Από τη συγκέντρωση στα ΕΛΠΕ Ασπροπύργου

Στην κινητοποίηση των εργαζομένων μαζί με τα δύο κλαδικά Συνδικάτα το «παρών» έδωσε αντιπροσωπεία του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας Δυτικής Αττικής, ενώ μίλησε και ο πρόεδρός του, Κώστας Ντάφος.

Επίσης παραβρέθηκε ο Χρήστος Τσοκάνης, βουλευτής του ΚΚΕ.

Στη διάρκεια της στάσης εργασίας και της συγκέντρωσης μίλησαν o Λάμπρος Χαντζάρας, από τη διοίκηση του Παραρτήματος Θριασίου του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας και ο Χρήστος Ματαράγκας, πρόεδρος του Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας. Μεταξύ άλλων σημείωσαν ότι από την αρχή του shutdown, με πολύμορφες παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις, κατάγγειλαν την ασυδοσία των ΕΛΠΕ με τη 12ωρη δουλειά, μπλόκαραν την αδήλωτη εργασία ακόμα και την Κυριακή, ενώ κατάγγειλαν την ένταση της πίεσης μέσω παρακολουθήσεων με drones και τον περιορισμό του διαλείμματος, η οποία αυξάνει το άγχος και την εξάντληση.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Επιπλέον, κάλεσαν τους εργαζόμενους να απαιτήσουν μεταξύ άλλων να διερευνηθούν οι συνθήκες του ατυχήματος, να καταβληθεί με ευθύνη ΕΛΠΕ και εργολάβων πλήρης αποζημίωση των τραυματισμένων συναδέλφων τους, να υπάρξει καταβολή στο 100% όλων των μισθών τους για όσο διάστημα δεν θα μπορέσουν να εργαστούν. Ειδικότερα για τον εργαζόμενο που τραυματίστηκε βαρύτερα, απαίτησαν την πλήρη κάλυψη όλων των ιατρικών εξόδων με αποκλειστική ευθύνη της εργοδοσίας.

Παράλληλα, απαίτησαν άμεσα ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς του shutdown, με βασικό αίτημα τη μείωση του εργάσιμου χρόνου σε 7ωρη βάρδια με 5ήμερο και αυξήσεις στα ημερομίσθια, όπως προβλέπεται στο σχέδιο Συλλογικής Σύμβασης που θέτουν τα συνδικάτα.

Ξεχωριστή σημασία έχει η συμμετοχή στη στάση εργασίας των καθαριστριών που χρόνια τώρα απασχολούνται στις εγκαταστάσεις μέσω εργολαβικής εταιρείας. Είναι οι ίδιες καθαρίστριες που πριν λίγες μέρες απέργησαν έχοντας την πολύτιμη στήριξη του κλαδικού Σωματείου Ενέργειας, απαιτώντας να τους επικολλούνται Βαρέα και Ανθυγιεινά Ενσημα καθώς από το 2015 και μετά αν και δουλεύουν σε συνθήκες διυλιστηρίου, η εργοδοσία τις εμφανίζει να δουλεύουν σαν να είναι σε γραφεία!

Το θάρρος που βρήκαν να οργανώσουν τον αγώνα τους ύστερα από χρόνια αναμονής και φόβου, η στήριξη του κλαδικού Συνδικάτου είναι αυτά που τις έφεραν, η μία παίρνοντας δύναμη από την άλλη, να βρεθούν και χτες στην πύλη του διυλιστηρίου στο πλάι των συναδέλφων τους για να διεκδικήσουν και οι ίδιες μέτρα προστασίας. Και κάθε κουβέντα μαζί τους αναδεικνύει τη δύναμη που τους δίνει η κοινή δράση, η ενότητά τους, η κατανόηση ότι δεν είναι πια η καθεμία μόνη της, στοιχεία που αποτελούν παρακαταθήκη και για τη συνέχεια του αγώνα.

Χθες μαζική κινητοποίηση έγινε και στη Θεσσαλονίκη, έξω από την πύλη των ΕΛΠΕ, με τους εργολαβικούς να διαδηλώνουν την απόφασή τους να μπουν στη δουλειά με ψηλά το κεφάλι, σπάζοντας αγωνιστικά τους εκβιασμούς των εργολάβων και των ΕΛΠΕ.

Στο πλευρό τους βρέθηκαν μαζικά εργαζόμενοι άλλων κλάδων, δείχνοντας έμπρακτα τη στήριξη στον αγώνα που κάνουν για την υπογραφή ΣΣΕ, την κατάργηση του σκλαβοπάζαρου των εργολαβιών και την πρόσληψή τους στο τακτικό προσωπικό των ΕΛΠΕ.

Υπενθυμίζεται ότι τις τελευταίες μέρες, με την αλλαγή του εργολάβου σε ένα τμήμα των ΕΛΠΕ, στα χημικά, 37 εργαζόμενοι εκβιάζονται να παραιτηθούν από τα δικαιώματα που έχτισαν στα 20 και 30 χρόνια εργασίας τους στα ΕΛΠΕ καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, για να προσληφθούν στον νέο εργολάβο και να συνεχίσουν να έχουν μεροκάματο.

