Πέμπτη 2 Φλεβάρη 2012
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Χυδαίος αντικομμουνισμός «Αυγής»

Γρηγοριάδης Κώστας

Αδυνατώντας να απαντήσει επί της ...ουσίας, λόγω έλλειψης επιχειρημάτων, η «ΑΥΓΗ» καταφεύγει σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: Λάσπη, ψέματα και χυδαιότητα. «Τι πίνουν;» είναι ο τίτλος του σχολίου που αναφέρεται στην προχτεσινή συνέντευξη Τύπου που έδωσε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Α. Παπαρήγα σχετικά με το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά και το χαρακτήρισε «έγκλημα εξίσου σοβαρό και τρομερό με τη δανειακή σύμβαση και το PSI και όλα τα βάρβαρα μέτρα». Η χυδαιότητα και ο αντικομμουνισμός τους (ή μήπως η υπεράσπιση της ναρκωκουλτούρας) έκανε τους άθλιους να γράψουν ότι «είναι γνωστή η ξιδοκουλτούρα και καπνοκουλτούρα του ΚΚΕ». Κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Οι συνέπειες από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αποτελούν ψιλά γράμματα για την «ΑΥΓΗ», η οποία έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης για τους πιτσιρικάδες που θα πέσουν στην παγίδα της «ελεύθερης επιλογής». Η πλέον ανελεύθερη επιλογή που θα τους στερήσει όχι μόνο το δικαίωμα στην Παιδεία, στην Υγεία, στον Πολιτισμό, στον Αθλητισμό, αλλά και την ανάγκη τους να τα διεκδικήσουν και να τα κατακτήσουν. Η «ΑΥΓΗ» έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης στη χειραγώγηση και την ναρκωεξάρτηση, στο όνομα του πιο αντιδραστικού αστικού επιχειρήματος της ατομικής διάθεσης του σώματος, που δημιουργεί ανθρώπους υποταγμένους και ανελεύθερους στη σαπίλα του καπιταλισμού, ανθρώπων που θα στέκονται ανήμποροι απέναντι στη λαιμητόμο που έχει στηθεί και κατακρεουργεί δικαιώματα, κατακτήσεις, ελευθερίες, την ίδια τη ζωή.

Αδιέξοδα και αντικειμενικά διλήμματα

«Υπάρχουν δύο δρόμοι για την οικονομία: αυτή που προτείνει η κυβέρνηση Παπαδήμου ή αυτή που προτείνει το ΚΚΕ...». Τη δήλωση αυτή έκανε χτες (στο «Realfm») ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Ν. Δένδιας όταν κλήθηκε να απαντήσει στο ερώτημα αν η ΝΔ θα ψηφίσει τα προωθούμενα σκληρά μέτρα που χρεοκοπούν μόνιμα και εξαθλιώνουν το λαό. Το συμπέρασμα δεν είναι μόνο ότι η ηγεσία της ΝΔ ταυτίζεται απόλυτα και θα συνεχίσει να στηρίζει την αντιλαϊκή επίθεση, αλλά ότι όσο ζορίζουν τα πράγματα και φαίνεται πιο καθαρά στα μάτια του κόσμου η αδυναμία της αστικής τάξης και του πολιτικού προσωπικού της να διαχειριστεί την κρίση, υποχρεώνονται οι εκπρόσωποι της πλουτοκρατίας να ομολογούν ότι δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό περιθώριο να ασκηθεί μια διαφορετική πολιτική εντός των πλαισίων του καπιταλισμού ούτε καν σε επίπεδο μορφών διαχείρισης. Την πραγματικότητα αυτή γνωρίζει πολύ καλά η ηγεσία της ΝΔ και γι' αυτό έχει πάψει εδώ και καιρό τις μπαρούφες περί «επαναδιαπραγμάτευσης» ή «άλλου μείγματος πολιτικής» και έχουν συστρατευτεί, δίχως βέβαια να το πολυδιαφημίζουν για ευνόητους λόγους, στην υλοποίηση των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση Παπαδήμου. Αλλωστε, ο ίδιος ο Π. Τόμσεν στη χτεσινή συνέντευξή του, όταν ρωτήθηκε αν η ηγεσία της ΝΔ έχει παρουσιάσει διαφορετικές προτάσεις με ισοδύναμα μέτρα, είπε ότι «δεν έχω διαπιστώσει σημεία διαφωνίας» με τις κύριες ιδέες και τις προτάσεις της ΝΔ. Κατά τα λοιπά, η ίδια η πραγματικότητα βάζει αντικειμενικά το δίλημμα για τους δύο δρόμους ανάπτυξης, που σταθερά διακηρύσσει το ΚΚΕ: Το δρόμο που ενισχύει τα μονοπώλια και το δρόμο που τα κοινωνικοποιεί.

