Τετάρτη 25 Μάη 2011
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ο ΛΑ.Ο.Σ. στο ρόλο του...

Γρηγοριάδης Κώστας

Με μια κατάπτυστη Ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή, ο ΛΑ.Ο.Σ. ζητά το λόγο επειδή το δημοτικό συμβούλιο Καισαριανής αποφάσισε ομόφωνα τη μετονομασία ενός δρόμου στην πόλη από «οδό Λυδίας» σε οδό «Αρη Βελουχιώτη». Στο κείμενο της Ερώτησης ο Αρης Βελουχιώτης χαρακτηρίζεται «Δολοφόνος αθώων θυμάτων αλλά και αυτής της ίδιας της Εθνικής Αντίστασης την οποία οι ερυθρές συμμορίες του Βελουχιώτη προσπάθησαν να εξοντώσουν». Εκφράσεις που προέρχονται από αντικομουνιστικό εγχειρίδιο της Ασφάλειας, της 10ετίας του '50 ή και μετέπειτα. 'Η μήπως και της Γκεστάπο; Τα παραπάνω εύοσμα του μεταπολεμικού και μετεμφυλιακού αντικομμουνισμού, του αντικομμουνισμού της δικτατορίας και μερικών σημερινών ακροδεξιών και φιλοναζιστικών ομάδων, είναι καταγεγραμμένα στην Ερώτηση που υπογράφουν οι Αδ. Γεωργιάδης και Θ. Πλεύρης του ΛΑ.Ο.Σ. Είναι εμετικοί και το δείχνουν σε κάθε ευκαιρία...

Κατάρτιση με έκπτωση αντί για δουλειά

Η κατάσταση που έχουν διαμορφώσει οι βάρβαρες πολιτικές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΕΕ έχουν ανοίξει - εκτός όλων των άλλων - και ένα πεδίο για εταιρείες που, προσπαθώντας να βελτιώσουν το προφίλ τους, εμφανίζονται σαν ευεργέτες. «Εταιρική κοινωνική ευθύνη» ονομάζεται μάλιστα αυτή η προσπάθεια, να καταχωρηθούν στις συνειδήσεις σαν «σωτήρες» εκείνοι που ληστεύουν τον πλούτο. Σε αυτήν τη λογική εντάσσεται και η πανηγυρική ανακοίνωση εκπαιδευτικού ομίλου ότι παρέχει έκπτωση 20% σε ανέργους κατόχους κάρτας ΟΑΕΔ, για να παρακολουθήσουν στα μαγαζιά του, προγράμματα κατάρτισης.

Στην πραγματικότητα, ο άνεργος έχει ανάγκη από δουλειά και όχι αυτού του είδους την κατάρτιση. Αλλωστε έχει αποδειχτεί στην πράξη, ότι δεν είναι λύση αλλά ανακύκλωση του προβλήματος της ανεργίας και αυτό το επιβεβαιώνουν οι χιλιάδες απόφοιτοι σχολών κατάρτισης και άλλων σχολών ανώτατης εκπαίδευσης που εργάζονται (αν εργάζονται) σε άσχετα με τις σπουδές τους αντικείμενα.

Πρόκειται λοιπόν για κινήσεις που αποτελούν πρόκληση απέναντι στους χιλιάδες νέους που πνίγονται από την αγανάκτηση, όπως άλλωστε η παρόμοιας λογικής καθιέρωση από ΕΕ και κυβέρνηση της «κάρτας νέων» που προσφέρει εκπτώσεις για κομμωτήρια, διακοπές, σεμινάρια κατάρτισης σε ανέργους, σε ανθρώπους δηλαδή που δεν έχουν καν εισόδημα...

Τα δώρα στους μεγαλοξενοδόχους

Γύρισε ο «τροχός» για το μεγάλο κεφάλαιο στον τομέα των ξενοδοχείων, που βλέπει την κυβέρνηση να του δίνει το ένα προνόμιο μετά το άλλο.

Το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας χαιρετίζει ένα ακόμη μέτρο, αυτό της μείωσης των ενοικίων για τα ξενοδοχεία που στεγάζονται σε ακίνητα του δημοσίου.

