Κυριακή 16 Οχτώβρη 2011
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Για να έρθουν καλύτερες μέρες

Γρηγοριάδης Κώστας

Με περικοπές μισθών, απολύσεις, συλλήψεις, πρόστιμα, κήρυξη των απεργιών ως παράνομων και ό,τι άλλο βρει στο οπλοστάσιό της, απειλεί και εκβιάζει η κυβέρνηση, προκειμένου να τσακίσει τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες που διαρκώς δυναμώνουν για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα και να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική. «Οσο αντιστέκεστε τόσο η κυβέρνηση θα παίρνει νέα μέτρα» είχε διαμηνύσει εδώ και καιρό ο Ευ. Βενιζέλος, δίνοντας μια πρόγευση για την τακτική πυγμής που θα ακολουθούσε η κυβέρνηση. Στη φάση αυτή, δε διστάζει να εκβιάζει με το ίδιο το ψωμί και τη δουλειά των εργαζομένων, ενώ είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δε θα διστάσει να καταφύγει και στην αστυνομική βία και καταστολή. Ομως, οι εργαζόμενοι πρέπει να σκεφτούν ότι αν υποχωρήσουν και σκύψουν το κεφάλι θα τα χάσουν όλα. Δεν ήταν λίγοι που το προηγούμενο διάστημα σκέφτονταν το μεροκάματο που θα έχαναν, αλλά δίχως να το καταλάβουν έχουν ήδη χάσει τέσσερις μισθούς και θα χάσουν και άλλους δύο μέσα στην επόμενη χρονιά, δίχως αυτό να σημαίνει ότι θα σταματήσει εκεί η αντιλαϊκή λαίλαπα. Δεν είναι δυνατόν όμως να υπάρξουν νικηφόροι αγώνες δίχως θυσίες. Η διαφορά είναι ότι αυτές οι θυσίες, θα είναι όχι για την κερδοφορία των μονοπωλίων, αλλά οι θυσίες του αγώνα για να μη ζήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους στην πιο μαύρη δυστυχία των μισθών πείνας, της ανεργίας και της ανασφάλειας, για να έρθουν καλύτερες μέρες όταν ο ίδιος ο λαός πάρει τις τύχες στα χέρια του. Χωρίς αυτές τις θυσίες δεν ανατρέπεται η εξουσία των μονοπωλίων και δε θα γίνει ο λαός πανίσχυρη δύναμη που παράγει πλούτο και μπορεί να γίνει δύναμη εξουσίας.

Κόλπα για να κρυφτεί η ληστεία

Το τέλος ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) «πυροβολούν» οι ιδιώτες παραγωγοί Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, όσο κι αν φαίνεται περίεργο. Μετά το Σύνδεσμο των φωτοβολταϊκών, επανήλθε και η Ελληνική Επιστημονική Ενωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΑΤΕΝ) στο θέμα, ενώ η κυβέρνηση δρομολογεί νέα αύξηση του τέλους.

Βεβαίως, οι ιδιώτες παραγωγοί δεν έχουν πρόβλημα με αυτό που αντιπροσωπεύει το τέλος, που είναι η εγγυημένη και υψηλή αμοιβή τους για την ηλεκτροπαραγωγή από ΑΠΕ. Το πρόβλημά τους είναι ότι δε θέλουν να φαίνεται στους καταναλωτές αυτό το κόστος.

Γι' αυτό και καταθέτουν προτάσεις που σκοπό έχουν όχι να καταργήσουν την επιβάρυνση για τις ΑΠΕ, αλλά για να την αποκρύψουν.

Ταυτόχρονα, επιδιώκουν να αμβλυνθεί η εντύπωση ότι οι ΑΠΕ είναι ακριβές. Και για να το πετύχουν διεκδικούν την υιοθέτηση και άλλων παραμέτρων για τον υπολογισμό του τέλους, εφόσον δεν καταφέρουν να το «καταργήσουν». Μια τέτοια παράμετρος είναι και το «όφελος» από τις ΑΠΕ.

Προσέξτε. Το «όφελος» δεν προκύπτει τόσο από τη μείωση του κόστους ΑΠΕ, όσο από την - τεχνητή - αύξηση του κόστους των άλλων μορφών. Ετσι, εμφανίζονται οι ΑΠΕ περισσότερο «οικονομικές» από ποτέ και ίσως φτάσουν να είναι και φτηνότερες! Οχι επειδή είναι πραγματικά φτηνές, αλλά επειδή ακριβαίνουν οι υπόλοιποι τρόποι παραγωγής.

