Από προηγούμενη κινητοποίηση

Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσαν χτες, οι εκπρόσωποι του Συλλόγου Οικότροφων Φοιτητών Εστιών Θεσσαλονίκης (ΣΟΦΕΘ) ανέδειξαν ότι η Πρυτανεία του ΑΠΘ, που με ανακοίνωσή της για την κινητοποίηση που πραγματοποίησαν οι φοιτητές την περασμένη Πέμπτη κάνει λόγο για «προπηλακισμό του αντιπρύτανη Φοιτητικής Μέριμνας», έχει στόχο να συκοφαντήσει τις διεκδικήσεις τους και να επιβάλει σιωπή και υποταγή στους σχεδιασμούς της.

Οπως είπε η Κωνσταντίνα Παπαγιάννη, πρόεδρος του ΣΟΦΕΘ, ενημέρωσαν τους φοιτητές με mail - αφού έφυγαν για τις διακοπές του Πάσχα - ότι θα πρέπει να υπογράψουν ένα ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο αποδέχονται τον νέο εσωτερικό κανονισμό, αλλιώς θα πρέπει να παραδώσουν τα κλειδιά και να φύγουν από τα δωμάτιά τους. Αυτό το τελεσίγραφο λήγει στις 10 Μάη.

Ενώ οι εστίες ρημάζουν λόγω της χρόνιας υποχρηματοδότησης, η Πρυτανεία πιέζει για να επιβάλει τον απαράδεκτο κανονισμό

Να αποδεχτούν σχέδια ασφαλείας που ουδέποτε τους έχουν γνωστοποιηθεί, παραμένουν κρυφά από το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας και περιλαμβάνουν την εκτεταμένη χρήση καμερών ασφαλείας και σημείων ελεγχόμενης πρόσβασης στις εστίες. Να αποδεχτούν έκτακτες εφόδους στα δωμάτιά τους, χωρίς την παρουσία τους, με αντικλείδι που τηρεί ο επόπτης των εστιών, παραβιάζοντας έτσι κάθε έννοια ιδιωτικού ασύλου της κατοικίας. Ακόμα, με βάση το ιδιωτικό συμφωνητικό, ο επόπτης των εστιών θα αποφασίζει αν οι φθορές στο δωμάτιο είναι προϊόν έλλογης χρήσης ή με υπαιτιότητα του οικότροφου. Επίσης, απαγορεύεται η φιλοξενία συγγενών και φίλων, περιορίζεται η συναναστροφή μεταξύ των οικοτρόφων στους ειδικά διαμορφωμένους κοινόχρηστους χώρους, που αυτήν τη στιγμή είναι οι σκάλες του φουαγιέ, οι τουαλέτες και το αναγνωστήριο. Απαγορεύονται τα κατοικίδια ζώα, και «από τους πιο αισχρούς όρους είναι ότι υπογράφοντας αυτό το συμφωνητικό συμφωνούμε και με οποιαδήποτε μελλοντική τροποποίηση. Ολοι οι φοιτητές γνωρίζουμε ότι μια τέτοια μελλοντική τροποποίηση μπορεί να είναι η επιβολή ενοικίου. Υπήρχαν τα χαράτσια στην εισδοχή των οικοτρόφων, που καταργήθηκαν με παρέμβαση του ΣΟΦΕΘ. Θεωρούμε σίγουρο ότι θέλουν να το επαναφέρουν», είπε η Κ. Παπαγιάννη.

Το φέρνουν σε μια στιγμή που η καταστολή στο ΑΠΘ και συνολικά είναι πολύ έντονη».

Σε ό,τι αφορά την κινητοποίηση της περασμένης Πέμπτης στην Πρυτανεία, είπε: «Αντικρίσαμε ειρωνεία και συκοφάντηση. Οτι δήθεν δεν γνωρίζουν τα αιτήματά μας, ενώ τα γνωρίζουν, αφού εδώ και χρόνια παραμένουν ίδια. Είμαστε εκεί φοιτητές που αγωνιούμε για το μέλλον μας και πραγματικά ανησυχούμε ότι θα τερματιστούν οι σπουδές μας, γιατί αν μας πετάξουν από τα δωμάτιά μας δεν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να σπουδάζουμε. Η Πρυτανεία μάς αντιμετώπισε σαν να είμαστε αναλώσιμοι, ασήμαντοι αριθμοί, και πετάει στα σκουπίδια τον κόπο μας και τον κόπο των γονιών μας.

Διεκδικούμε να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια και να μη φοβόμαστε μην πέσει το ταβάνι στο κεφάλι μας, μην πέσει το ασανσέρ, ότι θα μείνουμε χωρίς φαγητό. Ολοι οι φοιτητές μαζί, με τη στήριξη και των καθηγητών μας, διεκδικούμε να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά μας. Δεν φοβόμαστε. Είμαστε εδώ όλοι μαζί».

Ο Αρμέν Βασίλη, γραμματέας του ΣΟΦΕΘ, πρόσθεσε: «Βρισκόμαστε σήμερα εδώ εξαιτίας του απαράδεκτου τελεσίγραφου που έχει στείλει η Πρυτανεία. Ο Σύλλογος έχει διαχρονικά αιτήματα, τα οποία παλεύει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Απαιτούμε άμεσα έκτακτο κρατικό κονδύλι για να καλυφθούν οι ανάγκες μας και σταθερή αύξηση της χρηματοδότησης, να έχουμε πλυντήρια στις Α', Β' και Γ' Εστίες, όπως έχουμε και στη Δ', που το καταφέραμε μετά από κινητοποίηση του Συλλόγου μας. Να φτιαχτούν τα δωμάτια, οι τοίχοι, τα κοινόχρηστα μπάνια που είναι σε άθλια κατάσταση.

Στο πλευρό των εστιακών φοιτητών στέκονται και οι φοιτητικοί σύλλογοι του ΑΠΘ. Ο Τάσος Μερτζιανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής, ανέφερε: «Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εστιακών φοιτητών. Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας απαράδεκτης προσπάθειας εκ μέρους των πρυτανικών αρχών και της κυβέρνησης να συκοφαντήσουν τον δίκαιο αγώνα των φοιτητών στις εστίες.

Στηρίζουμε τις διεκδικήσεις τους για αναβάθμιση των εστιών και να μείνει στα χαρτιά ο απαράδεκτος νέος κανονισμός - τελεσίγραφο. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα και μέσα στις σχολές μας. Ο αγώνας των εστιακών φοιτητών είναι αγώνας όλων μας, γιατί η ίδια πολιτική που ρημάζει τις σπουδές μας μας αναγκάζει να δουλεύουμε και να δυσκολευόμαστε να τελειώσουμε τις σπουδές μας, η πολιτική της υποχρηματοδότησης, του κέρδους, που βάζει τις ανάγκες μας στο ζύγι κόστους - οφέλους».