Οι εργολαβικοί, ενωμένοι σαν μια γροθιά, αντιστέκονται στις πιέσεις και συνεχίζουν ανυποχώρητα τον πολύμηνο αγώνα τους. Απέδειξαν ότι οι σχεδιασμοί ΕΛΠΕ και εργολάβων δεν πέρασαν. Ούτε το εργοστάσιο λειτούργησε όπως ήθελαν. Ούτε βρέθηκε το προσωπικό για να στηθεί απεργοσπαστικός μηχανισμός. Ούτε οι εργαζόμενοι έσκυψαν το κεφάλι.

Αυτόμ τον αγώνα στηρίζουν δεκάδες σωματεία και φορείς. Και χτες το απόγευμα, εκπρόσωποι από πολλά σωματεία μετέφεραν τη συμπαράσταση των εργαζομένων των κλάδων τους. Από το Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού ανέδειξαν ότι τα μονοπώλια της Ενέργειας απολύουν εργαζόμενους, ενώ είναι αυτά τα οποία κερδίζουν από τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων και έχουν οδηγήσει τους διανομείς να χάνουν σχεδόν το μισό τους μεροκάματο. Από το Σωματείο του Μετρό και το ΣΕΤΗΠ όπου οι εργολαβίες είναι γνώριμο καθεστώς για πολλούς εργαζόμενους.

Ολοι μαζί με μια φωνή βροντοφώναξαν: «Εργατιά μπροστά, τώρα μια γροθιά, γκρέμισε εργολάβους και αφεντικά», «Συλλογικές Συμβάσεις, αυξήσεις των μισθών, αυτή είναι η απαίτηση των εργατών», «απλήρωτη δουλειά, απολυμένοι εργάτες, έτσι πλουτίζουν οι κεφαλαιοκράτες».

Στην κινητοποίηση μίλησε ο Παύλος Μάρλης, πρόεδρος του Κλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Ενέργεια στην Κεντρική Μακεδονία. «Τα ΕΛΠΕ μαζί με τους εργολάβους παίζουν ένα βρώμικο παιχνίδι στις πλάτες των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι στον ωμό εκβιασμό απάντησαν με ανυποχώρητο αγώνα. Βλέπετε δεν πρόκειται για ανοργάνωτους εργαζομένους, αλλά για εργάτες συσπειρωμένους στο ταξικό τους σωματείο. Τα ΕΛΠΕ άλλωστε έχουν δοκιμασμένο τον τρόπο. Ιδια ακριβώς περίπτωση με τους ίδιους μάλιστα εργολάβους συνέβη πέρσι στη "Diaxon" στην Κομοτηνή και οι εργαζόμενοι υπέκυψαν στον εκβιασμό και έχασαν τα δικαιώματά τους. Αυτό εδώ δεν θα περάσει! Δεν θα το επιτρέψουμε!

Οι εργαζόμενοι λένε καθαρά, δεν τους χαρίζουμε ούτε ένα ευρώ. Δουλεύουμε για εμάς και τις οικογένειές μας, όχι για να θησαυρίζουν αυτοί από τη δική μας εργασία και να μας εμπλέκουν και σε ξένους πολέμους», είπε. Και διαμήνυσε: «Υποσχόμαστε ότι θα βγούμε νικητές παρά την επίθεση κράτους και εργοδοτών. Θα πέσει αλύπητα πάνω σας ο βαρύς πέλεκυς του γίγαντα λαού».

Οι εργαζόμενοι με μπροστάρη το σωματείο τους διεκδικούν να σταματήσουν τώρα οι εκβιασμοί. Να σταματήσει κάθε προσπάθεια απεργοσπασίας. Να κατοχυρωθούν όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων. Να υπογραφεί Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αυξήσεις. Να ενταχθούν όλοι οι εργαζόμενοι στο τακτικό προσωπικό των ΕΛΠΕ.

- ΕΛΠΕ: Κλιμακώνουν τον αγώνα τους οι εργολαβικοί εργαζόμενοι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

- Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ: Συνέχεια στο ρεπορτάζ με τη μεταφορά πείρας από μεγάλους αγώνες

- Ενας μήνας από το «ατύχημα» στα μεταλλεία χρυσού στις Σκουριές: Τα ερωτήματα παραμένουν...

- Αφθώδης πυρετός στη Λέσβο: Το έγκλημα συνεχίζεται! Η λύση βρίσκεται στον οργανωμένο αγώνα και στη συμπόρευση με το ΚΚΕ

Σε ό,τι αφορά τις εργασιακές συνθήκες στον χώρο, σημείωσε πως η εργοδοσία κρύβεται πίσω από τον όρο «ερασιτεχνικός αθλητισμός», ώστε να δουλεύουν οι προπονητές με μισθούς πείνας, αναδεικνύοντας ότι το κριτήριο της κυβέρνησης είναι η υπεράσπιση των κερδών των μονοπωλίων.

Τονίζοντας τις επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας, επεσήμανε πως αυτοί που θίγονται είναι οι ερασιτεχνικοί σύλλογοι και οι αθλητικές εγκαταστάσεις, αλλά την ίδια στιγμή η κατάσταση των εγκαταστάσεων όπου αθλούνται οι «ανώνυμες εταιρείες» είναι άψογη. Από την άλλη, «για τις εγκαταστάσεις όπου αθλείται η εργατική τάξη δεν υπάρχει φράγκο», υπογράμμισε, αναδεικνύοντας ότι ο σχεδιασμός είναι να αξιοποιούνται εγκαταστάσεις «για να παράγουν χρήμα». Γι' αυτό, είπε, «σιγά σιγά δεν θα υπάρχει γήπεδο να μπούμε ελεύθερα χωρίς να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη».

