Μονόδρομος η σύγκρουση με την πολιτική θωράκισης των ομίλων, της «εξωστρέφειας» και όσους την υπηρετούν
Eurokinissi |
Υπενθυμίζεται ότι το κρούσμα αφθώδους πυρετού ήταν το πρώτο στη χώρα μας από το 2000 - 2001 (!), ενώ πρόκειται για μια νόσο εξαιρετικά μεταδοτική σε δίχηλα ζώα (βοοειδή, αιγοπρόβατα, χοίρους), που αν και δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο, όσο δεν αντιμετωπίζεται απειλεί με οικονομική καταστροφή την κτηνοτροφία.
Ετσι, η εξάπλωση και κυρίως η διαχείρισή της φέρνουν τους βιοπαλαιστές κτηνοτρόφους αντιμέτωπους με την απειλή του αφανισμού, και με την επώδυνη εμπειρία της θανάτωσης και ταφής ολόκληρων των κοπαδιών τους. Ωστόσο, το νέο μεγάλο πλήγμα που δέχονται στην παραγωγή και στο εισόδημά τους από την εξάπλωση της νόσου οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου δεν είναι ένα πρωτοφανές και μεμονωμένο περιστατικό. Συμπληρώνει τη λίστα με τις καταστροφικές συνέπειες που βιώνουν χιλιάδες βιοπαλαιστές της υπαίθρου σε διάφορες περιοχές της χώρας, οι οποίοι είδαν τα ζώα τους να σφαγιάζονται εν μία νυκτί εξαιτίας της πανώλης, της ευλογιάς, του καταρροϊκού πυρετού κ.ο.κ.
Πώς όμως έφτασε η συγκεκριμένη ζωονόσος στη Λέσβο; Ουσιαστικά πρόκειται για το αποτέλεσμα της πλήρους έλλειψης μέτρων βιοασφάλειας από το κράτος, της μεγάλης υποστελέχωσης των αρμόδιων υπηρεσιών και της μετακύλισης των κρατικών ευθυνών στην «ατομική ευθύνη» των κτηνοτρόφων.
Οπως συμβαίνει και με τις υπόλοιπες ζωονόσους, αποτελεί συνέπεια της μετατροπής της χώρας σε «ξέφραγο αμπέλι», με βάση την ΚΑΠ της ΕΕ, που προωθεί τις αθρόες εισαγωγές κτηνοτροφικού κεφαλαίου και άλλων εμπορευμάτων, με στόχο να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των μεταποιητικών και εμπορικών μονοπωλίων, τα οποία θησαυρίζουν από τις φτηνές, ανεξέλεγκτες, έως και παράνομες εισαγωγές.
Ετσι, ενώ υπήρχε πρόβλεψη - προειδοποίηση για πιθανή «εισαγωγή» και εξάπλωση της νόσου, που τεκμηριωνόταν από ειδικούς κτηνιάτρους, επιστημονικούς φορείς, ακόμα και από τους ίδιους τους κτηνοτρόφους (αφού η νόσος είναι ενδημική στη γειτονική Τουρκία και είχε ήδη μεταδοθεί και στην Κύπρο), η κυβέρνηση δεν έλαβε κανένα απολύτως μέτρο ώστε να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, αφού η προστασία της παραγωγής θεωρείται «κόστος».
Αντ' αυτού, τι έκαναν το κράτος και η κυβέρνηση; Κατόπιν εορτής ακολούθησαν και σε αυτήν την περίπτωση τη γνώριμη συνταγή της «ατομικής ευθύνης», κουνώντας το δάχτυλο στους βιοπαλαιστές, για να απαλλαγούν από τις δικές τους ευθύνες. Την ίδια στιγμή που τινάζεται στον αέρα το βιος τους η κυβέρνηση φορτώνει στις πλάτες τους το κόστος της «βιοασφάλειας» και των απολυμαντικών μέτρων στις κτηνοτροφικές μονάδες, αναλαμβάνοντας μόνο αυτό της θανάτωσης των κοπαδιών.
