Συγκέντρωση στα δικαστήρια της Καλαμάτας

Σταθμός στον μεγαλειώδη αυτό αγώνα ήταν το πανελλαδικό «μπλακάουτ» που έκαναν πράξη σε κρίσιμους κόμβους από τον Εβρο μέχρι την Κρήτη, το οποίο ξεκίνησε την περασμένη Πέμπτη όπως είχαν αποφασίσει στη σύσκεψη στα Μάλγαρα.

Στη Θεσσαλία, την καρδιά του ξεσηκωμού τους, και αφού υλοποίησαν με επιτυχία τις αποφάσεις τους σε συντονισμό με τα υπόλοιπα μπλόκα, οι αγρότες της Νίκαιας έφυγαν την Παρασκευή συντεταγμένα από τις σήραγγες των Τεμπών που είχαν αποκλείσει από το πρωί της Πέμπτης.

Εκεί είχε στηθεί ουσιαστικά ένα «δεύτερο» μπλόκο επί της ΠΑΘΕ, με την ίδια ζωντάνια και μαζικότητα που χαρακτηρίζει το πανίσχυρο μπλόκο της Νίκαιας. Ενώ από το πλευρό τους δεν έλειψαν για ακόμη μια φορά το Εργατικό Κέντρο, σωματεία και φορείς της Λάρισας και της Μαγνησίας, για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους.

Οι αγρότες επέστρεψαν στο πόστο τους, όπου την Παρασκευή αργά το απόγευμα θα πραγματοποιούσαν τη συνέλευσή τους, ώστε να εκτιμήσουν τη δράση τους, να συζητήσουν συλλογικά και να καθορίσουν τη στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση μπροστά και στην επικείμενη συνάντηση, σε συντονισμό και με τα υπόλοιπα μπλόκα όλης της χώρας, που ούτως ή άλλως θα βρεθούν σήμερα Σάββατο στη Νίκαια για τη νέα σύσκεψη.

Από τον αποκλεισμό στις σήραγγες των Τεμπών

Στη Στερεά και την Εύβοια, ο Μπράλος, το Κάστρο, η υψηλή γέφυρα Χαλκίδας, η Θήβα «σφράγισαν» την περασμένη Πέμπτη, στο πλαίσιο της κλιμάκωσης του αγώνα και του πανελλαδικού αποκλεισμού, δείχνοντας τη δύναμη της ενότητας, της συντονισμένης και οργανωμένης δράσης, που έσπασε την αδιαλλαξία της κυβέρνησης.

Το ίδιο αγωνιστική ήταν και η αποχώρηση των αγροτών της Καρδίτσας που είχαν κατέβει στον Μπράλο και το μεσημέρι της Παρασκευής ξεκίνησαν την επιστροφή για το μπλόκο τους στον Ε-65. Οι συνάδελφοί τους από το μπλόκο του Μπράλου τους αποχαιρέτησαν με παρατεταμένες κόρνες και χειροκροτήματα να συνοδεύουν τις ευχές για καλή επιστροφή και νίκη στον αγώνα.

Το μπλόκο γεμάτο από κόσμο. Εκεί ανάμεσά τους μια παρέα νέων παιδιών από τα χωριά της Καρδίτσας και το μπλόκο του Ε-65. Πιάνουμε τη συζήτηση για την πορεία του αγώνα. «Θα συνεχίσουμε μέχρι να δικαιωθούμε», αναφέρει ξεκάθαρα ο Θεόφιλος από το χωριό Σταυρός Καρδίτσας και προσθέτει: «Ηρθαμε εδώ τόσα χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια μας, για να δείξουμε ότι είμαστε αποφασισμένοι, ότι έχουμε πίστη στον αγώνα μας. Κι αν χρειαστεί θα το ξανακάνουμε. Ευχαριστούμε τους συναδέλφους μας από το μπλόκο του Μπράλου για τη φιλοξενία και με την ενότητά μας θα είμαστε νικητές».

Τα τρακτέρ της Καρδίτσας αναχωρούν από τον Μπράλο μετά τον μεγάλο αποκλεισμό

Εκεί κοντά βρίσκεται και ο Χρήστος, επίσης νέος αγρότης από το χωριό Αρχάνι της δυτικής Φθιώτιδας. «Ευχαριστούμε τους συναδέλφους που ήρθαν από την Καρδίτσα. Η παρουσία τους μας έδωσε δύναμη και κουράγιο. Κάποτε δεν συζητούσαμε καν για μπλόκο στον Μπράλο. Σήμερα είμαστε εδώ για 40 μέρες και συζητάμε όχι για το πότε θα φύγουμε, αλλά το ότι θα παραμείνουμε για όσο χρειαστεί», μας λέει.

