Η ανάγκη για έλεγχο του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των σπάνιων γαιών (που είναι άκρως απαραίτητες στα τεχνολογικά μονοπώλια και τις πολεμικές βιομηχανίες), οι ανταγωνιστικοί ενεργειακοί και εμπορικοί διάδρομοι (π.χ. «Ινδικός» και «Κινέζικος» δρόμος εμπορίου) και η προώθηση των εγκληματικών σχεδίων για τη λεγόμενη «νέα Μέση Ανατολή» (με το Ισραήλ στο επίκεντρο) συνεχίζουν να λειτουργούν σαν καύσιμη ύλη μακράς διάρκειας, τροφοδοτώντας συνεχώς με «μπαρούτι» την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, που εντάσσεται στην ευρύτερη σύγκρουση ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Υπό αυτή την έννοια η όποια εκεχειρία δεν μπορεί παρά να είναι εύθραυστη και προσωρινή.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση που ανακοίνωσε το Πακιστάν (σε ρόλο μεσολαβητή και με τη συμβολή της Κίνας) για 15ήμερη αναστολή των συγκρούσεων μεταξύ ΗΠΑ - Ισραήλ και Ιράν έως τις 22 Απρίλη είναι κυριολεκτικά στον αέρα. Ηδη από τις πρώτες ώρες ανακοίνωσης λίγο πριν λήξει το τελεσίγραφο Τραμπ και οι απειλές «να σβήσει από προσώπου Γης τον ιρανικό πολιτισμό χιλιάδων ετών» τα ξημερώματα της 7ης Απρίλη, άρχισαν οι ερμηνείες της βάσης των διαπραγματεύσεων.

Οι συνομιλίες ΗΠΑ - Ιράν έχουν προγραμματιστεί, εκτός απροόπτου, για τις 11 Απρίλη στο Ισλαμαμπάντ. Εως την τελευταία στιγμή η κατάσταση παρέμενε αβέβαιη, καθώς ΗΠΑ και Ιράν έδειξαν να μη συμφωνούν ούτε καν στη βάση διαπραγμάτευσης.

Οι Ιρανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν πως βάση για τη διαπραγμάτευση των επόμενων δύο βδομάδων είναι η ιρανική πρόταση 10 σημείων, με τις θέσεις της όπως είχαν κωδικοποιηθεί πριν αρχίσει στις 28 Φλεβάρη η ιμπεριαλιστική επίθεση από ΗΠΑ και Ισραήλ. Ανάμεσα σε αυτά τα 10 σημεία είναι η αναγνώριση του ιρανικού ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ, η άρση όλων των αμερικανικών και διεθνών κυρώσεων, η καταβολή αποζημιώσεων στο Ιράν και η διατήρηση του εμπλουτισμού ουρανίου στο πλαίσιο του ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος.

Οι ΗΠΑ θεωρούν πως βάση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ είναι η αμερικανική πρόταση «15 σημείων». Εκεί μεταξύ άλλων τίθενται η πλήρης και διαρκής αποκήρυξη των πυρηνικών όπλων από το Ιράν (με την οποία συμφωνεί και η Τεχεράνη), διατυπώνονται αξιώσεις περί διάλυσης υφιστάμενων πυρηνικών σταθμών, τερματισμού του εμπλουτισμού ουρανίου και απομάκρυνσης των περίπου 440 κιλών αυτού του υλικού που διαθέτει σήμερα το Ιράν. Απαιτείται επίσης από το Ιράν να θέσει αυστηρούς περιορισμούς στην ποσότητα και στο βεληνεκές βαλλιστικών πυραύλων που θα παράγει, να περιορίσει τις σχέσεις με φιλο-ιρανικές οργανώσεις στην ευρύτερη περιοχή και να αναγνωρίσει το Ισραήλ.

Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ, σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα «Χ» τις μεταμεσονύχτιες ώρες της 8ης Απρίλη, αναφέρθηκε στην εκεχειρία μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, τονίζοντας ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε άμεση κατάπαυση του πυρός παντού, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου. Ο Σαρίφ δεν αναφέρει ούτε την πρόταση 10 σημείων του Ιράν, ούτε το σχέδιο 15 σημείων των ΗΠΑ, και η δήλωσή του δεν έχει καμία νύξη σε κάποια συμφωνία με το Ισραήλ. Πακιστανός αξιωματούχος δήλωσε ακολούθως ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να αναμένει να εξασφαλίσει πολλά από τα αιτήματά της, με έμφαση στην ανοικοδόμηση, στις αποζημιώσεις και στην άρση των κυρώσεων, αλλά δεν θα μπορούσε να αναμένει να εξασφαλίσει μια συμφωνία για τον εμπλουτισμό ουρανίου. Με άλλα λόγια, η κατάσταση μοιάζει για τα καλά με ένα πολύ μπερδεμένο κουβάρι...

Διαφωνίες και αντιφάσεις καταγράφηκαν ακόμη και για το ποιες περιπτώσεις καλύπτει η εύθραυστη εκεχειρία.

Αρχικά ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ και ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ ανέφεραν σαφέστατα πως συμπεριλαμβάνεται και ο Λίβανος.

Ωστόσο, όταν βγήκε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου και διαφώνησε δημοσίως λέγοντας πως η εκεχειρία δεν αφορά τον Λίβανο, ο Πρόεδρος Τραμπ το πήρε πίσω, βάζοντας πλάτες στο νέο μακελειό και στα εγκλήματα πολέμου που πραγματοποίησε από το πρωί της 8ης Απρίλη και έπειτα η ισραηλινή πολεμική αεροπορία σε πολλές πόλεις του Λιβάνου, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας, Βηρυτού.

Την Πέμπτη το πρωί ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ φρόντισε να δυναμιτίσει περαιτέρω την ένταση, με επίκεντρο τις δυσκολίες διέλευσης πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, που υποτίθεται θα άνοιγαν στις 8 Απρίλη (μέρα έναρξης της «εκεχειρίας»). Με νέα ανάρτησή του στο Truth Social ο Πρόεδρος Τραμπ απαίτησε ανεμπόδιστη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ, δηλώνοντας τη στρατιωτική ετοιμότητα των ΗΠΑ με την ακόλουθη διατύπωση:

«Ολα τα αμερικανικά πλοία, αεροσκάφη και στρατιωτικό προσωπικό - με επιπλέον πυρομαχικά, όπλα και οτιδήποτε άλλο είναι κατάλληλο και απαραίτητο για τη θανατηφόρα δίωξη και καταστροφή ενός ήδη σημαντικά υποβαθμισμένου εχθρού, θα παραμείνουν στη θέση τους εντός και γύρω από το Ιράν μέχρι να τηρηθεί πλήρως η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ που επιτεύχθηκε». Ο Τραμπ προειδοποίησε, μάλιστα, ότι «αν για οποιονδήποτε λόγο δεν συμβεί αυτό, κάτι που είναι εξαιρετικά απίθανο, τότε οι "πυροβολισμοί" ξεκινούν μεγαλύτεροι και καλύτεροι, και ισχυρότεροι από ό,τι έχει δει ποτέ κανείς»... Βέβαια, αυτός που πρώτος δυναμιτίζει την εκεχειρία είναι το κράτος - δολοφόνος Ισραήλ, σύμμαχος των ΗΠΑ.

Λίγες ώρες αργότερα ήρθε η απάντηση του Ιρανού ομολόγου του, Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν, που προειδοποίησε με ανάρτησή του στην πλατφόρμα «Χ» αναφέροντας: «Η επαναλαμβανόμενη επίθεση από τη σιωνιστική οντότητα κατά του Λιβάνου συνιστά κατάφωρη παραβίαση της αρχικής συμφωνίας εκεχειρίας και επικίνδυνη ένδειξη εξαπάτησης και έλλειψης δέσμευσης σε πιθανές συμφωνίες. Η συνέχιση αυτών των επιθέσεων θα καταστήσει δίχως νόημα τις διαπραγματεύσεις. Τα χέρια μας παραμένουν στη σκανδάλη και το Ιράν ποτέ δεν θα εγκαταλείψει τους Λιβανέζους αδελφούς και αδελφές».