Μάλιστα, στην περίπτωση της εν λόγω ζωονόσου η κυβέρνηση επέβαλε τον πλήρη αποκλεισμό (lockdown) του νησιού, «παγώνοντας» ουσιαστικά κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα και απαγορεύοντας τη μετακίνηση ζώντων ζώων, προϊόντων, υποπροϊόντων (ακόμα κι αυτών που είχαν παραχθεί μήνες πριν) και ζωοτροφών εκτός του νησιού, καθώς και τις σφαγές. Δεν πρόκειται, φυσικά, για μέτρο που πάρθηκε με κριτήριο τον περιορισμό της νόσου, κάθε άλλο - οδηγεί σε οικονομικό στραγγαλισμό τους παραγωγούς, που δεν μπορούν να σφάξουν, να πουλήσουν τα κτηνοτροφικά προϊόντα τους (γάλα, τυρί κ.λπ.). Μάλιστα, ενώ με την κατάλληλη θερμική επεξεργασία και συσκευασία αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, εν έτει 2026 γίνεται αντιεπιστημονικά λόγος για ταφή εκατοντάδων τόνων γάλακτος σε χωματερή!
Γιατί γίνεται αυτό; Για να συνεχίζεται απρόσκοπτα η κερδοφορία των γαλακτοβιομηχανιών και εξαγωγέων, παρουσιάζοντας ότι το πρόβλημα έχει απομονωθεί στη Λέσβο ενώ η υπόλοιπη χώρα είναι επιδημιολογικά ανέπαφη. Με αυτό το κριτήριο άλλωστε απορρίπτεται και ο εμβολιασμός των προβάτων από την ευλογιά κ.ο.κ.
Η γύμνια και η επιλεκτική ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού να προστατεύσει την κτηνοτροφία αποδεικνύονται και στην περίπτωση της Λέσβου από την υποστελέχωση στην οποία έχουν αφεθεί διαχρονικά οι κτηνιατρικές υπηρεσίες, στο πλαίσιο της πολιτικής ιδιωτικοποίησης των αρμοδιοτήτων τους με βάση τους ευρωενωσιακούς κανονισμούς. Είναι εγκληματική ομολογία ότι μόλις 9 είναι οι κτηνίατροι που υπηρετούν μέχρι και σήμερα σε όλο το νησί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μια τόσο σοβαρή ασθένεια και τους ελέγχους που απαιτούνται στα περισσότερα από 400.000 παραγωγικά ζώα.
Την ίδια ώρα, εδώ και έναν μήνα οι βιοπαλαιστές κτηνοτρόφοι του νησιού δεν έχουν πάρει ούτε ένα ευρώ αποζημίωση για το πλήγμα που έχουν δεχτεί, παρά μόνο υποσχέσεις από την κυβέρνηση.
Απέναντι στην κρίσιμη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο νησί, από την πρώτη στιγμή με οργανωτή την Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου πραγματοποιούνται μαζικές κινητοποιήσεις που αποτελούν κραυγή επιβίωσης, με τους κτηνοτρόφους να στέλνουν σαφές μήνυμα ότι «ο κόμπος έφτασε στο χτένι».
Οι ίδιοι πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, μετατρέποντας την οργή και την απόγνωση που γεννούν η αβεβαιότητα και το αυξανόμενο κόστος παραγωγής σε οργανωμένη δράση. Πραγματοποιήθηκαν μαχητικές συγκεντρώσεις, όπως ο αποκλεισμός του λιμανιού, κατά τον οποίο οι κτηνοτρόφοι μπλόκαραν τη διέλευση φορτηγών, κ.λπ. Με τη στάση τους αποκαλύπτουν τον ένοχο, τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων και της πολιτικής που βάζει διαρκώς την επιβίωσή τους στο ζύγι των κερδών των λίγων.
Διαμορφώθηκαν αιτήματα πάλης που αποκτούν ζωτικό χαρακτήρα, αφού αφορούν τη λήψη ουσιαστικών μέτρων για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου και την προστασία της παραγωγής, με απόλυτη κρατική χρηματοδότηση αλλά και αποζημιώσεις στο 100% για τη χαμένη παραγωγή και το ζωικό κεφάλαιο. Η ικανοποίηση των αιτημάτων τους είναι καθοριστικός παράγοντας για να μπορέσουν να μείνουν στο νησί και στην παραγωγή.
Ο αγώνας των κτηνοτρόφων της Λέσβου έγινε υπόθεση των εργαζομένων και όλου του λαού του νησιού, ο οποίος μέσα από το Εργατικό Κέντρο και τους μαζικούς φορείς του εξέφρασε έμπρακτα την αλληλεγγύη του, κάνοντας σε κάθε κινητοποίηση πράξη το σύνθημα «ο αγώνας των κτηνοτρόφων είναι αγώνας όλων μας!».