Αλλη μια αντιδραστική πρόταση

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ. σχολίασε χτες για τις δηλώσεις Τόμσεν περί μείωσης του κατώτατου μισθού: «Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να εξασφαλίσουμε θέσεις εργασίας. Αν υπάρχει δουλειά, τότε ο μισθός προσδιορίζεται στην αγορά από την προσφορά και τη ζήτηση»!

Παραπλανητικό, αλλά εξόχως αντεργατικό. Ουσιαστικά αυτό που εισηγείται είναι κατάργηση των συμβάσεων εργασίας, σύμφωνα και με παλιότερη πρόταση του Γ. Καρατζαφέρη υπέρ της «ελεύθερης διαβούλευσης». Θέσεις εργασίας για όλους δεν υπάρχουν στον καπιταλισμό, η ανεργία είναι σύμφυτή του, υπήρχε στην περίοδο της ανάπτυξης, γιγαντώνεται στην περίοδο της κρίσης, οπότε και επέρχεται τεράστια καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων. Ακόμα και στην ιδανική περίπτωση που μπορούσε να εξασφαλιστεί μια δουλειά στον καθένα, οι απολαβές απ' αυτήν δεν θα κάλυπταν ούτε τις πλέον στοιχειώδεις ανάγκες του εργαζόμενου. Είναι στη φύση αυτού του συστήματος το κυνήγι του μέγιστου δυνατού κέρδους που ταυτίζεται με διαρκή προσπάθεια για συμπίεση της τιμής της εργατικής δύναμης. Ολοι αντιλαμβάνονται τι θα συμβεί αν η πρόταση του ΛΑ.Ο.Σ. υλοποιηθεί. Η σημερινή ζούγκλα θα μοιάζει παιδική χαρά μπροστά σ' αυτό που θα διαμορφωθεί. Ηδη η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία οργιάζει και καταστρατηγεί στην πράξη όσα απ' τα δικαιώματα απέμειναν στους εργαζόμενους. Αν οι εργαζόμενοι χάσουν και το «οχυρό» των συλλογικών συμβάσεων, αν διαπραγματεύονται κατ' ιδίαν με τον εργοδότη το μισθό τους, τότε κυριολεκτικά θα φτάσουν να δουλεύουν για ένα ξεροκόμματο.

Οχι ότι αυτό «χαλάει» τον ΛΑ.Ο.Σ. Κάθε άλλο, αυτό επιδιώκει, σ' αυτό αποσκοπούν με την πολιτική που εφαρμόζουν. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν το λόγο και τη ζωή τους στα χέρια τους.

Ο καπιταλισμός σκοτώνει

Η κατάντια να πεθαίνουν άνθρωποι στον 21ο αιώνα από το κρύο είναι άλλη μια πλευρά της βαρβαρότητας που λέγεται καπιταλισμός. Τις τελευταίες μέρες (και μέσω της τηλεόρασης) βλέπουμε σε μία σειρά χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπου ο υδράργυρος έχει κατέβει πολύ κάτω από το μηδέν καθημερινά να βρίσκονται άνθρωποι νεκροί στο δρόμο ή στα παγωμένα σπιτικά τους. Ο επίσημος αριθμός των καταγεγραμμένων νεκρών το τελευταίο τρίμηνο σε Ουκρανία, Πολωνία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Τσεχία, Ρωσία, Λιθουανία, πρώην Γιουγκοσλαβία προσεγγίζει τους 100 ανθρώπους, κυρίως άστεγοι και φτωχοί (χωρίς να μπορεί να γίνει πλήρης καταγραφή) ενώ εκατοντάδες είναι αυτοί που νοσηλεύονται με κρυοπαγήματα και κάποιοι από αυτούς απειλούνται με ακρωτηριασμούς.