Στο πλαίσιο αυτό, ανέδειξε την αναγκαιότητα να μπουν στην ημερήσια διάταξη οι διεκδικήσεις για ποιοτικότερη ζωή «και να αποτελέσουν λόγο συστράτευσης σωματείων και εργαζομένων από όλους τους κλάδους. Οσο μπαίνουν τέτοια αιτήματα στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, γίνεται και πιο κατανοητός ο ρόλος του αθλητισμού στη ζωή ενός εργαζόμενου, και ότι είναι υπόθεση δική μας να μην τον αφήσουμε βορά στα μεγάλα συμφέροντα».

«Ο αθλητισμός πρέπει να θεωρείται μια κοινωνική λειτουργία - ανάγκη και λαϊκό δικαίωμα», πρόσθεσε, για να καταλήξει καλώντας στον εργατικό - λαϊκό αγώνα δρόμου Χαϊδάρι - Καισαριανή που οργανώνουν για τρίτη χρονιά τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας και Πειραιά στις 3 Μάη και ειδικά φέτος «έχει μεγαλύτερη αξία και νόημα, για να τιμήσουμε και με αυτόν τον τρόπο το μεγαλείο των ανθρώπων που απαθανατίστηκαν στις φωτογραφίες των 200 εκτελεσμένων».

Οπως είπε, ο αγώνας αυτός «προβάλλει το δικαίωμα στην άθληση χωρίς να βάζει ο εργαζόμενος βαθιά το χέρι στην τσέπη».

Ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων οι μάχες των εργολαβικών στα ΕΛΠΕ στη Θεσσαλονίκη, των μεταλλωρύχων στις Σκουριές, στα Τρίκαλα και στα Τρόφιμα - Ποτά μετά το εργοδοτικό έγκλημα στη «Βιολάντα». Και, προφανώς, οι συνδικαλιστές από τον σιδηρόδρομο θύμισαν τις συγκλονιστικές κινητοποιήσεις για να μην υπάρξουν άλλα «Τέμπη» μετά το προδιαγεγραμμένο μακελειό του 2023.

Ο «Ριζοσπάστης», δίνοντας συνέχεια στο ρεπορτάζ, παρουσιάζει μερικές ακόμα ομιλίες συνδικαλιστών στη Σύσκεψη, με αντικείμενο τέτοιες κινητοποιήσεις. Το ρεπορτάζ συνεχίζεται και τις επόμενες μέρες, με παρεμβάσεις που δίνουν απάντηση στο ερώτημα «τι κίνημα χρειάζεται σήμερα», όπως και με μεταφορά πείρας από τη δράση σωματείων ενάντια στον πόλεμο και στην εμπλοκή, τη σπουδαία προσπάθεια για συγκρότηση νέων σωματείων κ.ο.κ.

Τον αγωνιστικό χαιρετισμό των εργολαβικών εργαζομένων στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις των ΕΛΠΕ στη Θεσσαλονίκη μετέφερε ο Παύλος Μάρλης από το κλαδικό Σωματείο Ενέργειας Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόκειται για έναν μεγάλο αγώνα που είναι σε εξέλιξη εδώ και τέσσερις μήνες (βλ. και σελ. 11), για την υπογραφή ΣΣΕ από τους εργολαβικούς, που είναι σε διαρκή ομηρία εδώ και για πάνω από 20 χρόνια παρότι καλύπτουν θέσεις πάγιων και διαρκών αναγκών.

Ο τετράμηνος απεργιακός αγώνας, σημείωσε ο συνδικαλιστής, ξεκίνησε από κάτι μπουφάν που δεν έδινε ο εργοδότης και έφτασε να γίνει μάχη για το μεροκάματο, τη ΣΣΕ, τα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια. Εχουν ήδη δοθεί 6 απεργιακές μάχες, με τον αγώνα να χτίζεται μέσα από συλλογικές διαδικασίες, αποδεικνύοντας ότι οι σωστοί χειρισμοί και οι κρίσιμες αποφάσεις παίρνονται όταν όλα γεννιούνται, συζητιούνται, υλοποιούνται και εκτιμούνται συλλογικά. Μέσα από αυτόν τον δρόμο γεννήθηκε και το κλαδικό Σωματείο Ενέργειας στην Κεντρική Μακεδονία, στο οποίο επιτίθεται η εργοδοσία, γιατί το φοβάται.

Η μάχη που δίνεται σήμερα στη Θεσσαλονίκη, συνέχισε ο Π. Μάρλης, αφορά κάθε εργολαβικό εργαζόμενο που ζει με τον φόβο ότι αύριο θα αλλάξει ο εργολάβος. Η ενότητα, που χτίζεται πάνω στα κοινά αιτήματα απέναντι στον κοινό αντίπαλο, έχει φέρει εργαζόμενους που δεν ήξεραν ο ένας τον άλλον να βρεθούν αγκαλιά στην πύλη και να αγωνίζονται μαζί. Σε έναν χώρο όπου κυριαρχεί η λογική «ο θάνατός σου - η ζωή μου», αποδείχθηκε ότι τους εργάτες τους ενώνουν τα πάντα και δεν τους χωρίζει τίποτα.