Και στην περίπτωση αυτής της νόσου αποδεικνύεται περίτρανα ότι η παραγωγή του κτηνοτρόφου είναι απόλυτα υποταγμένη στην κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων της μεταποίησης, στραγγαλίζεται και εξαρτάται από τις προτεραιότητες μιας χούφτας μεγαλοβιομηχάνων της φέτας, που για να προστατεύσουν τα κέρδη τους βάζουν σε ...lockdown την επιβίωση χιλιάδων βιοπαλαιστών.
Γι' αυτό και μαζί με τη διεκδίκηση ουσιαστικών μέτρων επιστημονικής, υλικοτεχνικής και οικονομικής στήριξης, μονόδρομος για τους κτηνοτρόφους είναι να βάλουν στο στόχαστρο το «παραγωγικό μοντέλο» της ΚΑΠ, την άγρια πολιτική ΕΕ - κυβερνήσεων που λογαριάζει ως «κόστος» τις ανάγκες του λαού και ως «όφελος» ό,τι αφορά τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, εμποδίζοντας την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων των βιοπαλαιστών.
Να συγκρουστούν αποφασιστικά με την πολιτική αυτή, που ενώ σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες να ελέγχονται αποτελεσματικά οι ζωονόσοι, τις αφήνει αναξιοποίητες, θυσιάζοντας έτσι ζωτικές λαϊκές ανάγκες στον βωμό της κερδοφορίας των μονοπωλίων.
Σε συμμαχία με τους εργαζόμενους και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα να δυναμώσουν την πάλη απέναντι στον κοινό τους αντίπαλο, ανοίγοντας ταυτόχρονα την προοπτική για μια διαφορετική οργάνωση της παραγωγής, με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
Μιλάει στον «Ριζοσπάστη» ο Σταύρος Μαντατής, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ανεμώτιας
«Μιλάμε για πολύ μεγάλη απώλεια εισοδήματος», επισημαίνει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Είναι ζήτημα επιβίωσης, είμαστε αντιμέτωποι με τον αφανισμό πλέον. Σκεφτείτε πως περίπου 70.000 αμνοερίφια δεν σφάχτηκαν για δοθούν για το Πάσχα. Χιλιάδες οικογένειες κάνανε "μαύρες" γιορτές και ακόμη δεν ξέρουν πώς θα τα βγάλουν πέρα, πώς θα συνεχίσουν».
Μιλώντας για το καθολικό lockdown που έχει επιβάλει η κυβέρνηση στην κτηνοτροφική δραστηριότητα του νησιού, τονίζει ότι «λόγω της νησιωτικότητας της Λέσβου, θέλουν να απομονωθεί εδώ η νόσος. Ομως είναι αντιεπιστημονικό να επιβάλλεται αυτό το μέτρο ειδικά στα τυριά μας και σε αυτά που είχαν παραχθεί καιρό πριν, αφού έχουν παραχθεί και επεξεργαστεί με τέτοιο τρόπο που δεν επιβιώνει, ούτε μεταδίδεται η νόσος. Εχουν κλείσει όλα τα παραληπτήρια γάλακτος στο νησί, δεν έχουμε τι να κάνουμε το γάλα από τα ζώα και κανείς δεν παίρνει την ευθύνη γι' αυτό. Μιλάμε για πάνω από 500 τόνους γάλακτος, και η ταφή του ή η απόρριψή του στο έδαφος θα προκαλέσει σοβαρή περιβαλλοντική επιβάρυνση. Το ίδιο γίνεται και με τα σφαγεία που είχαν κλείσει νωρίτερα. Είναι πολλοί οι κλάδοι που επηρεάζονται από το επάγγελμά μας, η κατάσταση είναι εκρηκτική σε όλο το νησί».
Παράλληλα κάνει λόγο για «κοροϊδία σε βάρος μας», καθώς όπως εξηγεί «σαν να μην φτάνανε όλα αυτά, μπαίνουμε κι άλλο "μέσα" αφού συνεχίζουμε να πληρώνουμε το κόστος παραγωγής που έχει εκτιναχτεί. Συνεχίζουμε να βάζουμε καύσιμο στα μηχανήματά μας, να αγοράζουμε πανάκριβα τις ζωοτροφές από τους εμπόρους κ.λπ. Την ίδια ώρα δεν έχουμε πληρωθεί τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, φορτωνόμαστε ξανά τις συνέπειες από τα δικά τους σκάνδαλα». «Αυτή είναι η εξυγίανση που θα γινόταν στον Οργανισμό», σχολιάζει καυστικά.
