Στα δίκαια αιτήματα των αγροτοκτηνοτρόφων, η κασέτα της κυβέρνησης είναι σε μόνιμη «λούπα»... Το ένα «δεν το επιτρέπει η ΕΕ» και το άλλο «είναι εκτός δημοσιονομικού πλαισίου». Το ένα «παραβιάζει τους νόμους της αγοράς», το άλλο «είναι αντίθετο με την οικονομία της αγοράς». Για τα νοσοκομεία; Η κασέτα λέει ότι «θέλουμε να κάνουμε προσλήψεις, αλλά δεν μπορούμε να παραβιάσουμε τα δημοσιονομικά δεδομένα». `Η ότι «ψάχνουμε νοσηλευτές και γιατρούς, αλλά δεν βρίσκουμε». Βεβαίως δεν βρίσκουν επειδή από τη μία οι μισθοί παραμένουν εξευτελιστικοί και από την άλλη τα ωράρια είναι εξοντωτικά, όπως επιβάλλουν τα δημοσιονομικά και ευρωενωσιακά δεδομένα. Ιδια η κασέτα και σε ό,τι αφορά αναγκαίες υποδομές, όπως φάνηκε πρόσφατα με το μπλακάουτ στο FIR Αθηνών, όπου οι «κανόνες της αγοράς και του ανταγωνισμού» βάζουν πάλι το χεράκι τους στα απαρχαιωμένα συστήματα. «Αναγκαία η αναβάθμιση των υποδομών, αλλά κοστίζει», λένε εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις. Οπως έλεγαν και πριν τα Τέμπη, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.

Η κασέτα όμως γυρίζει από την ανάποδη όταν οι επιχειρηματικοί όμιλοι μετρούν κέρδη και ανταγωνιστικότητα: Από τα αγροτοδιατροφικά μονοπώλια μέχρι τους ιδιώτες που αλωνίζουν σε Υγεία και Πρόνοια, τους αερομεταφορείς κ.ο.κ. που σπάνε τα ρεκόρ της «κερδοφορίας» και της «εξωστρέφειας». Κάθε πλευρά της ζωής του λαού συνθλίβεται από τα ίδια «απαραβίαστα» όρια, που επιστρατεύει και σήμερα η κυβέρνηση για να απορρίψει τα δίκαια αιτήματα των βιοπαλαιστών. Γι' αυτό η απάντηση σε τέτοιους «μονόδρομους» δεν μπορεί να είναι άλλη από την πάλη για το ξήλωμα της κασέτας και των «ορίων» εγκλωβισμού στη βαρβαρότητα.

Πάνω στο τεντωμένο σκοινί των ανταγωνισμών, και με την οικονομική κρίση να παραφυλάει σε κάθε επόμενη στροφή, δεν είναι παράξενο ότι κάθε στρατηγικό σχέδιο της ΕΕ προκαλεί νέες αντιθέσεις και γίνεται αντικείμενο σφοδρής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε κράτη - μέλη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συμφωνία με τη Mercosur, την οποία η Γαλλία απειλεί να μην ψηφίσει, επειδή θα αποτελέσει πλήγμα για τον αγροτικό τομέα, που είναι σημαντικός για την οικονομία της. Στην πραγματικότητα, παζαρεύει καλύτερους όρους απέναντι και σε συμμάχους της, που ετοιμάζονται με τα δυο χέρια να εγκρίνουν τη συμφωνία με τη Mercosur, προσδοκώντας μεγάλα οφέλη για τα μονοπώλιά τους. Τέτοια είναι η Γερμανία, όπου η Ενωση Βιομηχανιών χαρακτηρίζει τη συμφωνία «σημαντική επιτυχία», που αποδεικνύει συν τοις άλλοις ότι «η ΕΕ μπορεί να αποτελέσει σημαντικό γεωστρατηγικό παράγοντα» απέναντι σε Κίνα και Ρωσία, οι οποίες «επεκτείνουν συστηματικά τις σφαίρες επιρροής τους»... Οι βιομήχανοι της Γερμανίας θεωρούνται από τους μεγάλους κερδισμένους της συμφωνίας με τη Mercosur, επειδή διευρύνονται οι αγορές για τα προϊόντα τους και για την προμήθεια κρίσιμων πρώτων υλών (π.χ. λίθιο, χαλκός). Τι λείπει από την εξίσωση, τώρα που τα βουβάλια τσακώνονται ξανά στον βάλτο των ανταγωνισμών για τα συμφέροντα των ομίλων τους; Τα βέβαια θύματα και αυτής της εμπορικής συμφωνίας, δηλαδή τα εκατομμύρια των αγροτοκτηνοτρόφων στα κράτη - μέλη της ΕΕ, ιδιαίτερα οι πιο μικροί, που σε συνδυασμό με την ΚΑΠ θα δεχτούν ακόμα μεγαλύτερη πίεση από τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα και από τους ανταγωνιστές τους στις χώρες της Mercosur. Οι κινητοποιήσεις με τα τρακτέρ στο κέντρο των Βρυξελλών και του Παρισιού είναι εικόνες από το μέλλον.