Αξιοποιώντας την εύθραυστη εκεχειρία, το ισραηλινό κράτος - τρομοκράτης εξαπέλυσε από τις πρώτες ώρες της 8ης Απρίλη νέο μπαράζ αεροπορικών επιδρομών σε δεκάδες πόλεις του Λιβάνου, συμπεριλαμβανομένης της Βηρυτού. Μέσα σε ένα 24ωρο σκοτώθηκαν πάνω από 254 άνθρωποι και τραυματίστηκαν πάνω από 1.120 άλλοι, ενώ πολλοί παρέμεναν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα συντρίμμια ή αγνοούμενοι. Η μικρή αυτή χώρα μετατράπηκε σε ένα 24ωρο σε πραγματική «κόλαση». Οι νέες, ισραηλινές θηριωδίες δεν γνώρισαν όριο, με τον Ισραηλινό υπουργό Αμυνας, Ι. Κατς, να επαίρεται για τον «βομβαρδισμό 100 στόχων σε 10 λεπτά»...

Την Πέμπτη οι αρχές του Λιβάνου κήρυξαν εθνικό πένθος για τον νέο, βαρύ φόρο αίματος που πλήρωσε ο λαός, ενώ η ενδοτική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ναουάφ Σαλάμ έριχνε την ευθύνη στη Χεζμπολάχ, η οποία είναι το πρόσχημα για τη νέα ισραηλινή επιδρομή που δηλώνεται ότι θέλει να μετατρέψει τουλάχιστον τον νότιο Λίβανο σε νέα Γάζα.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου (που ήδη καταζητείται από το ΔΠΔ για εγκλήματα πολέμου κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα και την Κυριακή 12 Απρίλη επιστρέφει σε δικαστήριο της Ιερουσαλήμ όπου δικάζεται για υποθέσεις διαφθοράς), επέβαλε την «αυτο-εξαίρεση» του Ισραήλ από την εκεχειρία με τις ΗΠΑ και το Ιράν και τη συνέχιση του πολέμου.

Η νέα φάση κλιμάκωσης της επίθεσης του Ισραήλ στον Λίβανο ονομάστηκε «Διαρκές Σκοτάδι». Επιδιώκει την επίτευξη στόχων που ο ισραηλινός στρατός απέτυχε να εκπληρώσει κατά τις έξι πρώτες βδομάδες του πολέμου, καθώς παρέμεινε «κολλημένος» σε βάθος λίγων χιλιομέτρων της λιβανικής ενδοχώρας. Το ισραηλινό σχέδιο κοντολογίς δεν είναι άλλο από την κατάληψη όλου του νότιου Λιβάνου έως τις όχθες του ποταμού Λιτάνι και η παραδειγματική ισοπέδωση της νότιας (και όχι μόνο) Βηρυτού τάχα για την εξόντωση της Χεζμπολάχ...

Το σχέδιο αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει δίχως τις πλάτες των ΗΠΑ και της ΕΕ, η ηγεσία της οποίας (παρά τις υποκριτικές ανακοινώσεις περί «ανησυχίας» για τους εκατοντάδες Λιβανέζους πολίτες που δολοφονούνται από την ισραηλινή πολεμική μηχανή) στρώνει συνεχώς τον δρόμο στο κράτος - τρομοκράτη για νέα εγκλήματα πολέμου.

Σε αυτό το φόντο, η Χεζμπολάχ μετά από περίπου ένα 24ωρο επιβεβαίωσε την Πέμπτη τις συγκρούσεις σώμα με σώμα με τον ισραηλινό στρατό στο Μπιντ Τζμπέιλ, ενώ η ιρανική ηγεσία σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Πακιστάν συνέχιζε τις προσπάθειες να συμπεριληφθεί και ο Λίβανος στην εκεχειρία.

Εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού ισχυρίστηκε ότι σκότωσαν την Τετάρτη τον ανιψιό του αρχηγού της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κασέμ, Αλί Γιουσούφ Χάρσι, στελέχους της οργάνωσης, στη διάρκεια βομβαρδισμών στη Βηρυτό.