Με τη ρύθμιση που εξήγγειλε το υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, «μειώνει τον συντελεστή υπολογισμού του ετήσιου μισθώματος των ακινήτων που ανήκουν σε ακίνητα του Δημοσίου και χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία, από το 6% στο 4,8% επί της αντικειμενικής τους αξίας».

Μάλιστα προβλέπεται και η παράταση των ξενοδοχειακών μισθώσεων.

Ετσι, με τις πλάτες του κράτους και τα λεφτά του δημοσίου, οι μεγαλοεπιχειρηματίες - που κατά τα άλλα ξορκίζουν την «κρατικοδίαιτη» ανάπτυξη - τραβούν για νέα μεγάλα κέρδη.

Να θυμίσουμε μόνο τα όσα είπε πρόσφατα ο νέος πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) Α. Ανδρεάδης, μιλώντας στη γενική συνέλευση που τον ανέδειξε. Κατηγόρησε το κράτος της μεταπολίτευσης που «χρεοκόπησε οριστικά»: «ένα κράτος πελατειακό, διεφθαρμένο και αναχρονιστικό που εξέθρεψε δύο γενιές άτολμων και ελάχιστα ικανών στην πλειοψηφία τους πολιτικών, τοπικών αρχόντων, γραφειοκρατών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών και πολυάριθμων, μέτριων δημοσίων υπαλλήλων».

Προφανώς οι μεγαλοξενοδόχοι θέλουν το κράτος ολοένα και πιο τολμηρό στην εξυπηρέτηση της κερδοφορίας τους, με την πολύμορφη χρηματική ενίσχυσή τους απ' αυτό και το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων για τους εργαζομένους τους.

Σήμερα είναι ώρα ευθύνης

Η κατρακύλα του βιοτικού επιπέδου της λαϊκής οικογένειας, της τιμής της εργατικής δύναμης, της απώλειας και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων θα συνεχιστεί, αν δεν μπει φρένο από το λαό. Στην αντιλαϊκή θύελλα που σαρώνει τα πάντα, οι εργαζόμενοι πρέπει να σκεφτούν σοβαρά: «Αν όχι τώρα, πότε;». Αν δεν κάνει τώρα ένα βήμα ο κάθε εργαζόμενος, ο κάθε αυτοαπασχολούμενος, ο σπουδαστής, ο άνεργος, ο φτωχός αγρότης, προς την οργάνωση, προς την καταδίκη - κατ' αρχήν στη συνείδησή του - του συνόλου της αντιλαϊκής πολιτικής, θα χαθεί πολύτιμος χρόνος. Η εργατική - λαϊκή οικογένεια, κυριολεκτικά, δε θα έχει σε λίγο τίποτε άλλο να χάσει.

Με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης τα μονοπώλια θα αρπάξουν 78 δισ. ευρώ από τα λαϊκά στρώματα. Χώρια τα δισ. ευρώ που ληστεύουν καθημερινά στους τόπους δουλειάς. Τα νέα αυτά μέτρα οδηγούν στην πλήρη εξαθλίωση: Ολο και περισσότερες οικογένειες δε θα μπορούν πλέον να αγοράσουν τα απαραίτητα τρόφιμα, να ζεστάνουν το σπίτι τους, να μετακινηθούν. Νοσοκομεία θα κλείσουν, θα χάνονται άνθρωποι από ασθένειες που μπορούν να θεραπευτούν. Νοικοκυριά θα μείνουν χωρίς ρεύμα και νερό. Κι όλα αυτά, τη στιγμή που όλο και περισσότερος πλούτος παράγεται, όλο και μεγαλύτερα είναι τα άλματα στην τεχνολογία και την επιστήμη. Και, μάλιστα, δεν πρόκειται για κάποια «έκτακτα μέτρα». Είναι διαρθρωτικές αλλαγές, που περιλαμβάνονται εδώ και χρόνια στα προγράμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και που σταδιακά εφαρμόζονται, πιο εντατικά τα τελευταία χρόνια.