Αυτή η τραγική κατάσταση δεν είναι αποτέλεσμα μιας φυσικής καταστροφής, μιας αμέλειας των ίδιων των θυμάτων, αλλά έχει τις αιτίες της στην επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου, στη βαρβαρότητα που βιώνουν αυτοί οι λαοί εδώ και μια εικοσαετία από όταν ανατράπηκε το σοσιαλιστικό σύστημα και παλινορθώθηκε ο καπιταλισμός. Η ανεργία, η φτώχεια, η ανέχεια έφερε τους άστεγους και τους απόκληρους της ζωής. Είναι και αυτή μια πλευρά των «λεωφόρων της ελευθερίας», που υπόσχονταν όλες οι αστικές και οπορτουνιστικές ανανεωτικές δυνάμεις στους εργαζόμενους σε ανατολή και δύση όταν πανηγύριζαν για τις ανατροπές, ως το «πέρασμα στη δημοκρατία και την ευημερία της οικονομίας της αγοράς».

Σε όλες αυτές τις χώρες λεηλατήθηκε η λαϊκή περιουσία από μια χούφτα κεφαλαιοκράτες. Εφαρμόστηκε φιλομονοπωλιακή πολιτική και χτυπήθηκαν και χτυπιούνται λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, το δικαίωμα στην εργασία, στη στέγη, στη υγεία και στην κοινωνική ασφάλιση, στην παιδεία, στον πολιτισμό και στον αθλητισμό. Εκεί όπου εξασφαλίζονταν στα σπιτικά φτηνή θέρμανση (με κεντρικές εγκαταστάσεις) και άλλες φτηνές υπηρησίες, τώρα όλα έχουν γίνει εμπορεύματα που χρυσοπουλιούνται και όποιοι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο ...κόστος πετιούνται στο περιθώριο. Ετσι δημιουργούνται οι στρατιές των αστέγων, που δήθεν σήμερα τρέχουν οι υπηρεσίες των καπιταλιστικών κρατών και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις να συνδράμουν για να μην πεθάνουν τις δύσκολες μέρες. Την ίδια εικόνα βλέπουμε αυτές τις μέρες του χιονιά και στην Ελλάδα, όπου επίσης έχουν πληθύνει οι άστεγοι. Βέβαια, σε όλες τις αναλύσεις των «ευαίσθητων υπηρεσιών» και των αστικών ΜΜΕ λείπει η αναφορά στο κύριο. Ποια είναι η αιτία για αυτήν την κατάντια; Πώς ξεσπιτώθηκαν οι άνθρωποι, γιατί αναζητούν τροφή στα σκουπίδια και τα συσσίτια, γιατί σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο αυξάνουν οι άνεργοι, οι φτωχοί και οι άστεγοι; Αυτό το κρύβουν ως «κόρη οφθαλμού», γιατί αν απαντήσουν θα βγει στη φόρα η σαπίλα του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος που υπερασπίζονται, τα ιστορικά του όρια και η αναγκαιότητα ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων.

Εξ αντικειμένου θα αναδειχτεί ότι ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε, με τις αδυναμίες του - που προήλθαν από λάθη και παρεκκλίσεις από τις αρχές οικοδόμησής του - επιβεβαίωσε την ανωτερότητά του ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα, σε σχέση με τη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα που βιώνουν τα λαϊκά στρώματα.


Δημήτρης ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Ανέλαβαν τη βρώμικη δουλειά...

Γρηγοριάδης Κώστας

ΒΡΕ ΤΙ ΕΠΑΘΕ η κυβέρνησή μας! Η Νέα Δημοκρατία δηλώνει πως ...δεν της δίνει λευκή επιταγή και ο ΛΑ.Ο.Σ. δηλώνει ότι είναι πιθανή η αποχώρησή του! Πραγματικός σεισμός...

Ελα, όμως, που αυτή η κυβέρνηση έχει «στηθεί», για να κάνει μια πολύ συγκεκριμένη και ακόμη περισσότερο βρώμικη δουλειά. Και πρέπει οπωσδήποτε να την ολοκληρώσει.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως όλα αυτά θα τα ακούσουμε πάρα πολλές φορές και με διαφορετική αφορμή κάθε φορά. Βλέπετε, πρέπει να δείξουν ότι διαφωνούν και κάπου μήπως και πάμε κάποτε σε εκλογές.