Ο Στ. Μαντατής αναφέρεται και στη δράση του οργανωμένου αγροτικού κινήματος στο νησί, σημειώνοντας πως «εμείς μέσα από την Ομοσπονδία μας εδώ και τέσσερις μήνες, μέσα και από τα μπλόκα, προειδοποιούσαμε ότι θα φτάσει η νόσος στο νησί, ζητούσαμε μέτρα και αυστηρούς ελέγχους στις πύλες εισόδου. Τίποτα από αυτά δεν έγινε, και φτάσαμε εδώ. Είναι αδύνατο να αναχαιτιστεί η νόσος όταν η Κτηνιατρική Υπηρεσία απασχολεί 8 κτηνιάτρους! Χρειάζεται προσωπικό! Με ευθύνες των κυβερνήσεων έχει επίσης κλείσει το Κτηνιατρικό Εργαστήριο στο νησί».
Καταλήγοντας θυμίζει ότι «έχουμε αποκλείσει τα λιμάνια του νησιού με τη μαζική μας συμμετοχή μερόνυχτα στις κινητοποιήσεις», και ξεκαθαρίζει: «Οι κινητοποιήσεις μας θα συνεχιστούν μέχρι να εξασφαλιστεί η επιβίωσή μας, δηλαδή η κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας εδώ και τώρα».
Από την πρώτη μέρα «στο πόδι» οι βιοπαλαιστές, στο πλευρό τους το εργατικό κίνημα, κλιμάκωση με τον αποκλεισμό του λιμανιού
Στο πλευρό τους το Εργατικό Κέντρο και σωματεία του νησιού |
Συλλαλητήρια στη Μυτιλήνη, διαμαρτυρίες στις συσκέψεις που πραγματοποιούσε η κυβέρνηση, συμβολικοί αποκλεισμοί σε κρατικές υπηρεσίες, όπως στη ΓΓ Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, παρεμβάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο και μια σειρά ακόμα μορφές είναι στην «ημερήσια διάταξη» εδώ και έναν μήνα.
Κινητοποιήσεις που κλιμακώθηκαν αποφασιστικά από την περασμένη Τρίτη, με τον αποκλεισμό του λιμανιού, μπλοκάροντας τη διέλευση φορτηγών.
Στο πλευρό των κτηνοτρόφων είναι όλο αυτόν τον καιρό τα εργατικά σωματεία, με το Παλλεσβιακό Εργατικό Κέντρο να έχει πραγματοποιήσει και δύο φορές στάσεις εργασίας, από κοινού με το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ στο νησί.
Με «λουκέτο παντού» απάντησε μάλιστα σύσσωμος ο λαός του νησιού, οργανώνοντας τη μεγαλειώδη κινητοποίηση την περασμένη Πέμπτη με τη συγκέντρωση στην Περιφέρεια και τη διαδήλωση μέχρι το αποκλεισμένο λιμάνι και τη ΓΓ Αιγαίου, ενώ ο αποκλεισμός συνεχίζεται. Κλειστά καταστήματα και υπηρεσίες, στους δρόμους η νεολαία με τα λαϊκά νοικοκυριά, απαιτώντας όχι «ελεημοσύνη», αλλά το δικαίωμα «να παραμείνουμε στον τόπο μας και να συνεχίσουμε να παράγουμε», όπως σημειώνει και η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου.
Οι δίκαιες διεκδικήσεις που προβάλλει η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων, και κατατέθηκαν και με τη μορφή υπομνήματος προς την κυβέρνηση, ξεκινούν από το βασικό:
Να πάψει η δέσμευση προϊόντων που παρήχθησαν σε προγενέστερο της εμφάνισης της νόσου χρόνο, και έχουν ήδη υποστεί τη διαδικασία ωρίμανσης που εγγυάται την ασφάλειά τους.