Σήμερα είναι η ώρα να αρχίσουν να δημιουργούνται ρήγματα στο αστικό πολιτικό σύστημα, στους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς του εκπροσώπους του κεφαλαίου. Σήμερα είναι ώρα ευθύνης για όλους να ενταχθούν στην οργανωμένη ταξική πάλη. Να γραφτούν στα συνδικάτα τους και να πετάξουν έξω τους εκλεκτούς των κυβερνήσεων και της εργοδοσίας. Σήμερα είναι η ώρα να σταματήσει κάθε άνθρωπος του μόχθου να «σκοτίζεται» για τα κόμματα της πλουτοκρατίας και ποιο συνδυασμό διακυβέρνησης θα βρουν για να καταδυναστεύουν το λαό. Σήμερα είναι η ώρα ο εργαζόμενος λαός να μη δεχτεί να κάνει πια θυσίες για τη σωτηρία των επιχειρηματικών ομίλων, γιατί αυτή η «σωτηρία» είναι ο δικός του χαμός. Σήμερα είναι η ώρα οι θυσίες των εργαζομένων να πιάσουν τόπο. Κάθε χώρος δουλειάς, κάθε γειτονιά, κάθε σχολή να γίνει «ορμητήριο» ταξικού αγώνα.

Ποιος ωφελείται από τη συναίνεση ή την ανοχή του λαού στις θυσίες αυτές; Ποιος ωφελείται από το φόβο; Ποιος εξασφαλίζει, ότι όποιος δεν αγωνίζεται θα μπορεί να ζήσει την οικογένειά του; Το αντίθετο. Η υποταγή φέρνει νέα χτυπήματα. Σήμερα είναι η ώρα, τα λαϊκά στρώματα να σταθούν σοβαρά μπροστά στη μόνη διέξοδο που έχουν: Να οργανωθούν όπου ζουν και δουλεύουν. Να συσπειρωθούν στο ΠΑΜΕ, στην ΠΑΣΕΒΕ, στην ΠΑΣΥ, στην ΟΓΕ, στο ΜΑΣ. Να δυναμώσουν τους αγωνιστικούς μαζικούς φορείς. Να απορρίψουν τα ψευτοδιλήμματα ότι εξαθλιώνονται για να πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, να αρχίσουν να σκέφτονται και να δρουν σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες τους. Να προσπεράσουν την κοροϊδία ότι οι επιχειρηματίες δημιουργούν τις θέσεις εργασίας και να δουν ότι οι εργαζόμενοι παράγουν όλο τον πλούτο κι οι εργαζόμενοι πρέπει να τον κατέχουν, όλο. Να εγκαταλείψουν ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, να συμπορευτούν με το ΚΚΕ.


Ελένη ΜΑΪΛΗ

Νέα «χαράτσια» σχεδιάζει ο ΟΓΑ

Γρηγοριάδης Κώστας

Αγριο χαράτσωμα στους ασφαλισμένους του ΟΓΑ ετοιμάζει η κυβέρνηση. Οι σχετικές πληροφορίες αναφέρουν πως οι εφτά ασφαλιστικές κατηγορίες που έχει τώρα ο ΟΓΑ θα γίνουν σταδιακά τρεις, θα καταργηθούν οι κατηγορίες με τις μικρότερες ασφαλιστικές εισφορές και θα μείνουν αυτές με τις μεγαλύτερες. Δηλαδή, κάποιος που είναι στην πρώτη ασφαλιστική κατηγορία και πληρώνει τώρα 536 ευρώ το χρόνο θα φτάσει να πληρώνει 1.158 ευρώ το χρόνο, που είναι η εισφορά της πέμπτης κατηγορίας. Δηλαδή, τα διπλάσια! Το εν λόγω σχέδιο προβλέπει να καταργηθούν σταδιακά η πρώτη, η δεύτερη, η τρίτη και η τέταρτη κατηγορία και οι ασφαλισμένοι υποχρεωτικά θα ανεβαίνουν στην επόμενη μέχρι να φτάσουν σ' αυτή που είναι τώρα η πέμπτη κατηγορία. Επίσης, οι σχετικές πληροφορίες αναφέρουν πως για τους ασφαλισμένους του ΟΓΑ δε θα καλύπτονται οι επισκέψεις σε ιδιώτες γιατρούς όπως γίνεται μέχρι τώρα. Αν γίνουν όλα αυτά πράξη το πλήγμα στους φτωχούς αγρότες θα είναι τεράστιο. Η φτωχομεσαία αγροτιά έχει ακόμα ένα λόγο να ανησυχεί και έναν ακόμα λόγο να αντιδράσει στη λαίλαπα του μνημονίου, της τρόικας και της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Καλείται συντονισμένα ν' αγωνιστεί μέσα από τις γραμμές της ΠΑΣΥ για κάλυψη των ελλειμμάτων και χρηματοδότηση του ΟΓΑ κατά τα 2/3 από το κράτος και 1/3 από τον ασφαλισμένο, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης στα 60 για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες, κατώτατη σύνταξη στα 1.120 ευρώ, επίδομα τοκετού από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις αγρότισσες, που να αντιστοιχεί σε 4μηνη άδεια με βάση το βασικό μισθό, σύνταξη χηρείας στους αγρότες και τις αγρότισσες. Να αγωνιστεί σε κοινό μέτωπο για μια πολιτική που πραγματικά θα δίνει ανθρώπινες συντάξεις και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους.