Ο Δημήτρης Αρμάγος

Το κλίμα από τους αγώνες στα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική μετέφερε ο Μανώλης Μανώλης από το Σωματείο Μεταλλωρύχων Υπόγειων Στοών Χακλιδικής και την Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων. Οπως είπε, για το κεφάλαιο ο πόλεμος είναι χρυσός, καθώς οι τιμές του χρυσού, του χαλκού, του νικελίου, του αντιμονίου σπάνε ιστορικά ρεκόρ. Οι πολυεθνικές μυρίστηκαν αίμα και γρήγορο, αμύθητο κέρδος. Αυτό το κέρδος όμως απαιτεί εξαντλητική εργασία και εκπτώσεις στην ασφάλεια, για να προλάβουν τις αγορές. Γι' αυτό, πόλεμος δεν είναι μόνο οι σφαίρες - είναι και η καθημερινή εξόντωση των εργατών για τα κέρδη των λίγων.

Αναφερόμενος στους αγώνες του κλάδου σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, επεσήμανε ότι η μεγάλη εικόνα «ταυτίζεται απόλυτα και με τα όσα ζούμε καθημερινά στα εργοτάξια της "Ελληνικός Χρυσός" στη Χαλκιδική». Ωστόσο, μέσα σε αυτήν τη βαρβαρότητα κάτι άλλαξε. Τα τελευταία χρόνια, «με τη στήριξη όλων σας, οι μεταλλωρύχοι της Χαλκιδικής χτίζουμε το δικό μας ανάχωμα. Το Σωματείο μας διπλασίασε τη δύναμή του. Οι συνάδελφοι ξέρουν ότι αυτό το Σωματείο δεν κάνει πλάτες στην εργοδοσία».

Ο Μανώλης Μανώλης

«"Safety First" γράφουν στα κράνη μας. Αλλά τα κράνη δεν σταματούν βράχους - και τα αυτοκόλλητα δεν σταματούν εγκλήματα.

Ο συνάδελφος που χτυπήθηκε είναι εργολαβικός και είναι μετανάστης από τη Ρουμανία. Ηρθε για ένα μεροκάματο και ίσως δεν θα γυρίσει πίσω ποτέ. Για την εταιρεία είναι ένας αριθμός σε μια λίστα, ένας "ξένος" σε μια εργολαβία.

Για εμάς είναι ο Στόικα Ράντου, 39 χρονών. Με μια γυναίκα και ένα παιδί που τον περιμένουν. Ο Στόικα είναι όλοι εμείς.

Γιατί οι πέτρες, τα σίδερα και οι στοές δεν ξεχωρίζουν τα κεφάλια που θα πέσουν. Οι μεταλλωρύχοι της Χαλκιδικής και όλης της Ελλάδας διαλέξαμε πλευρά. Την πλευρά του αγώνα, της οργάνωσης και της αξιοπρέπειας».

Για τη δράση που αναπτύχθηκε στα Τρίκαλα μετά το πολύνεκρο εργατικό «ατύχημα» στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» μίλησε ο Δημήτρης Αρμάγος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων. Θύμισε ότι το Εργατικό Κέντρο από τη πρώτη στιγμή χαρακτήρισε το «ατύχημα» εργοδοτικό έγκλημα, λόγω της αδιαφορίας που επέδειξε η εργοδοσία απέναντι στις προειδοποιήσεις των εργαζομένων ότι φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Οι έρευνες που έγιναν εκ των υστέρων - σημείωσε - επιβεβαίωσαν τα προβλήματα: Κατασκευαστικά, συντήρησης, τρόπου αδειοδότησης.

Οι εργοδότες, επεσήμανε, συνολικά το κεφάλαιο, μπροστά στο κυνήγι του κέρδους δεν αντιμετωπίζουν ως προτεραιότητα τον εργαζόμενο, δεν διαθέτουν ούτε χρόνο ούτε πόρους για να αξιοποιήσουν όλα τα τεχνολογικά επιτεύγματα τα οποία θα μπορούσαν να προλάβουν τέτοιου είδους εγκλήματα. Γι' αυτούς ο εργαζόμενος αποτελεί αναλώσιμο υλικό, ένα γρανάζι της μηχανής τους για να μπορούν να βγάζουν κέρδη.

Ο Νίκος Τσακλίδης

Κλείνοντας τόνισε ότι το ΕΚ, στο οποίο άλλαξαν οι συσχετισμοί πριν δύο χρόνια, ανταποκρίθηκε άμεσα στην οργάνωση αυτού του αγώνα χτυπώντας την καρδιά του προβλήματος, το οποίο δεν είναι άλλο από το ίδιο το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό σύστημα που λέγεται καπιταλισμός.

Για τη μάχη που δίνεται στον σιδηρόδρομο μίλησαν συνδικαλιστές του χώρου, στο φόντο του εγκλήματος των Τεμπών.