Προσπαθώντας να ...διασκεδάσει τις αντιδράσεις για τη σφαγή στον Λίβανο, το απόγευμα της Πέμπτης ο Μπ. Νετανιάχου ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή για «άμεσες διαπραγματεύσεις» με τη λιβανέζικη κυβέρνηση «το συντομότερο δυνατόν» με «στόχο» τον «αφοπλισμό» της Χεζμπολάχ και την επίτευξη «ειρήνης», μετά από τηλεφώνημα που δέχθηκε από τον Λιβανέζο ομόλογο, Ν. Σαλάμ. Επίσης, ισραηλινά μέσα αναφέρουν ότι είχε προηγηθεί τηλεφώνημα του Τραμπ προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, που του ζήτησε να μη δυσκολέψει τις συνομιλίες στο Πακιστάν.

«Μια ειλικρινή και ανοιχτή» συζήτηση «μεταξύ δύο καλών φίλων» χαρακτήρισε ο γγ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε τη συνάντηση που είχε την Πέμπτη στην Ουάσιγκτον με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αν και αρνήθηκε επίμονα να διευκρινίσει αν ο δεύτερος επανήλθε σε σκέψεις για αποχώρηση της χώρας του από τη λυκοσυμμαχία, επαναλαμβάνοντας ωστόσο ότι «είναι ολοφάνερα απογοητευμένος με κάποια μέλη του ΝΑΤΟ».

Μετά τις επαφές που είχε ο Ρούτε με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο εκδόθηκε μια λιτή ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που ανέφερε ότι οι δύο αξιωματούχοι «συζήτησαν την επιχείρηση "Epic Fury", τις συνεχιζόμενες προσπάθειες υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου Ρωσίας - Ουκρανίας μέσω διαπραγματεύσεων» και «την αύξηση του συντονισμού και της μετατόπισης βαρών με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ».

Ούτε για τη δίωρη συζήτηση Τραμπ - Ρούτε έγινε αναλυτική ενημέρωση, πέρα από όσα είπε ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ σε εκπομπή του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CNN. Εκεί, αν και προσπάθησε να αποφύγει απανωτά ερωτήματα για το πώς οι ΗΠΑ εξετάζουν πλέον τη συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ, τόνισε πάνω από τρεις φορές ότι «κατανοεί πλήρως» τον Τραμπ και τις ανησυχίες του... Την ίδια στιγμή ο Ρούτε εξήγησε πως «κατόρθωσα να του επιστήσω την προσοχή στο ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών εθνών βοήθησε - με βάσεις, με υλικοτεχνική υποστήριξη, με υπερπτήσεις» (κομβική είναι η βάση της Σούδας) και πρόσθεσε:

«Επίσης υπάρχει πλατιά στήριξη στο γεγονός ότι η υποβάθμιση της πυρηνικής ικανότητας και της βαλλιστικής πυραυλικής ικανότητας του Ιράν ήταν πραγματικά ένα θέμα ζωτικής σημασίας, και ότι σε αυτό το σημείο μόνο οι ΗΠΑ ήταν σε θέση να το κάνουν αυτό». Οπως τόνισε, μάλιστα, θύμισε στον Αμερικανό Πρόεδρο ότι «υπό τη δική του ηγεσία στη Χάγη έφερε τη δέσμευση για το 5% (σ.σ. εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών των κρατών - μελών στο 5% του ΑΕΠ τους), που συνιστά μεταμορφωτική αλλαγή στο ΝΑΤΟ - μια μεταμορφωτική κληρονομιά που αφήνει πίσω του».

Την ίδια στιγμή, ενδιαφέρον για νέα παζάρια που πιθανώς ξεκινήσουν εντός της λυκοσυμμαχίας ήταν το δημοσίευμα της «Wall Street Journal» σύμφωνα με το οποίο «ο Τραμπ σκέφτεται να "τιμωρήσει" ορισμένους ΝΑΤΟικούς συμμάχους που δεν ήταν βοηθητικοί απέναντι σε ΗΠΑ και Ισραήλ στον πόλεμο στο Ιράν», με «πρόταση μεταξύ άλλων για αποχώρηση αμερικανικών στρατευμάτων από χώρες που δεν βοήθησαν στον πόλεμο και να τα σταθμεύσει σε άλλες χώρες, που στάθηκαν πιο υποστηρικτικές της αμερικανικής στρατιωτικής επιχείρησης».