Παπαγεωργίου Βασίλης

Η φιλολαϊκή εναλλακτική λύση

Παπαγεωργίου Βασίλης

Ταυτόχρονα με την ιδεολογική τρομοκρατία και τα εκβιαστικά διλήμματα περί χρεοκοπίας, τα κυβερνητικά στελέχη και οι εγχώριοι και ξένοι σύμμαχοί τους συνεχίζουν την πλύση εγκεφάλου με το σαθρό επιχείρημα της δήθεν ανυπαρξίας εναλλακτικής λύσης. «Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλη οικονομική πολιτική», αποφάνθηκε (στο ΣΚΑΪ) ο Γ. Παπακωνσταντίνου. «Θα πρέπει να υπάρξει επιτάχυνση του προγράμματος, γιατί πραγματικά δεν υπάρχει εναλλακτική λύση», πλειοδότησε (στη «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ») ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, Γ. Στουρνάρας. Πρόκειται, βέβαια, για μισή αλήθεια, που είναι χειρότερη από το ψέμα. Πράγματι, στο έδαφος της διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Αυτό που προβάλλει ο Αντ. Σαμαράς ως δήθεν εναλλακτική λύση δεν είναι παρά ένα άλλο μείγμα σε φιλομονοπωλιακά μέτρα, που αποσκοπεί να πετύχει τον ίδιο στρατηγικό στόχο, δηλαδή την ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Πράγματι, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση όσο το κεφάλαιο παραμένει ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει ο λαός και υποτάσσει τα πάντα στο κέρδος. Ακριβώς στον αντίποδα βρίσκεται η ρεαλιστική πρόταση του ΚΚΕ, που συνιστά και τη μοναδική φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Η ρήξη και η αποδέσμευση από την ΕΕ και η πάλη για τη λαϊκή εξουσία είναι μονόδρομος για την εργατική τάξη και άλλα λαϊκά στρώματα.