• Σύλλογος Οικοτρόφων Θεσσαλονίκης: Απάντηση στους σχεδιασμούς κυβέρνησης - πρυτανικών αρχών ΑΠΘ να συκοφαντήσουν τα αιτήματα των φοιτητών
• Αρθρο: Οι πρωτοετείς φοιτητές μπορούν να κάνουν τη διαφορά στις φοιτητικές εκλογές!
• Φοιτητικοί Σύλλογοι καταγγέλλουν την απαγόρευση διεξαγωγής του Φεστιβάλ της ΚΝΕ στην Πανεπιστημιούπολη
• Νέες κλαδικές ανακοινώσεις της Φοιτητικής Επιτροπής του ΚΣ της ΚΝΕ, για τα Τμήματα Πληροφορικής και Ψυχολογίας
• Τραγικές ελλείψεις στις κτιριακές υποδομές των σχολείων αναδεικνύει πανελλαδική έρευνα της ΔΟΕ

RIZOSPASTIS

Η νίκη της ΠΚΣ θα είναι η μεγάλη νίκη των φοιτητών! Θα σκορπίσει χαμόγελα περηφάνιας, αισιοδοξίας και μαχητικότητας για τις μάχες που έρχονται! Κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και της ΕΕ, που υποβαθμίζει συνεχώς τις σπουδές και γεμίζει ανασφάλεια για το παρόν και το μέλλον.

Το πρώτο έτος θα παίξει τον δικό του ρόλο σε αυτήν τη νίκη. Αλλωστε, οι πρωτοετείς έχουν μάθει να παλεύουν ως μαθητές και πολλοί από αυτούς μαζί με την ΚΝΕ έχουν μάθει και να νικούν! Είναι η γενιά που στα εφηβικά της χρόνια έζησε το έγκλημα στα Τέμπη, συμμετείχε στις συγκλονιστικές διαδηλώσεις και κατάφερε με τους αγώνες της στο πλευρό του λαού μας το έγκλημα αυτό να μη συγκαλυφθεί, αλλά και να καταδικαστεί η πολιτική του κέρδους, που δολοφονεί. Είναι η γενιά που στάθηκε κόντρα στη βρώμικη προπαγάνδα των ΝΑΤΟ - ΕΕ - Ισραήλ, στο πλευρό του ήρωα λαού της Παλαιστίνης. Η γενιά που μεγαλώνει μέσα σε σύνθετα, διαρκώς μεταβαλλόμενα γεγονότα και όλο της λένε να περιμένει, «να κάνει υπομονή» και δεν την αφήνουν να ονειρευτεί. Η γενιά που ζει τη «σταθερότητα» της εκμετάλλευσης, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της ανασφάλειας. Η γενιά που τελείωσε ένα σχολείο - εξεταστικό κέντρο, το οποίο απομυζεί κάθε έννοια δημιουργικής σκέψης και έκφρασης και γεμίζει τους μαθητές άγχος, πίεση, βαρεμάρα.

Σε άλλους πάλι τριγυρνά μια σκέψη: Μου αρέσει πολύ η σχολή και το αντικείμενο που σπουδάζω, όμως μπορεί να γίνει καλύτερο; Τι παραπάνω μπορώ να μάθω; Τι εργασιακή προοπτική υπάρχει; Και επειδή η φοιτητική ζωή ποτέ δεν ήταν μόνο η σχολή και τα μαθήματα, ταυτόχρονα οι εξωπανεπιστημιακές ασχολίες, τα ενδιαφέροντα, η πρόσβαση σε αθλητισμό και πολιτισμό, αλλά και οι έξοδοι, οι παρέες γίνονται αντικείμενο συζήτησης, μετράνε το ευρώ που λείπει, αναζητούν τρόπους έκφρασης και κοινωνικοποίησης.

Ενώ όμως σε όλα αυτά οι πρωτοετείς φοιτητές και φοιτήτριες έχουν άποψη, βιώματα, συμπεράσματα, προβληματισμό, ακριβώς επειδή βρίσκονται στο πρώτο έτος και δεν έχουν ξαναψηφίσει είναι πολύ σημαντικό οι μεγαλύτεροι φοιτητές και φοιτήτριες να τους εξηγούν με υπομονή ότι «ακριβώς για όλα αυτά τα ζητήματα υπάρχει ο φοιτητικός σύλλογος»!

Το τι σύλλογο θα έχουν τα επόμενα χρόνια των σπουδών τους θα κριθεί από τη συμμετοχή και την ψήφο τους σε πολύ μεγάλο βαθμό. Αλλωστε, αυτό το καταλαβαίνουν από τα μαθητικά τους χρόνια. Το αν είχαν 15μελές αγωνιστικό ή όχι. Αν είχαν 15μελές που δεν έκανε τίποτα άλλο πέρα από το να «τρώει τα λεφτά» από τις εκδρομές, ή οργάνωνε αγώνες για να γίνει καλύτερο το σχολείο.

Ο σύλλογος είναι όλων των φοιτητών και των φοιτητριών μιας σχολής, δεν αφορά στενά - αυτό που καλλιεργείται σαν άποψη - τις παρατάξεις. Είναι όπλο και δύναμη στα χέρια των φοιτητών που θέλουν να σπουδάσουν με σύγχρονα δικαιώματα, αρκεί να αξιοποιηθεί σωστά.

Για παράδειγμα, οι φοιτητικοί σύλλογοι σε όλη τη χώρα στους οποίους είναι πρώτη δύναμη η ΠΚΣ όλα αυτά τα χρόνια, συντονισμένοι, σαν μια γροθιά, έχουν οργανώσει τους μεγαλύτερους φοιτητικούς αγώνες των τελευταίων δεκαετιών ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων φοιτητών. Εβαλαν εμπόδια στην απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τα πτυχία, απέτρεψαν τη διαγραφή 30.000 φοιτητών και τις εξώσεις φοιτητών από τις εστίες, ακύρωσαν την είσοδο της πανεπιστημιακής αστυνομίας στις σχολές και άλλες αντιδραστικές αλλαγές. Διεκδίκησαν ανάσες ανακούφισης για τους φοιτητές, δωρεάν σίτιση, μετακινήσεις, συγγράμματα και μεταπτυχιακά, προσλήψεις καθηγητών και αναβάθμιση των υποδομών, σύγχρονα προγράμματα σπουδών και πτυχία με αξία. Ολα αυτά είναι ρεαλιστικά και αναγκαία την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης και όχι ο συμβιβασμός με τη μιζέρια, με τις απαρχαιωμένες υποδομές και τις υποβαθμισμένες παροχές, η αποδοχή της μειωμένης χρηματοδότησης ώστε να αυξάνονται τα κονδύλια για τους πολεμικούς εξοπλισμούς.

Τα χρόνια που ανατράπηκε ο συσχετισμός που φαινόταν ακλόνητος και άρχισαν να πέφτουν «ένα ένα» τα κάστρα της κυβερνητικής παράταξης, της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ, και η «Πανσπουδαστική» αναδείχθηκε σε πρώτη δύναμη, κάτι άλλαξε. Μάθανε οι φοιτητές κατά χιλιάδες ότι έχουν φοιτητικό σύλλογο, να ξέρουν τους εκπροσώπους τους με το μικρό τους όνομα, να ενημερώνονται για καθημερινά αλλά και για μεγάλα γεγονότα, να οργανώνονται και να διεκδικούν, να μη δέχονται την εξαγορά και τον εκφοβισμό από τις κυβερνητικές παρατάξεις. Ετσι, μπήκε φρένο σε αντιεκπαιδευτικούς νόμους, χιλιάδες φοιτητές πίστεψαν στη δύναμή τους και στρίμωξαν την κυβέρνηση.