Ο Κώστας Γενηδούνιας, πρόεδρος του Σωματείου Μηχανοδηγών στη «Hellenic Train», ευχαριστώντας για την πρόσκληση ανέφερε ότι και τα δύο Σωματεία της εταιρείας έχουν παρουσία. «Είμαστε εδώ για να θυμίσουμε σε όλους τον μεγάλο αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο εδώ και χρόνια, για υγεία και ασφάλεια στην εργασία και ιδιαίτερα στις μεταφορές», σημείωσε και ευχαρίστησε για τη στήριξη όλου του λαού στα Συνδικάτα των μηχανοδηγών, που προειδοποιούσαν για τις αιτίες των Τεμπών, παρότι η εργοδοσία και η κυβέρνηση τους λοιδόρησε. Πρόσθεσε δε πως η εργοδοσία μετά από 40 χρόνια προέβη σε απολύσεις, που πάρθηκαν πίσω κάτω από την πίεση του αγώνα, αφού όπως είπε «με τη βοήθεια άλλων σωματείων, Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών, τους απολυμένους όλους τους φέραμε πίσω στον σιδηρόδρομο. Και τους φέραμε πίσω με ψηλά το κεφάλι».

Ο Δημήτρης Μαύρος

«Από αυτό το βήμα θέλουμε να ευχαριστήσουμε τα Eργατικά Κέντρα, όσους μάς στήριξαν στην προσπάθεια που κάνουμε καθημερινά, και ιδιαίτερα το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, του οποίου είμαστε μέλος, και να υποσχεθούμε ένα πράγμα: Θα συνεχίσουμε τον αγώνα, γιατί όταν οι εργαζόμενοι αποφασίσουν να παλέψουν είναι βέβαιο ότι θα κερδίσουν», κατέληξε.

Ο Νίκος Τσακλίδης, μέλος των ΔΣ της Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών και του Σωματείου Εργαζομένων «Hellenic Train», θύμισε ότι η δουλειά των ταξικών δυνάμεων πριν το έγκλημα ήταν αυτή που δημιούργησε τη ρωγμή στο αφήγημα του «ανθρώπινου λάθους», αφού έδειξε ότι τα κέρδη των λίγων και οι ανάγκες των πολλών δεν πάνε χέρι - χέρι.

Επεσήμανε ακόμα ότι εξελίσσεται ένα μακρόπνοο σχέδιο προσαρμογής του σιδηρόδρομου στις απαιτήσεις της πολεμικής εμπλοκής. Σε αυτό εντάσσεται και η επιχειρούμενη τροποποίηση στη ΣΣΕ, προκειμένου να έχουν τους εργαζόμενους στη δουλειά 7 μέρες τη βδομάδα και να εξυπηρετούνται οι ανάγκες της πολεμικής μηχανής, γιατί «τα δρομολόγια του ΝΑΤΟ πληρώνονται τέσσερις φορές περισσότερο από τα άλλα εμπορεύματα».

Ο Γιώργος Χατζηκωστής

Και τώρα - πρόσθεσε - οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που στηρίζουν αυτήν την πολιτική τολμάνε να υποστηρίζουν, για να ενσωματώσουν τους εργαζόμενους, ότι ο πόλεμος ίσως να είναι ο λόγος που θα έχουν δουλειά την άλλη μέρα.

Κλείνοντας, κάλεσε όλους τους τίμιους συνδικαλιστές και εργαζόμενους να πάρουν θέση στο πλάι των ταξικών δυνάμεων.

Στις θετικές αγωνιστικές διεργασίες που είναι σε εξέλιξη στο Εμπόριο αναφέρθηκε η Ηλιάννα Χατζηευσταθίου, πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας.

Ανέδειξε αρχικά ότι με τον πόλεμο να κλιμακώνεται η εργοδοσία του κλάδου μυρίζεται κέρδη, γι' αυτό π.χ. σε μεγάλα σούπερ μάρκετ στοκάρουν προϊόντα σε ακατάλληλους χώρους, ανεβάζουν τις τιμές στα ύψη και την ίδια στιγμή κάνουν «εκπτώσεις» στα δικαιώματα των εργαζομένων, στην υγεία και την ασφάλειά τους.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ο κλάδος μετράει ήδη 5 νεκρούς εργάτες από την αρχή της χρονιάς. Η συνδικαλίστρια μετέφερε ακόμα την εικόνα με την ένταση της εκμετάλλευσης, τις 12ωρες βάρδιες, την 6ήμερη εργασία κ.ά. «Να τι συμβαίνει όταν αναδιατάσσονται οι επενδύσεις», τόνισε και ανέδειξε πως οι εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ, συνολικά στο Εμπόριο, έχουν την δύναμη να επιβάλουν το δίκιο τους. Παραδείγματα γι' αυτό είναι ο αγώνας των εργαζομένων στα «Notos» για αυξήσεις, στα «Praktiker», όπου επέβαλαν την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης μετά από 17 χρόνια, κ.λπ. Με πλούσια δράση, περιοδείες, συσκέψεις που πραγματοποιεί, το Συνδικάτο καταφέρνει να μπαίνει μέσα σε χώρους δουλειάς, όπως στον «Τezeni», όπου έγινε απεργία με συμμετοχή 90%, κυρίως νέων εργαζομένων.