Σε δυναμική κλιμάκωση του αγώνα τους προχώρησαν οι αγρότες και στο μπλόκο στην Μπάρα Σιάτιστας της Δυτικής Μακεδονίας με πολύωρο αποκλεισμό της Εγνατίας Οδού και ειδικότερα στον κόμβο της παλαιάς Εθνικής οδού Κοζάνης - Καστοριάς την Πέμπτη και την Παρασκευή. Σε 48ωρο αποκλεισμό της Εγνατίας προχώρησαν και οι αγρότες από το μπλόκο Φιλώτα, ενώ αποκλεισμένο παρέμεινε το τελωνείο της Νίκης.

Σε αντίστοιχες κινητοποιήσεις προχώρησαν οι αγρότες του Βορείου Εβρου, με πλήρη 48ωρο αποκλεισμό στο τελωνείο του Ορμενίου, ενώ κλειστό ήταν την Πέμπτη και την Παρασκευή το τελωνείο Κήπων από τους αγρότες του Νότιου Εβρου μόνο για φορτηγά.

Σε πολύωρο αποκλεισμό του τελωνείου Εξοχής προχώρησαν και οι αγρότες της Δράμας, σε κλείσιμο και των δύο ρευμάτων επί της Εγνατίας Οδού στο ύψος του κόμβου της Κομοτηνής προχώρησαν οι αγρότες της Ροδόπης, ενώ νωρίτερα την ίδια μέρα, πραγματοποίησαν μηχανοκίνητη πορεία μέσα στην πόλη της Κομοτηνής και αποκλεισμό του τελωνείου.

Στα μπλόκα αμετακίνητοι παραμένουν και οι αγρότες σε Καβάλα και Ξάνθη.

Στους δρόμους του αγώνα παραμένουν τα τρακτέρ και στην Αιτωλοακαρνανία, όπου κλειστή είναι η Ιόνια Οδός στο ύψος του Αγγελόκαστρου. Αντίστοιχα στο μπλόκο τους στον κόμβο Βόνιτσας - Λευκάδας βρίσκονται και οι αγωνιζόμενοι αγροτοκτηνοτρόφοι των βορειοδυτικών περιοχών του νομού.

Στην Ηλεία, ακλόνητα συνεχίζουν τα μπλόκα στον Πύργο, στην είσοδο της νέας Εθνικής οδού με την Πάτρα, και στα Λεχαινά επί της παλαιάς Εθνικής. Μάλιστα, αγρότες και κτηνοτρόφοι του πρώτου μπλόκου εξέφρασαν το πρωί της Παρασκευής την αλληλεγγύη τους στον αγώνα μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων, ενάντια στη μετατροπή των 2ου Γυμνασίου και 2ου ΓΕΛ Πύργου σε «Ωνάσεια» σχολεία, μεταβαίνοντας στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε έξω από τα σχολικά συγκροτήματα με τρακτέρ. Το απόγευμα της Παρασκευής ο Σύλλογος ΤΑΞΙ Πύργου προγραμμάτισε επίσκεψη αλληλεγγύης στο μπλόκο, όπου έκοψε και την πρωτοχρονιάτικη πίτα του, καλώντας σε κοινή πάλη.

Στην Αχαΐα, στη θέση τους παραμένουν τα μπλόκα στη μεγάλη Περιμετρική της Πάτρας στην Εγλυκάδα, όπως και στο Αίγιο, συνεχίζοντας τον αγώνα τους.

Στην Καλαμάτα, μηχανοκίνητο συλλαλητήριο στα δικαστήρια πραγματοποίησαν, ξεκινώντας από το μπλόκο τους στο ύψος των διοδίων της Θουρίας, οι βιοπαλαιστές παραγωγοί της Μεσσηνίας. Εκεί απαίτησαν να αρθούν οι κατηγορίες για 12 συναδέλφους τους από τη Μεσσήνη, για αγροτικές κινητοποιήσεις του 2022. Η εκδίκαση αναβλήθηκε για να πραγματοποιηθεί σε άλλη ημερομηνία, ενώ στο πλευρό τους βρέθηκαν σωματεία και μαζικοί φορείς.