Επίσης, να οργανωθεί άμεσα η ασφαλής θερμική επεξεργασία και μεταποίηση του γάλακτος εντός των ζωνών καραντίνας, ώστε να σταματήσει τώρα το έγκλημα της απόρριψης του προϊόντος στις χωματερές. Ελεύθερα να μεταφέρονται και να διακινούνται τα προϊόντα εκτός των ζωνών και εκτός του νησιού, με την αυστηρή τήρηση όλων των απαραίτητων μέτρων βιοασφάλειας (απολύμανση οχημάτων, ειδικά πρωτόκολλα φόρτωσης κ.λπ.) και υπό τη συνεχή επιστημονική παρακολούθηση των κρατικών κτηνιατρικών υπηρεσιών. Να οργανωθούν κρατικοί σταθμοί ελέγχου και απολύμανσης σε κάθε πύλη εισόδου και εξόδου του νησιού, αντί του «σφραγίσματος» των συνόρων της Λέσβου με την υπόλοιπη χώρα.
Σε σχέση με τη στήριξη του εισοδήματος, διεκδικούν να δίνονται αποζημιώσεις απευθείας στον παραγωγό, αφού όπως επισημαίνεται, η τροπολογία και η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) της κυβέρνησης για αποζημιώσεις που θα καταβάλλονται στις επιχειρήσεις παραγωγής τυριού (τυροκομεία), με την «υπόσχεση» ότι αυτές θα εξοφλήσουν τους κτηνοτρόφους, είναι απαράδεκτες. Οπως αναφέρει η Ομοσπονδία, «ο βιοπαλαιστής κτηνοτρόφος, που αυτήν τη στιγμή δεν έχει ρευστότητα ούτε για να αγοράσει ψωμί, δεν μπορεί να περιμένει πότε και αν ο τυροκόμος θα επιλέξει να του δώσει τα χρήματα που του αναλογούν. Τα τυροκομεία που πλήττονται το κράτος οφείλει να τα στηρίξει με άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία».
Αμεση επιδότηση 100% για τις ζωοτροφές για όσο διάστημα διαρκεί ο περιορισμός των μετακινήσεων των κοπαδιών. Ακατάσχετο των αποζημιώσεων και πλήρες «πάγωμα» οφειλών σε τράπεζες, εφορία και ΕΦΚΑ, με κάλυψη των εισφορών για ΕΦΚΑ και ΕΛΓΑ από το κράτος.
Σημειώνοντας ακόμα ότι η διακοπή της γαλακτοπαραγωγής δεν είναι επιλογή των παραγωγών αλλά άμεση συνέπεια της κρατικής διαχείρισης, και ως εκ τούτου η απώλεια εισοδήματος πρέπει να καλυφθεί στο ακέραιο, η Ομοσπονδία απαιτεί αποζημίωση για το διαφυγόν εισόδημα από το γάλα που χάνεται.
Σε σχέση με τις κτηνιατρικές υπηρεσίες, η Ομοσπονδία απαιτεί την άμεση στελέχωσή τους και όχι «εμβαλωματικές λύσεις». Σχολιάζοντας την παραδοχή ότι σε ένα νησί με τον όγκο του ζωικού κεφαλαίου της Λέσβου υπηρετούν μόλις 9 μόνιμοι κτηνίατροι, τονίζει ότι «αποτελεί ομολογία ενοχής για όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Από την άλλη, η προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης με "δανεικό" προσωπικό από άλλες περιοχές, με αναγκαστικές μετακινήσεις υπαλλήλων υπό την απειλή κυρώσεων, ή με την επιστράτευση ιδιωτών και στρατιωτικών κτηνιάτρων, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
Eurokinissi |
Από το μεγάλο συλλαλητήριο της περασμένης Πέμπτης |
Γι' αυτό και η Ομοσπονδία διεκδικεί: Μαζικές προσλήψεις μόνιμου κτηνιατρικού και βοηθητικού προσωπικού στη Διεύθυνση Κτηνιατρικής Λέσβου. Δημιουργία μόνιμων δομών βιοασφάλειας και προληπτικών ελέγχων, ώστε να μην τρέχουμε κατόπιν εορτής να περιορίσουμε μια νόσο που θα μπορούσε να είχε προληφθεί στις πύλες εισόδου. Επίσης, το κόστος για τις απολυμαντικές τάφρους, τις περιφράξεις και τα μέτρα βιοασφάλειας των μονάδων να καλυφθεί στο 100% από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Παρακάτω, και απαντώντας στο πρόσχημα της «ατομικής ευθύνης» που επιστρατεύει η κυβέρνηση για τον αποκλεισμό από τις αποζημιώσεις, η Ομοσπονδία σημειώνει ότι το κράτος που ποτέ δεν στήριξε τους κτηνοτρόφους, που τους οδηγεί να σκάβουν απολυμαντικές τάφρους και να περιφράζουν μονάδες με δικά τους έξοδα, που αποδείχθηκε εξαφανισμένο από την πρόληψη και τις πύλες εισόδου, τώρα μεταφέρει και την ευθύνη της μετάδοσης στους παραγωγούς. Γι' αυτό και η Ομοσπονδία απαιτεί να αποσυρθεί άμεσα κάθε διάταξη που συνδέει την καταβολή της αποζημίωσης με την «τήρηση μέτρων» βιοασφάλειας, όσο το κράτος αρνείται να αναλάβει το 100% του κόστους και της ευθύνης για τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών (τάφροι, περιφράξεις, απολυμαντικά μέσα) σε κάθε μονάδα και σε κάθε πύλη εισόδου του νησιού.
