«Οι ανάγκες μας δεν απαντιούνται με τις "κοσμογονίες" τους! Ο βαθύτερος στόχος τους είναι να προετοιμάσουν από τη μια ένα στρατό υπακοής που θα αποδέχεται τη μοίρα του "απασχολήσιμου" και από την άλλη τους λίγους που θα την επιβάλλουν. Είναι ανάγκη να αγωνιστούμε για ριζικές αλλαγές, όχι μόνο εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές, αλλά και κοινωνικές. Καμιά συνενοχή στα αντιδραστικά τους σχέδια. Παλλαϊκό μέτωπο για ενιαία λαϊκή παιδεία», ήταν το μήνυμα του συνεδρίου της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) που έγινε την περασμένη Κυριακή, όπου πρώτη δύναμη στο νέο ΔΣ, αναδείχθηκε η παράταξη «Δημοκρατική Ενότητα Γονέων» η οποία έλαβε 8 έδρες (47 ψήφοι) και ακολουθούν: «Προοδευτική Κίνηση Γονέων» 4 έδρες (24 ψήφοι), «Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Γονέων» 2 έδρες (11 ψήφοι) και «Αγωνιστική Παρέμβαση» 1 έδρα (10 ψήφοι).

Το Συνέδριο χαρακτηρίστηκε από τη μαζική συμμετοχή 92 εκπροσώπων απ' όλη την Ελλάδα σε σύνολο 95, καθώς και τη συμμετοχή 8 Ομοσπονδιών Γονέων (Αθήνας, Πειραιά, Ηρακλείου, Λάρισας, Αχαΐας, Αν. Αττικής, Εβρου, Σερρών) που εκπροσωπούν 143.404 μαθητές.

«Η διεθνής του ΟΟΣΑ, της ΕΕ, του ΣΕΒ, της κυβέρνησης, των "σοφών" και άλλων εθελοντών, που στρατεύονται υπέρ των συμφερόντων και της κυριαρχίας των πολυεθνικών, με περισπούδαστες έρευνες, εκθέσεις, κατευθύνσεις κι αποφάσεις, εκλαϊκευμένες σε ημερίδες και συνέδρια (με πλούσιους πάντα μπουφέδες) μας τάζουν "τον ουρανό με τ' άστρα". Η πραγματικότητα διαψεύδει πανηγυρικά τις καλές προθέσεις τους. Οσο πιο αποκρουστικά τα σχέδιά τους, τόσο πιο γλυκερές οι υποσχέσεις τους. Οι γονείς δε μπορούμε να ξεχαστούμε με τα "άρλεκιν" της αξιολόγησης, της αποκέντρωσης και των πυλώνων της ανοητολογίας της Ουνέσκο, με τις υποσχέσεις για "ελκυστικό σχολείο", για "ολοήμερο γυμνάσιο", για την τοπική κοινωνία των χορηγών που θα αποφασίζει τι θα μαθαίνουν τα παιδιά και τον μάνατζερ διευθυντή που θα αναζητά πόρους για να λειτουργήσει το "αυτόνομο" σχολείο», υπογράμμισε ο Βασίλης Τόγιας, νέος πρόεδρος της ΑΣΓΜΕ, ξεκαθαρίζοντας ότι το σχολείο και η εκπαίδευση καλούνται να παίξουν ουσιαστικό ρόλο στην εφαρμογή νέων εργασιακών σχέσεων, του ασφαλιστικού και των μεταρρυθμίσεων γενικότερα.

Και συνέχισε: «Γνωρίζουμε καλά πως το πρόβλημα του σχολείου δεν είναι να γίνει ελκυστικό - επιλεκτικό, αλλά να έχει στόχο να μάθει γράμματα όλα τα παιδιά. Πόσο ελκυστικό μπορεί να είναι ένα σχολείο που στην ίδια αίθουσα ταξινομεί σε επίπεδα τους μαθητές του, αντιμετωπίζοντας την πλειοψηφία σαν άτομα με μειωμένες ικανότητες; Θα είναι σίγουρα ελκυστικό ένα σχολείο που έντιμα και με σεβασμό θα πείθει τους μαθητές του πως μπορούν όλοι να κατακτήσουν τη γνώση. Στη βάση αυτή θα στηριχτεί η μορφωτική και διαπαιδαγωγητική δουλειά για τη διαμόρφωση κοινωνικής προσωπικότητας στα παιδιά».

«Αντιστάθμισμα δε μπορεί να υπάρξει! Κάθε οικογένεια μόνη της αδυνατεί να στηρίξει τα παιδιά της. Ο κάθε εκπαιδευτικός μόνος του δε μπορεί να γίνει νησίδα. Η σχολική κοινότητα που θα αγωνίζεται, μαζί με την εργατική τάξη κι όλο το λαό, για τα δικαιώματα στη μόρφωση και στη ζωή των παιδιών, είναι η μόνη λύση. Για να προετοιμάσουμε μαζί τους νέους αγώνες, που θα απαντήσουν στις αγωνίες της νέας γενιάς και όχι στα συμφέροντα των πολυεθνικών», κατέληξε.