Αυτό σημαίνει φοιτητικός σύλλογος. Ζωντανός, ενεργός, μαχητικός, διεκδικητικός για όλους και όλες. Και σε αυτήν την κατεύθυνση μόνο η ΚΝΕ και η ΠΚΣ παλεύουν κάθε μέρα. Γιατί ξέρουμε πως το φοιτητικό κίνημα στο πλευρό των εργαζομένων έχει τη δύναμη να φέρει τα πάνω κάτω. Το έκανε και θα το ξανακάνει.

Αρα, το πρώτο έτος πρέπει ενεργητικά με την ψήφο του και τη συμμετοχή του να κάνει το βήμα: Θα υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις μας; Θα ανοίξουμε δρόμο για να είμαστε ακόμα πιο δυνατοί την επόμενη μέρα, τα επόμενα κρίσιμα χρόνια; 'Η θα αφήσουμε την κυβέρνηση, τη σημερινή της ΝΔ ή την επόμενη, να κάνει κουμάντο στις σπουδές και στις ζωές μας;

Τώρα, που προετοιμάζονται για το τελειωτικό χτύπημα σε ό,τι έχει απομείνει από δημόσιες και δωρεάν σπουδές, την αναθεώρηση του άρθρου 16, τώρα είναι που η στάση του καθενός και της καθεμιάς μετράει περισσότερο. Με την ψήφο και την ενεργητική συμμετοχή. Με την ψήφο και τη δράση. Να στείλει μήνυμα και να φοβίσει. Να δείξει πως δεν τον έχουν στο χέρι. Πως όσο η κυβέρνηση μαζί με τους γνωστούς πρόθυμους, βλ. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρα κ.ά. που βάζουν πλάτη στη Βουλή για να περνάει η αντιλαϊκή πολιτική, που συγκυβερνούν στη ΓΣΕΕ μαζί με τη ΝΔ και τον εκατομμυριούχο Παναγόπουλο, όσο όλοι αυτοί ετοιμάζονται να τελειώνουν με τα δικαιώματα των φοιτητών, τόσο και οι φοιτητές ετοιμάζονται για την επόμενη μέρα των φοιτητικών εκλογών, για νέους μεγάλους αγώνες.

Και για όποιον ή όποια σκέφτεται ότι «δεν έχει νόημα» και ότι «δεν μας υπολογίζουν», η καταστολή στις κινητοποιήσεις των φοιτητών, οι απαγορεύσεις ακόμα και επιστημονικών εκδηλώσεων, τα πειθαρχικά σε όποιον μπαίνει μπροστά για την οργάνωση της πάλης, αποδεικνύουν το αντίθετο.

Στις φοιτητικές εκλογές, όπως και κάθε μέρα, συγκρούονται δύο κόσμοι. Ο κόσμος των φοιτητών, που έχουν όνειρα για τις σπουδές τους, αγαπούν την επιστήμη τους και παλεύουν να τα καταφέρουν, και ο κόσμος των κερδών των λίγων, των πολέμων, της φτώχειας και της αδικίας, που υπηρετούν η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα αστικά κόμματα, που είναι μέσα στην μπόχα, στα σκάνδαλα, στη ρεμούλα.

Και οι φοιτητές του πρώτου έτους μάθανε κάτι από τα μαθητικά τους χρόνια: Οτι «η νέα γενιά έχει ιδανικά, ούτε ξεπουλιέται ούτε προσκυνά».

Γι' αυτό και ενθουσιάζονται όταν καταλαβαίνουν πως μπορούμε να δρούμε συλλογικά κόντρα στα κοινά προβλήματα μέσα από τον φοιτητικό σύλλογο. Πως σε έναν κόσμο που μας μεγαλώνει με τον κανόνα «πάτα επί πτωμάτων», «να κοιτάς μόνο την πάρτη σου», υπάρχει και η άλλη επιλογή. Φοιτητές που παλεύουν μαζί για όσα τους «καίνε». Φοιτητές που φτιάχνουν για τους συμφοιτητές τους site αλληλοβοήθειας για τα μαθήματα της σχολής. Φοιτητές που θέλουν να διοργανώσουν πολιτιστικές και αθλητικές δράσεις, να στήσουν αντίστοιχες ομάδες. Οπως έλεγε μια φοιτήτρια στο ψηφοδέλτιο της ΠΚΣ σε μια Σχολή Καλλιτεχνικών Σπουδών, «κατάλαβα πως δεν γίνεται να είναι ο καθένας μόνος του πίσω από το καβαλέτο του, αλλά μόνο συλλογικά μπορούμε και να αγωνιζόμαστε και να εκφραζόμαστε, να έχουμε έναν σύλλογο δικό μας».

Γι' αυτούς και για δεκάδες άλλους λόγους, το πρώτο έτος μπορεί να πάρει μέρος μαζικά στις εκλογές, να στείλει το πιο δυνατό μήνυμα και να καθορίσει το αποτέλεσμα, να επιβεβαιώσει την πανελλαδική πρωτιά της ΠΚΣ, να δυναμώσει και με τη ψήφο του το φοιτητικό κίνημα!

Συγκέντρωση με θέμα «Παίρνουμε θέση! Για τις ανάγκες μας! Κόντρα στη σαπίλα του συστήματος της αδικίας, των πολέμων, του φασισμού!» διοργανώνει η «Πανσπουδαστική» στο Πανεπιστήμιο Πατρών αύριο Πέμπτη, στη 1 μ.μ. στο Πάρκο Ειρήνης. Θα μιλήσουν η Μάγδα Φύσσα, ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης και ο Ραφαήλ Δούρος, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Θα ακολουθήσει αφιέρωμα στο αντιφασιστικό τραγούδι με την σοπράνο Μαριάννα Μεσσαλά.

Οι υποψήφιοι με την «Πανσπουδαστική» στα Τμήματα Αγροτεχνολογίας και Επιστημών Ζωικής Παραγωγής Λάρισας διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα «Ο αγώνας των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων και οι προοπτικές του αγροτοδιατροφικού τομέα στην Ελλάδα στο έδαφος της ΚΑΠ», την Παρασκευή 8 Μάη στις 11.30 π.μ. στην αίθουσα 12 (ΤΕΖΠ). Θα μιλήσουν ο Ανδρέας Φώσκολος, καθηγητής στο Τμήμα Επιστημών Ζωικής Παραγωγής, ο Κώστας Χατζής, αγρότης, γραμματέας της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, και η Μαρία Νικολάου, απόφοιτη του Τμήματος Επιστημών Ζωικής Παραγωγής.

Το Φεστιβάλ, που αποτελεί πλέον «θεσμό», με όλο και περισσότερους να συμμετέχουν κάθε χρόνο στη διοργάνωση και την πλούσια δραστηριότητά του, πραγματοποιήθηκε κόντρα στην προσπάθεια υπονόμευσης των υπόλοιπον δυνάμεων του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού Συλλόγου (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, ΕΑΑΚ), οι οποίες ομόφωνα καταψήφισαν την πρόταση διεξαγωγής του.

Το Φεστιβάλ «άνοιξε» με το αθλητικό τουρνουά ποδοσφαίρου 5x5, ενώ μέσα από πολιτιστικές δράσεις ο κήπος του Παντείου γέμισε χρώματα και μελωδίες. Πραγματοποιήθηκαν περιηγήσεις στην καλλιτεχνική έκθεση με έργα από κάρβουνο, μολύβι, ακόμη και digital designs και ακολούθησε πλούσια συζήτηση για την εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, το κόστος που έχει η ενασχόληση με την τέχνη, καθώς και την ανάγκη που έχουν οι νέοι σήμερα να εκφραστούν δημιουργικά.

Ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης στους λαούς που μακελεύονται στον βωμό των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών έστειλε η φωτογραφική έκθεση με τίτλο: «Ο πόλεμος στο σύστημα που γεννά πολέμους» και η Θεατρική Ομάδα Παντείου μέσα από το δρώμενο που παρουσίασε. Στη συνέχεια χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ηθοποιών Νίκος Καραγιώργης, επικροτώντας τη δημιουργική αυτή πρωτοβουλία.

Από τη σκηνή του Φεστιβάλ πέρασαν τα φοιτητικά συγκροτήματα Don't trust the Druid, Εν-τεχνες, Σκουριασμένα Σύρματα, οι Kappa & Arwn, Nokk, Flow Noir x Beeznest, ο Αντώνης Χαραλαμπόπουλος, η Αριστέα Αδαμίδου, η Μαρία Παπαγεωργίου μαζί με το φοιτητικό συγκρότημα Red Flags, οι «Απαράδεκτοι».

«Ετσι θέλουμε εμείς τον Φοιτητικό Σύλλογο, ζωντανό, αποκούμπι για κάθε φοιτητή, δίπλα του σε κάθε ανάγκη, σε κάθε πτυχή της ζωής του», τόνισε στον χαιρετισμό του ο Πραξιτέλης Παπαδόπουλος, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Παντείου. Οπως είπε, 4 χρόνια τώρα που η «Πανσπουδαστική» γκρέμισε τις παρατάξεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ από την πρώτη θέση πανελλαδικά και στο Πάντειο αντίστοιχα, ο Σύλλογος «έχει αλλάξει ρότα, έχει αποκτήσει ζωή, έχει αγωνιστική κατεύθυνση, πρωταγωνιστεί στην οργάνωση των αγώνων». Συνέχισε αναφέροντας ότι την ίδια μέρα με την πραγματοποίηση του Φεστιβάλ, οι φοιτητές μαζί με τους εκλεγμένους με την «Πανσπουδαστική» κατάφεραν να διώξουν τον Εϊταν Σαμίρ, σφαγέα του παλαιστινιακού λαού, από σεμινάριο υπό την αιγίδα του Παντείου και παράλληλα πέτυχαν να αναβληθεί η ψήφιση μεταπτυχιακού επί πληρωμή από τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου.

«Αυτή η μέρα είναι μια φωτογραφία για το τι σημαίνει πρώτη δύναμη "Πανσπουδαστική" σε έναν Φοιτητικό Σύλλογο, διεκδίκηση και αγώνας για κάθε μικρό και μεγάλο στη ζωή ενός φοιτητή, γεμάτος ζωή και δημιουργία. Στις φοιτητικές εκλογές στις 13 του Μάη, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες όλης της χώρας έχουμε την ευκαιρία να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα καταδίκης της αντιλαϊκής πολιτικής που τσακίζει τη ζωή και τις σπουδές μας, να εκλέξουμε αγωνιστές φοιτητές στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο, να δυναμώσουμε τον Φοιτητικό Σύλλογο».

Το ψήφισμα που συνυπογράφουν σημειώνει:

«Καταγγέλλουμε τη διοίκηση του ΕΚΠΑ, που πρώτη τρέχει να αξιοποιήσει το αυταρχικό νομοθετικό πλαίσιο της κυβέρνησης απαγορεύοντας τη διεξαγωγή του Φεστιβάλ ΚΝΕ - "Οδηγητή" στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου.

Συγκεκριμένα, το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΚΠΑ απέρριψε την παραχώρηση του χώρου για τη διεξαγωγή του Φεστιβάλ, επικαλούμενο "λόγους ασφαλείας και πολιτικής προστασίας" και την αντίθεσή του στη διεξαγωγή Φεστιβάλ, πολιτιστικών εκδηλώσεων και συναυλιών από οποιονδήποτε "εξωπανεπιστημιακό φορέα"!

Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει τεράστιες ευθύνες! Αποκαλύπτεται ότι το αντιδραστικό νομικό πλαίσιο, που έχει παραλάβει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και το έχει ενισχύσει, δεν αφορά τη δήθεν "ανομία στα ΑΕΙ", αλλά τη λογοκρισία, τον περιορισμό της διακίνησης ιδεών, της πολιτικής, ακόμα και της πολιτιστικής παρέμβασης. Στο στόχαστρο δεν είναι μόνο το Φεστιβάλ της ΚΝΕ αλλά κάθε πολιτική, συνδικαλιστική δράση που δεν ευθυγραμμίζεται με το πανεπιστήμιο - επιχείρηση και την κυβερνητική πολιτική, κάθε νέος και νέα που διεκδικεί τα δικαιώματά του. Οσο το πανεπιστήμιο απομακρύνεται από τις κοινωνικές ανάγκες και ντύνεται "στο χακί", τόσο περισσότερο θα οξύνονται η καταστολή και η φίμωση κάθε φωνής που αντιστέκεται!

Είναι προκλητικό ότι φτάνουν στο σημείο να απαγορεύσουν το Φεστιβάλ της ΚΝΕ, που έχει διαχρονικά συνδεθεί με τον χώρο της Πανεπιστημιούπολης του ΕΚΠΑ, έχει προσελκύσει και αγκαλιαστεί από εκατοντάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας, αποτελώντας "ανάσα" πολιτισμού, αθλητισμού, γνώσης, έμπνευσης και δημιουργίας, αφήνοντας το στίγμα του για δεκαετίες. Εχει δώσει το βήμα σε εκατοντάδες γνωστούς και νέους καλλιτέχνες και αποτελεί ένα σταθερό ραντεβού της νεολαίας με την προοδευτική Τέχνη και τον πολιτισμό. Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ ανέκαθεν ήταν συνδεδεμένο με τις ανησυχίες, τα προβλήματα, τις αναζητήσεις των φοιτητών, με τις διεκδικήσεις για ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, για επιστήμη και έρευνα στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών.

Απαιτούμε να παρθεί τώρα πίσω η απαράδεκτη απόφαση της Πρυτανείας και το Φεστιβάλ της ΚΝΕ να διεξαχθεί κανονικά στον χώρο της Πανεπιστημιούπολης του ΕΚΠΑ».

Το ψήφισμα συνυπογράφουν οι Φοιτητικοί Σύλλογοι: Φιλοσοφικής, Οδοντιατρικής, Κοινωνιολογίας, Μαθηματικού, Γεωλογικού, Φυσικού, Πληροφορικής, Βιολογικού, Νομικής, Πολιτικού, ΕΜΜΕ, ΙΦΕ, Δασκάλων, Νηπιαγωγών, Ρωσικής Γλώσσας - Φιλολογίας και Σλαβικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, Σχολής Μηχανικών, Σχολής Επιστημών Υγείας και Πρόνοιας, Σχολής Επιστημών Τροφίμων και Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών και Πολιτισμού του ΠΑΔΑ, Πολιτικών Μηχανικών, Χημικών Μηχανικών, Μεταλλειολόγων, Τοπογράφων, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Ναυπηγών, ΣΕΜΦΕ και Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ, Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Παντείου Πανεπιστημίου, Πανεπιστημίου Πειραιά, Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Οικονομικού Πανεπιστημίου. Επίσης οι Σύλλογοι Οικοτρόφων: Νέων Φοιτητικών Εστιών ΕΜΠ, Φοιτητικής Εστίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Φοιτητικής Εστίας Αθηνών.

