«Κύριε διευθυντά,
Θα ήθελα μέσω της εφημερίδας να απευθυνθώ στον υπουργό Εσωτερικών κ. Γιάννη Ραγκούση. Τον είδα στη Βουλή να απευθύνεται στον εκπρόσωπο του ΚΚΕ, αγαπητό μου πατριώτη κ. Σκυλλάκο, και με σοβαρό ύφος να λέει πως θα εφαρμοστεί με αυστηρότητα ο νόμος που θα απαγορεύει τα "κουπόνια"!
Μα, σοβαρολογεί; Ας σκεφθεί λίγο πιο ώριμα!
Ποιον, αλήθεια, θα τιμωρήσει, αυτόν που θα διακινεί τα κουπόνια ή εμάς που θα τα αγοράζουμε; Γιατί αν τιμωρήσει αυτούς που τα διακινούν, αυτοί δε φοβούνται! Κανονικά πρέπει να τιμωρήσει εμάς και εμείς είμαστε πάρα πολλοί, που είτε ψηφίζουμε, είτε όχι το ΚΚΕ. Και ας μην ξεχνάει πως πάρα πολλοί, ακόμη και ανάμεσα στις γραμμές του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης, μαθήτευσαν πολιτικά στο ΚΚΕ.
Σε αυτό το σημείο θα αναφέρω μια ιστορία από το πρόσφατο παρελθόν.
Οταν πριν από μερικά χρόνια μια πλημμύρα προκάλεσε στον Περισσό (γραφεία και αρχείο ΚΚΕ) μια μεγάλη ζημιά, εξέχοντες οικονομικοί παράγοντες βοήθησαν για την αποκατάστασή της. Ο αξέχαστος, αείμνηστος φίλος μου Λευτέρης Μουζάκης έδωσε τότε ένα εκατομμύριο δραχμές και με ρώτησε: "Τι θα δώσεις εσύ Κώστα;".
Εγώ τότε έβγαλα και του έδειξα ένα κουπόνι 500 δρχ.
Καλώ, λοιπόν, τον κ. Ραγκούση να μην κάνει καμιά βλακεία και προχωρήσει σε αυτήν την απόφαση.
Αν παρ' όλα αυτά, από στείρο πείσμα προχωρήσει, τότε ας τιμωρήσει εμάς που θα παίρνουμε τα κουπόνια. Και τον βεβαιώνω πως κανένας από εμάς δε θα τα βάλει στα έξοδα, ώστε να γλιτώσει την Εφορία!
Κώστας Καλυβιώτης - Εμπορος, 90 ετών (μη συνταξιούχος) / Αθήνα».
«Ενα όραμα για την Ελλάδα», τιτλοφορεί το χτεσινό πρωτοσέλιδο σχόλιό της η «Καθημερινή», αλλά η αγωνία του υπογράφοντος Μανδραβέλη δεν είναι τόσο να δείξει το προτεινόμενο όραμα, αλλά να συκοφαντήσει το σοσιαλισμό και να χλευάσει (κούνια που τον κούναγε) τον σχεδιοποιημένο τρόπο ανάπτυξης της κοινωνίας.
Προσπαθώντας, λοιπόν, να αντιμετωπίσει τον εφιάλτη του, κάθε τόσο στο κείμενό του υπάρχουν ειρωνικές-δυσμενείς αναφορές στην ΕΣΣΔ, στα πεντάχρονα πλάνα και στο σοβιετικό μοντέλο. Εκείνο, για όσους δε θυμούνται, που είχε εξασφαλίσει θεαματικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης και αξιοζήλευτες επιδόσεις ανόδου του βιοτικού επιπέδου του λαού, εκείνο που μπορούσε και προσέφερε δουλειά σε όλους τους πολίτες, παρείχε ολοκληρωμένη και πλήρη δωρεάν υγειονομική και νοσοκομειακή περίθαλψη, εκείνο που μέσα από την πραγματικά δωρεάν Παιδεία προσέφερε στην έρευνα και στην επιστήμη αναγνωρισμένα και από τους καπιταλιστές επιτεύγματα. Είναι απόλυτα φυσικό τα Μέσα Ενημέρωσης και οι εφημερίδες της άρχουσας τάξης και των μεγαλοεπιχειρηματιών να προβάλλουν στα πρωτοσέλιδά τους κείμενα που εξυπηρετούν αποκλειστικά τα ταξικά τους συμφέροντα. Γι' αυτό και έχουν ασίγαστο μέτωπο εναντίον κάθε ιδέας που μπορεί να πάει κόντρα στα συμφέροντα και στην εξουσία τους. Γι' αυτό και εστιάζουν στο κέντρο, στην καρδιά του προβλήματος, που είναι ο διαφορετικός τρόπος ανάπτυξης. Ο δρόμος της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και της σχεδιασμένης ανάπτυξης.