Ομως, όσο πιο πολύ «γαβγίζουν» περί αποχώρησης από την κυβέρνηση τόσο πιο πολύ θα ... «δαγκώνουν», κάνοντας πράξη γρήγορα - γρήγορα τους στόχους της.

Και το ποιοι είναι αυτοί το γνωρίζουμε πολύ καλά: Κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων, μειώσεις μισθών, ξεπούλημα και απολύσεις στο Δημόσιο και φυσικά νέα μέτρα στήριξης του κεφαλαίου.

Τα πάντα στο βωμό της λεγόμενης ... ανταγωνιστικότητας, δηλαδή τού πόσο πιο πολύ θα εκμεταλλεύονται τη δουλειά του εργάτη για να παρέχουν πιο «ανταγωνιστικά» προϊόντα στην αγορά. Ακόμη και αν δεν μπορεί να τα αγοράσει κανείς.

ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ το παραδέχονται εν τω μεταξύ - με τα στοιχεία που δίνουν στη δημοσιότητα: Οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν μειωθεί 30% τα τελευταία 2 χρόνια. Ομως ...δεν τους φτάνει!

Τους αρέσει να το αποκαλούν «εσωτερική υποτίμηση», όμως αυτό που στην πραγματικότητα θέλουν είναι να «τελειώνουν» με κάθε δυνατότητα των εργαζομένων να διεκδικούν.

Οι εταιρείες να καθορίζουν (μέσω ατομικών «διαπραγματεύσεων») τι θα πληρώνουν, πότε θα το πληρώνουν και αν θα το πληρώνουν και ένα σταθερά μεγάλο ποσοστό ανεργίας να είναι το πιστόλι στον κρόταφο. Κι όλο αυτό το αποκαλούν «ελευθερία»...


Παπαγεωργίου Βασίλης

Επικίνδυνοι και υποκριτές

Παπαγεωργίου Βασίλης

«Πρόκειται για αδέσποτες και αυθαίρετες πολιτικές που δεν έχουν καμία θέση σε μας. Μερικοί λειτουργούν σαν να είναι το βαθύ ΠΑΣΟΚ (...) Αν περάσει το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά θα αποχωρήσουμε», είπε χτες ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ., Γ. Καρατζαφέρης. Δεν έχει όρια η υποκρισία και το ψέμα στους κόλπους του ΛΑ.Ο.Σ. Συμφώνησαν στην Κυβερνητική Επιτροπή για το νομοσχέδιο που αποποινικοποιεί τη χρήση, διακίνηση, προμήθεια ναρκωτικών, την καλλιέργεια ινδικής κάνναβης. Κάτω από τις επιστημονικές θέσεις και τα συντριπτικά επιχειρήματα του ΚΚΕ, τις κλιμακούμενες αντιδράσεις επιστημονικών και μαζικών φορέων, τώρα ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους «κακόμοιρους τους χρήστες», τα «παιδιά μας που κινδυνεύουν» και δήθεν απειλούν ότι θα φύγουν από την κυβέρνηση αν περάσει το νομοσχέδιο γιατί υποτίθεται έχουν ιδεολογικές διαφορές. Το ψέμα όμως έχει κοντά ποδάρια. Εχουν ήδη αποδείξει την πλήρη ιδεολογική τους ταύτιση με τις ντιρεκτίβες της ΕΕ, έχουν επιβεβαιώσει την απαξίωση με την οποία αντιμετωπίζουν την ανθρώπινη ζωή. Εβαλαν πλάτη, όλα τα προηγούμενα χρόνια, μαζί με ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ να εδραιωθεί η ραχοκοκκαλιά της υποτιθέμενης «αντιναρκωτικής» πολιτικής, χαρακτηρίζοντας τον εξαρτημένο από ναρκωτικά «ασθενή», την τοξικοεξάρτηση «χρόνια υποτροπιάζουσα νόσο», πριμοδοτώντας με κάθε τρόπο την κυριαρχία της διά βίου χορήγησης κρατικής πρέζας εντός ή εκτός νοσοκομείων. Αυτή είναι η υποκρισία τους.