«Μπήκαμε στη σχολή μας έχοντας μεγάλη αγάπη για τους υπολογιστές, γράφοντας τις πρώτες γραμμές κώδικα, παρακολουθώντας το πρόγραμμά μας να "κάνει κάτι", αλλά κυρίως με τη διάθεση να δουλέψουμε δημιουργικά και η εργασία μας να έχει πραγματικά θετικό πρόσημο», σημειώνει η ΚΝΕ στην Κλαδική Ανακοίνωση για τους φοιτητές της Πληροφορικής. Ομως «αντί για ουσιαστική γνώση, που να ξεκινά από τον πυρήνα της Πληροφορικής ως επιστήμης - της λογικής, της θεωρίας των αλγορίθμων, του σχεδιασμού συστημάτων, της σχέσης υλικού/λογισμικού - "διδασκόμαστε" πιεστικά τις "τάσεις της εποχής", εργαλεία και τεχνολογίες με ημερομηνία λήξης (...) Μας εκπαιδεύουν ως εύκολα αναλώσιμους εργαζόμενους, εξαιρετικούς στην εφαρμογή των τεχνολογιών που "τρέχουν" αυτόν τον καιρό, αλλά όλο και πιο αδύναμους στην ουσιαστική κατανόηση του "γιατί" και του "προς τι" της κάθε τεχνολογίας».

Αφού αναφέρεται σε προβλήματα και ελλείψεις στις σχολές, η ΚΝΕ σημειώνει ότι «μετά το πτυχίο μάς περιμένει ένα εργασιακό τοπίο άγριο και εχθρικό», με εξαντλητικά ωράρια, ασφυκτική πίεση, συνεχή ανασφάλεια, διαρκές κυνήγι πιστοποιήσεων... «Δίπλα σε αυτό, απαιτούν από εμάς να μην κρίνουμε το περιεχόμενο της δουλειάς μας. Να προγραμματίζουμε χωρίς ερωτήσεις: Είτε πρόκειται για συστήματα καταστολής και πολέμου, είτε για εφαρμογές που στηρίζουν αντικοινωνικές δραστηριότητες όπως ο τζόγος ή η παρακολούθηση», επισημαίνει. Και τονίζει: «Οι φοιτητές των σχολών Πληροφορικής δεν εκπαιδευόμαστε για να γίνουμε ολοκληρωμένοι επιστήμονες, αλλά για να προσαρμοστούμε στις άμεσες και προσωρινές ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Τα προγράμματα σπουδών σχεδιάζονται ώστε να παράγουν ευέλικτο και εύκολα αντικαταστάσιμο εργατικό δυναμικό. Στόχος δεν είναι να κατανοούμε, αλλά να εκτελούμε».

Επιπλέον: «Ο εργάσιμος και ο ελεύθερος χρόνος χάνουν τη διάκρισή τους, η τηλεργασία ελαστικοποιεί πλήρως την εργασία, αφού ο "πληροφορικάριος" είναι συνεχώς διαθέσιμος στον εργοδότη, συνεχώς σκέφτεται για το πρόβλημα που τον απασχολεί, κυνηγάει τη μία ή την άλλη πιστοποίηση, χρησιμοποιεί τον ελεύθερο χρόνο του για "να γίνει καλύτερος εργαζόμενος". Η Τεχνητή Νοημοσύνη, που διαφημίζεται ως "εργαλείο προόδου", χρησιμοποιείται από τις ίδιες τις εταιρείες ως μέσο έντασης της εκμετάλλευσης (...) Και την ίδια στιγμή, η είσοδος φτηνότερων εργατικών χεριών από περιοχές της Ασίας και αλλού αξιοποιείται από τους ομίλους για να πιέζουν προς τα κάτω τους μισθούς».

Μιλάει ακόμα για το αφήγημα του ατομικού δρόμου και των start-ups, επισημαίνοντας ότι «από δέκα νεοφυείς επιχειρήσεις, εννιά αποτυγχάνουν, ενώ πίσω τους αφήνουν διαλυμένα όνειρα, εξοντωτικές ώρες απλήρωτης δουλειάς», αφού «το κεφάλαιο ενθαρρύνει τη διαρκή "πρωτοβουλία" των νέων ώστε να αντλεί φρέσκες ιδέες, νέα προϊόντα, νέες εργατικές δεξιότητες, τις οποίες στη συνέχεια εξαγοράζει για ψίχουλα».

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο θέμα της πολεμικής προετοιμασίας, επισημαίνοντας ότι «σχεδιάζονται πανεπιστημιακά προγράμματα και ερευνητικά έργα κάτω από την ομπρέλα στρατιωτικών προγραμμάτων, της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ. Οι φοιτητές εξοικειώνονται, από τα χρόνια της σχολής, με την παραδοχή ότι "η τεχνολογία είναι ουδέτερη". (...) Αυτή η "ουδετερότητα" είναι το πιο επικίνδυνο ψέμα της εποχής: Η τεχνολογία που αποκόπτεται από την κοινωνική της λειτουργία παύει να είναι επιστήμη, γίνεται εργαλείο επιβολής».

Η ΚΝΕ τονίζει ότι «η αιτία της υποβάθμισης των σπουδών είναι σε τελευταία ανάλυση η αστική πολιτική στο σύνολό της. Η "άρνηση" αυτής της υποβάθμισης προϋποθέτει την "άρνηση" της αστικής πολιτικής που τη γεννά». Και καλεί: Οι σημερινοί μας αγώνες «βάζουν στο στόχαστρο όλες τις πλευρές της αστικής πολιτικής, ανοίγουν τον δρόμο για τους μεγάλους αγώνες της επόμενης μέρας». Θυμίζει ότι οι φοιτητές έχουν στο πλευρό τους τα ταξικά σωματεία, όπως το ΣΕΤΗΠ και το ΣΜΤ, και θέτει μια σειρά άξονες πάλης κοινούς για εργαζόμενους και φοιτητές.

Η ΚΝΕ φωτίζει τις τεράστιες δυνατότητες της Πληροφορικής, που σήμερα ακρωτηριάζονται, αφού κριτήριο της παραγωγής είναι το κέρδος και η επιστήμη χρησιμοποιείται για πιο επιθετικά όπλα, για καλύτερα συστήματα καταστολής, για να γίνουν οι εργασιακές σχέσεις αφόρητες... Η ανακοίνωση αναλύει πώς στη σοσιαλιστική κοινωνία η Πληροφορική μπορεί να επιτρέψει τη γρήγορη συλλογή και επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων για την παραγωγή, τις πρώτες ύλες, τις υποδομές, τις ανάγκες, μπορεί να συμβάλει στον συντονισμό κλάδων και περιοχών, ώστε να αποφεύγονται ελλείψεις, καθυστερήσεις, σπατάλες κ.λπ., και τονίζει: «Η πραγματική απελευθέρωση της τεχνολογίας περνά μέσα από την απελευθέρωση της κοινωνίας από τα δεσμά του καπιταλιστικού κέρδους. Η Πληροφορική, ενταγμένη στον κεντρικό σχεδιασμό και στην κοινωνική ιδιοκτησία, μπορεί να γίνει δύναμη για μια νέα κοινωνία: Τη σοσιαλιστική κοινωνία».