Για παράδειγμα, η απόφαση να πληρώνουν οι εταιρείες παραγωγής για τα δικαιώματα εκπομπής ρύπων, εκτινάσσει τα κόστη των μονάδων λιγνίτη, ο οποίος παραμένει ένα φτηνό, εγχώριο καύσιμο που αξιοποιεί η ΔΕΗ. Επιπρόσθετα, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας προτείνει και φόρο εκμετάλλευσης/χρήσης του λιγνίτη. Ετσι ακριβαίνει ο λιγνίτης και εμφανίζονται οι ΑΠΕ να... συμφέρουν.

Αυτά και άλλα «κόλπα» δεν μπορούν να κρύψουν την άγρια λεηλασία σε βάρος του λαού και των φυσικών πόρων της χώρας, υπέρ μιας χούφτας πλουτοκρατών. Και μόνο η λαϊκή εξουσία και οικονομία μπορούν να ανατρέψουν αυτήν την αδικία.

Να αντιδράσει η αγροτιά

Η φτωχομεσαία αγροτιά καλείται να αντιδράσει αγωνιστικά και να δράσει ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τη ζωή της και μαυρίζει το μέλλον της. Κυβέρνηση και ΕΕ, ΔΝΤ έχουν στήσει ένα εφιαλτικό σκηνικό σε βάρος της αγροτιάς, σε βάρος των εργαζομένων και συνολικά των λαϊκών στρωμάτων. Το κακό όλο και χειροτερεύει. Η ΠΑΣΥ καλεί, με οργανωμένο τρόπο μέσα από γενικές συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα, την αγροτιά που αγωνίζεται, με νύχια και με δόντια για την επιβίωσή της, να μην πληρώσει τα χαράτσια, ν' αντισταθεί με όλες τις δυνάμεις της, με όλες τις μορφές πάλης, στην ΚΑΠ και στη γενικότερη αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Η προοπτική που επιφυλάσσει η νέα ΚΑΠ 2014-2020 και οι νέες προτάσεις της Κομισιόν είναι η εξόντωση της μικρομεσαίας αγροτιάς, με εργαλείο την αλλαγή του τρόπου καταβολής των επιδοτήσεων και τη δραστική μείωσή τους, προκειμένου να συγκεντρωθούν γη και επιδοτήσεις στους μεγαλοαγρότες επιχειρηματίες. Για να έχει προοπτική ο αγώνας και να πιάσουν τόπο οι θυσίες, απαιτείται συντονισμός και κοινό μέτωπο ενάντια στην ακολουθούμενη αντιλαϊκή πολιτική. Να μη μείνει σε χλωρό κλαρί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και καμία κυβέρνηση της πλουτοκρατίας. Η διέξοδος βρίσκεται στην πάλη για μια διαφορετική αγροτική ανάπτυξη που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού και όχι τα κέρδη των μονοπωλίων. Μια αγροτική ανάπτυξη που θα υλοποιείται στο πλαίσιο του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας, με κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και της γης, με τη συνεταιριστικοποίηση της διάσπαρτης αγροτικής γης και παραγωγής, τη δημιουργία των παραγωγικών συνεταιρισμών που θα προωθούν κοινές καλλιεργητικές εργασίες με κρατική στήριξη για την παραγωγή φτηνών και ασφαλών τροφίμων για τη διατροφή του λαού και των αναγκαίων πρώτων υλών για τη μεταποιητική βιομηχανία. Πράγμα που γίνεται όλο και πιο επιτακτικό, όλο και πιο αναγκαίο έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση.

Η ευαισθησία για... τον εκφοβισμό

Βullying = εκφοβισμός. Είναι η μετάφραση που βρίσκει κανείς περίπου σε όλα τα λεξικά δίπλα στην πολυφορεμένη λέξη που χρησιμοποιείται να περιγράψει τέτοια κρούσματα μεταξύ μαθητών στις σχολικές αυλές. Ιδιαίτερη ευαισθησία δείχνει η κυβέρνηση, η ΕΕ, το υπουργείο Παιδείας το τελευταίο διάστημα, ενώ πριν λίγες μέρες εκπρόσωπος του τελευταίου χαιρέτισε και στην παρουσίαση του «Δικτύου κατά της βίας στο σχολείο».

Αποτελεί τουλάχιστον πρόκληση από την πλευρά όσων έχουν φέρει τα σχολεία σε σημείο απαξίωσης στις συνειδήσεις των μαθητών, που καλλιεργούν κλίμα ανταγωνισμού μέσα σ' αυτό, που έχουν φτιάξει σχολεία πολλών ταχυτήτων ανάλογα με τη γειτονιά και την τσέπη, να ιεραρχούν το παραπάνω σαν θέμα που απασχολεί την εκπαίδευση. Οταν είναι οι ίδιοι που «εκφοβίζουν» με εισαγγελείς, αστυνομία, «τσεκουροφόρους» γονείς, πραιτωριανούς καθηγητές και διευθυντές τους μαθητές που αγωνίζονται για το σχολείο των αναγκών τους. Αλλωστε, φαινόμενα όπως αυτό της βίας στα σχολεία συνδέονται με κοινωνική παθογένεια, γεννιούνται και μεγαλώνουν σε κοινωνίες σκληρών ταξικών φραγμών, φτώχειας, στερήσεων και αυταρχισμού...

