαίτερα σε συνθήκες όξυνσης και γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι καθοριστική η συμμετοχή των γυναικών στην ταξική πάλη, η ένταση της δράσης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στις αιτίες του, αλλά και ενάντια στην προσπάθεια να εμπλέξουν ενεργά τις γυναίκες στα βρώμικα σχέδιά τους.

Στην κατεύθυνση της πιο εξειδικευμένης δουλειάς στις γυναίκες έχουν γίνει σημαντικά βήματα τα τελευταία χρόνια, ωστόσο δεν έχουμε ξεπεράσει αδυναμίες στην καθοδηγητική μας δουλειά, όπως η προσφορά, η συμμετοχή στη δράση γυναικείων μελών και στελεχών και η στελέχωση των καθοδηγητικών Οργάνων να επαφίεται σε μεγάλο βαθμό στην κομματικότητά τους. 'Η να μην υπάρχει ενιαία αντίληψη από τα καθοδηγητικά Οργανα έως τις ΚΟΒ για το τι σημαίνει βοήθεια και συντροφικότητα στις συντρόφισσες όταν γίνονται μητέρες, που σίγουρα δεν είναι η απαλλαγή από τις χρεώσεις. Αυτό σίγουρα ενισχύει τη λαθεμένη αντίληψη του διαχωρισμού της κομματικής από την προσωπική ζωή. Χρειάζεται να γίνουν βήματα στη βαθιά αφομοίωση της αντίληψής μας για την οικογένεια, τη γονική ευθύνη, τα οποία, σε συνδυασμό με την ενίσχυση του ότι η κομματική και η προσωπική ζωή δεν είναι δρόμοι παράλληλοι, θα αποτελέσουν αντικείμενο στην προετοιμασία των νεότερων ηλικιακά κομματικών και ΚΝίτικων δυνάμεων, ώστε να αποφεύγονται όσο το δυνατόν περισσότερο φαινόμενα διαρροών και αποστράτευσης.

Καλούμαστε, λοιπόν, να πιάσουμε το «κόκκινο νήμα» από τα προηγούμενα Συνέδριά μας και να πορευτούμε στο 22ο Συνέδριο με πνεύμα μαχητικής αισιοδοξίας, αντιμετωπίζοντας με αίσθημα ευθύνης τις αδυναμίες μας. Για την προώθηση του επαναστατικού μας Προγράμματος, για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού - Κομμουνισμού!