Στους προπτυχιακούς φοιτητές των Τμημάτων Ψυχολογίας, που προσδοκούν οι κόποι τους «να βρουν δικαίωση στην προσφορά στον συνάνθρωπο, στην ψυχική του υγεία, στην εξέλιξη της επιστήμης μας», απευθύνεται η ΚΝΕ με μια ακόμα κλαδική ανακοίνωση.

Σε αυτή, αφού σημειώνει ότι οι σπουδές μας δεν ανταποκρίνονται στο κατακτημένο επίπεδο της επιστημονικής σκέψης, περιγράφει ότι η πρακτική άσκηση γίνεται με... «ατομική ευθύνη», απλήρωτη, χωρίς ασφάλιση, ενώ σύγχρονα «δεδομένα και μέθοδοι, νέα γνώση δεν ενσωματώνονται στα προγράμματα σπουδών»...

Μιλώντας για τα προγράμματα σπουδών, η ΚΝΕ σημειώνει ότι «ανάγουν την ψυχική υγεία σε ατομική υπόθεση, αποκόπτοντας το άτομο από την κοινωνία στην οποία ζει, αναπτύσσεται και σχετίζεται. Προάγουν και ανορθολογικές θεωρίες, όπως αυτές που ιατρικοποιούν τα ψυχικά φαινόμενα, δηλαδή δίνουν βάση κατά προτεραιότητα στην κληρονομικότητα και τη χημεία του εγκεφάλου για να "εξηγήσουν" την ανθρώπινη δραστηριότητα μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον». Και προσθέτει μεταξύ άλλων: «Η ψυχική υγεία του ατόμου προσεγγίζεται με αφετηρία την ψυχοπαθολογία και τα κριτήρια διάγνωσης αυτής και όχι με βάση το πώς οι κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις επιδρούν στην ατομική συνείδηση, στους όρους ανάπτυξης του κοινωνικού ανθρώπου, στις ανθρώπινες σχέσεις και τον ρόλο τους στην ανάπτυξη ψυχικών δυσκολιών και δυσφορίας».

Ακολούθως αναφέρει ότι οι πτυχιούχοι «για να εργαστούν με βάση κάποια προσέγγιση - μέθοδο Ψυχοθεραπείας ή στη Συμβουλευτική, απαιτείται να παρακολουθήσουν προγράμματα για να πιστοποιηθούν από μεγάλες εταιρείες! (...) Δηλαδή, επαγγελματικά δικαιώματα που κανονικά θα έπρεπε να είναι ενσωματωμένα στο πτυχίο μας, "διανέμονται" από αμφιβόλου επιστημονικής επάρκειας και ποιότητας, επιμέρους, πανάκριβες, πιστοποιήσεις! Αυτή η κατάσταση μας οδηγεί ήδη από το Α' έτος να τρέχουμε στην κούρσα συλλογής τίτλων βεβαιώσεων», σημειώνει η ΚΝΕ, τονίζοντας ότι στόχος είναι η διαμόρφωση μιας δεξαμενής πτυχιούχων με διαφοροποιημένα προσόντα, απ' όπου η εργοδοσία θα διαλέγει ευέλικτη και φτηνή εργασία με διαφοροποιημένες παροχές ανάλογα με το πόσο μπορεί να πληρώσει ο θεραπευόμενος!

Αφού επισημαίνει ότι οι απόφοιτοι συχνά δουλεύουν εθελοντικά στο όνομα της απόκτησης γνώσης και εμπειρίας αμέσως μετά τη λήψη του πτυχίου, η ΚΝΕ τονίζει: «Εργαζόμενος στην Ψυχική Υγεία, στην Ειδική Αγωγή, το Προσφυγικό; Αυτοαπασχολούμενος; Ολες οι εναλλακτικές πάνε μαζί με την ανασφάλεια, την περιπλάνηση, το burn out»... Και αναφέρεται αναλυτικά στο καθεστώς της δουλειάς με μπλοκάκι, χωρίς Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, στην περιπλάνηση των αναπληρωτών ψυχολόγων στα σχολεία, στους εργαζόμενους σε ΜΚΟ και ΑΜΚΕ που φτάνουν να αναγκάζονται να αναζητούν χορηγούς και χρηματοδοτήσεις κ.ο.κ. Μιλώντας για την επαγγελματική εξουθένωση, επισημαίνει ότι δεν αρκεί για να την ανατρέψει η προσωπική ψυχοθεραπεία και η επαγγελματική εποπτεία και δίνει στοιχεία από την ΕΕ για την κατάσταση των εργαζομένων, τις ελλείψεις δομών κ.ο.κ.

Η ΚΝΕ τονίζει: «Η ψυχική υγεία δεν είναι απλώς η απουσία διαταραχής, αλλά κατάσταση ευεξίας και δυνατότητας δημιουργικής ζωής. Ωστόσο, στον καπιταλισμό αυτός ο ορισμός αλλοιώνεται: Η υγεία αντιμετωπίζεται κυρίως ως ικανότητα για εργασία και παραγωγικότητα προς όφελος του κεφαλαίου. Το ενδιαφέρον για τη σωματική και ψυχική κατάσταση του εργαζομένου φτάνει μέχρι το σημείο που εξυπηρετεί την κερδοφορία». Και προσθέτει ότι «αντίδοτο στην ψυχική και πνευματική καχεξία είναι η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη, η αγωνιστική στάση ζωής και η πάλη για κοινωνική αλλαγή».

Με αυτό το πνεύμα τονίζει ότι «έχουμε ανάγκη για επιστήμονες ψυχολόγους που δεν θα βλέπουν μόνο το σύμπτωμα αλλά και τον κόσμο που το γεννά» και περιγράφει έτσι το πρόγραμμα σπουδών που έχουμε ανάγκη σήμερα, ώστε ο ψυχολόγος «να μπορεί να ακούει όχι μόνο το άτομο, αλλά και την εποχή που "μιλά" μέσα του». Τονίζει ότι χρειάζεται ουσιαστική διεπιστημονικότητα, αλλά και πρακτική άσκηση στην κοινότητα (σχολεία, χώρους δουλειάς, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.) όπου ο μελλοντικός ψυχολόγος μαθαίνει να εργάζεται με ανθρώπους μέσα στις ζωντανές συνθήκες της ζωής τους.

Και περιγράφοντας την πρόταση του ΚΚΕ για την ψυχική υγεία στον σοσιαλισμό, τονίζει ότι «είναι κοινωνικό αγαθό με υψηλού επιπέδου παροχή υπηρεσιών για όλους και όχι εμπόρευμα», βασική προτεραιότητα είναι η πρόληψη σε όλα τα επίπεδα, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει το Κέντρο Ψυχικής Υγείας ως τμήμα του ενιαίου λειτουργικά Κέντρου Υγείας, ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην παιδική και εφηβική ηλικία.

«Τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα Τμήματα Ψυχολογίας παλεύουμε για την επιστήμη μας, για μια Ψυχολογία που δεν θα υπηρετεί την προσαρμογή του ανθρώπου στην αδικία, αλλά την κατανόηση και την απελευθέρωσή του», τονίζει η ΚΝΕ.

RIZOSPASTIS

Θυμίζουμε ότι μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει Κλαδικές Ανακοινώσεις για τα Τμήματα Νομικής, Φυσικής, Μαθηματικών, Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ), Ιστορίας - Αρχαιολογίας, Παιδαγωγικά Δασκάλων και Προσχολικής Αγωγής, Γεωπονικών και τις Σχολές Υγείας, ενώ αναμένονται και για τα υπόλοιπα αντικείμενα σπουδών.