Ο Παύλος Μάρλης

Παράλληλα, οι ηθοποιοί όλο αυτό το διάστημα αναδεικνύουν τις συνέπειες της εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Ο κλάδος θα πληγεί, καθώς το πρώτο που κόβει ο κόσμος είναι η ψυχαγωγία, τόνισε ο συνδικαλιστής. Πρόσθεσε δε ότι η εργοδοσία θα κάνει προσπάθεια να μετακυλίσει το κόστος στους εργαζόμενους, που δουλεύουν κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, με απλήρωτες πρόβες και μηνύματα μέσα από παραστάσεις. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, συνέχισε, ο κλάδος αγωνίστηκε βάζοντάς τα με το αστικό κράτος, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΚΘΒΕ και την υπογραφή της ΣΣΕ, όπως και με τη Σύμβαση στο Εθνικό Θέατρο, καταργώντας βλαπτικούς όρους. «Για πρώτη φορά ο κλάδος και το Σωματείο έβαλε μπροστά τις ανάγκες των εργαζομένων», τόνισε, ενώ υπογράμμισε ακόμα ότι οι ηθοποιοί στάθηκαν στο πλάι του ηρωικού λαού της Παλαιστίνης.

Ο Κώστας Γενηδούνιας

Η Ηλιάννα Χατζηευσταθίου

25 μέρες έχουν περάσει από το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα αφρώδους πυρετού στο νησί της Λέσβου, και οι κτηνοτρόφοι εξακολουθούν να έχουν απέναντί τους την πολιτική που αντιμετωπίζει ως «περιττό κόστος» την προστασία της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής.

Τις ευθύνες που έχουν η κυβέρνηση, η περιφερειακή αρχή και η ΕΕ αναδεικνύει με ανακοίνωσή της η ΤΕ Λέσβου του ΚΚΕ, τονίζοντας ότι την ίδια στιγμή η κυβέρνηση εμφανίζεται «ικανότατη για την εμπλοκή της χώρας στα σφαγεία του πολέμου, πανηγυρίζει επειδή οι Ρatriot που η ίδια απέστειλε στη Σαουδική Αραβία αναχαιτίζουν drones, αλλά αποδεικνύεται ανίκανη να αναχαιτίσει έναν ιό που καταστρέφει την κτηνοτροφία.

Αντίστοιχα, η περιφερειακή αρχή διαφημίζει τις συμφωνίες εκατομμυρίων που υπογράφει με μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους, ετοιμάζεται να δώσει ζεστό χρήμα σε εφοπλιστές για την ακτοπλοϊκή γραμμή Βόλος - Μυτιλήνη - Χίος, οργανώνει πολυτελή events στη γείτονα χώρα με τουριστικούς πράκτορες για την προώθηση του τουριστικού brand name lesvos και αφήνει την κτηνιατρική υπηρεσία υποστελεχωμένη ακόμα και αυτή την κρίσιμη ώρα.

Δεν θέλουν και δεν μπορούν. Αφήνουν στο έλεός του τον κτηνοτροφικό κόσμο του νησιού. Απέναντι στη ζωονόσο και την προστασία του αγροτοκτηνοτροφικού κόσμου του νησιού κυριαρχεί η λογική του "πάμε κι όπου βγει". Επιβάλλουν στραγγαλισμό των κτηνοτρόφων του νησιού με καθολικές απαγορεύσεις στη διακίνηση τυροκομικών προϊόντων και "λουκέτο" στα σφαγεία, την ίδια στιγμή που στην ουσιαστική διαχείριση της νόσου παραμένουν προκλητικά αδρανείς.

Επιβεβαιώνεται ότι το μόνο που τους απασχολεί είναι να απομονωθεί η ζωονόσος στη Λέσβο για να προστατευτούν οι εξαγωγές των 4-5 μονοπωλίων της φέτας».

Η Οργάνωση του Κόμματος αναφέρεται και στην κτηνιατρική υπηρεσία, αφού είναι χαρακτηριστικό ότι 25 μέρες μετά το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα παραμένει υποστελεχωμένη. Την ίδια στιγμή, στο πεδίο λειτουργούν 5 κτηνίατροι της υπηρεσίας και 3 ιδιώτες! «Αντί η προχθεσινή τροπολογία της κυβέρνησης να επιβάλει τον "συναγερμό" με κατεπείγουσες προσλήψεις όλου του αναγκαίου προσωπικού, ανακυκλώνει το απαράδεκτο καθεστώς των μετακινήσεων κτηνιάτρων από άλλες περιφέρειες, στραγγαλίζοντας κάθε ελπίδα για σοβαρή αντιμετώπιση της νόσου», αναφέρει η ΤΕ Λέσβου, προσθέτοντας ότι «τα μέτρα βιοασφάλειας παραμένουν στην ατομική ευθύνη των κτηνοτρόφων για την προστασία των κοπαδιών και του εισοδήματός τους. Αποτελεί πρόκληση η επαναφορά, με την κυβερνητική τροπολογία, της διάταξης που στερεί την αποζημίωση από όποιον "δεν τηρεί τα μέτρα". Ποια μέτρα όμως; Αυτά που δεν στηρίχθηκαν ποτέ; Οταν οι κτηνοτρόφοι αφήνονται μόνοι να σκάβουν απολυμαντικές τάφρους; Πρόκειται για μια ωμή μετακύλιση της ευθύνης στους παραγωγούς, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός παραμένει "εξαφανισμένος" από την ουσιαστική και έγκαιρη πρόληψη.

Την ίδια στιγμή οι κτηνοτρόφοι παραμένουν "αιχμάλωτοι" στην επισφάλεια της παραλαβής γάλακτος από τα τυροκομεία και τα παραληπτήρια. Δεν έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ για αποζημίωση ούτε για τις θανατώσεις κοπαδιών, ούτε για το γάλα. Ενώ με βάση τα κυβερνητικά μέτρα, που ακόμα δεν έχουν υλοποιηθεί, προβλέπεται το κρατικό χρήμα για τα τιμολόγια γάλακτος που κόβει ο κτηνοτρόφος να μην το εισπράττει ο ίδιος, αλλά το τυροκομείο!