Μαζικές συγκεντρώσεις αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή και στο μπλόκο της Αρχαίας Νεμέας επί της Εθνικής οδού Κορίνθου - Τρίπολης (Μορέας). Το πρωί με απόφαση του εμπορικού συλλόγου στην Αρχαία Νεμέα έκλεισαν τα καταστήματα και μικροί επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι βρέθηκαν στο μπλόκο. Αντίστοιχα, συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στο μπλόκο και το απόγευμα, με τη συμμετοχή εργατικών συνδικάτων από την Αργολίδα και την Κορινθία.

Ανυποχώρητα στις θέσεις τους παραμένουν και οι αγρότες και κτηνοτρόφοι της Αρκαδίας, στα μπλόκα σε Νεστάνη και ΒΙΠΕ Τρίπολης.

Στα Γιάννενα, αγροτοκτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι του μπλόκου Καλπακίου παρέμειναν μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής στον κόμβο του Παρακαλάμου. Εκεί, το βράδυ της Πέμπτης στήθηκε ηπειρώτικο γλέντι, με τα περίφημα κλαρίνα του Παρακαλάμου να τους συντροφεύουν, το τσίπουρο να συνοδεύεται από σπιτικές πίτες και ψητά πάνω στις ψησταριές. Παρά το τσουχτερό κρύο, δεκάδες ήταν οι συνδικαλιστές, οι εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και νεολαίοι που βρέθηκαν στο πλευρό τους.

Αντίστοιχα, οι αγροτοκτηνοτρόφοι της Θεσπρωτίας κράτησαν κλειστή την Εγνατία Οδό και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής, ενώ το μπλόκο του Λούρου στην Πρέβεζα συνέχισε και το απόγευμα της ίδιας μέρας τον αποκλεισμό της Εθνικής οδού Ιωαννίνων - Πρέβεζας. Τέλος, στην Αρτα παραμένουν αποκλεισμένα και τα δύο ρεύματα της Ιόνιας Οδού από τους αγροτοκτηνοτρόφους της περιοχής, που έχουν στο πλευρό τους εργατικά σωματεία και φορείς, δίνοντας όλοι μαζί τη μάχη για την επιβίωσή τους.

Μέρα αγωνιστικής δράσης για τους αγροτοκτηνοτρόφους ήταν η Παρασκευή στην Κρήτη, με τις κινητοποιήσεις να αποτελούν συνέχεια αλλά και κλιμάκωση του αγώνα που δίνουν εδώ και έναν μήνα. Στα Χανιά, μετά τον ολιγόωρο αποκλεισμό την Πέμπτη του ΒΟΑΚ στο ύψος των Μεγάλων Χωραφιών, το πρωί της Παρασκευής πραγματοποίησαν μηχανοκίνητη πορεία προς την εφορία, όπου προχώρησαν σε ολιγόωρο αποκλεισμό του κτιρίου, έχοντας στο πλευρό τους εκπροσώπους εργατικών σωματείων και μαζικών φορέων. Παράλληλα, το μπλόκο των Μεγάλων Χωραφιών παραμένει ακλόνητο, όπου σήμερα Σάββατο θα γίνει νέα Γενική Συνέλευση για τα επόμενα αγωνιστικά βήματα.

Στην Σητεία, μαζικά συμμετείχαν οι αγρότες στη μηχανοκίνητη πορεία της Παρασκευής, που αποτέλεσε και την πρώτη δυναμική κινητοποίησή τους, ενώ όπως είπαν θα υπάρξει και συνέχεια. Η πορεία κατέληξε στο Δημαρχείο, όπου εκπρόσωποι των αγροτών κατέθεσαν ψήφισμα με τα αιτήματά τους.

Τέλος, και στο Ηράκλειο, οι αγροτοκτηνοτρόφοι συνεχίζουν αποφασιστικά τις δράσεις τους, ενώ την Παρασκευή προχώρησαν σε νέα μαχητική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στον κόμβο των Πεζών μετά από κάλεσμα της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Ηρακλείου.

Σε εξέλιξη είναι αγροτικές κινητοποιήσεις και σε άλλα νησιά: Στη Λέσβο την Παρασκευή βιοπαλαιστές παραγωγοί απέκλεισαν τον δρόμο στον κόμβο της Λαρσού, στη Σάμο έκλεισε ο δρόμος Βαθύ - Καρλόβασι και στη Ρόδο η Ρόδου - Λίνδου στα Κολύμπια.