ΜΑΡΞ - ΕΝΓΚΕΛΣ
Κείμενα για την οικονομική κρίση

Η παρούσα έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» αποτελεί συνέχεια της προσπάθειας για τη δημοσίευση ανέκδοτων μέχρι σήμερα έργων των Μαρξ και Ενγκελς στην ελληνική γλώσσα. Πρόκειται για μια σημαντική προσπάθεια, αφού το έργο τους αποτελεί τη στέρεη βάση πάνω στην οποία υψώνεται ολόκληρο το υπόλοιπο θεωρητικό οικοδόμημα του μαρξισμού - λενινισμού. Η βαθιά αφομοίωση αυτού του έργου αποτελεί απαραίτητο όρο για την κατανόηση των νομοτελειών της πολιτικής δράσης και για την περαιτέρω ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας.

Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει κείμενα των Μαρξ και Ενγκελς για την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Η επιλογή των άρθρων έγινε από τη γερμανική έκδοση «Marx Engels Werke» (MEW) και την αγγλική έκδοση «Marx Engels Collected Works» (MECW).

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται είναι δύο ειδών: α) Αρθρα εφημερίδων τα οποία σχεδόν στο σύνολό τους είναι ανταποκρίσεις του Μαρξ από το Λονδίνο προς τη Νέα Υόρκη στο διάστημα που αυτός ήταν ανταποκριτής για την Ευρώπη της αμερικανικής εφημερίδας «New York Daily Tribune» (1851-1862). Γι' αυτόν το λόγο επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στη βασική οικονομική κρίση αυτής της περιόδου (την κρίση του 1857) ταυτόχρονα με τις αναφορές, τον εντοπισμό ομοιοτήτων και διαφορών με τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις, αλλά και τις προβλέψεις για το μέλλον. β) Αλληλογραφία ανάμεσα στους Μαρξ - Ενγκελς και άλλα στελέχη του εργατικού κινήματος, η οποία επικεντρώνεται στη μακροχρόνια ύφεση του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα.

Βλαντιμίρ Πούτιν

Γρηγοριάδης Κώστας

Λίγες μέρες μόλις μετά την ανακοίνωση της πρόθεσης δημιουργίας μιας «Ευρασιατικής Ενωσης» με πρώην σοβιετικές δημοκρατίες και όχι μόνο, για την ενίσχυση της κυριαρχίας της καπιταλιστικής Ρωσίας σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν «επέλεξε» να πραγματοποιήσει διήμερη επίσκεψη στην Κίνα για την ενίσχυση των σινο - ρωσικών σχέσεων. Μετά τη συνάντησή του με τον Κινέζο ομόλογο Γουέν Ζιαμπάο και αφού υπογραμμίστηκε η θέληση να οικοδομηθεί μια σχέση στρατηγικής συνεργασίας, επισημάνθηκε η πρόθεση για ενίσχυση της συνεργασίας των δύο χωρών, κυρίως σε ό,τι αφορά τη βελτίωση του μεταξύ τους εμπορίου και των επενδύσεων. Στη συνέχεια, υπογράφτηκαν συμφωνίες επτά δισεκατομμυρίων δολαρίων που αφορούν τη συνεργασία των μονοπωλίων των δύο χωρών στους τομείς του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και της υψηλής τεχνολογίας. Μάλιστα ο Ζιαμπάο κάλεσε τον Ρώσο ομόλογό του για περαιτέρω συνεργασία όσον αφορά την πυρηνική ενέργεια, τον άνθρακα, την ηλεκτρική ενέργεια καθώς και περιβαλλοντικά ζητήματα και ανακοίνωσε πως οι δύο πλευρές έχουν θέσει ως στόχο, την ενίσχυση του μεταξύ τους εμπορίου κατά 100 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2015 και 200 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2020.

Η επιλογή του Πούτιν να επισκεφθεί την Κίνα τη συγκεκριμένη στιγμή δεν είναι τυχαία, εκφράζει την προσπάθεια της ρώσικης αστικής τάξης να δυναμώσει την επιρροή της σε μια περίοδο που φουντώνει ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός εν μέσω όξυνσης της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.


Κ.Χ.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org