«Υπόσχονται» μόνο φτώχεια και εξαθλίωση

Με μνημόνια ή χωρίς μνημόνια, με ελλείμματα ή όχι, με χρέος ή μη, με ύφεση ή ανάπτυξη, ένα είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις της ΕΕ: Σχετική και απόλυτη αύξηση της φτώχειας των λαών. Τα στοιχεία που αναφέρονται στο δισέλιδο αφιέρωμα της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς», δείχνουν τις καταστροφικές συνέπειες για τους λαούς από τον δίχως τέλος πόλεμο της πλουτοκρατίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕ, που επικαλείται η εφημερίδα, το 2009, πριν καλά καλά εκδηλωθεί η κρίση, υπήρχαν στις 27 χώρες 115 εκατομμύρια άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή το 23,1% του πληθυσμού της ΕΕ. Αλλα 100 με 150 εκατομμύρια κινδυνεύουν επίσης να «βουτήξουν» κάτω από το όριο αυτό, αφού αρκούν, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η εφημερίδα, «δύο μήνες ανεργίας και ένα δάνειο που δεν μπορεί να πληρωθεί». Ας σημειωθεί ότι το 2007, πριν ξεσπάσει η καπιταλιστική κρίση, κάτω από το όριο της φτώχειας βρίσκονταν 85 εκατομμύρια άνθρωποι (17% του πληθυσμού). Τα στατιστικά στοιχεία της φτώχειας διαφέρουν πολύ από χώρα σε χώρα. Στη Βουλγαρία (46,2%) και στη Ρουμανία (43,1%) τα ποσοστά της φτώχειας είναι διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά φυσικά τα στοιχεία διαρκώς αλλάζουν προς το χειρότερο. Η κοροϊδία είναι ότι οι ηγέτες της ΕΕ είχαν ανακηρύξει το 2010 ευρωπαϊκό έτος κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ υπόσχονταν ότι με τη στρατηγική της Λισσαβόνας και τη σύγχρονη «μετεξέλιξή» της, τη «στρατηγική ΕΕ-2020», θα έδιναν ένα τελειωτικό χτύπημα στη φτώχεια, βάζοντας ως στόχο να περιοριστεί ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας κάτω από τα 20 εκατομμύρια...

Δούλοι του συστήματος

«Την "ηθική των αφεντικών" την αντιπάθησα όσο και την "ηθική των δούλων". Μια τρίτη ηθική έβλεπα να διαμορφώνεται μέσα μου: "Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται"» (Μαξίμ Γκόρκι).

Αυτή ακριβώς την ηθική και την πολιτική που υπερασπίζεται το δικαίωμα στη ζωή, αποσιώπησαν τα περισσότερα αστικά μέσα ενημέρωσης.

Ο λόγος για τη συνέντευξη Τύπου που έδωσε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα και ο βουλευτής του Κόμματος Γ. Γκιόκας για το εγκληματικό νομοσχέδιο «Κώδικας ναρκωτικών», καλώντας λαό και νεολαία σε ξεσηκωμό, κάνοντας ξεκάθαρη όσο ποτέ την απόφασή του να μη χαρίσει ούτε ένα νέο στον ταξικό αντίπαλο, ούτε ένα νέο στην κόλαση των ναρκωτικών, ούτε ένα νέο μακριά από τον αγώνα. Ενα νομοσχέδιο που υπερασπίζονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο όλα τα άλλα κόμματα, αντικαθιστώντας κάθε κοινωνικό δικαίωμα με υποτιθέμενες ατομικές «ελευθερίες».

Η επιστημονική και ανθρωποκεντρική προσέγγιση του θέματος, ο πλούτος των επιχειρημάτων του ΚΚΕ αποσιωπήθηκε από τα χτεσινά δελτία ειδήσεων. Οι καναλάρχες επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά, ιδιαίτερα γι' αυτό το επικίνδυνο νομοσχέδιο νομιμοποίησης των ναρκωτικών, την ταύτισή τους μ' ένα σύστημα που προωθεί και ενισχύει το φόβο και την εξαθλίωση, απενοχοποιεί τη βαρβαρότητα, νομιμοποιεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Να μεγαλώσουμε τα ρήγματα

Πληθαίνουν οι εκκλήσεις των αστικών επιτελείων για «ενότητα» των πολιτικών δυνάμεων στη στήριξη των αντιδραστικών ανατροπών και μέτρων που φέρνει μαζί της η συμφωνία για το «κούρεμα» του χρέους και η νέα δανειακή συνθήκη με την τρόικα. Οι παραινέσεις απευθύνονται στα κόμματα και τις δυνάμεις που συμμετέχουν στη διαχείριση της κρίσης υπέρ των γενικών συμφερόντων της αστικής τάξης και του πολιτικού της συστήματος, είτε σαν συνέταιροι στη συγκυβέρνηση, είτε σαν εκφραστές θέσεων και προτάσεων που διαφοροποιούνται στα επιμέρους μόνο από την κυρίαρχη πολιτική γραμμή. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που επιδιώκουν είναι να εμπεδωθεί η αντιδραστική συναίνεση στο λαό, που βράζει σαν καζάνι, μπροστά και στη νέα κλιμάκωση της επίθεσης που εξελίσσεται σε βάρος του.