Τι προτείνουν αυτοί και ο συντάκτης τους; Την πλήρη απελευθέρωση των αγορών και την «απελευθέρωση από σοβιετικής υφής ιδεολογήματα», όπως το να απαιτεί κάποιος εργασία, μόρφωση, Υγεία, αξιοπρεπή διαβίωση από το κράτος. Μόνο και μόνο για να μένουν ανοιχτές πόρτες ώστε οι κεφαλαιοκράτες να κερδίζουν ακόμα περισσότερα από όλους τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας.
Α, σε ό,τι αφορά στο «νέο όραμα» του Μανδραβέλη για την Ελλάδα, αυτό που οι ...σοβιετικού τύπου νοοτροπίες δεν επιτρέπουν, είναι να μπορεί «κάποιο παιδί να γίνει φορτηγατζής», «αν θέλει να ανοίξει ένα φαρμακείο στην πόλη» και ...«να ανοίξει ένα δισκάδικο» εκτός ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων...
Τη γιγάντωση των μηχανισμών παρακολούθησης και καταστολής στις ΗΠΑ, ως μία από τις κυριότερες επιπτώσεις του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», έρχεται να επιβεβαιώσει έρευνα της εφημερίδας «Ουάσιγκτον Ποστ» που άρχισε να δημοσιεύεται σε συνέχειες. Σύμφωνα με την έρευνα της αμερικανικής εφημερίδας, οι μηχανισμοί συλλογής πληροφοριών των ΗΠΑ έχουν γιγαντωθεί τόσο πολύ μετά τις 11 Σεπτέμβρη του 2001, ώστε κανείς πλέον δε γνωρίζει πόσο κοστίζουν ή πόσους ανθρώπους απασχολούν. Η εφημερίδα αναφέρει ότι σήμερα σχεδόν 1.200 (!) κυβερνητικές υπηρεσίες και 1.900 (!) ιδιωτικές εταιρείες εργάζονται σε θέματα αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, ασφάλειας των συνόρων και συλλογής πληροφοριών, σε 10.000 χώρους γραφείων σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια. Ο αριθμός των ατόμων που διαθέτουν πρόσβαση στις άκρως απόρρητες πληροφορίες ανέρχεται σε 854.000 άτομα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ουάσιγκτον και τη γύρω περιοχή, από το Σεπτέμβρη του 2001 μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί ή βρίσκονται υπό κατασκευή 33 νέα συγκροτήματα για την επεξεργασία άκρως απόρρητων πληροφοριών. Τα κονδύλια που ξοδεύουν οι ΗΠΑ για τις μυστικές υπηρεσίες είναι τεράστια. Πέρσι, ανακοινώθηκε επίσημα ότι ανήλθαν στα 75 δισ. δολάρια, ήταν δηλαδή, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της εφημερίδας, 21,5 φορές περισσότερα από όσα ξόδευαν οι ΗΠΑ ως τις 10 Σεπτέμβρη 2001. Επίσης, στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνονται πολλές στρατιωτικές δραστηριότητες και αντιτρομοκρατικά προγράμματα στο εσωτερικό των ΗΠΑ.