Ο κτηνοτροφικός κόσμος του νησιού στενάζει από την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης, της περιφερειακής αρχής, της ΕΕ.

Ολα αυτά συντελούνται την ώρα που έχει "σκάσει το καπάκι του υπονόμου", με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να συνεχίζεται και πάτο να μην έχει, που φαίνεται να εμπλέκονται οι "σωτήρες" που παρέλασαν τις τελευταίες μέρες από το νησί. Ρουσφέτια για "άγρα" ψήφων ονομάζονται αποκατάσταση αδικιών, ενώ όλοι αυτοί συνεχίζουν να πετούν το μπαλάκι της ατομικής ευθύνης στους κτηνοτρόφους για τη διασπορά της ζωονόσου».

«Καμία αναμονή. Οι αγροτοκτηνοτρόφοι της Λέσβου να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να μετατρέψουν την απόγνωση σε οργανωμένη οργή και διεκδίκηση. Να μην δεχτούν να γίνουν "Ιφιγένειες" στον βωμό της κερδοφορίας των μονοπωλίων», είναι το κάλεσμα που απευθύνει η Οργάνωση του Κόμματος, προβάλλοντας τις δίκαιες διεκδικήσεις:

- Αποζημίωση στο 100% του χαμένου εισοδήματος των κτηνοτρόφων για τη χαμένη παραγωγή και το ζωικό κεφάλαιο με βάση τις τρέχουσες τιμές.

- Πλήρη στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό με βάση τις ανάγκες του ζωικού κεφαλαίου του νησιού.

- Παροχή δωρεάν προληπτικών μέτρων και υποδομών βιοασφάλειας με πλήρη κρατική χρηματοδότηση.

- Αποδέσμευση του γάλακτος μέσω κατάλληλης θερμικής επεξεργασίας και των προϊόντων. Αντίστοιχα μέτρα για τη διοχέτευση του κρέατος.

- Εφαρμογή εμβολιασμών με επιστημονικά κριτήρια.

Και, παρουσιάζοντας την πρόταση του ΚΚΕ, σημειώνει:

«Η σημερινή πραγματικότητα στη Λέσβο δείχνει ότι η παραγωγή του κτηνοτρόφου είναι απόλυτα υποταγμένη στην κερδοφορία των καπιταλιστών της μεταποίησης που ελέγχουν τις τιμές, τη διανομή, τις εξαγωγές και μέσω του κράτους τους και της ΕΕ επιβάλλουν και lockdown στο νησί, για να διασφαλίσουν τις εξαγωγές 4-5 μονοπωλιακών ομίλων.

Με όλους τους τρόπους επιβεβαιώνεται ότι η λύση βρίσκεται στην πρόταση του ΚΚΕ για κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας, κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και εργατικό έλεγχο.

Με τη βιομηχανία στα χέρια των εργαζομένων και την κτηνοτροφική παραγωγή να σχεδιάζεται με κριτήριο την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, με ταυτόχρονη διασφάλιση του εισοδήματος του κτηνοτρόφου - παραγωγού και την προστασία του ζωικού κεφαλαίου χωρίς τους εκβιασμούς των επιχειρηματικών ομίλων.

Με τον κεντρικό σχεδιασμό η αντιμετώπιση της νόσου θα βασιζόταν σε έναν πλήρως στελεχωμένο κρατικό μηχανισμό, με κύριο βάρος στην πρόληψη και τα μέτρα βιοασφάλειας στις κοινωνικοποιημένες μονάδες και στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς.

Η ενημέρωση και η επιφυλακή θα ήταν υπόθεση όλου του λαού, μέρος του εργατικού ελέγχου, της συμμετοχής στα εργατικά και αγροτικά συμβούλια, όχι όπως σήμερα που ο παραγωγός μένει έξω απ' όλα αυτά και η κυβέρνηση στο τέλος τον δείχνει ως "υπαίτιο" για ό,τι συμβεί, στο πλαίσιο της ατομικής ευθύνης.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους και τη νεολαία σε συμπόρευση και αγώνα, για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία όπου ο λαός θα καρπώνεται τον πλούτο που παράγει, με την οικονομία να υπηρετεί αποκλειστικά τις δικές του σύγχρονες ανάγκες».

Από απεργιακή συγκέντρωση στις Σκουριές

Οι 31 μέρες που πέρασαν αποτελούν ένα διάστημα ικανό ώστε να είχαν δοθεί όλες οι απαντήσεις για τους υπαίτιους του εργοδοτικού εγκλήματος, πρώτα απ' όλα στην οικογένεια του σακατεμένου εργάτη, αλλά και στους χιλιάδες άλλους που δουλεύουν στο ίδιο εργοτάξιο, σε κατασκευαστικές εργασίες και στην εξόρυξη.

Ομως ακόμα δεν έχει δοθεί καμία απάντηση.

Δεν δόθηκε απάντηση στην Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ, παρά το γεγονός ότι αυτή είχε οριστεί προς συζήτηση στις 30/3.