«Οχι» θυσίες για την πλουτοκρατία

Οσο περισσότερο ζορίζουν τα πράγματα τόσο αγριεύει ο τσακωμός μεταξύ διαφόρων μερίδων του κεφαλαίου για το ποιος θα υποστεί τις λιγότερες ζημιές. Από αυτή τη σκοπιά πρέπει να ερμηνευτεί η χτεσινή δήλωση του προέδρου του ΕΒΕΑ με την οποία κηρύσσει ...αντίσταση στα νέα μέτρα «κατοχικής» λιτότητας, όπως αποκαλεί τη νέα βάρβαρη επίθεση κατά του λαού. «Σ' αυτήν την πολιτική, οι υγιείς επιχειρηματίες θα αντισταθούν και θα ορθώσουν φωνή διαμαρτυρίας. Και θα έχουν συμμάχους και τους εργαζομένους τους», διακηρύσσει ο Κ. Μίχαλος, ζητώντας αλλαγή του μείγματος πολιτικής. «Ηρθε η ώρα των μεγάλων ανατροπών», είναι το διά ταύτα της χτεσινής του δήλωσης. Αν και αποφεύγει, σκόπιμα, να προσδιορίσει σε ποιες ανατροπές αναφέρεται, ωστόσο είναι γνωστό ποιες αντιλαϊκές και αντιδραστικές ανατροπές επιδιώκουν να προωθήσουν οι εμποροβιομήχανοι. Θέλουν εκ περιτροπής εργασία και ευέλικτες εργασιακές σχέσεις για να μπορούν να συμπιέζουν διαρκώς την τιμή της εργατικής δύναμης, θέλουν φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές, θέλουν να «τελειώνουν» με τις κοινωνικές δαπάνες, σαρωτικές αποκρατικοποιήσεις και εκποίηση της δημόσιας περιουσίας κ.ο.κ. Με άλλα λόγια, θέλουν αυτά που κάνει πράξη ήδη η κυβέρνηση, αλλά θέλουν ακόμα περισσότερα προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων. Οι διαμαρτυρίες της ηγεσίας του ΕΒΕΑ είναι ψεύτικες και υποκριτικές, καθώς θέλει να ρίξει στάχτη στα μάτια χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων και μικρών επιχειρήσεων που οδηγούνται μαζικά στα «λουκέτα» και στη βίαιη προλεταριοποίηση. Αυτό για το οποίο πράγματι έχει έρθει η ώρα είναι οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι να πάψουν να κάνουν θυσίες για την πλουτοκρατία.

Πίσω από το γερμανικό «θαύμα»

Τα στοιχεία που καταφθάνουν διαρκώς από τη Γερμανία επιβεβαιώνουν πανηγυρικά ότι πίσω από το «οικονομικό θαύμα» κρύβεται η άγρια υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων και η μαζική φτώχεια και εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων. Δεν έχουν περάσει λίγες μέρες από τότε που έγινε γνωστό ότι στην μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ που προβάλλεται μάλιστα ως «πρότυπο» για τις χώρες της ευρωζώνης, οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης που αμείβονται με 400 ευρώ το μήνα αυξάνονται αλματωδώς και πλέον ξεπερνούν τα 7 εκατομμύρια ανθρώπους και τώρα γίνεται γνωστό ότι οι συνταξιούχοι έχουν βουλιάξει στην εξαθλίωση. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ηλεκτρονική έκδοση της «Ντόιτσε Βέλε»: «για εκατομμύρια συνταξιούχους στη Γερμανία έχει επιστρέψει προ πολλού η μεταπολεμική εποχή: το διαιτολόγιό τους αποτελείται από πατάτες και καρότα τουλάχιστον για μία βδομάδα, διότι η σύνταξη φθάνει για τρεις και όχι για τέσσερις βδομάδες». Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ «δύο είναι οι βασικές αιτίες αυτής της αύξησης: πρώτον, η μείωση των μισθών και των εισφορών στα ταμεία στην επόμενη γενιά εργαζομένων και δεύτερον η διεύρυνση της περιορισμένης απασχόλησης με χαμηλό ωρομίσθιο και χαμηλές ή καθόλου εισφορές στα ταμεία αρωγής γήρατος». Η κατάσταση θα επιδεινωθεί ραγδαία τα επόμενα χρόνια καθώς προωθείται από την κυβέρνηση πρόταση για σύνταξη στα 70, ρύθμιση που εκτιμάται ότι θα οδηγήσει στην ανέχεια 11 εκατομμύρια συνταξιούχους. Είναι ολοφάνερο ότι η διέξοδος για τον εργαζόμενο δε βρίσκεται σε ένα «αναπτυξιακό θαύμα» τύπου Γερμανίας, όπως υποστηρίζουν τα φερέφωνα της πλουτοκρατίας, αλλά στην ανατροπή της δικτατορίας των μονοπωλίων και στην λαϊκή εξουσία, που θα εφαρμόσει έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης με γνώμονα τις ανάγκες του λαού.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Η κόκκινη γραμμή του λαού