Επίσης, στην Κεφαλονιά, σε παράσταση διαμαρτυρίας στην αντιπεριφέρεια στο Αργοστόλι προχώρησαν το πρωί της Παρασκευής οι βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι του νησιού, έπειτα από κάλεσμα του συλλόγου τους.

Στην προσπάθειά της να αποκρούσει τα δίκαια αιτήματα των μπλόκων, η κυβέρνηση προχώρησε σε δύο ομολογίες που αναδεικνύουν την ουσία της στρατηγικής της για την καπιταλιστική κερδοφορία.

1η ομολογία: Το ευρωενωσιακό πλαίσιο «θηλιά» στον λαιμό του βιοπαλαιστή αγρότη.

Συγκεκριμένα, παραδέχτηκε ωμά ότι το ευρωενωσιακό πλαίσιο και ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός θέτουν τα όρια στα αιτήματα των αγροτών που μπορούν να ικανοποιηθούν. Συγκεκριμένα, μέσω των επίσημων ανακοινώσεών της διευκρίνισε τα εξής:

- Η «ελεύθερη αγορά» απαγορεύει τις εγγυημένες τιμές, αφήνοντας τον αγροτοπαραγωγό απροστάτευτο απέναντι στα αρπακτικά της Μεταποίησης και του Εμπορίου.

- Το αγροτικό ρεύμα δεν μπορεί να μειωθεί περαιτέρω και η τιμή που δόθηκε είναι η «χαμηλότερη δυνατή» ώστε να μην εγερθούν από την ΕΕ ζητήματα «αθέμιτου ανταγωνισμού».

- Το Χρηματιστήριο Ενέργειας είναι «ιερό και απαραβίαστο», επειδή λειτουργεί σε όλη την ΕΕ, καταδικάζοντας τους παραγωγούς σε τεράστια κόστη και τον λαό σε μόνιμη ενεργειακή φτώχεια.

- Η ΚΑΠ δεν επιτρέπει την αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος του αγρότη όταν πουλά τα προϊόντα του κάτω του κόστους.

- Οι εισαγωγές είναι ανεξέλεγκτες ως αποτέλεσμα της «ισορροπίας προσφοράς και ζήτησης». Οπότε, η εγχώρια παραγωγή ποιοτικών τροφίμων στραγγαλίζεται από τα φτηνά και αμφίβολης ποιότητας εισαγόμενα, για λογαριασμό των μονοπωλιακών υπερκερδών.

Ακόμα και το ζήτημα του εμβολιασμού, που θα μπορούσε να προστατέψει το κτηνοτροφικό κεφάλαιο, προσκρούει στην κερδοφορία των μεγαλοεξαγωγέων της φέτας, γι' αυτό και απορρίπτεται ελλείψει «ευρωπαϊκής έγκρισης».

Επομένως, η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), γενικότερα το ευρωενωσιακό πλαίσιο, δεν είναι ένα ουδέτερο εργαλείο, αλλά ένας μηχανισμός βίαιης απομάκρυνσης του μικρομεσαίου παραγωγού από τα χωράφια του. Οταν πρόκειται για την επιβίωση του λαού, επιστρατεύονται οι «δημοσιονομικές αντοχές», οι οποίες όμως γίνονται εξαιρετικά ελαστικές όταν πρέπει να πέσει «ζεστό» χρήμα και φοροαπαλλαγές για εφοπλιστές και βιομηχάνους.

2η ομολογία: Οι επιδοτήσεις της ΚΑΠ ως μηχανισμός καταλήστευσης.

Η κυβέρνηση ομολόγησε κυνικά ότι ο έμπορος και ο βιομήχανος μπορούν να αγοράζουν τα αγροτικά προϊόντα κάτω του κόστους, από τη στιγμή που ο αγρότης παίρνει επιδότηση. Αποδεικνύεται στην πράξη αυτό που το ΚΚΕ επισημαίνει σταθερά εδώ και δεκαετίες, ότι οι επιδοτήσεις λειτουργούν ως τα «τριάκοντα αργύρια», ότι δηλαδή τα χρήματα αυτά δεν είναι «βοήθεια», αλλά το αντίτιμο για να αποδεχτεί ο αγρότης την καταστροφή του.