Δεν δόθηκε απάντηση ούτε στη συνεδρίαση της Επιτροπής Υγείας και Ασφάλειας της «Ελληνικός Χρυσός», όπου το Σωματείο Μεταλλωρύχων απαίτησε η συγκεκριμένη συνεδρίαση να αφορά μόνο το συγκεκριμένο συμβάν. Τα στελέχη της εταιρείας, μάλιστα, όπως καταγγέλλει το Σωματείο σε ανακοίνωσή του (με ημερομηνία 30/3), ανέφεραν ότι δεσμεύονται με ρήτρα εμπιστευτικότητας και αρνήθηκαν να απαντήσουν σε οποιοδήποτε σχετικό ερώτημα.

Σε αυτό το διάστημα όμως ραγίζει όλο και περισσότερο η «γυάλα» που με μεγάλη επιμέλεια στήνουν η «Ελληνικός Χρυσός» και οι εργολάβοι της. Μια βιτρίνα στημένη για να κρύβει τα δεκάδες άλλα συμβάντα που έχουν υπάρξει κατά τη διάρκεια της κατασκευής, με ιδιαίτερη αύξηση τους τελευταίους μήνες.

Για να κρύβει και μια σειρά ερωτήματα που γεννιούνται αντικειμενικά αυτό το διάστημα: Ποιο είναι το καθεστώς απασχόλησης ολόκληρων ομάδων εργαζομένων στο έργο, προερχόμενων από σύγχρονα δουλεμπορικά γραφεία, που κανένας (;) δεν γνωρίζει αν δουλεύουν νόμιμα ή παράνομα; Ποιος είναι ο εργοδότης τους και ποιος τους ασφαλίζει; Με τι συμφωνίες έρχονται; Είναι καταρτισμένοι να αναλάβουν τις εργασίες που τους ανατίθενται; Πώς συνεννοούνται οι εργοδηγοί με τους εργάτες, οι εργάτες μεταξύ τους, όταν έχουν 10 διαφορετικές μητρικές γλώσσες; Μια πραγματική εργασιακή και γλωσσική Βαβέλ, που δημιουργεί ασάφεια και σύγχυση για το τι ακριβώς αναλαμβάνουν και σε τι κινδύνους εκτίθενται.

Ερωτήματα αμείλικτα, που οφείλουν άμεση απάντηση από τις εταιρίες και την κυβέρνηση. Ομως, όσο κρίσιμες κι αν είναι αυτές οι απαντήσεις, όσο αναγκαία κι αν είναι η τιμωρία των ενόχων, εξίσου κρίσιμο είναι να αναγνωρίσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός της περιοχής την πραγματική αιτία που γεννά αυτές τις συνθήκες. Και αυτή δεν είναι άλλη από το αμείλικτο κυνήγι του μέγιστου κέρδους, της «Ελληνικός Χρυσός» και όλων των εργολάβων - τρωκτικών που θησαυρίζουν στο έργο.

Η πίεση και η εντατικοποίηση που εκφράζεται στο έργο, τόσο στο κατασκευαστικό κομμάτι, με ατελείωτες ώρες εργασίας, με 10ωρα και 12ωρα, για 6 ακόμα και 7 μέρες τη βδομάδα για τους πάνω από 1.500 εργαζόμενους, όσο και στην εξόρυξη, με τις 11ωρες βάρδιες εργολαβικών εργαζομένων στο υπόγειο μεταλλείο, είναι απαίτηση της «Ελληνικός Χρυσός» για την όσο το δυνατόν πιο άμεση και με κάθε κόστος έναρξη της εμπορικής λειτουργίας του μεταλλείου.

Για να προχωρήσει η εξόρυξη του - κρίσιμου στην περίοδο της πολεμικής προετοιμασίας - χαλκού και να υλοποιηθεί η συμφωνία προπώλησής του σε ευρωπαϊκή μεταλλουργία, που εξασφαλίζει εγγυημένη κερδοφορία.

Το κέρδος, που σε αυτό το σύστημα της εκμετάλλευσης και της αδικίας αποτελεί το μόνο κριτήριο παραγωγής και υλοποίησης κάθε επένδυσης, χρειάζεται να βάλουν στο στόχαστρο οι εργαζόμενοι στο έργο, συνολικά ο λαός της περιοχής.

Για το κυνήγι του δεν διστάζουν μπροστά σε κανένα έγκλημα, εργατικό, κοινωνικό ή περιβαλλοντικό. Για το κυνήγι του δεν διστάζουν να εμπλέκουν τη χώρα ενεργά στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, να μετατρέπεται ο λαός μας σε στόχο αντιποίνων και την ίδια ώρα να πληρώνει ήδη τις οικονομικές συνέπειες, μέσω των ανατιμήσεων στην Ενέργεια, στα καύσιμα και στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

Καμία θυσία λοιπόν για τα κέρδη τους και τους πολέμους τους. Οι εργαζόμενοι της περιοχής έχουν αποκτήσει πλούσια πείρα, δοκιμάζοντας πετυχημένα τη δύναμη της οργάνωσης και του αγώνα. Τη δύναμη της ταξικής ενότητας, αφήνοντας πίσω πλαστούς και επιζήμιους διαχωρισμούς. Σε αυτήν την κατεύθυνση χρειάζεται να συνεχίσουν πιο αποφασιστικά, με πρώτο σταθμό την απεργία της Πρωτομαγιάς.