Η πίεση που ασκεί ο λαϊκός παράγοντας δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερα ζόρια στη διαχείριση της κρίσης από τους αστούς και τα κόμματά τους. Είναι χαρακτηριστική η ανακούφιση με την οποία τα αστικά επιτελεία αντιμετώπισαν τη συγκρότηση της συγκυβέρνησης Παπαδήμου, φιλοδοξώντας ότι η κυβερνητική συμμαχία του σκληρού πυρήνα των κομμάτων του κεφαλαίου, θα μπορούσε να δώσει μακρόπνοη «ανάσα» στο σύστημα, με ένταση της τρομοκρατίας στο λαό και θωράκιση της προπαγάνδας υπέρ του μέτρων που υπηρετούν την πλουτοκρατία. Δυόμισι μήνες μετά, τα πράγματα δεν ήρθαν όπως ήθελαν και τα σχεδίαζαν. Η βαθιά καπιταλιστική κρίση γεννά ολοένα και περισσότερα αδιέξοδα στην προσπάθεια των αστών να τη διαχειριστούν υπέρ τους. Οι ανταγωνισμοί στο εσωτερικό της ΕΕ αυξάνονται, όπως και ανάμεσα στις διάφορες μερίδες της πλουτοκρατίας, εντός και εκτός Ελλάδας.

Ακόμα και οι προσδοκίες τους για θεαματική μείωση των ελλειμμάτων και του χρέους, πάνω στα οποία στήριξαν την προπαγάνδα για τη λήψη βάρβαρων μέτρων, εξανεμίζονται, αποκαλύπτοντας ότι άλλος ήταν εξ αρχής ο στόχος τους: Στο όνομα της κρίσης, την οποία σκόπιμα και αποπροσανατολιστικά, μαζί με τους οπορτουνιστές, την παρουσίαζαν και συνεχίζουν να την παρουσιάζουν σαν «κρίση χρέους», να προωθήσουν προαποφασισμένα μέτρα, που ρίχνουν ακόμα πιο κάτω για τα μονοπώλια την τιμή της εργατικής δύναμης. Απ' αυτή την άποψη, στις εκκλήσεις για αρραγές μέτωπο προκειμένου να περάσουν τα νέα μέτρα, ο λαός δικαιούται να βλέπει τη δύναμη που έχει να δυσκολεύει τη βάρβαρη πολιτική, ακόμα κι αν σήμερα η πάλη του δεν είναι αναντίστοιχη με τις πραγματικές ανάγκες. Μπορεί όμως ο ίδιος να την κάνει αντίστοιχη, ακατανίκητη και να τους σαρώσει.

Το γεγονός ότι το αστικό σύστημα δεν έχει καταφέρει να ενσωματώσει την αγανάκτησή του, ανησυχώντας για τη ριζοσπαστικοποίησή της, δείχνει ότι για το κεφάλαιο και τα κόμματά του, ο «νούμερο ένα» κίνδυνος είναι να έρθουν οι εργαζόμενοι και ο λαός στο προσκήνιο, η συμμαχία τους να καθορίσει τις εξελίξεις. Πυξίδα γι' αυτό, αποτελεί η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, οι μάχες που δίνουν καθημερινά οι ταξικές δυνάμεις στους τόπους δουλειάς και τις εργατογειτονιές, για να εμποδίσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, συγκεντρώνοντας δυνάμεις για την ανατροπή της πολιτικής που τα επιβάλλει. Οι αγώνες και η συσπείρωση μ' αυτό το περιεχόμενο πρέπει να ενταθούν το επόμενο διάστημα. Να μεγαλώσουν τα ρήγματα που ήδη υπάρχουν στο αστικό σύστημα, μέχρι να το καταστήσουν ανήμπορο να σταθεί στα πόδια του.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org