Ο Ρούτε δεν το επιβεβαίωσε, αλλά ούτε και το διέψευσε, όπως επίσης δεν απάντησε στο ερώτημα αν η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο «να προσφέρει μικρότερη στήριξη» στο ΝΑΤΟ από ό,τι προηγούμενες κυβερνήσεις των ΗΠΑ. Περιορίστηκε να πει ότι ο Τραμπ «είναι απογοητευμένος», αλλά «άκουγε με προσοχή τα επιχειρήματά μου για το τι συμβαίνει (...) Ηταν μια πολύ ειλικρινής, πολύ ανοιχτή συζήτηση».

Απαντώντας δε στα περί «αμυντικού χαρακτήρα» του ΝΑΤΟ, ξεκαθάρισε ότι «κανείς δεν μπορεί να αμυνθεί, να υπερασπιστεί τον εαυτό του, χωρίς φονική δράση», πανηγυρίζοντας για την εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών σε πολλά μέλη, π.χ. με διπλασιασμό στη Γερμανία μέσα στα τελευταία χρόνια κ.λπ. Υπεραμυνόμενος δε ουσιαστικά και της επέμβασης στο Ιράν, μίλησε για «μεγάλο κίνδυνο» που αυτό συνιστούσε «για την Ευρώπη», «υπαρξιακό κίνδυνο για το Ισραήλ» και «τη Μέση Ανατολή», συμπεραίνοντας επίμονα ότι «όλος ο κόσμος είναι ασφαλέστερος χάρη σε αυτόν τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, που υποβαθμίζει τις ικανότητες του Ιράν, κάτι που πολλοί στην Ευρώπη αναγνώρισαν. Αναγνώρισαν δηλαδή ότι το να συνεχίζουμε απλά να μιλάμε για το πρόβλημα του Ιράν, και πώς θα αντιμετωπίσουμε το πυρηνικό και βαλλιστικό του πρόγραμμα, πιθανότατα θα οδηγούσε σε σημείο όπου πλέον δεν θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε».

Διαφημίζοντας δε το ΝΑΤΟ ως «πλατφόρμα παραγωγής ισχύος» για ΗΠΑ και Ευρωπαίους, κατέληξε ότι η σημερινή κατάσταση στις σχέσεις μεταξύ των ΝΑΤΟικών «συμμάχων» συνιστά μια «νεφελώδη εικόνα, όχι άσπρη ή μαύρη».

Μετά τη συνάντηση με τον Ρούτε ο Τραμπ επανήλθε με ανάρτησή του στο «Truth Social», σχολιάζοντας ότι «το ΝΑΤΟ δεν ήταν εκεί όταν το χρειαστήκαμε, και δεν θα είναι εκεί αν το χρειαστούμε ξανά».

Η δε Καρολάιν Λέβιτ, εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, ερωτηθείσα σχετικά με διαδικτυακή συνάντηση που είχαν στρατιωτικοί αξιωματούχοι των περίπου 40 κρατών που μετά από πρόταση του Λονδίνου εξετάζουν (χωρίς τις ΗΠΑ, τουλάχιστον ακόμα) «πιθανές απαντήσεις» για την ασφαλή διέλευση του Ορμούζ, σχολίασε ότι αυτοί «οι Σύμμαχοι δοκιμάστηκαν και απέτυχαν».

Ας καταγραφεί τέλος η αναφορά του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν σε ομάδα 15 χωρών που επίσης προσανατολίζονται σε κοινή δράση για την ασφαλή ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο. Χωρών οι οποίες - όπως ισχυρίστηκε - «κινητοποιούνται επί του παρόντος και συμμετέχουν στον σχεδιασμό, υπό την ηγεσία της Γαλλίας, για να καταστεί δυνατή η υλοποίηση» μιας «αυστηρά αμυντικής αποστολής σε συντονισμό με το Ιράν για να διευκολυνθεί η επανέναρξη της κυκλοφορίας» στα Στενά του Ορμούζ.