Eurokinissi |
Κάτω από την αγωνιστική πίεση πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή η σύσκεψη στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης
Κάτω από την πίεση που ασκούν οι κινητοποιήσεις των βιοπαλαιστών κτηνοτρόφων και του λαού της Λέσβου, η κυβέρνηση υποχρεώθηκε την Παρασκευή να πραγματοποιήσει σύσκεψη με εκπροσώπους των εμπλεκόμενων φορέων και να ακούσει τα δίκαια αιτήματά τους.
Αυτά μεταφέρθηκαν από εκπροσώπους της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, υπό τον αρμόδιο υπουργό, ενώ την ίδια στιγμή έξω από το υπουργείο γινόταν συγκέντρωση συμπαράστασης έπειτα από κάλεσμα της Ομοσπονδίας Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής.
Στη σύσκεψη συμμετείχε και η βουλευτής Λέσβου του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα, στηρίζοντας τις δίκαιες διεκδικήσεις των κτηνοτρόφων, όπως μεταφέρθηκαν και από την Ομοσπονδία, που απαίτησε συγκεκριμένες απαντήσεις.
Το πλαίσιο όπου κινείται η κυβέρνηση είναι δεδομένο, είναι αυτό της ΕΕ και της ΚΑΠ, γι' αυτό από τη μια συνέστησε ξανά ...ψυχραιμία και από την άλλη κατόπιν εορτής ενημέρωσε ότι σχεδιάζει τη μετακίνηση 10 κτηνιάτρων του ΕΛΓΟ - «Δήμητρα» στο νησί. Επίσης, όπως ανακοινώθηκε προετοιμάζει ένα ασαφές σχέδιο για τη «μερική άρση της απαγόρευσης διακίνησης των ώριμων τυριών από τη Λέσβο, υπό αυστηρές προϋποθέσεις και προδιαγραφές μέτρων βιοασφάλειας».
Επιπλέον, κάτω από την πίεση που ασκεί ο αγώνας των κτηνοτρόφων του νησιού δεσμεύτηκε - έναν μήνα μετά - για αποζημιώσεις στους βιοπαλαιστές που θανατώθηκαν τα ζώα τους και σε αυτούς που έχουν υποστεί τεράστια απώλεια στο εισόδημά τους, χωρίς ωστόσο να έχει προσδιοριστεί σαφές χρονοδιάγραμμα για το πότε θα δοθούν αυτές.
Σε αυτό το πλαίσιο, εξερχόμενος από τη σύσκεψη ο Στρατής Κόμβος, γραμματέας της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, σε δηλώσεις του τόνισε ότι «δεν μας ικανοποιούν απόλυτα οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης, που βέβαια έρχονται κάτω από την πίεση του αγροτικού κινήματος στο νησί, αλλά δεν είμαστε καθόλου εφησυχασμένοι ότι ακόμα κι αυτές θα ικανοποιηθούν. Κι αυτό γιατί η κυβέρνηση δεν πήρε κανένα μέτρο πρόληψης για να μην έρθει η ζωονόσος, αφού τη θεωρεί "κόστος", και γιατί δεν έχει κανένα σχέδιο αντιμετώπισης, αφού έχει αφήσει το νησί με οκτώ κτηνοτρόφους».
Ξεκαθάρισε ότι παρά τα ψίχουλα για τα οποία δεσμεύτηκε η κυβέρνηση, «εμείς θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις μας, θα είμαστε στον δρόμο και έτοιμοι να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας, γιατί η αγανάκτηση ξεχειλίζει στο νησί και γι' αυτό ευθύνεται η ίδια η κυβέρνηση και η πολιτική της».