Eurokinissi

Το παραπάνω είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα της μεγάλης επιστημονικής έρευνας της ΔΟΕ για τις κτιριακές και υλικοτεχνικές υποδομές των Δημοτικών και Νηπιαγωγείων της χώρας, που παρουσιάστηκε σε διαδικτυακή εκδήλωση στις 3 Μάη και ουσιαστικά αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης έρευνας της Ομοσπονδίας για την υποχρηματοδότηση των σχολείων.

Στην έρευνα απάντησαν περίπου 700 σχολεία (το 56% Δημοτικά και το 44% Νηπιαγωγεία), που αντιστοιχούν στο 8% του συνόλου των Δημοτικών και Νηπιαγωγείων της χώρας, ένα στατιστικό δείγμα που παρέχει πλήρως αξιόπιστα αποτελέσματα. Η έρευνα έγινε με ερωτηματολόγια και η πλειοψηφία του δείγματος που συμμετείχε ήταν μόνιμοι εκπαιδευτικοί με αυξημένα προσόντα (ή/και θέσεις ευθύνης), που υπηρετούν πάνω από 25 χρόνια στην Εκπαίδευση, δηλαδή με μεγάλη και ουσιαστική πείρα. Εχει δε σημασία να επισημανθεί ότι μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμία άλλη τέτοια έρευνα των υποδομών των σχολείων μέσα από τη ματιά αυτών που βιώνουν καθημερινά τα προβλήματα, δηλαδή των εκπαιδευτικών.

Στην έρευνα καταγράφονται το στοίβαγμα μαθητών στις τάξεις, οι συγχωνεύσεις τμημάτων κ.ο.κ., με βάση την αύξηση του ανώτερου αριθμού μαθητών ανά τμήμα, με την οποία η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών διαφωνεί. Στο πλαίσιο αυτό, το 47% των σχολείων δηλώνουν ότι έχουν ανεπαρκή χωρητικότητα στις αίθουσες διδασκαλίας, γεγονός που επιδεινώνεται με την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να καταλάβει κανείς ότι αυτή η ανεπάρκεια έχει άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα του μαθήματος, όπως και άλλες ελλείψεις που καταγράφονται παρακάτω (βιβλιοθήκης, εργαστηρίων Φυσικής, κλειστών προαυλίων κ.ά.).

Προκειμένου να καλυφθούν ανεπάρκειες χώρων των σχολικών κτιρίων, το 11% των σχολείων χρησιμοποιούν προκάτ αίθουσες και 1 στα 4 σχολεία αξιοποιεί χώρο που δεν είχε αρχικά προοριστεί για αίθουσα διδασκαλίας (πρώην αποθήκες, ακόμα και διαδρόμους). Ενα ακόμα σχετικό στοιχείο με την ανεπάρκεια των χώρων είναι ότι το 66,3% των σχολείων της έρευνας συστεγάζονται με άλλες σχολικές μονάδες.

Επιπλέον στοιχεία της ανεπάρκειας των υποδομών είναι ότι σχεδόν σε όλα τα σχολεία του δείγματος λειτουργεί ολοήμερο πρόγραμμα, ωστόσο σε ένα ποσοστό 63% των σχολείων οι μαθητές σιτίζονται μέσα στην αίθουσα, γιατί δεν υπάρχει χώρος σίτισης. Επίσης, το 80% των σχολείων δεν έχει ιατρείο, το ίδιο ποσοστό επίσης δεν έχει εργαστήριο Φυσικής, το 73% δεν έχει αίθουσα ψυχολόγου, το 67% δεν έχει στεγασμένους αύλειους χώρους, το 47,1% δεν έχει αίθουσα εκδηλώσεων, το 46,1% δεν έχει βιβλιοθήκη, το 32% δεν έχει τουαλέτα ΑμεΑ... Επιμερίζοντας κάποια στοιχεία σε Δημοτικά και Νηπιαγωγεία, προκύπτει ότι το 56% των Δημοτικών δεν έχει κλειστό γυμναστήριο, ενώ τα νηπιαγωγεία δεν έχουν χώρο σίτισης σε ποσοστό 73%, ούτε αίθουσα εκδηλώσεων σε ποσοστό 72%.

Ξεχωριστό ιδιαίτερο στοιχείο που μετρήθηκε στην έρευνα στο πλαίσιο της επάρκειας των υποδομών ήταν η προσβασιμότητα και η μέριμνα για μαθητές ΑμεΑ, που βρέθηκε επίσης προβληματική. Συγκεκριμένα, τα μισά Δημοτικά χρειάζονται ανελκυστήρα, που όμως δεν υπάρχει. Είδαμε ότι το 32% των σχολείων δεν διαθέτουν τουαλέτες ΑμεΑ, ωστόσο και σε αυτά που διαθέτουν, στο 53% αυτές δεν προσεγγίζονται, π.χ. φτιάχτηκε τουαλέτα ΑμεΑ αλλά ...χρειάζεται να ανέβεις σκάλες για να πας! Τα μισά σχεδόν σχολεία της έρευνας παρουσιάζουν προβλήματα προσβασιμότητας ακόμα και στην είσοδό τους!

Παραπέρα στην έρευνα μετρήθηκαν ζητήματα συντήρησης των σχολείων που σχετίζονται άμεσα με την ασφάλεια του δυναμικού, μαθητών και εκπαιδευτικών που περνούν τη μισή τους μέρα μέσα σε αυτά.

Το 25% των κτιρίων από τα σχολεία της έρευνας είναι πάνω από 65 ετών, ενώ μόλις το 6% είναι χτισμένα από το 2010 και μετά. Αυτό σημαίνει ότι όσο πιο παλιά είναι τα κτίρια, τόσο μεγαλύτερες είναι οι ανάγκες για παρεμβάσεις συντήρησης σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ωστόσο για μονώσεις, ηλεκτρολογικά, κουφώματα κ.λπ. η ετήσια συντήρηση από τους δήμους είναι σχεδόν ανύπαρκτη, ενώ μόλις στα μισά σχολεία συντηρείται σε ετήσια βάση ο καυστήρας. Για το δε εσωτερικό βάψιμο, σε ποσοστό 11,4% επιστρατεύονται γονείς, εκπαιδευτικοί και χορηγίες.

Επιπλέον, το 40% των σχολείων χρειάζεται επιδιόρθωση του ηλεκτρολογικού του συστήματος, το 76% των σχολείων δεν έχει αυτόματη ειδοποίηση πυρόσβεσης, το 56% δεν έχει σύστημα συναγερμού και πάνω από τα μισά σχολεία δεν έχουν πυρασφάλεια.

Οι εκπαιδευτικοί περιέγραψαν στην έρευνα στοιχεία της καθημερινότητάς τους στα σχολεία, με παράθυρα παλιά και επικίνδυνα, χώρους που πλημμυρίζουν με τις βροχές και έχουν στημένους μόνιμα κουβάδες, σοβάδες από ταβάνια που πέφτουν κ.ά. που βέβαια δεν είναι άγνωστα στους δήμους και στην κυβέρνηση, αφού σε εβδομαδιαία βάση καταγράφονται σε πολλά ρεπορτάζ.