Χαρακτηριστική είναι και η πρόσφατη εξαγγελία της Φον Ντερ Λάιεν για τα 45 δισ. ευρώ. Αυτά τα χρήματα αποτελούν «τυρί» για να χρυσωθεί το χάπι της συμφωνίας ΕΕ - Mercosur. Πρόκειται για προκαταβολές επιδοτήσεων από την επόμενη περίοδο (ΚΑΠ 2028 - 2034) οι οποίες στόχο έχουν να επιβάλουν μια πολιτική που συνθλίβει τον βιοπαλαιστή αγρότη, καθώς ο ανταγωνισμός με τις φτηνές εισαγωγές προϊόντων με κατώτερες προδιαγραφές (π.χ. χρήση απαγορευμένων στην ΕΕ φυτοφαρμάκων) από τη Λατινική Αμερική οδηγεί σε περαιτέρω καταλήστευσή τους. Αντίθετα, οι βιομήχανοι και οι όμιλοι σε κλάδους όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, τα χημικά κ.λπ. πρόκειται να αποκομίσουν τεράστια κέρδη μέσω της «απελευθέρωσης» των αγορών και των εξαγωγών.

Η σημερινή πραγματικότητα στην ελληνική ύπαιθρο αποδεικνύει περίτρανα ότι οι αντικειμενικές δυνατότητες για μια παραγωγή που θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες σε ποιοτικά και φτηνά τρόφιμα υπονομεύονται συστηματικά. Η αγροτική παραγωγή δεν σχεδιάζεται με γνώμονα τη διατροφική επάρκεια και την προστασία του εισοδήματος των παραγωγών, αλλά θυσιάζεται στον βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Η κυβέρνηση, πιστή στις κατευθύνσεις της ΕΕ και του μονοπωλιακού ανταγωνισμού, προωθεί την αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής με οδηγό την «ανταγωνιστικότητα». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια πολιτική που θωρακίζει την κερδοφορία των μονοπωλίων τσακίζοντας τους μικρούς παραγωγούς: Από τις ακριβές εισροές (σπόροι, λιπάσματα, Ενέργεια), που τις ελέγχουν λίγοι κολοσσοί, μέχρι τις «ανοιχτές» και κάτω του κόστους τιμές στο χωράφι, ο παραγωγός παραμένει ο αδύναμος κρίκος. Αυτή η υποταγή δημιουργεί την περιβόητη «ψαλίδα» τιμών: Ο αγρότης πουλάει σε τιμές κάτω του κόστους, ενώ ο εργαζόμενος ως καταναλωτής έρχεται αντιμέτωπος με πανάκριβα τρόφιμα στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Ακόμα κι όταν η παραγωγή τροφίμων αντιμετωπίζεται - υπό την προοπτική ενός πολέμου - ως ζήτημα «γεωπολιτικής σημασίας», όπως συμβαίνει με τα προπαρασκευαστικά κείμενα της επικείμενης αναθεώρησης της ΚΑΠ, στόχος δεν είναι η ικανοποίηση των αναγκών του λαού αλλά η διασφάλιση των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι η επιβίωση του βιοπαλαιστή της υπαίθρου απαιτεί σύγκρουση και ρήξη με την ΕΕ και το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Η προοπτική μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης στην ύπαιθρο συνδέεται άρρηκτα με την ανατρεπτική πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, για μια οικονομία όπου το κριτήριο δεν θα είναι το κέρδος των ομίλων αλλά η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Αυτό δηλαδή που εξασφαλίζεται με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας και με την εξουσία στα χέρια των εργαζομένων. Μόνο σε μια τέτοια κοινωνία θα μπορέσει να εξασφαλιστεί εγχώρια παραγωγή που θα αξιοποιεί τις τεράστιες υπάρχουσες δυνατότητες. Για να εξασφαλίσει κάθε λαϊκό σπίτι φτηνό και ποιοτικό τρόφιμο, για να έχει ο αγρότης εγγυημένο εισόδημα και ζωή στην ύπαιθρο στο ύψος των πραγματικών αναγκών.

Ο αγώνας αυτός δεν είναι έργο «μονόπρακτο». Είναι σαν το χωράφι: Δεν το ποτίζεις μια κι έξω. Θέλει διαρκή φροντίδα, οργάνωση και πείσμα για να καρπίσει. Ετσι είναι και η ταξική πάλη. Θέλει συνέχεια, συνέπεια και οργάνωση παντού, σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό, θέλει διεκδίκηση και σύγκρουση με την πολιτική που τσακίζει τον λαό. Θέλει αλληλεγγύη και κοινή δράση, ώστε να σφυρηλατείται στην πράξη η συμμαχία της εργατικής τάξης, της αγροτιάς και των άλλων αυτοαπασχολούμενων, που μπορεί τελικά να φέρει τα πάνω κάτω.