«Η θα αλλάξουμε ή θα πεινάσουμε», έλεγε τις προάλλες ο πρόεδρος του ΣΕΒ. «Απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας» ζητάει απ' όποιο βήμα κι αν βρεθεί ο πρόεδρος της ΝΔ. Σε «εθνική συναίνεση» για «να σωθεί η χώρα» καλεί η κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από τα άλλα αστικά κόμματα. Υπάρχει ένα νήμα που συνδέει στρατηγικά όλες τις παραπάνω δηλώσεις, ανεξάρτητα από τις δεδομένες αντιθέσεις στο εσωτερικό της πλουτοκρατίας και τον κομματικό ανταγωνισμό ανάμεσα στις αστικές πολιτικές δυνάμεις. Ολοι τους ταυτίζουν τη χώρα με την αστική τάξη. Εξισώνουν τα δικά της συμφέροντα με τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού και προσπαθούν να εκβιάσουν τη λαϊκή συναίνεση σε μέτρα που τσακίζουν τη ζωή του.

Η λαθροχειρία τους είναι καλά επεξεργασμένη και στοχεύει κατευθείαν στις λαϊκές συνειδήσεις. Ξέρουν καλύτερα από τον καθένα ότι στον καπιταλισμό τα συμφέροντα του κεφαλαίου είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με αυτά των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών και μεσαίων αγροτών. Η αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία είναι θεμελιώδης στο σύστημα της εκμετάλλευσης που υπηρετούν. Αυτή τη βασική αντίθεση προσπαθούν να συγκαλύψουν. Θέλουν να κρύψουν από τους εργαζόμενους και το λαό ότι αντίπαλός τους δεν είναι η μια ή η άλλη κυβέρνηση - διαχειριστής της αστικής εξουσίας, αλλά η ίδια η τάξη που έχει στην ιδιοκτησία της τα μέσα παραγωγής. Οτι έχουν απέναντί τους τα μονοπώλια και αυτά πρέπει να ηττηθούν, μέσα και από την ήττα των κομμάτων που τα στηρίζουν.

Σε τελική ανάλυση, αυτό που επιδιώκουν να κατοχυρώσουν στις λαϊκές συνειδήσεις οι κάθε λογής θιασώτες της «εθνικής σωτηρίας» είναι ότι τα εργοστάσια χωρίς τους καπιταλιστές ιδιοκτήτες δεν μπορούν να υπάρξουν, να λειτουργήσουν, να παράγουν. Και πως το να σωθεί ο καπιταλιστής ιδιοκτήτης είναι κέρδος και για τον εργαζόμενο, ο οποίος γι' αυτό το σκοπό πρέπει αγόγγυστα να δεχτεί να επωμιστεί το βάρος της κρίσης και να κάνει θυσίες χωρίς τέλος. Η προπαγάνδα τους είναι το δηλητήριο με το οποίο προσπαθούν να εξουδετερώσουν τη δυναμική και την αλήθεια ενός συνθήματος, που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στις λαϊκές συνειδήσεις: «Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

Μια άλλη εξουσία, λαϊκή, που θα οργανώσει και θα διευθύνει τη λαϊκή οικονομία, θα εκτοξεύσει τις ανεξάντλητες παραγωγικές δυνατότητες της χώρας. Σ' αυτή την εξουσία και οικονομία οι καπιταλιστές δεν έχουν θέση. Τα παράσιτα και τα κόμματά τους μπορεί και πρέπει να ηττηθούν κατά κράτος, από τον αγώνα της εργατικής τάξης και τη συμμαχία της με τα άλλα λαϊκά στρώματα. Αυτή είναι η μόνη πραγματικά φιλολαϊκή διέξοδος από την καπιταλιστική κρίση. Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή που πρέπει να τραβήξει το κίνημα απέναντι στους πραγματικούς εχθρούς του, την πλουτοκρατία και τα κόμματά της. Με οργάνωση στους τόπους δουλειάς, με δυνατό το ΠΑΜΕ και τις άλλες ριζοσπαστικές συσπειρώσεις του λαϊκού κινήματος, με ισχυρό ΚΚΕ.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org