Παράλληλα μετρήθηκαν και θέματα υλικοτεχνικού εξοπλισμού των σχολείων, και σημειώνεται ότι κλιματισμός για το καλοκαίρι υπάρχει μόνο στο 35% των αιθουσών τους. Αναφορικά με τις νέες τεχνολογίες, υπάρχουν περιπτώσεις σχολείων με διαδραστικούς πίνακες 15ετίας, λογισμικά που δεν υποστηρίζονται, ελλείψεις σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αίθουσες όπου δεν πιάνει το ίντερνετ κ.λπ., την ίδια ώρα που η κυβέρνηση εδώ και πέντε χρόνια διαφημίζει ότι σε αυτόν τον τομέα ρίχνει κονδύλια, προς χάριν και των εταιρειών - κολοσσών του χώρου.

Απέναντι σε όλα αυτά, στην ερώτηση που έγινε στους εκπαιδευτικούς του δείγματος «ποιος συμβάλλει περισσότερο στην κάλυψη των αναγκών;»το 55% απάντησε ο Σύλλογος Γονέων, το 42% ο δήμος και το 27% το υπουργείο και η πολιτεία. Για άλλη μια φορά λοιπόν αναδεικνύεται ότι με την απουσία και την ανεπάρκειά του το κράτος σπρώχνει συνειδητά τους γονείς να γίνονται οι κύριοι «χορηγοί» των σχολείων!

Στην εκδήλωση παρουσίασης των παραπάνω στοιχείων στην έρευνα της ΔΟΕ, παρέμβαση έκανε μεταξύ άλλων η Εύη Γεωργιάδου, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας, η οποία τόνισε ότι η κυρίαρχη πολιτική δεν προετοιμάζει τα σχολεία για έκτακτες καταστάσεις.

Σημείωσε ότι οι κίνδυνοι έκτακτων καταστάσεων, όπως π.χ. πυρκαγιές, σεισμοί, πλημμύρες, βιομηχανικό ατύχημα κ.ά., είναι υπαρκτοί, φέρνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Και έθεσε το ερώτημα: Υπάρχουν οι προϋποθέσεις ασφαλούς εκκένωσης και προστασίας των σχολείων;

Τόνισε ότι σε μια σειρά σχολείων δεν εξασφαλίζεται η επάρκεια των εξόδων κινδύνου, των ελεύθερων χώρων καταφυγής κ.λπ. Ο μεγάλος αριθμός παιδιών στον χώρο, η ύπαρξη και παιδιών με αναπηρίες, η ύπαρξη υπόγειων αιθουσών σε συνδυασμό με τις ανεπάρκειες στον εξοπλισμό πυρόσβεσης κ.ο.κ. εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια και την προστασία των πληθυσμών των σχολείων, είπε.

Πρόσθεσε ότι τα προβλήματα με την ασφάλεια δεν περιορίζονται αποκλειστικά στο κτίριο και δεν έχουν να κάνουν μόνο με τους κινδύνους ατυχημάτων, αλλά και με επαγγελματικές ασθένειες κ.ά.

Επίσης ο Δημήτρης Κουτζής, πολιτικός μηχανικός, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ, μίλησε για την ασφάλεια σε δομική και μη δομική τρωτότητα, δηλαδή για τις αντισεισμικές αντοχές τους.

Η κυβέρνηση ήρθε με καθυστέρηση 20 χρόνων να υλοποιήσει αυτά που αποτελούν το πρώτο στάδιο ιεράρχησης, είπε σε σχέση με τους πρωτοβάθμιους προσεισμικούς ελέγχους που ολοκληρώθηκαν στα σχολεία. Τόνισε όμως ότι χωρίς τον δευτεροβάθμιο έλεγχο είναι «κενό γράμμα» ο πρωτοβάθμιος.

Να σημειωθεί ότι γι' αυτόν τον δευτεροβάθμιο έλεγχο δεν έχει ανακοινωθεί κανένα πρόγραμμα και καμία χρηματοδότηση. Επίσης καμία χρηματοδότηση δεν ανακοινώθηκε για τα σχολεία που κρίθηκε ότι χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις.

Τα στοιχεία που έδωσε ο Δ. Κουτζης από τους πρωτοβάθμιους ελέγχους που έγιναν τα δύο προηγούμενα χρόνια σε όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δείχνουν ότι: Το 55% των σχολικών κτιρίων που ελέγχθηκαν έχει κατασκευαστεί με τους αντισεισμικούς κανονισμούς πριν το 1995, και μόνο το 45% των κτιρίων κατασκευάστηκαν με τον ισχύοντα αντισεισμικό κανονισμό. Από τους ελέγχους προέκυψε ότι το 19% είναι στην κατηγορία της υψηλής προτεραιότητας για έλεγχο, μέσης προτεραιότητας είναι το 36% και χαμηλής προτεραιότητας το 45%.

Ανέδειξε την άμεση ανάγκη, τώρα που ολοκληρώθηκαν οι προσεισμικοί έλεγχοι, για επιτάχυνση των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων ελέγχων όπου απαιτούνται.

Τόνισε επίσης την ανάγκη τα σχολεία να ελέγχονται για Α1 κατάταξη και όχι Β1 όπως γίνεται τώρα, δηλαδή ο έλεγχος να γίνεται με κριτήριο το σχολείο να μπορεί να αντέξει κατά τη διάρκεια και μετά τον σεισμό.

Παράλληλα μίλησε για την ανάγκη συνολικού ελέγχου μη δομικής τρωτότητας των σχολείων (επιχρισμάτων οροφής, τζαμαριών, φωτιστικών κ.λπ.) σε ετήσια βάση, αφού όπως παραδέχεται η κυβέρνηση στη νομοθεσία της, «κατά τον σεισμό δεν αποκλείονται ακόμα και σοβαροί τραυματισμοί ατόμων λόγω βλαβών ή πτώσης στοιχείων του μη φέροντος οργανισμού του κτιρίου (διαχωριστικά, τοιχοπληρώσεις κ.λπ.)».

Απέναντι σε όλα αυτά, μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί: Πώς απαντά η κυβέρνηση;

Από τις προγραμματικές της δηλώσεις ακόμα, εξήγγειλε με τυμπανοκρουσίες ένα πρόγραμμα αναβάθμισης των σχολικών κτιρίων, εξαίροντας τη σημασία που έχει ο χώρος του σχολείου για την εκπαιδευτική διαδικασία και την ανάπτυξη των μαθητών.

Αυτές οι μεγάλες υποσχέσεις μεταφράστηκαν τελικά στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», που αφορά μόνο επιφανειακές παρεμβάσεις (βαψίματα, προαύλια, τουαλέτες) και άγγιξε λιγότερο από το 3% των σχολείων. Υλοποιήθηκε δε με τη δήθεν δωρεά 100 εκατ. ευρώ από τις συστημικές τράπεζες, οι οποίες χρωστάνε 12,5 δισ. ευρώ από αναβαλλόμενους φόρους και απολαμβάνουν μια σειρά απαλλαγές. Η κυβέρνηση είχε εξαγγείλει τη χρηματοδότηση του προγράμματος με 250 εκατ. ευρώ, τα οποία δεν έδωσε ποτέ.

Οσο για τη συνέχισή του, οι τράπεζες είπαν ότι θα δίνουν από 100 εκατ. ευρώ τα επόμενα τρία χρόνια, ενώ η κυβέρνηση ...εξήγγειλε και πάλι τα 250 εκατ. που είχε υποσχεθεί και πέρυσι και δεν τα έδωσε ποτέ...