1919 Εγκαθιδρύεται η Σοβιετική Δημοκρατία της Βρέμης (Γερμανική Επανάσταση), που διήρκεσε μόλις 3 βδομάδες (έως τις 4/2/1919).

1919 Αντιμέτωπη με τον επαναστατικό ξεσηκωμό του γερμανικού προλεταριάτου, η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Γερμανίας συνάπτει συμφωνία με την Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση για τη διατήρηση, από την τελευταία, του ελέγχου των Ενόπλων Δυνάμεων (σύμφωνο Εμπερτ - Γκρένερ).

1920 Ιδρύεται η Κοινωνία των Εθνών.

1945 Ο υπουργός Εργασίας Γ. Σίδερης καθαιρεί όλες τις νόμιμα εκλεγμένες διοικήσεις των σωματείων και της ΓΣΕΕ.

1950 Δολοφονείται στη Μακρόνησο, έπειτα από άγρια βασανιστήρια που κράτησαν 33 ολόκληρες μέρες, ο κομμουνιστής Δημήτρης Τατάκης, γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων, της θρυλικής ΟΕΝΟ.

1964 Ο Παναμάς διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ και καταγγέλλει στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ τη συμφωνία βάσει της οποίας η Διώρυγα και η ζώνη που την περιβάλλει αποτελούν αμερικανική επικράτεια, ενώ στην ίδια τη ζώνη μαίνονται πολύνεκρες συγκρούσεις μεταξύ Αμερικανών και ντόπιων.

1910 Γεννιέται ο ποιητής και συγγραφέας Νίκος Καββαδίας.

1919 Το Κουξχάφεν της Γερμανίας ανακηρύσσεται Σοβιετική Δημοκρατία (Γερμανική Επανάσταση).

1923 Γαλλοβελγικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη βιομηχανική περιοχή του Ρουρ της Γερμανίας, δίνοντας νέα ώθηση στις επαναστατικές διαθέσεις του γερμανικού προλεταριάτου.

1928 Στο Θέατρο «Αλάμπρα» της Αθήνας, και έπειτα από προλόγιση του Νίκου Καζαντζάκη, ο διάσημος Ελληνορουμάνος συγγραφέας Παναΐτ Ιστράτι μιλά για τις κατακτήσεις της Σοβιετικής Ενωσης και τις επιβουλές των ιμπεριαλιστών εναντίον της. Λίγες μέρες αργότερα η κυβέρνηση Βενιζέλου θα αποφασίσει την απέλαση του Ιστράτι από την Ελλάδα.

1945 Υπογράφεται η ανακωχή ανάμεσα στη διοίκηση των βρετανικών δυνάμεων και στην ΚΕ του ΕΛΑΣ (μάχες Δεκέμβρη 1944). Ως ημερομηνία κατάπαυσης του πυρός ορίζεται η 14η Γενάρη 1945.

1976 Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εγκρίνει με ψήφους 11-1 την ισότιμη συμμετοχή της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στον Οργανισμό. Η μοναδική αρνητική ψήφος ανήκε στις ΗΠΑ.

2008 Πεθαίνει ο Νεοζηλανδός εξερευνητής και ορειβάτης Εντμουντ Χίλαρι, ο πρώτος άνθρωπος που κατέκτησε τα Ιμαλάια.